Het was alweer even geleden dat ik echt uit was gegaan. In Januari het nieuwjaarsfeest in Bunnik was volgens mij het laatste feestje. (Verjaardagen niet meegerekend ) Steeds had ik andere afspraken en ik vond het vaak gewoon lekker om thuis te blijven en wat te klussen. `s Avonds eten of borrelen met vrienden op de bank of gewoon in mijn uppie een filmpje kijken.

 

21 April was er een grote 60,70&80 Discoparty in Warmond. Daar had ik al veel verhalen over gehoord dus daar wilde ik wel eens gaan kijken. Alleen wat zou ik aantrekken ? Ik kon natuurlijk mijn kleding van de 70 party in Amersfoort aan maar ik vond het ook wel leuk een beetje disco-achtig te gaan. Het was nu niet echt verplicht om verkleed te gaan maar een beetje in het thema wilde ik wel gaan. Gelukkig had ik nog een paar oude zwarte laarzen en een zilveren spuitbus. Als ik dennenappels zilver kan spuiten met kerst kon ik toch ook wel mijn laarzen onder handen nemen ? Ja dus ! Ze werden super gaaf en de verf gaf ( op wat glitters na) niet af.

 

 

Verder nog een opengewerkt glittervestje dat ik al jaren in de kast heb hangen maar nog nooit gedragen en natuurlijk netkousen uit de verkleedkist. Ik was tevreden...

 

Leuk dat er zoveel bekenden waren die avond ! Ook gaaf dat ze op een groot scherm allemaal stukjes uit films, televisieseries e.d. uit de jaren 80 lieten zien. Wat was er toen een hoop leuks op TV !  Verder was het XL discofeest niet helemaal mijn ding. Erg massaal, alleen maar dansen.... Weet dus niet of ik nog eens ga maar zo met elkaar was de avond heel geslaagd.

 

 

 

 

 

 

24 April was er weer de pubquiz bij Verhip. Zo leuk vind ik dat ! Al die vragen over zoveel verschillende onderwerpen. Iedereen weet wel wat. Oké natuurlijk werd ik er mee geplaagd dat juist ik wist hoe de zus van Jan Smit heet.Keek ik soms vaak naar Shownieuws ? En ze geloofden mij niet toen ik zei dat de hullygully een kermisattractie was ! De anderen dachten dat het iets Geologisch was, of een drankje... Die vraag hadden wij fout dus. Ik had wel gelijk ! Oja en ik wist als enige wat een podoloog was. Jullie ook toevallig ?

 

 

Zo grappig...de 'buurman' kwam steeds even buurten. Hij heeft ons ook geholpen met een vraag en toen hebben wij hem ook maar even een antwoord gegeven. Stttt...niet verder vertellen hoor ! Ach zij hebben toch niet gewonnen en wij ook niet.

 

 

Ons groepje v.l.n.r. : Susanne, Conny, ik, Hielke, de quizmaster, Ted, Winnie

 

 

Maar wie er wel wonnen....het andere OA groepje !!!! Knap hoor !

Ze wonnen een beker bier maar wilden liever cola. Bij deze dus....

De foto heeft Susanne trouwens gemaakt. Hij is leuk Susanne !

 

 

28 April was de opening van club Nouvelle in Vlaardingen. Een 30+ tent. Er was al een club Nouvelle in Amstelveen waar ik goede verhalen over had gehoord maar om er dan eentje in de buurt te krijgen.... Heerlijk op fietsafstand !

 

De club is in 't oude packhuys. Daar kwam ik toen ik 16/17 jaar was. Martijn Krabbe draaide daar toen vaak en ik vroeg natuurlijk heel veel plaatjes aan omdat ik Martijn zo'n vreselijk lekker ding vond.

Rebecca gaat er eens in de paar maanden naar de jongerendisco van 15 t/m 20 jaar en was er toevallig juist de vrijdag ervoor geweest.

 

Jacco, Carlien en Jitte hadden ook wel zin om te gaan. Alleen wat baalden we bij binnenkomst....inplaats van 30+ bleek het publiek 60/70+ te zijn. Zoiets heb ik nou nog nooit mee gemaakt !! Op een gegeven moment kwamen er een paar jongere mannen binnen die verbouwereerd rond keken. Toen ze ons zagen lachen stapten ze op ons af en raakten we in gesprek. Zij hadden zich club Nouvelle ook wel heel anders voorgesteld !

 

 

 

 

Maar we hadden het gezellig met elkaar. Lekker bijgekletst en veel gelachen. Ook wel een beetje om de DJ. 'Op zaterdag 28 april 2012 vindt de Grand Opening plaats, met DJ Peter Maurits' Dan verwacht je heel wat toch ?? Maar ook deze DJ had dezelfde leeftijd als het gemiddelde publiek die avond. Al draaide Peter Maurits wel moderne techno house trouwens....

 

Nu waren heel veel (OA) mensen benieuwd naar Nouvelle en dus ook nieuwsgierig naar onze foto's en verhalen. We besloten het maar een beetje mooier te maken. Ik googlede wat en plaatste een foto van een erg drukke club, van bovenaf gezien. Waarop Carlien dan weer reageerde : ' Die foto vanaf het balkon is nog erg goed gelukt. Had ik niet verwacht, je hing zo eng voorover... ' Ik heb me rotgelachen achter de computer.

 

Ook de DJ werd een 'beetje' bewerkt met photoshop. Rebecca heeft daar mee geholpen hoor ! Ziet er toch veel leuker uit met het hoofd van Tiësto erop ? Jammer dat niemand het heeft gezien.

Zelfs niet toen ik eronder schreef 'echt een lekker ding die DJ !'

 

Natuurlijk heb ik later wel eerlijk verteld dat de uitgaanstent in werkelijkheid wat tegen viel. De eigenaar van Nouvelle denkt dat het nog wel goed komt met het 30+ publiek. Ik vraag het mij af maar ben best bereid over een half jaar weer eens mijn neus om de hoek te steken om te zien of het echt zo is.....

 

 

De laatste paar jaar was ik met koninginnedag steeds te vinden in Amsterdam. Het vondelpark, het 538 feest.... Maar omdat ik wist dat 538 dit jaar sowieso niet door zou gaan en ik dat wel heel erg jammer vond bedacht ik ook wat andere mogelijkheden. De (leukste van Nederland!) vrijmarkt in Schiedam Kethel, naar Rotterdam of Delft... En toen vertelde mijn moeder dat Stuurloos, het Shantykoor waar mijn vader in speelt, met koninginnedag een drietal optredens had in Naarden. Met een bus gingen zij er heen en er waren nog een paar plekjes vrij.

 

Luuk had wel zin om mee naar Naarden te gaan. Rebecca had zelf haar plannen al gemaakt. Om negen uur werd er verzameld en rond half tien vertrok de bus. Wat boften we met het weer hè ?!! Ik had een dun jasje meegenomen maar die heb ik niet eens aangehad. Heerlijk, het leek wel zomer ! We hebben er maar één dag van mogen genieten maar super dat dit dan juist op koninginnedag mocht zijn.

 

Wat is Naarden een leuk plaatsje ! Het ligt prachtig in het groen omgeven door wallen. Dat vinden bekende Nederlanders ook blijkbaar. Nance liep er rond met haar zoontje achter op de fiets, Mary Borsato kocht een CD van Stuurloos en er was nog een voetballer maar die naam ben ik vergeten. Sorry ben ik minder in thuis...

 

Het eerste optreden was pas om 12.40u dus konden we nog even een rondje over de vrijmarkt lopen. Toch wel anders nu... Ik vond het vroeger echt een sport om zoveel mogelijk leuk speelgoed voor de kinderen te scoren. Wat kwamen wij altijd met een hoop 'troep' thuis....heerlijk ! En wat zagen wij nu het niet meer nodig is een hoop lego, playmobil en action man poppen ! Luuk heeft niets gekocht en ik alleen twee boekjes van Nijntje die ik nog niet had.

 

 

Toen we na het rondje vrijmarkt terugliepen kwamen we Toos en Fred, Anneke en Frank en José met de kinderen tegen. Zij waren met eigen vervoer gekomen in plaats van met de bus. Erg gezellig zo met elkaar.

 

 

En toen het optreden van Stuurloos. Wat een sfeertje weer....

 

 

Mijn vader is hier goed te zien omdat hij wat naar achter staat. In het wit/blauw gestreepte shirt met de elleboogstukken. Het was een beetje passen en meten om al de stuurlozen in de tent te stallen maar het is gelukt.

 

 

Na het eerste optreden besloten mijn moeder, Luuk en ik weer een rondje te lopen. Ineens las ik op een schoolbord voor een café dat 13.35 Dean Saunders zou spelen. Ik keek op mijn klok, het was precies 13.35. Inderdaad stapte precies op dat moment Dean het podium op. Nu had ik nog niet echt veel van hem gehoord maar het klonk best leuk ! En Dean is bovendien geen onaardige verschijning....

 

 

Na vier nummers was hij klaar en liepen wij weer door. Inmiddels waren wij er wel aan toe om even te zitten. Gelukkig vonden we snel een terras met een tafeltje vrij. We schrokken wel even van de prijs. €17,50 voor twee wijntjes, een cola en een portie bitterballen ?? Maar de wijn bleek wel zeldzaam goed ! Echt genieten zo in het zonnetje met een hapje en een drankje. Leuk dat Anneke en Toos langs liepen en konden aanschuiven !

 

 

Daarna was het tijd om terug te gaan voor het tweede optreden van Stuurloos. Leuk om te zien hoe Stuurloos het publiek altijd mee krijgt. We hebben zelfs weer polonaise gelopen op het nummer 'de bel van Mollie'.

 

 

 

Na het tweede optreden liepen we naar een pleintje waar wat drinkkraampjes stonden waar de Stuurlozen hun consumptiemunten konden inwisselen. Wat een gezellig pleintje, een parkje was het meer. Ik zou best een huisje in de aangrenzende straat willen uitzoeken hoor ! Maar helaas....Luuk wil niet naar Naarden verhuizen.

 

 

Met mijn moeder, Toos, Luuk en Julio liep ik nog even een rondje over de wallen.

Prachtig toch ? Dit zou je voortuin maar zijn !!

 

 

 

Toen het alweer tijd was voor het derde en laatste optreden van Stuurloos liepen we door de winkelstraat en zagen wij dit.... Zo schattig ! Natuurlijk hebben wij wat muntjes in de hoed gegooid. Denk dat de kinderen best nog wel wat opgehaald hebben op deze manier !

 

 

Na het laatste optreden van Stuurloos was er nog een korte samenzang van de drie Shantykoren samen. Ook de andere koren hadden eerder diverse optredens verzorgd. En toen zat de dag er weer op en was het tijd om naar de bus te gaan.

 

Rebecca stuurde mij halverwege de dag nog een sms. Ze was naar de vrijmarkt in Kethel geweest, daarna naar Rotterdam en `s avonds wilde ze nog uit in Vlaardingen. Ik zag dat eigenlijk niet zo zitten. Vertelde haar dat heel veel mensen op koninginnedag al heel vroeg beginnen met drinken en dat ze dan ook al vroeg in de avond dronken zijn. Maar ze kon wel op zichzelf letten, met de Koninginnenacht moest ze ook al als enige 'vroeg' (00.45u.) thuis zijn en 'iedereen' mocht vanavond om half twee/twee uur thuis komen.

 

Uiteindelijk ging ik akkoord. Ik vind het fijner als ze met heel de groep fietst. Al weet ik natuurlijk ook wel dat de vrienden thuis zeggen : 'Maar Rebecca mag wel zo laat naar huis !'

Drie keer raden hoe laat Rebecca die avond voor de deur stond.... 23.10u. ! Na het vuurwerk liep heel de stad leeg en waren alle kroegen uitgestorven.

 

Twee weken geleden moest Luuk weer spelen tegen hockeyclub Rotterdam. Een sterk team dat ook bovenaan in de poule staat. Luuk keek er dus niet echt naar uit tegen hen te spelen maar kon zich wel op iets anders verheugen...

De teams mochten namelijk tegen elkaar spelen in het stadion van Hockeyclub Rotterdam ! 

 

Ik dacht even terug aan een paar jaar geleden, in 2007 om precies te zijn. Luuk zat toen nog in E1 van Spirit. Ik schreef er ook een log over. Nooit vergeet ik meer de blik van de jongens toen ze dat grote mooie veld zagen. We waren er vroeg en het veld was nog niet in gebruik. Ze begonnen met inspelen terwijl wij ouders genoten van een kop koffie in de vroege ochtendzon. Een prachtig gezicht die kleine mannetjes op dat grote veld.

 

Wat waren de jongens teleurgesteld toen ze ontdekten dat ze de echte wedstrijd op één van de andere velden moesten spelen !

De coach van hockeyclub Rotterdam legde uit dat als je bij hockeyclub Rotterdam speelde, je één keer per jaar een wedstrijd in het stadion had. Ook voor HCR leden was het dus heel bijzonder als je op dat veld mocht spelen.

 

 

 

En nu vijf jaar later mocht Luuk dus een echte wedstrijd in het stadion spelen ! Oké wel de kampioenswedstrijd van HCR en een wedstrijd die pas om 17.30u  begon maar toch heel bijzonder om mee te maken. Helaas verloren onze jongens flink en werd elk tegendoelpunt begeleid met gastoeters en gejuich van een heleboel toeschouwers maar....ze hebben toch mooi de kans gehad eens in dat grote stadion te spelen. En dat zag er natuurlijk wel heel erg gaaf uit ! 

 

 

 

 

En we blijven druk, dus weinig tijd om te loggen. Even een 'korte' terugblik....

 

Twee weken geleden wilde ik zowel de wedstrijd van Rebecca als die van Luuk zien. Vaak lastig omdat ze bij twee verschillende clubs spelen maar nu net te doen. Die vrijdag ervoor had ik bij een vriend gegeten en het was best laat geworden. Ik bedacht dat ik dan maar de tweede helft van Rebecca zou kijken dan kon ik eerst nog even rustig wakker worden met een kop koffie.

 

Toen ging de telefoon : 'Rebecca heeft een hockeybal tegen haar hoofd gehad. Ze is aanspreekbaar maar het is wel hard aangekomen en ze is nu op weg naar het ziekenhuis.' Natuurlijk kon ik mijzelf wel wat doen dat ik nu net had besloten pas de tweede helft te gaan kijken. Anders was ik er bij geweest ! Snel belde ik mijn vader maar mijn moeder was met de auto weg. Ze was bij een uitvaart en dus ook niet bereikbaar. Gerard heeft ook geen auto meer maar hem bracht ik even snel op de hoogte. Daarna sprong ik op de fiets en reed zo snel mogelijk naar het ziekenhuis.

 

Daar lag Rebecca op een bed met een mega buil op haar hoofd. Ze was wat duizelig, had hoofdpijn maar was inderdaad goed aanspreekbaar gelukkig. Er was een moeder van een teamgenootje bij gebleven tot ik er was. Deze moeder had haar samen met een gastvrouw van de club naar het ziekenhuis gebracht toen bleek dat alle ambulances in de buurt bezet waren.

 

Rebecca vertelde dat ze de bal niet had zien aankomen. Het ene moment voelde ze de klap en het volgende moment lag ze op de grond. Ze waren allemaal erg geschrokken, ook haar teamgenootjes. Zeker toen Rebecca op het veld helemaal in dekens werd gewikkeld tegen de kou en ze een groot reclamebord voor haar plaatste tegen het opwaaiende zand. Omstanders dachten hierdoor dat het heel ernstig was of zelfs dat er iemand dood was.

 

We moesten nog even wachten op de arts die voor de zekerheid nog wat testen deed bij Rebecca. Alles was prima en de arts constateerde alleen een hersenschudding. Ze heeft gewoon ontzettend veel geluk gehad dat de bal haar hoofd juist op die plek heeft geraakt. Op een andere plaats of op haar oog of neus was veel ernstiger geweest. Opgelucht belde ik Gerard en mijn ouders. Mijn moeder was inmiddels ook weer thuis en mijn ouders haalden Rebecca op uit het ziekenhuis. Ik fietste nog even langs de hockeyclub voor Rebecca's spullen en ook mijn ouders maakten daar een tussenstop zodat mijn vader Rebecca's fiets naar huis kon fietsen.

 

De kinderen waren eigenlijk bij Gerard dit weekend maar Rebecca wilde graag in haar eigen bed. Gerard begreep dit uiteraard en kwam naar ons huis toe met haar spullen en...ijs ! IJs voor op haar hoofd had ze al maar een magnum ging er ook wel in. Toen Rebecca op de bank geïnstalleerd was en Gerard wel even bij haar wilde blijven ben ik nog even met mijn ouders naar de wedstrijd van Luuk geweest. Hij wist nog van niets. Gerard had hem die ochtend nog niets verteld omdat er nog niet echt bekend was hoe het met Rebecca ging toen Luuk naar zijn wedstrijd vertrok. Zo zagen we nog net een klein half uurtje van de wedstrijd van Luuk en was hij blij verrast dat er toch nog wat publiek voor hem was.

 

Het was nog best gezellig die avond. Meestal gaat Rebecca uit op zaterdag of is ze bij vrienden maar nu hebben we samen een film gekeken. Verder heeft ze wel heel veel geslapen.

 

 

 

Zondag ging het alweer wat beter met Rebecca. Nog steeds sliep ze veel maar keek ze ook wat TV tussendoor. Voor haar verjaardagsgeld aangevuld met spaargeld heeft ze een mooie flatscreen gekocht voor op haar kamer en die kwam nu dus goed van pas.

 

Die middag wilden wat vriendinnen op visite komen en dus hoefde ik mij ook niet schuldig te voelen dat ik met mijn ouders naar het tuincentrum ging om plantjes te halen. Ik heb bijna niets meer over van vorig jaar. Bijna al mijn vaste planten zijn doodgevroren afgelopen winter. Heerlijk vind ik dat, winkelen in een tuincentrum ! Heel veel mensen vinden dat volgens mij want het was echt megadruk. We kochten voor een kapitaal aan planten maar kregen er wel consumptiebonnen bij om in de naastgelegen tent een drankje te drinken. Dus hebben mijn ouders en ik meteen maar even geproost op een mooi nieuw tuinseizoen !

 

 

Thuis gekomen was Rebecca druk met haar ziekenbezoek. Wat een lieve vriendinnen heeft ze toch ! Ze hadden een taart voor haar gebakken, ze kreeg een grote paashaas van chocola, een reep chocola en een strip Paracetamol.

 

Maandag kwam Lotte `s morgens nog even langs tijdens een tussenuur en die middag toen ik uit mijn werk kwam was er weer een club meiden van school en haar hockeyteam. Weer met chocola !

Dinsdag vond ik dat ze wel weer naar school kon. Thuis was het bijna nog drukker met al die visite haha... Op school ging het ook best goed. Alleen op de fiets had ze nog veel last van haar hoofd.

 

 

 

De zaterdag voor Pasen had Rebecca geen afspraken met vriendinnen en had ze geen hockeywedstrijd. Ze baalde er nu ook wel een beetje van dat de wintersport niet doorging. Die had ze afgezegd omdat het geld een groot probleem werd nu ze maanden zonder werk heeft gezeten. Ik zou wel een gedeelte betalen voor haar verjaardag maar niet het hele bedrag. Toch €400 bij elkaar en daar komt nog de lunch en alle drankjes bij natuurlijk. Misschien was het nu ook wel beter want snowboarden als je net herstelt van een hersenschudding lijkt mij ook niet echt goed.

 

Dus om Rebecca wat op te vrolijken en omdat ik er naar uitkeek weer eens wat met haar alleen te doen vroeg ik of ze zin had om mee te gaan winkelen in Breda. Daar had ze natuurlijk wel zin in !

 

Wat is Breda een leuke stad om te winkelen !! Rebecca heeft weer wat leuke kleding erbij. Wel weer vooral van H&M die we hier in Vlaardingen ook hebben.

We hebben heerlijk geluncht in een café. Stokbrood met brie & honing van de grill.

 

De rest van de middag gunden we onszelf geen tijd meer om iets te drinken zelfs niet toen we hele erge dorst kregen. 'Nee toch nog even dat winkeltje in, oja en nog even...' Om half vijf waren we echt klaar. Ik kreeg mijn  benen haast niet meer vooruit. Nu was het dan echt tijd voor een drankje.

 

We namen plaats aan een tafeltje bij het raam van  een café aan de Grote Markt. Wat was daar veel te zien ! Er waren wel drie groepen van een vrijgezellenparty op dat moment aan het feesten op straat. En verder was het ook nog heel druk buiten. Overal stonden groepjes mensen op straat met een biertje in de hand terwijl het met een graad of tien toch niet echt warm was. Is het altijd zo gezellig in Breda op een zaterdagmiddag ? Rebecca was wel verbaasd toen ze naar een groepje keek dat niet al te vast meer op de benen stond : 'Zo zijn die jongens nu al dronken ?' Tja als je maar vroeg genoeg begint...

 

Ik had om zes uur gereserveerd bij SUMO. Een Sushi restaurant dat ook aan de Grote Markt is gelegen. Ik heb wel eens bij SUMO in Den Haag gegeten en was blij verrast toen ik ontdekte dat deze ook in Breda was gevestigd. Je kan daar echt heerlijk onbeperkt Sushi eten. Rebecca heeft wel eens wat Sushi gegeten op een feestje of van BAS uit de diepvries maar een grote wens van haar was nog altijd om een keer echt Sushi te gaan eten.

 

We waren om half zes al bij SUMO maar dat was gelukkig geen probleem. We konden meteen aan tafel. En wat hebben we genoten ! Van het heerlijke eten natuurlijk maar ook van het vriendelijke personeel en van het prachtige interieur van SUMO Breda. Om acht uur waren we klaar met eten en liepen we naar het station voor de trein terug.

 

Heen hadden we de gewone trein en terug de FYRA Inderdaad ging deze trein veel sneller al maakte dat nu voor ons niet uit. Moesten we alleen nog wat langer wachten op Rotterdam CS voor de trein richting Vlaardingen. Verder heb je ook geen WIFI wat je normaal natuurlijk wel hebt. Dus of deze trein zijn toeslag nou waard is ? Misschien op lange ritten wel hoor maar zelf pak ik de volgende keer denk ik gewoon weer de sprinter.

 

 

 

Eerste paasdag zijn Rebecca en ik naar mijn ouders gegaan. Luuk was daar al omdat hij bij mijn ouders geslapen had. Dit keer heeft Luuk dus de eieren verstopt samen met mijn moeder. Hij kon dus zelf ook nog mee zoeken naar de eieren die oma had verstopt.De rest van de dag hebben we gevuld met spelletjes en lekker eten !

 

 

 

 

Tweede paasdag begonnen we hier thuis met een heerlijke brunch met zijn drietjes. `s Middags zijn mijn moeder en ik naar de Bommel geweest. Om een gratis vaas/windlicht op te halen. De Bommel geeft af en toe gratis dingen weg als je lid bent van hun nieuwsbrief. Uiteraard in de hoop meer bezoekers te trekken. En dat was gelukt ! Er was geen parkeerplaats meer te vinden en net als minstens honderd anderen parkeerden we de auto op het fietspad. En dan maar hopen dat aan ons gratis windlicht niet alsnog een heel groot prijskaartje kwam te hangen !

 

Het bleken echt mooie windlichten ! En wat een prachtige dingen hebben ze bij de Bommel ! Ik kocht uiteindelijk nog een klok want die mist nog in mijn woonkamer. Ik koos een klok met een zwarte rand van Riverdale. Thuis gekomen bleek het de witte versie te zijn !  Beetje dom van de winkeldame die de 'Riverdale black' uit het magazijn ging halen. Ik baalde even heel erg. Nu moest ik eerst weer een keer terug naar de Lier en ik wilde hem juist zo graag ophangen.

 

Toen de kinderen de klok zagen vonden zij de witte eigenlijk veel leuker. En inderdaad was deze ook heel erg leuk. Ik besloot hem maar te houden al kreeg hij wel een ander plekje. Het was de bedoeling boven de zwarte piano maar nu hangt de klok boven de theetafel die binnenkort wit geschilderd wordt.

 

 

Na de Bommel zijn we ook nog even naar de GAMMA geweest omdat ik daar een etagère voor mijn kruidenplantjes wilde kopen. En toen liep ik ineens tegen een slaapbank aan. Nu wilde Luuk graag een bank onder zijn hoogslaper waar nu nog een lage tafel met lego en playmobil stond. Ik vond dit wel een idee voor zijn verjaardag. Maar nu liep ik tegen dit bankbed aan en zag mogelijkheden. Rebecca heeft eigenlijk geen plek voor een logé op de kamer en ook bij Luuk was het heel krap tussen bed en bureau.

 

Ik bedacht dat dit bankbed best van pas kon komen bij logeerpartijen. Er zou dan ook niet meer gesleept hoeven te worden met matrassen en luchtbedden. Als Rebecca vriendinnen te logeren heeft, hoeft ze alleen even van kamer te wisselen met Luuk en ook als ikzelf eens logés heb is het ook best handig.

 

Alleen zaten wij met het vervoer, dit ging nooit in de auto. Ik vroeg een GAMMA medewerker wat de bezorgkosten waren. €30 bleek dit te zijn. Mijn moeder antwoordde dat het dan toch nog een heel bedrag werd natuurlijk en we bedachten of het misschien toch in de auto zou gaan....

 

'En als ik er nou eens €50 afhaal dan kan je hem wel laten bezorgen.' YES !! Helemaal top natuurlijk... Voor €130 werd hij een paar dagen later voor de deur afgeleverd. Luuk helemaal blij want nu kan hij voor zijn verjaardag weer wat anders verzinnen. En zonder etagère verliet ik de GAMMA. Helaas was mijn geld wel weer even op na een klok én een bankbed !

 

Inmiddels zit de uitwisseling met Irun er weer op. Eerder schreef ik al over de acht dagen dat Rebecca bij de Spaanse studente Ane in huis was en nu kwam Ane voor acht dagen bij ons. Donderdag 23 Maart kwam ze aan en ik had voor deze gelegenheid een ADV dag opgenomen. Wel leuk als ik Ane zelf op kon halen van school.

 

Rebecca ging met het vliegtuig naar Spanje maar de Spaanse leerlingen kwamen met de bus naar Nederland. Om drie uur kwamen ze aan bij de school van Rebecca. Eerder waren ze al langs de kinderdijk gereden dus hun eerste kennismaking met Nederland hadden ze al gehad.

 

 

Ik herkende Ane meteen van de foto's die ik had gezien. Mijn collega's die ook een kind hebben op de school van Rebecca hadden gevraagd of ik ook Lucia, de Spaanse studente van hun zoon, kon meenemen naar huis. Zij zouden Lucia dan later bij ons ophalen. Nu was dat nog niet zo gek eigenlijk. Rebecca was op de fiets en nu hadden ze in ieder geval elkaar om te kletsen. Grappig dat Spaanse gebabbel op de achterbank.

 

Thuis liet ik eerst het huis zien. Ane mocht op de kamer van Rebecca slapen, Rebecca ging in de hoogslaper van Luuk en Luuk mocht een weekje bij mij in bed. Daarna dronken we wat in de tuin. Inmiddels was ook Rebecca gearriveerd. Toen Lucia was opgehaald was het tijd voor Rebecca om naar pianoles te gaan. Ane ging met haar mee. De hockeytraining van die avond had Rebecca wel afgezegd. Ze wilden namelijk met een hele groep die avond naar de kermis in Schiedam.

 

Na het eten kwamen Lotte en Amaia hierheen en even later werd ook de Spaanse uitwisselingsstudente van Natasja, een vriendin van Lotte en Rebecca, hier heen gebracht. Natasja moest trainen maar Andrea kon dan vast mee naar de kermis.

 

Wat nog wel lachen was... Toen mijn moeder haar fiets had gebracht die Ane die week mocht gebruiken rolde Ane even met haar ogen toen ze Lucia aankeek. Zo van ' O jee, ik zal er nu echt aan moeten geloven.' Nu hadden we op de voorlichtingsbijeenkomst van school al gehoord dat veel Spanjaarden niet kunnen fietsen maar we hoopten dat Ane een uitzondering zou zijn.

 

Toen ik de blikken van Ane en Lucia over en weer zag vroeg ik of het fietsen een probleem zou worden. Lucia antwoordde dat ze het wel konden maar dat maar weinig mensen fietsen in Spanje. Dit vooral vanwege de bergen en het gebrek aan fietspaden. De fiets wordt alleen soms recreatief gebruikt en zeker niet om van A naar B te komen. Dan pakken ze de auto, het OV of ze gaan lopen. Ane had toevallig in December een fiets gekregen van haar ouders. Misschien in verband met de uitwisseling ?

 

Ane kon dus gelukkig fietsen. Maar dat slot...... Hoe krijg je dat sleuteltje nou omgedraaid en hoe krijg je 'm eruit ? Dat bleek nog een hele klus. In Spanje kennen ze alleen de losse kettingsloten. En toen Andrea werd gebracht door de moeder van Natasja moest ook zij geholpen worden met het fietsslot. Dat zijn toch dingen waar je normaal niet over nadenkt maar het is eigenlijk heel erg ingewikkeld ! Toen Ane hier weg ging en ze van alles in en om het huis foto's maakte maakte ze er ook zeker vijf alleen al van het fietsslot.

 

 

 

Vrijdag was een gewone schooldag, mijn vrije dag. Rebecca en Ane vertrokken al vroeg naar school. En Luuk ook natuurlijk dus het was een aardige drukte bij de douche en in de keuken ineens. Wel heel gezellig ! Deze dag waren er voor Ane verder geen uitstapjes met school gepland. Behalve haar Spaanse huiswerk had ze Nederlandse les op school. Ze leerde wat veel gebruikte zinnetjes en tellen.

 

Meteen uit school zijn Rebecca en Ane nog met een groepje Vlaardingen in geweest. Even shoppen en even naar de molen om bananenchips in witte chocola te halen.

Na het eten hadden ze ook weer veel plannen. Eerst wilde Rebecca nog heel even een uurtje naar de verjaardag van een vriend en daarna zouden ze naar Natasja's huis gaan om daar met heel de groep Nederlanders en Spanjaarden te chillen. Helaas kreeg Rebecca op de verjaardag al een telefoontje: De politie was al aan de deur geweest en het feest moest afgeblazen worden. Ze spraken nog even af bij de Mac Donald buiten maar dat was ook niet echt geslaagd. Dus waren de meiden rond een uur of twaalf alweer thuis.

 

Ineens drie kinderen om `s morgens 'uit te zwaaien'.

 

 

Zaterdag zijn Rebecca, Ane en ik met zijn drietjes naar Blijdorp geweest. Luuk moest hockeyen, anders was hij ook mee gegaan. Zondag naar Blijdorp was geen optie omdat de meiden dan met een grote groep naar het strand wilden.

 

Waarom wij voor Blijdorp hebben gekozen ? Het was zeker niet het eerste idee dat ik had. Mijn idee was om met de Splashtours de Rotterdamse haven te bekijken maar wij hebben dat wel eens gedaan en Rebecca was niet erg enthousiast om weer te gaan. Toen bedacht ik met de watertaxi naar Hotel New York en dan daar wat drinken. Mijn collega heeft dat vorig jaar gedaan met haar Spaanse uitwisselingsstudente en dat was een succes. Ook kreeg ik via Facebook nog wat tips. De leukste vond ik Madurodam ! Heel Nederland in één keer bekijken en dan konden de meiden `s middags nog DenHaag in om te winkelen. Helaas bleek Madurodam pas in April de deuren te openen !

 

En toen bleek dat Ane nog nooit in een dierentuin was geweest. Tenminste dat begrepen wij, later bleek dat ze ooit wel eens in een dierenpark is geweest. Er is geen dierentuin in de buurt van Irun, alleen een heel groot aquarium in San Sebastian. Rebecca had ook nog even het idee om toch met een vriendinnengroepje naar Blijdorp te gaan. Even twijfelde ik maar besloot er toch gewoon op te staan om met zijn drietjes te gaan. Het klikte ontzettend tussen Ane en Rebecca maar als Rebecca met haar eigen vriendinnen was merkte ik dat ze het toch lastig vond om haar aandacht goed te verdelen. Nu was er echt even tijd met elkaar en dat was ook wel heel leuk. 

 

Het was duidelijk dat Blijdorp een goede keus was geweest. Ik denk dat Ane ongeveer 200 foto's heeft gemaakt die middag. Als Rebecca en ik een stukje dachten af te snijden wees zij ons op een dier wat wij zouden mislopen. Ik werd helemaal enthousiast door haar enthousiasme, bekeek Blijdorp ineens door haar ogen. Ik heb zoveel uren in Blijdorp doorgebracht met de kinderen, jarenlang een abonnement gehad, dat ik het bijna gewoon ben gaan vinden. Maar het blijft natuurlijk heel bijzonder dat wij die vreemde wilde dieren zo van heel dichtbij kunnen meemaken. En de verblijven worden gelukkig ook steeds groter en mooier.

 

En dan dat zomerweer erbij ! De hele dag hebben wij in T-shirt kunnen lopen. En dan te bedenken dat het in Irun slecht weer was toen Ane vertrok terwijl het hier in Nederland de hele week mooi weer bleef.... 

 

 

 

 

 

 

Voor `s avonds had ik gereserveerd bij het pannenkoekenhuis 't Hof in Vlaardingen. Een pannenkoek is natuurlijk echt hollands dus dat leek mij wel leuk voor Ane. Ik was wel heel benieuwd hoe zij het zou vinden. Ane nam een pannenkoek met spek en ham maar was erg zuinig met de stroop. Ze houdt ook niet zo van zoet. Ze heeft heel de pannenkoek opgegeten ( kreeg ik niet voor elkaar !) maar ik kwam er niet helemaal achter of ze het echt lekker vond. 

 

Het was ook zo gezellig ! Naast ons zaten hele leuke, wat oudere, mensen. Omdat wij engels met elkaar spraken was hun nieuwsgierigheid gewekt. Zeker toen ik 'thank you' zei tegen de serveerster en de kinderen reageerden :'Mam tegen haar hoef je geen Engels te praten !' Tja het ging vanzelf. Het omschakelen vind ik altijd erg lastig.

 

De serveerster vroeg of het om een uitwisseling ging en waar Ane vandaan kwam. Het buurtafeltje luisterde geïnteresseerd mee. Toen zij klaar waren met eten kwam de serveerster vragen of het had gesmaakt. 'It was delicious !' Can we have some coffee now ?' Ook de koffie bestelde de man in het engels. Entegen mij begon de man een gesprek in het Engels. Zijn vrouw zei hem dat hij tegen mij wel Nederlands kon praten. Nee hoor, vond de man, want dan kon Ane het gesprek niet volgen.

 

En zo hebben we de rest van de tijd leuke gesprekken gevoerd in het Engels. Het leek wel of we met zijn zevenen uit eten waren. Er zat ook nog een man alleen aan een tafel. Hij nam geen deel aan het gesprek maar genoot zichtbaar. Wat een heerlijke avond en wat een super leuke mensen. Ook de bediening was erg leuk en gezellig en de pannenkoeken en het ijs na waren overheerlijk !

 

 

Na het eten moest Rebecca zich nog even optutten voor de avond en had Ane eindelijk tijd om te skypen met haar vriend, haar ouders en haar zusje. Leuk om al die enthousiaste kreten van boven te horen. Niet dat ik kon verstaan wat ze zei natuurlijk... Misschien zei ze wel : 'Wat ik nou vanavond toch voor smerigs heb gegeten !'

 

Voor de zaterdagavond was het Rebecca en Lotte gelukt 't Sterretje in Schiedam af te huren. Nou ja afhuren...ze mochten zonder huur een ruimte gebruiken en er zouden geen andere bezoekers naar binnen mogen. Zij helemaal blij ! Helaas bleek al snel dat er toch andere mensen binnen kwamen en dat het meer een 'oude mannenkroeg'was. De muziek mocht ook niet hard dus dansen was uitgesloten. Met zijn allen besloten ze weg te gaan. Het was wel even spannend. Het Sterretje had niet moeilijk gedaan over leeftijden omdat zij met een 'besloten' club daar zouden zijn maar als ze een andere bar zouden bezoeken zouden ze zich moeten legitimeren.

 

Ze vroegen het bij een andere club. Die vonden het oké dat ze binnen kwamen. Ja daar kan ik mij wel wat bij voorstellen. De tent was zo goed als leeg en nu kwamen er in één keer tachtig mensen tegelijk binnen ! Ze moesten allemaal hun ID laten zien en de politie stond er naast om te controleren of er wel gecontroleerd werd. Alle vijftienjarigen kwamen ook binnen na een kort knikje van de portier. Uiteraard zal ik de naam van deze club niet noemen. Wil niet dat ze problemen krijgen door hun gastvrijheid. Neem aan dat het voor hen ook een uitzondering was en dat ze deze uitwisselingsavond niet wilden verstoren.

 

Helaas sloot deze tent vroeg de deuren en besloot de hele club weer door naar Vlaardingen te fietsen. Arme Ane, al dat heen en weer fietsen ! In Vlaardingen zijn ze naar een tent geweest waar helemaal niet op leeftijd werd gecontroleerd. Tegen kwart voor drie waren de meiden weer thuis. Meteen naar bed want de andere dag wilden ze weer richting Denhaag en Scheveningen.

 

Een heel clubje ging die middag mee. Ze pakten de metro in Schiedam en stapten uit in Denhaag. Daar pakten ze de tram naar Scheveningen.  Op deze foto's is alleen een grote meidengroep te zien maar er waren ook heel veel jongens bij. Met de hele groep hebben ze vooral een hele tijd gevoetbald op het strand. En verder hebben ze geflaneerd over de boulevard en de pier en deelden ze cocktails  op een terras.

 

`s Avonds aten ze bij Mac Donalds en ik kreeg een sms 'of ze ook weer even naar de kermis in Schiedam mochten'. Ik vond het oké maar weer dacht ik aan Ane...opnieuw een hele fietstocht ! Zou ze het volhouden ?

 

 

 

 

Maandag had Rebecca gewoon les en ging Ane met haar studiegenoten en docenten een dagje naar Delft. Ze deden een speurtocht door de binnenstad. Toen ik haar later vroeg wat ze zo bijzonder vond aan Delft noemde ze de grachten. Grappig toen ik later haar foto's zag (ze bood aan haar SD kaart op mijn PC te zetten ) en ik de klompen & kaasfoto's zag.

 

 

 

`Avonds konden we heerlijk buiten eten. Voor het eerst want meestal was het rond een uur of zes al behoorlijk afgekoeld. We aten rauwe andijviestamppot. Wel met kaas & noten in plaats van met spekjes en gehaktballen maar verder behoorlijk Nederlands zo'n stamppot natuurlijk...

 

 

Dinsdag zijn ze met zijn allen naar Rotterdam geweest. Eerst maakten ze een rondwandeling door de stad en bezochten ze het havenmuseum. Daarna maakten ze een boottocht met de Spido. Zowel Ane als Rebecca vonden dat een beetje saai. Maar met elkaar op de boot was het toch wel gezellig !

 

 

 

 

Die avond hadden Rebecca en Ane een vervelend verhaal aan tafel. Drie Spaanse meisjes werden de andere dag teruggestuurd naar Spanje. Dit omdat ze gepakt waren met blowen. Van te voren hadden ze een contract ondertekend waar allemaal regels opstonden waaronder 'ik gebruik geen drugs.'

 

Eén van de meiden had een dag ervoor ruzie gekregen met haar Nederlandse uitwisselingsstudent S. Toen ze gingen shoppen in Rotterdam had S die zelf een OV chip kaart had het metropoortje opengetrapt  zodat de Spaanse student zonder chip naar binnen kon. Dit is al idioot toch? Wij hebben er meteen voor gezorgd dat Ane een Anonieme OV chipkaart had met genoeg tegoed erop.

 

Meteen erna werden ze aangehouden en moesten ze een boete betalen. De Spaanse wilde dit niet want zij had niet gevraagd of S het poortje open wilde trappen. Volgens S moest zij dit maar doen want anders zou zij wel even vertellen aan de schoolleiding dat S met twee vriendinnen een blowtje had gerookt. S heeft haar zelf de weg gewezen naar de koffieshop !! Wat een kreng....

 

S klepte het door en de meiden gingen de dag erna dus al op de trein richting Spanje. Ze moesten ook nog eens €280 betalen voor de extra treinreis. Ook voor de docent die ze zou begeleiden moest betaald worden. Voor ons is dit al veel geld maar voor de Spaanse ouders is dit helemaal een rib uit hun lijf. Ik heb echt met ze te doen....

 

Natuurlijk hadden ze nooit een blowtje moeten roken. Maar kom op zeg ! Dit zijn meiden van 17/18 jaar, nieuwsgierig naar dat verboden goedje dat in Nederland gewoon vrij verkrijgbaar is. En als je dat dan doet ver uit het zicht van de leraren... Wie verwacht nou dat je wordt verraden door een leeftijdsgenoot ?

 

Woensdag was het zowel voor Rebecca als Ane weer een gewone schooldag. Rebecca volgde haar normale lesprogramma en Ane maakte huiswerk en volgde gastlessen. Die middag ben ik met mijn moeder naar Schiedam geweest omdat ik nog cadeautjes wilde kopen voor Ane en haar familie. Ane's moeder had ons trouwens ook weer flink verwend.

 

Toen Rebecca terug kwam uit Irun had ze allemaal cadeautjes voor ons bij zich maar nu had Ane ook weer van alles bij zich toen ze kwam. We kregen een kalender van hout waar in het Baskisch de dagen en de maanden geschreven staan, een koelkastmagneet van Irun, een beeldje van een poppetje in klederdracht uit de streek, chocola met vruchten en verschillende baskische koeken. Ook was de vader van Ane naar de VVV geweest en had een hele map Engelstalige info over Irun en omgeving gehaald. Dat wordt toch een keer die kant op denk ik.

 

Toen Rebecca naar Ane ging had ze ook van alles bij zich natuurlijk. Ontbijtkoek, stroopwafels, Haagse hopjes en Zeeuwse babbelaars. De moeder van Ane had Ane de opdracht gegeven om stroopwafels te kopen als ze naar Nederland ging want die vonden zij echt overheerlijk !

 

Dus had ik in het begin al 2 pakken stroopwafels gekocht. Ane bedankte mij maar zei dat ze het zelf wel zou kopen want ze moest heel veel pakjes kopen voor de hele familie. Ik zei haar deze te houden en dan zelf nog wat bij te kopen. Natuurlijk werd dit uitgesteld tot de laatste dag. Helaas....Rebecca zag die avond op twitter onderstaande foto met de tekst 'Spanjaarden zijn gek op stroopwafels' . Het bericht kwam van Bas, een vriend van Rebecca. En helaas had zijn Spaanse alle stroopwafels uit onze supermarkt gekocht. Gevolg : een leeg schap !

 

 

Maar goed, terug naar woensdagmiddag... Samen met mijn moeder bezocht ik het winkeltje in Schiedam met allemaal Hollandsouvenirs. Echt een geweldige winkel ! Ze hebben ook een webshop. Voor Ane kocht ik een Holland tas. Ik heb er zelf één uit Monaco en Rebecca uit Alassio. Blijft super leuk die tassen vind ik, al zie je ze overal.

 

Voor de vader van Ane kocht ik een aansteker ( ik wist dat hij rookte) en voor het zusje van Ane een armband met allemaal Delfsblauwe hollandse kralen. Voor de moeder van Ane kocht ik een koekblik en bakte zelf ijzerkoekjes. Een specialiteit uit Vlaardingen. Ook kocht ik een koelkastmagneet waar je een fotootje in kon doen. Op de foto staat er een foto van Rebecca maar ik heb er later een foto van Rebecca en Ane samen in gedaan. Zo leuk ! Ik was helemaal blij met de leuke cadeautjes die ik Ane mee kon geven.

 

 

Woensdagavond hadden Ane en Rebecca met een hele grote groep afgesproken bij Bas thuis. Eerst gingen ze met elkaar pizza's bestellen en dat gezamenlijk opeten en daarna keken ze de wedstrijd Barcelona - Milaan. Een heel gezellige laatste avond met elkaar. 

 

 

De andere dag hadden ze nog een afscheidsontbijt. Daarna moest Rebecca weer naar de les en vetrokken de Spanjaarden met de bus naar Amsterdam. Eerst zouden ze daar nog een leuke leerzame dag hebben en `s avonds vertrokken ze weer richting Spanje.

 

Rebecca vroeg Ane wat ze gingen doen in Amsterdam. Volgens Ane gingen ze naar het Bangkok museum. Toen Rebecca haar niet begrijpend aankeek vervolgde ze : 'He's a famous painter ?' Hahaha... De V spreken ze uit als B en de G is natuurlijk ook een zeer lastige klank.

 

Leuk dat ik later van Ane hoorde dat ze ook nog naar het Anne Frankhuis zijn geweest en dat ze de stroopwafels had kunnen kopen. Heb haar gezegd dat ze altijd welkom is bij ons. Ik vond het echt jammer dat ze wegging. Juist de laatste dagen werd ze steeds losser en leek echt op haar gemak. Ook aan het fietsen was ze steeds meer gewend geraakt, net zoals aan het ontbijt ( wat ze in Irun altijd overslaat) dat bestond uit yoghurt en ontbijtgranen en het vroege (snelle) diner.

Ik denk zeker dat we haar nog wel eens terug zien !

 

 

10 Maart vierden Rebecca en ik samen onze verjaardag met een high tea. We hadden een select gezelschap uitgenodigd. Nu bleek de zaterdagmiddag toch geen handige middag om een feestje te plannen. Voor de meeste mensen een dag gevuld met sportwedstrijden en dan bleek ook K3 nog eens een concert in de buurt te geven dus vrienden met kleine meisjes hadden daar natuurlijk al kaartjes voor.... Het selecte gezelschap werd dus een klein clubje mensen maar des te gezelliger ! En meer dan genoeg te eten voor allemaal.

 

 

 

 

 

Was trouwens nog erg lachen... (Nou ja op het moment zelf kon ik er niet om lachen ! ) Het meeste voor de high tea heb ik zelf gebakken. Zo ook de scones. Nooit eerder gedaan. Nu moest ik op een gegeven moment iets omrekenen van deciliter naar milliliter en dat ging verkeerd. Terwijl ik de melk erbij schonk had ik het idee dat er iets niet helemaal goed ging en ik stopte.

Alleen had ik er toen al te veel melk in gekiept dus 'een samenhangend deeg' kon ik er niet meer van maken. Ik gooide er wat bloem en boter bij in de hoop dat de verhouding weer een beetje klopte en zowaar kon ik er bolletjes van kleien. Heel erg benieuwd was ik dus of ze toch nog een beetje lekker smaakten.... Maar ze waren overheerlijk. Zeker met de Clotted cream en de jam erbij !

 

 

 

 

 

 

Al snel verhuisde iedereen naar buiten. Wat een heerlijk weer was het ineens ! Daar had ik niet op gerekend trouwens... Gerard en Rebecca hadden het zeil al op de pergola vastgemaakt voor het feest voor Rebecca's vrienden die avond. Wat wel een beetje jammer was want nu hield het de zon weg.

 

Na een tijdje werd het voor de meesten toch te fris buiten en was het gezelschap weer verdeeld over de woonkamer en de tuin. Toch altijd weer een beetje jammer als de ploeg niet al te groot is. Maar volgens mij heeft iedereen zich wel vermaakt. Ik ook ! Alleen vind ik het jammer dat ik niet iedereen echt gesproken heb. Maar ja dat gevoel heb ik altijd na afloop van een verjaardag....

 

 

 

 

 

Rond zes uur was iedereen zo'n beetje weg. Mijn moeder bleef nog even helpen met opruimen en voorbereiden voor de avond. Rebecca gaf die avond namelijk een feest voor 40 vrienden. De eerste keer dat ik de deur uit moest en ook de eerste keer met alcohol....

 

Dat laatste vond ik toch wel lastig. Oké met 16 mogen ze drinken en ook op de andere feestjes waar Rebecca komt mag gedronken worden maar ik had er wel moeite mee dat er mix drankjes gedronken zouden worden. Juist met drankjes die ze zelf gaan mixen gaat het vaak fout natuurlijk ! Dus bier en wijn zou er worden ingekocht! Rebecca boos. Ja de jongens dronken wel bier maar de meisjes niet en ook geen wijn. Gelukkig had mijn moeder een goed idee : Sangria ! We vonden een super recept op internet. Geen likeur maar gewoon 1 fles wijn op 1 fles 7-up en wat vers fruit erin. Lekker dat het was en toch goed verdund.

 

Vanaf negen uur was iedereen welkom maar het huis stroomde vanaf kwart voor negen al vol. Zelf werd ik iets na negenen opgehaald door Marie-Louise waarmee ik naar de stad zou gaan. Gewoon in Vlaardingen want ik wilde wel in een paar minuten thuis kunnen zijn als het nodig was.

 

We begonnen bij de Ierse Pub. Niet zo leuk als Paddy Murphy's in Rotterdam maar ook wel een aardige tent. En wat helemaal leuk was... Footloose gaf daar een optreden ! Echt een super gave band die ik ook al vaak in Schiedam bij café de Unie heb gezien. We zijn daar het grootste deel van de avond gebleven. Tot de band een pauze had en we nog even zijn gaan kijken bij Malle Babbe. Vond Malle Babbe een beetje tegenvallen. Andere keren dat ik er was, was het leuker maar misschien komt dat ook wel omdat als ik er kom het meestal na een festival of groot feest is. Dan is het na afloop ook in de cafés veel drukker.

 

Het feest van Rebecca duurde tot één uur en het was tien minuutjes later dat Marie-Louise mij voor de deur afzette. Buiten op het plein stond het vol jongeren met fietsen, ze waren duidelijk aan het weggaan en nog aan het nakletsen. Het eerste dat Rebecca zei was dat er wel één jongen ziek was geworden. Ze was dus al met emmertjes water in de weer geweest die avond.

 

Dat er niet alleen bier en Sangria was gedronken ontdekte ik toen ik een bekertje onder de bank uitviste met een zwart kleverig goedje erin. Toen ik het Rebecca liet zien vertelde ze dat iemand (of meer?) inderdaad zijn eigen drank had meegenomen. Beetje jammer maar goed... Ik was wel heel blij dat het verder heel goed verlopen is en ze zelfs na afloop hebben opgeruimd.

 

Oké er was nog genoeg te doen de andere dag maar de meeste bekertjes en kapotte bierflesjes waren uit de tuin gevist en de stoelen stonden weer op zijn plek. Wel zijn er twee tuinstoelzittingen gescheurd dus die kunnen met het grofvuil mee. Nieuwe stoelen stonden helaas nog niet op mijn verlanglijst. 

 

Maar Rebecca heeft gelukkig wel een top verjaardag gehad en is ook nog eens ontzettend verwend. Haar vrienden hadden er echt werk van gemaakt en kwamen met de mooiste cadeaus aan. Make-up, parfum, een heel mooi horloge van een groepje vriendinnen, een grote paashaas van chocola... Ze heeft ook echt allemaal heel leuke vrienden en vriendinnen.

En nu zijn we weer even klaar met feesten. Tot mei want dan is Luuk weer aan de beurt.

 

 

 

 

 

Zoals jullie gemerkt hebben kom ik de laatste tijd helemaal niet meer aan loggen toe. Alles inhalen gaat niet meer lukken maar een paar foto's met bijbehorend verhaaltje van Rebecca's reisje naar Barcelona wil ik jullie niet onthouden.

 

In de voorjaarsvakantie mocht Rebecca met beste vriendin Lotte en haar ouders mee op vakantie. Zes dagen naar de wereldstad Barcelona ! Ze vlogen vanaf Rotterdam en kwamen al vroeg in de ochtend aan. Eerst brachten ze de spullen naar het appartement. Een mooi appartement midden in het centrum van Barcelona.

 

Wat opviel toen ik later de foto's zag was dat alles er even zomers uitzag. Flaneren op een met zonovergoten boulevard, een koel drankje op een zonnig terras... en dan te bedenken dat het toch Februari was en in Nederland net het ijs van de sloten was verdwenen. 18 tot 20 graden was het ongeveer. Een cadeautje toch in de winter?

 

 

 

 

Ze hebben ontzettend veel gezien en gedaan. De Sagrada familia bezocht, Park Guëll, de Ramblas. Ze zijn met de kabelbaan naar het kasteel Montjuïc geweest, hebben 'gewinkeld' in een straat vol met Dior, Gucci en Dolce &Gabbana , tapas gegeten, een macchiato caramel gedronken bij Starbucks...

 

En Rebecca heeft (helaas) ook (weer) een excursie gehad naar het politiebureau van Barcelona omdat zij haar (nieuwe!) camera kwijt is geraakt.

 

 

 

 

 

De meiden, netjes in de rij....

 

 

 

Op een gegeven moment vroegen de ouders van Lotte wat de meiden nog erg graag wilden zien in Barcelona. Het antwoord : 'Camp Nou !' Ik kreeg `s morgens een smsje van Rebecca dat ze nu heerlijk in het zonnetje op een terras zaten en dat ze die middag een bezoek zouden brengen aan het stadion. Luuk was natuurlijk helemaal niet jaloers...Ach wij gingen die middag naar de bioscoop en Kentucky fried chicken. Ook leuk toch ?

 

Bovendien was Rebecca zo lief om van haar eigen geld een bal te kopen van FC Barcelona met alle handtekeningen van de spelers erop. Wat was Luuk daar blij mee !

 

 

 

 

 

Rebecca heeft ook haar 16e verjaardag gevierd in Barcelona. Een bijzondere leeftijd, een bijzondere plaats... Uiteraard hebben we het thuis ook nog gevierd. Een dag later kwam ze thuis en hebben we haar met gebak en cadeautjes ontvangen.

Fijn om al haar verhalen te horen. Hoop zeker ook een keer deze wereldstad te mogen bezoeken want ben helemaal enthousiast geworden. De prachtige foto's in deze log zijn trouwens gemaakt door de vader van Lotte !

Van de week kreeg ik de vraag of ik al een vakantie had geboekt voor komende zomer. Nu had ik al wel een keer iets laten vallen in een andere log maar een log over de geboekte vakantie was er inderdaad bij ingeschoten. Nu met deze winterse temperaturen en na de teleurstelling van daarnet over het niet doorgaan van de Elfstedentocht ben ik dan toch maar even gaan zitten voor een logje over komende zomer !

 

Wat ik zeker wist was dat ik dit jaar weer met OA op vakantie wilde gaan. Het is zo goed bevallen om met ouders die in hetzelfde schuitje zitten op reis te gaan. Ik heb zo genoten van het lange tafelen `s avonds met ouders en kinderen. Wanneer je alleen met de kinderen weg bent schuif je toch niet zo makkelijk bij andere gezinnen aan. Zelfs niet met een rondreis. En wat was het heerlijk toen ik met Rebecca naar de Nederlandse Ambassade moest voor een noodpaspoort dat ik Luuk in het hotel kon laten omdat er genoeg moeders waren die een beetje op hem wilden letten.

 

Het aanbod op OA is weer heel divers. Vakanties naar Italië, Spanje, Frankrijk... Wel heel veel huurtenten en al heb ik er helemaal geen ervaring mee, kamperen trekt mij niet echt. Dus bleven er 2 opties over. Een allinclusive resort in Turkije of een appartement in Kroatië. Turkije viel af omdat het toch erg kostbaar werd voor drie personen. Logisch voor een prachtig hotel volledig verzorgd maar niet haalbaar voor ons.

 

Verder vroeg ik mij toch ook wel af of het echt wat voor ons was, zo'n mega groot resort midden in het hoogseizoen. Vooral Luuk houdt helemaal niet van dat massale. En mij trek het eigenlijk ook niet echt om elke avond in de rij te staan voor mijn eten. ( Weet helemaal niet of het zo gaat hè, ik stel het mij alleen zo voor...) En dan zou ik ook nog van alles willen ondernemen natuurlijk. Excursies genoeg maar ook daar hangt een prijskaartje aan.

 

Kroatië zag ik helemaal zitten. Een appartement met bergen in de achtertuin en het strand in de voortuin. Klimmen, abseilen, een bezoek aan een grot, wandelen, zeekajakken enz. enz....Ook de kinderen leek dit wel wat. Met de bus er naar toe maar daar heb ik niet echt problemen mee. Mijn vakantie begint altijd al in de bus !

 

We hadden dus al bijna besloten. Tot Luuk vroeg :' Is er eigenlijk een zwembad bij ?' Dat was mij niet helemaal duidelijk. Er werd in de beschrijving wel wat geroepen over activiteiten bij het zwembad maar verder werd het bij de locatie niet genoemd. Ik vroeg het dus aan vrienden die er vorig jaar zijn geweest en nee, er was geen zwembad. Luuk vond dit een groot probleem. Een strand met zee was geen vervanging voor een zwembad wat hem betreft.

 

Tja en toen begon John met oud & nieuw erover dat hij wel weer naar Macedonië wilde. En Amy, de dochter van John,vroeg mij of ik het met haar vader kon hebben over de vakantie want ze wilde wel weer met zijn allen. 'Misschien kon ik haar vader overhalen om naar Kroatie te gaan ?' En toen hoorde ik via Facebook dat Hellen en Marjan ook weer naar Macedonië gingen.

 

 

Vrijdagmorgen moesten we heel vroeg opstaan. Om zes uur vertrok de bus richting het vliegveld en dus zaten we om half zes al aan het ontbijt. Clea, Tijmen en Yade bleven nog een week langer maar ze waren speciaal voor ons vroeg opgestaan om ons uit te zwaaien. Ze vonden het heel jammer dat wij weggingen maar Clea grapte dat ze wel wat meer rust kreeg nu ik wegging. Ik kwam natuurlijk steeds met uitstapjes of excursies aan... Al was dat ook iets wat Clea het liefste deed.

 

Clea nam van mij de OA vlag over. De vlag had ik ooit meegenomen na een OA feest in Bunnik en kwam nu mooi van pas als welkom en uitzwaaivlag. Op foto's van mensen die later naar Macedonië zijn geweest zag ik de vlag ook nog op de ontbijttafel staan. Leuk !

 

Ook nam Clea de map over waar iedereen wat tips in kon schrijven en kaartjes en folders in kon doen. De mensen die na ons kwamen konden zo meteen zien waar ze de lekkerste pizza's konden eten en lezen dat ze de excursies moesten boeken bij Lale in plaats van bij Fibula !

 

 

 

Het duurde lang voordat we onze bagage kwijt waren. Het was ook niet echt duidelijk in welke rij we moesten staan. Mensen die met Arke Fly vlogen moesten weer in een andere rij staan dan wij van Corendon maar niemand wist hoe het precies zat. Gelukkig was het ook helemaal niet warm en was er meer dan voldoende zuurstof in de hal voor zoveel mensen. NOT pfff....

 

Ik maakte me ook best zorgen over mijn bagage. Op de heenweg zat ik al aan 20 kg per koffer ( het maximale gewicht) en nu met die souvenirtjes wist ik bijna zeker dat ik over dit gewicht heen zat. Toen ik hoorde dat Jan en zijn twee zoons met zijn drieën twee koffers bij zich hadden kreeg ik een idee : 'Hey konden wij dan misschien...' Jan vond het prima.

 

De vrouw achter de balie snapte er niets van dat wij met elkaar wilde inchecken. Twee gezinnen die niet op dezelfde dag in Macedonië waren aangekomen wilden nu als samengesteld gezin inchecken ? Maar het werkte wel ! Vooral mijn koffer bleek ver over het gewicht te zitten met 26 kilo maar met 5 koffers voor 6 personen zaten we prima !

 

 

Toen we de koffers kwijt waren maakten we ons geld op aan koffie en ijs. Heerlijk buiten in de schaduw van een grote parasol. De kinderen vermaakten zich behalve met ijseten met voetballen op het veldje ernaast.

 

 

Daarna was het toch echt tijd om naar het vliegtuig te gaan....

 

 

Het was druk in de lucht !

 

 

De kinderen vermaakten zich tijdens de vlucht met de DS.

 

 

En dit vond Luuk helemaal geen leuke foto ! Hij lijkt John de Wolf wel...

 

 

Ook op Schiphol was het druk bij de bagageband... Je kon echt merken dat het hoogseizoen was. Het duurde even voordat we onze koffers hadden...

 

 

Wat niet erg was want nu kwamen we wel het Nigeriaanse voetbalteam tegen !

 

 

 

 

Wat helemaal gaaf was... Toen Jonno John Obi Mikel later weer tegen kwam en hij hem gedag zei deed John zijn koffer open en gaf Jonno zijn trainingshirt !

 

 

Het afscheid met de mensen uit de groep was best even lastig. Nu zouden we elkaar wel af en toe blijven zien met andere OA uitjes maar aan deze heerlijke weken met elkaar was wel een einde gekomen.

 

Mijn ouders haalden ons op en met elkaar reden we naar huis. Gerard kwam ook naar ons huis en met zijn allen hebben we Chinees besteld. Gelukkig was het prima weer om buiten te eten. We waren natuurlijk ook niet anders gewend meer na Macedonië.

En als ik ergens van kan genieten is het wel buiten eten !

 

 

Inmiddels heeft Rebecca haar reis naar Irún er weer op zitten. En wat heeft ze het heerlijk gehad !! Ik vond het vooral heel leuk dat ze ging maar ook wel een beetje spannend. Zou het klikken met Ane, haar uitwisselingsstudente ? Kwam ze in een leuk gezin ? En zou ze een beetje uit de voeten kunnen met haar Spaans ?

 

Rebecca heeft inmiddels vier jaar Spaans op school maar het is toch heel anders als je alleen nog maar in het Spaans kan communiceren. Met Ane kon ze natuurlijk wel Engels spreken maar niet met haar ouders. Verder is het Baskisch-Spaans dat ze in Irun spreken ook weer heel anders dan het Spaans dat ze op school hebben geleerd.

 

Een paar dagen voordat ze weggingen hadden ze trouwens nog een huiswerkopdracht voor Spaans. Iedereen moest een tapasgerecht kiezen, vertalen in het Spaans en dan de bereiding ervan filmen. Uiteraard werden de Spaanse gerechten de andere dag op school met elkaar genuttigd. Lotte en Rebecca deden samen. Dit was het resultaat !

 

 

Maar goed, terug naar de reis...Donderdag 12 Januari vertrok Rebecca met alle leerlingen met Spaans in hun pakket naar Irun. Ik moest werken maar ze mocht meerijden met Lotte. Om 14.10 vertrok Rebecca vanaf Schiphol en twee uur later kreeg ik al een sms. Ze waren veilig geland op Bilbao en ze hadden zelfs de koffers al.

 

 

 

 

 

 

 

Vanaf Bilbao werden ze met een bus naar de school in Irun gebracht. Daar maakten ze kennis met hun uitwisselingstudent en hun ouders. Even snel want ze gingen meteen daarna Irun bezichtigen. De ouders van Ane namen alvast de koffer van Rebecca mee naar huis.

 

 

 

Elke dag was er behalve de uitstapjes en lessen op school ( Spaans, Spaans-Baskisch, Gymnastiek...) ook tijd voor huiswerk. De lessen die ze in Nederland misten (alle leerlingen zonder Spaans hadden gewoon les) moesten ze toch een beetje bij houden. Dit was wel heel lastig volgens Rebecca want het was wel heel gezellig zo met elkaar !

 

Deze week begon de Natuurkunde docent zijn les met de woorden : 'En voor degene die naar Spanje zijn geweest. Ik ga dit hoofdstuk niet opnieuw uitleggen. Jullie kiezen ( ??) er zelf voor om naar Spanje te gaan.'

 

 

 

Verder hebben ze een aantal steden bekeken. Irún uiteraard maar ook San Sebastian, Hondarribia en Bilbao.

 

 

 

Rebecca's gastgezin woont in een flat in Irun. Ane sliep normaal met haar zusje op de kamer maar nu sliep Rebecca in het bed van haar zusje en het zusje op een matras in de kamer van haar ouders.

 

Op de binnenplaats werd alle was opgehangen. De lijnen kon je binnen halen via het raam om de was op te hangen of af te halen. Een bijzonder gezicht al die was bij elkaar... Leuk dat Rebecca daar een foto van heeft gemaakt !

 

 

Ik was natuurlijk erg benieuwd bij wie Rebecca nu in huis was. Halverwege de week kreeg ik een sms van haar met de vraag of ik op Skype kon komen. Ik installeerde snel Skype ( had ik jaren niets mee gedaan) en de nieuwe webcam die ik voor kerst had gekregen. Een paar minuten later voegde ik Ane toe op Skype en kwam Rebecca in beeld.

 

Leuk om even te praten en ze showde meteen wat nieuwe aankopen. Daarna kwamen Ane en haar ouders nog even voor de cam. Zo leuk om hen te zien ! Praten ging natuurlijk niet maar we hebben even naar elkaar kunnen zwaaien. Hebben zij ook even kunnen zien bij wie Ane over twee maanden in huis komt.

 

Haar vader maakte nog wat familiefoto's die hij op CD brandde en Rebecca mee naar huis gaf. Dit is er één van....

 

 

Zaterdag zijn Rebecca en Ane met Ane's ouders en zusje naar Frankrijk gereden waar ze wat gewandeld hebben langs de kust. Ook daar stonden foto's van op de CD.

Op de terugweg kwam Rebecca klasgenoten tegen die ook naar Frankrijk waren geweest ( de meeste per boot) en terug liepen. Ane en Rebecca zijn toen uit de auto gestapt en verder gaan lopen met de anderen. Nog een aardige wandeling maar wel heel leuk met elkaar.

 

 

 

Zaterdagavond was er door de Spaanse ouders een club afgehuurd in Hondaribia waar de Spaanse en Nederlandse studenten konden feesten. ( helaas geen foto's van :-)) Dit feestje begon rond elf uur  ging tot een uur of vijf door. Rebecca en Ane werden rond drie uur opgehaald. Een mooie tijd natuurlijk ! Wel heel zielig dat één Nederlandse studente niet mocht gaan van haar gastgezin omdat hun dochter, en zij dus ook, in het weekend altijd om elf uur thuis moest zijn. Tja je kunt dus ook echt pech hebben met je gastgezin. Dit meisje mocht door de weeks ook niet veel want er werd verwacht dat er dan huiswerk werd gemaakt.

 

Zondag was een neefje van Ane jarig en dit werd gevierd bij de oma van Ane met de hele familie. Met zijn allen aan tafel en een overvloed aan eten. Bijzonder om zo'n Spaans familiefeest mee te maken natuurlijk !

 

Door de week vermaakten Rebecca en Ane zich ook prima ! Ook zij moesten `s avonds huiswerk maken maar verder waren ze tot een uur of negen vaak te vinden in een local. In Spanje is het heel normaal dat meerdere families onder elkaar een ruimte huren waar de jongeren kunnen chillen. Rebecca vond dit fantastisch ! 

 

Terug in Nederland missen ze echt een plek waar ze met een grote groep samen kunnen zijn. Het contact met Rebecca's schoolgenoten is veel hechter geworden nu ze naar Irún zijn geweest. Een garagebox zou een optie zijn maar of omwonenden daar blij mee zijn ?

 

In Spanje zijn ze trouwens ook een keer uit een Local gestuurd omdat mensen last hadden van de herrie maar toen gingen ze gewoon met zijn allen naar een andere.

Tja als je meerdere opties hebt...

 

We willen hier nog wel op zoek gaan naar een plek waar ze een feest kunnen geven in het weekend dat de Spaanse studenten hier zijn. Misschien op de hockeyclub ? Snel maar eens informeren !

 

Chillen in een local

 

 

Op woensdag, de dag voordat ze weer vertrokken naar Nederland, zouden ze nog een ontmoeting hebben met de burgemeester van Irún. Helaas had de burgemeester een belangrijke afspraak ivm de crisis en dus hadden ze daar voor in de plaats een ontmoeting met de minister van Onderwijs. Belangrijk nieuws komt natuurlijk ook in de krant !  http://www.diariovasco.com/v/20120119/bidasoa/grupo-estudiantes-schiedam-visitaron-20120119.html

 

 

 

Als je aan Spanje denkt denk je natuurlijk meteen aan een warm zonnetje. Maar als je in Januari naar het noorden van Spanje gaat kan het flink koud zijn. Toch hebben ze een dag gehad dat ze zonder jas konden lopen. En toen zat ik hier toch echt in winterjas en met handschoenen aan op de fiets !

 

 

Er zijn verschillende groepsfoto's gemaakt tijdens deze uitwisseling maar dit vond ik de leukste ! Alle Nederlandse en Spaanse studenten bij elkaar.

 

 

Tja en acht dagen gaan natuurlijk veel te snel voorbij.... Het afscheid was best lastig. Ane vertelde Rebecca dat ze zag dat haar vader zichtbaar aangedaan was. Sterker nog, ze zag hem voor het eerst zo emotioneel. Er was toch een band ontstaan in die week.

 

Ze waren ook zo lief voor Rebecca. De moeder van Ane was steeds bang dat Rebecca iets te kort kwam. Vooral omdat Rebecca geen vlees eet maar ook omdat ze veel te weinig at volgens haar. Elke avond stond de tafel vol met lekkere salades, vis, Spaanse omelet,fruit enz. enz.., er was elke ochtend een lekker ontbijt en voor de lunch kreeg ze ook nog van alles mee.

 

Ane's moeder had ook cadeautjes meegegeven. Voor Rebecca een stola,  voor mij een sjaal en Luuk kreeg een mooi T-shirt en nog een grote zak snoep. Ook Ane's oma kwam de dag voor vertrek nog langs om Rebecca gedag te zeggen. Van haar kreeg Rebecca een zelfgemaakt mandje met snoep erin.

 

Thuis had Rebecca al meteen een mail in haar mailbox van de vader van Ane. Om te zeggen dat ze het zo fijn hadden vonden dat ze er was. Dat hij het jammer vond dat ze haar niet meer van het land hebben kunnen laten zien omdat de tijd te kort was. Dat hun huis nu ook Rebecca's huis was en dat ze altijd welkom is. Ze wil ook zeker nog een keer terug. En dat hij hoopte dat het eten haar had gesmaakt omdat niemand natuurlijk de kookkunst van een moeder kan overtreffen. Nou echt wel !!

 

 

 

Gelukkig had ik wel een ADV kunnen regelen toen Rebecca terug kwam. Toen we met alle ouders op Schiphol stonden te wachten kwam Hello Goodbye  voorbij. Een paar ouders met ballon werden geïnterviewd maar de kinderen zijn niet gefilmd. Niet interessant genoeg denk ik ? Ik heb het programma niet gezien maar denk niet dat ze er iets van gebruikt hebben. Jammer hoor ! 'Leukste school van Nederland' 2011 komt terug van een uitwisseling.' Klinkt best leuk toch ?

 

Maar goed, ik ben blij dat mijn meisje weer thuis is en heb genoten van alle verhalen en de foto's. En ik kijk al uit naar Maart want dan komt Ane een weekje bij ons in huis.

 

Vorig weekend had mijn schoonzusje een receptie van haar bedrijf. Mijn ouders wilden daar graag bij zijn en omdat het niet in de buurt was, hadden ze twee kamers geboekt in een plattelandshotel. Twee kamers ja... want Luuk en ik mochten mee ! 

Rebecca zat dat weekend nog in Spanje.

 

Rond half tien reden we weg omdat we ook nog wat van de omgeving wilden zien. We hebben gewinkeld en gewoon wat rondgelopen. Heerlijk koffie gedronken...

En `s middags rond half drie besloten we een late lunch te gebruiken. Bij het hotel was geen restaurant en ook in de omgeving zou weinig te vinden zijn. Verder hadden we van mijn broertje gehoord dat je hotdogs kon krijgen op de receptie. Als we nu een echte maaltijd zouden gebruiken zou een snack in de avond meer dan voldoende zijn.

 

 

Wat hebben we heerlijk gegeten ! Luuk had gekozen voor spaghetti. Voor de zekerheid hadden we gevraagd of er geen champignons in zouden zitten want dat lust hij niet. Dit was niet zo volgens de ober. Helaas bleek de hele saus vol champignons te zitten en dat niet alleen, de saus zat helemaal vol groenten. Luuk houdt wel van groente maar bij spaghetti denkt hij meer aan tomatensaus met vlees. Hij had dus een beetje spijt. Gelukkig wilde oma wel ruilen en vond Luuk het stoofpotje van haar wel heel lekker.

 

 

Na het eten reden we naar het hotel. Wat was dat prachtig ! Niet alleen het gebouw zelf maar de kamers.... Wat een droom badkamer ! Luuk mocht de kamer kiezen waar wij zouden slapen, de andere kamer was voor mijn ouders.

 

 

 

De receptie begon rond vijf uur. Wij waren een half uurtje later. Het was al gezellig druk. En wat was het goed verzorgd allemaal ! Er was Delirium van de tap. Had ik nog nooit geproefd maar wat een heerlijk bier is dat !  Je kon inderdaad hotdogs halen maar ook pompoensoep en pannenkoeken....

 

Voor ons waren er niet veel bekenden maar we vermaakten ons prima met elkaar.

 

 

En het was leuk om de paarden van mijn broertje en schoonzusje weer te zien. Ze hebben er inmiddels vier !

 

 

 

Rond een uur of acht vond Luuk het wel weer genoeg en reden we naar het hotel. Eerst ging hij in ons bad proefliggen en daarna in het bad van mijn ouders. Hij besloot dat het 'gewone' bad het lekkerste lag dus dat liet hij vollopen. Prima want dan kon ik heerlijk in 'mijn' ouderwetse bad op pootjes ! Daarna hebben mijn moeder, Luuk en ik nog een film gekeken. Lekker op bed met een wijntje en een zoutje erbij. Echt genieten !

 

En genieten deden we ook van het ontbijt `s morgens. De gastvrouw vroeg hoe wij ons eitje wilden en we moesten even wachten op de broodjes en croissantjes die nog in de oven zaten. Er stonden allemaal verschillende soorten zelfgemaakte jam klaar, er waren vleeswaren, verschillende potjes yoghurt enz. enz. Zo wil ik elke dag wel ontbijten ! Zeker in zo'n mooie serre met uitzicht op de prachtig bevroren tuin en de weilanden erachter.

 

 

Na het ontbijt pakten we de spullen en liepen nog een rondje om het hotel. Doordat we in het donker aankwamen was dat er nog niet van gekomen. Wat een prachtig hotel en wat een mooie omgeving !

 

 

Mijn broertje kwam ook naar ons hotel. Hij liet zijn auto daar staan en we gingen met één auto verder. Mijn schoonzusje was helaas nog druk met werk.

 

Eerst reden we naar een boerderij in de buurt waar ze een optie op hebben. Een groot gebouw met stallen en bijgebouwen en bijna 1,4 hectare land erbij. Er moet ontzettend veel aan gebeuren dus het wordt één groot project op zich. De daken moeten allemaal vervangen worden en veel muren ook. Het woongedeelte zelf is gelukkig wel redelijk. Een grote klus maar ik kon wel door de puinhopen heen kijken en voor me zien hoe het kan worden. Nu hopen dat het allemaal gaat lukken met de financiering. 

 

 

Na de bezichtiging wilden we nog een wandeling maken. We hadden een boekje met verschillende routes maar toen we eindelijk een route hadden in de buurt met niet al te veel kilometers konden we het beginpunt niet vinden. Dus liepen we gewoon een stukje in de omgeving en zochten rond een uur of drie naar een restaurant om wat te eten. We vonden er twee die beide vol zaten. Een Chinees en een chic restaurant. Mijn vader stapte meteen het chique restaurant binnen. Gelukkig was er net een tafel vrijgekomen want de twee grote ruimten zaten helemaal vol.

 

Wat hebben we heerlijk gegeten ! 4 gangen zelfs... We begonnen met twee aperitief hapjes met een mousserende wijn erbij. Als voorgerecht had ik gamba's, als hoofdgerecht zeebaars en als nagerecht een Irish Coffee. Luuk heeft gelukkig ook lekker gegeten. Het was lastig kiezen uit de beperkte kaart waarvan het meeste hem niet aansprak. De capacho vond hij niet echt lekker maar hij heeft gesmuld van de biefstuk en de Crème brûlée !

 

 

In de auto terug moest Luuk nog leren want zijn repetitieweek begon die maandag.

Nog best lastig zo in het donker maar gelukkig hadden mijn ouders een knijpkat in de auto liggen. Thuis kon hij dan nog even ontspannen voordat hij zijn bed in ging.

 

Dachten we... Helaas bleek Luuk het strafwerk dat hij vrijdag had opgekregen toch echt maandag moest inleveren in plaats van na de toetsweek zoals hij eerder dacht.

Dat werd dus thuis nog 50 strafregels schrijven : 'Ik moet luisteren naar mijn docent en mentor en geen regels overtreden.' En als je bedenkt hoeveel moeite Luuk heeft met schrijven. Hij vindt het ook echt vreselijk !

 

Wat hij gedaan had ? Hij was al in de klas voordat de docent in de klas was en dat mag niet. Hij en een vriend zaten netjes aan een tafel te wachten op de docent en wisten niet dat dit niet mocht. Maar volgens de docente hadden ze van deze regel op de hoogte moeten zijn. En dat zal ook best wel, er gaat wel vaker iets langs hem heen. Ik vond het wel heel zielig maar ik kon het moeilijk van hem overnemen. En zo werd het toch nog laat voordat Luuk op bed lag.... 

 

En dan nog een logje van onze laatste dag in Macedonië. Om die dag een beetje speciaal af te sluiten gingen we met een groot deel van de groep een hele dag varen via Lale. Het was een idee van Christiaan. Voor €17 p.p. konden we een hele dag varen incl. koffie, BBQ & drankjes de hele dag. Omdat Christiaan, Kristina en Daniël ook weer mee gingen was het natuurlijk helemaal een feestje. Wij ook hoor maar vooral de kinderen waren helemaal gek van die drie !

 

We hadden geen betere dag kunnen kiezen. Het was een hele warme dag, zeker 35 graden. En wat is er dan heerlijker dan de hele dag in en op het water zijn !

Eerst reden we naar pension Lale waar iedereen die wilde nog even naar het toilet kon. Daarna liepen we naar de boten die al klaar lagen voor het pension. Er waren 2 boten, een grote en een wat kleinere. De verdeling was snel gemaakt. Alle volwassenen in de kleine en de kinderen in de grote.

 

 

 

Onderweg maakten we een stop bij een rots. Jammer dat op de foto's en het filmpje niet te zien is hoe hoog het was. De rots was 6 meter hoog en geloof me dat is hoog als je vanaf beneden kijkt maar nog veel hoger als je boven staat !

Van te voren had Christiaan al gezegd dat er gesprongen kon worden maar nu krabbelden verschillende ouders terug.' Je gaat niet hoor !' werd er geroepen richting kinderboot. Teleurgestelde gezichten.... Christiaan vroeg wie er wel mochten. Ik riep dat Rebecca en Luuk wel mochten. Uiteindelijk gingen de anderen ook overstag.

 

 

klik hier voor een groter formaat

 

Wat een prachtige vaartocht was het. Onderweg gaf Christiaan uitleg. Veel had ik ook al gezien en gehoord vanaf de boot richting St. Naum maar het was zo veel leuker om het nu te zien vanuit een klein bootje en om meteen vragen te kunnen stellen aan Christiaan wanneer we wat wilden weten.

 

We meerden aan bij Trpejca, ook wel het Saint Tropez van Macedonië genoemd. Oorspronkelijk een vissersdorp, nu een badplaats voor de rijken. De kinderen wilden alleen maar zwemmen....

 

 

Wij dronken eerst koffie op een terras waarna Kristina een rondleiding gaf door Trpejca. Erg warm voor zo'n klim maar wat leuk om te zien !

 

 

 

Daarna stapten we weer in de boot en voeren we naar een strandje waar we ook de lunch zouden gebruiken. Eerst was het natuurlijk weer tijd om te zwemmen. Inmiddels hadden alle volwassenen ook wel zin om het water in te gaan. Wat een hitte !

 

Marjan en ik waren nog maar net in het water of er schoot een slang langs ons heen. Natuurlijk wisten we dat er slangen in het Ohrid meer zitten maar als er dan één langs zwemt brrrrr....

 

We wisten niet hoe snel we aan de kant moesten komen. Op de foto hieronder is de paniek te zien nadat Christiaan op onze noodkreet de kinderen nog eens extra opjut. 'Kijk uit daar zwemt ie !' Rebecca schrikt, Roos trekt haar broertje Thomas weg, Jeroen is op zijn hoede en Yade kiest het hazenpad !

 

 

Voor de lunch moest er nog wel gewerkt worden ! De kinderen zochten hout voor het kampvuur en Daniël maakte met zijn mes spiezen van gevonden stokken.

 

 

Daarna werden er worsten aan de spiezen geregen en boven het vuur gehouden. Terwijl werd er ook kip en spek geroosterd op een BBQ . Er waren broodjes, bananen, er was komkommer... Wat een heerlijke lunch ! Maar vooral, wat een ultiem vakantiegevoel !

 

 

 

 

 

En na het eten stapten we weer in de boten en gingen weer een strandje verder.

 

 

De kinderen vermaakten zich verder met vissen en zwemmen en de volwassenen namen plaats onder de bomen met een biertje, een wijntje of een sapje.

 

 

 

Ook kregen we nog een biologieles van Christiaan.

 

 

Op de terugweg moest er natuurlijk opnieuw gesprongen worden !

 

 

En wat hadden de kinderen een pret met de reddingsvesten. Twee waterfietsers die ons passeerden kwamen niet meer bij van het lachen. Het was ook een vreemd gezicht. Allemaal volwassenen in een boot en in het water overal drijvende kinderen met reddingsvesten die op fluitjes bliezen.

 

 

 

Wat ging de tijd hard.... Op een gegeven moment vroeg Christiaan wat we wilden. Wilden we nog verder varen of terug naar het hotel. 'Als we nu gaan rijden zijn we om een uur of zeven uur terug in het hotel.' Tja er zat dus niets anders op dan terug gaan. We moesten ook alle koffers nog pakken want de andere dag moesten we alweer vroeg vertrekken.

 

Die avond gingen we wat later eten. Eerst de koffers inpakken. Net toen ik naar beneden wilde gaan kwam de schoonmaakster gedag zeggen. Ik had wat geld op het nachtkastje willen leggen maar besloot haar meteen wat te geven. Ik liep dus weer naar binnen om extra geld te pakken. Nu was het licht bij de deur kapot en ik moest dus eerst een stuk de kamer inlopen. En Rebecca had haar koffer precies in de loop gezet.

 

Omdat ik vrij snel aankwam lopen vloog ik echt over de koffer heen en landde vol op mijn knie. Even dacht ik echt dat ik wat gebroken had. Wat deed dat pijn ! Inmiddels was het licht aan en stond de schoonmaakster over mij heen gebogen. 'Oooooh I'm sorry, i'm so sorry !!' Of zij er iets aan kon doen.

 

Later heb ik er wel om moeten lachen. Het moet echt geen gezicht zijn geweest. Ik daar in de kreukels op de grond, de schoonmaakster bijna in tranen en overal mapjes en blaadjes van de OA map ( met info & tips) want daar liep ik mee in mijn hand om 'm door te geven aan Clea die nog een week langer bleef. Na een minuut of tien kon ik wel weer op mijn been staan. Lopen ging iets minder goed maar ik kreeg het voor elkaar om de OA map weer iets te fatsoeneren en naar beneden te strompelen. ( Heb nog dagen last gehad van dit grapje)

 

Gelukkig hoefde ik niet ver. We besloten weer naar de naastgelegen strandtent te gaan waar we een dag eerder zo heerlijk hadden gegeten.

Moet zeggen dat het dit keer iets minder was maar we waren ook met een flink grote groep. Blijft lastig om iedereen dan op tijd van eten te voorzien. Maar het was weer erg gezellig met elkaar.

 

 

Klik hier voor een groter formaat.

 

Na het eten liepen we nog even naar de markt voor wat souvenirtjes. Door onze onverwachte uitstap naar Skopje hadden we nu geen cadeautjes. Voor mijn moeder had ik in het hotel al Ohrid parels gekocht, een ketting en armband. Voor mijn vader hadden we sigaretten en nu moesten er nog armbandjes worden gekocht voor Luuk zelf en voor zijn beste vriend Pieter. Gelukkig stond de kraam er nog. Daarna wilde Rebecca voor Gerard nog een literfles bier kopen bij de supermarkt. Helaas was hij net alles aan het afsluiten. Tja het was ook alweer half één !

 

Rebecca smeekte de man of hij de kast echt niet nog even open wilde doen. 'Het was voor haar vader, we gingen morgen al vroeg weg, gister kon ze het niet kopen omdat haar ID weg was...' Uiteindelijk lachte de man en pakte de sleutel. Rebecca had haar fles bier ! Wat zijn de mensen in Macedonië toch ontzettend lief !

 

In het hotel bleef het nog lang gezellig. Oké we moesten om vijf uur op maar slaap konden we thuis wel weer inhalen. Volgens mij gingen de meeste kinderen ook pas na tweeën naar bed die nacht. Wat zouden wij Macedonië gaan missen.... En niet alleen het land maar ook het gezelschap. We hebben echt een band gekregen in die twee weken.

 

 

De laatste twee jaar had ik Oud & Nieuw in Sneek gevierd met OA. Ontzettend leuk maar ook best wel wat geld. Het verblijf in het hostel, de reis erheen. Dit jaar zat dat er even niet in en ik moest dus wat anders verzinnen. Luuk wilde met Oud & Nieuw heel graag naar Pieter en Rebecca wilde tot half één thuis blijven en daarna met vrienden afspreken. Ik besloot een feestje bij mij thuis te organiseren al had ik niet veel hoop dat er veel mensen zouden komen. Ik heb het wel eens eerder geprobeerd met de jaarwisseling maar vaak hebben mensen toch al afspraken met familie of zijn ze op vakantie.

 

Maar het liep storm ! Veel (OA)vrienden, vriendinnen van de wintersport.... Veel bekenden, een paar onbekenden en een paar via via. Uiteindelijk kwamen er 35 volwassenen en 11 kinderen. Gelukkig was het droog zodat ik ook de tuin erbij kon betrekken.

 

Het was een Amerikaanse party dus iedereen nam wat te eten en drinken mee. In de tuin had ik de pergola bedekt met een groot dekzeil en overal lichtjes opgehangen.

Bernold die ook op het feest zou komen stond ineens in de middag al op de stoep. Hij kreeg mensen met Oud & Nieuw en zou dus niet `s avonds komen. Maar...hij had beloofd hout en aanmaakblokjes  mee te nemen dus dat bracht hij maar even langs. Lief ! Marc had ook nog heel veel hout van een hoogslaper mee genomen en Winnie, Ted en Hannie brachten nog houtblokken mee.

We hebben het niet koud gehad !

 

 

 

 

 

 

Champagne was er ook genoeg. Wat een hoop flessen lagen er op een gegeven moment in de koelkast en buiten. Maar echt alles is opgegaan !!

Petra en Jolanda hadden voor flessen kinderchampagne gezorgd. Erg leuk dat we met jong en oud konden proosten om 12 uur ! Alleen plastic wijnglazen kwam ik te kort dus toch ook maar mijn champagneglazen uit de kast gehaald.

 

 

 

Allemaal verzamelen voor de TV ! Het aftellen kan beginnen....

 

 

 

Na het nieuwjaar wensen gingen we het plein op voor het vuurwerk. Natuurlijk hadden wij zelf ook vuurwerk maar ik genoot net zo veel van het vuurwerk van de buren. Wat een prachtig siervuurwerk was er te zien. Het leek wel professioneel spul !

 

 

 

En wat hadden de meiden een lol onder elkaar. Amy en Romee kende Rebecca al van de vakantie in Macedonië. Chelsey en Mariska had Rebecca wel eens gezien in Sneek maar niet echt gesproken en Pascalle had ze nog nooit ontmoet. Inmiddels zijn het dikke vriendinnen ! Amy en Romee en Chelsey bleven al slapen maar uiteindelijk kwamen ze vragen of Pascalle ook mocht blijven. Het mocht, ach eentje meer of minder maakt dan ook niet uit. Alle kinderen sliepen boven, ik op de bank en dan nog wat volwassenen op luchtbedden in de woonkamer.

 

 

 

Wat hebben we een lol gehad met de karaoke op TV !

 

 

Hoeveel lol is te zien in dit filmpje !

 

 

 

 

Na half één kwamen ook Rebecca's vrienden uit de buurt langs.

 

 

 

En in de chill schuur was het ook goed toeven !

 

 

En hieronder een foto die Liesbeth maakte van de meiden met haar super camera. Prachtig toch ?

 

Ook leuk om te vertellen... Wij waren aan het kijken voor de zomervakantie en dachten aan een actieve vakantie in Kroatië. Alleen was er geen zwembad bij (wel zee) en Luuk vond dat heel jammer. Uiteindelijk heb ik mij laten overhalen door Hellen en Marjan om weer naar Macedonië te gaan. John ( vader van Romee en Amy) was daar ook al mee bezig. Uiteindelijk hebben we allemaal weer geboekt en in dezelfde periode. Alleen tot mijn grote verrassing hebben nu ook de vader van Mariska (Marc) en de moeder van Chelsey (Mariël) hun vakantieplannen gewijzigd en ook Macedonië geboekt. Wat gaan die meiden het leuk hebben deze zomer !

 

 

 

Het feest was dus erg geslaagd ! Het was wel twee dagen werk wat voorbereiding  betreft en daarna nog zeker drie dagen om mijn huis en tuin weer in de oorspronkelijke staat te krijgen maar het was het zeker waard. Volgend jaar weer ?

Ik denk het wel.... Volgens mij kom ik er niet eens meer onderuit.

Zo inmiddels zitten we alweer in het nieuwe jaar ! Misschien een goed voornemen om dit jaar mijn log wat meer up to date te houden ?

Had gedacht deze vakantie mijn Macedoniëverslag af te krijgen maar dat is ook nog niet gelukt.

 

Eerst druk met de voorbereidingen voor Kerst, dan Oud & Nieuw en toen ik bijna klaar was met het puinruimen na mijn zeer geslaagde oud & nieuwfeest kreeg ik ineens hoge koors ! Lekker als je denkt die laatste vakantieweek nog een hoop klusjes te kunnen doen. Nu inmiddels beter en morgen weer aan de slag.

 

En dan eindelijk mijn kerstlog...

Gelukkig kan ik weer zeggen dat we heerlijke kerstdagen achter de rug hebben.

Aardig wat ook !

 

Zo begon het al op school met de kerkviering en aansluitend het buffet met de kinderen. Het buffet was samengesteld door de ouders die een kerstbal met daarop een gerecht uit de ballenboom hadden gekozen. Wat geniet ik toch altijd weer van die prachtig aangeklede kleuters die zo onder de indruk zijn. In het donker naar school, naar de kerk lopen, dan in de klas met al die kaarsjes en mooi gedekte tafels. En de juffen mooi aangekleed met bijpassende sieraden, ook dat maakt indruk ! Keer op keer werd mij door de kinderen verteld hoe mooi mijn strassketting was.

 

Voor het eerst was er ook een buffet voor de wachtende ouders in het speellokaal. Door de ouderraad georganiseerd en ook hier waren de hapjes door de ouders gemaakt. Een groot succes !

 

En dan de dag erna, de laatste dag voor de vakantie weer een kerstdag. Om negen uur `s morgens samenzang op het plein,met kinderen en ouders. Met warme chocomel en vuurkorven. Vorig jaar in de sneeuw ! Dit keer helaas in de regen maar nog steeds zeer geslaagd.

 

Na een halve schooldag was het voor ons opruimen en kerstborrelen. Een leuke afsluiting voor de vakantie.

 

 

Met kerstavond ben ik met Rebecca naar de nachtmis geweest in de Jacobuskerk. Uiteraard met het Don Boscokoor waar mijn moeder in zingt. Wat een prachtige viering was het dit jaar ! Ik was echt onder de indruk na afloop en helemaal in kerststemming. Daarna uiteraard nog even kerstborrelen bij mijn ouders en het was alweer een uur of twee toen we hier binnen stapten.

 

De eerste kerstdag vierden we voor het eerst bij mij, in plaats van bij mijn ouders. Mijn ouders kregen tweede kerstdag een huis vol en twee keer was wel wat veel van het goede. Ik vond het zelf ook wel heel leuk om het nu eens bij ons te doen. Ik ben meestal heel wat tijd kwijt aan het versieren van mijn huis en ik ben altijd weg met kerst en Oud & Nieuw !

 

Met verschillende borden en bestek, theelepels in plaats van dessertlepels, niet bij elkaar passende schalen en zelfs verschillende opklapstoelen rond de iets te kleine tafel oogde het geheel wat rommelig. Maar het netjes uitgeprinte Menu van Rebecca zag er prachtig uit ! 

 

 

Gerard had ook wel zin om kerst met ons mee te vieren en natuurlijk waren behalve mijn ouders, Maurits en Elke er. We hadden toch ook weer wat cadeautjes voor elkaar gekocht. Niet echt nodig met kerst maar ook wel weer leuk.

 

De kinderen kregen allebei een nieuw dekbedovertrek. Het wordt tijd dat hier de dekbedhoezen met Winnie de poeh of kaboutertjes verdwijnen.

 

 

 

Ik kreeg van mijn moeder dit prachtige schilderij. Zo mooi ! Mijn moeder schildert alleen aquarellen normaal gesproken dus het was echt een verrassing om nu een schilderij met olieverf van haar hand te zien.

 

 

Daarna was het tijd om aan tafel te gaan. Gelukkig was het eten goed gelukt !

 

 

 

 

 

 

 

De rest van de avond hebben we doorgebracht met het spel Enigma. Een gezelschapspel waar je veel te moeilijke vragen moet proberen op te lossen.

 

 

 

Tweede kerstdag brengen we altijd met familie van mijn moeders kant door. Dit jaar was het bij mijn ouders. Al jaren is de bedoeling om cadeautjes te kopen voor iedereen. Het liefst voor een paar euro. De meeste gekke dingen zijn er inmiddels al gekocht en er wordt dus ook altijd erg veel gelachen.

 

 

 

 

Na de cadeautjes was het tijd om te eten.

We begonnen met meloen met rauwe ham...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Met een drankje erbij !

 

Ik had al heel vaak een Pub Quiz uitje naar Verhip op OA zien staan waar een leuk groepje mensen naar toe ging. Dat leek mij ook wel wat maar ja op een dinsdagavond....Ik heb de kinderen altijd door de week en bovendien moet er de andere dag natuurlijk weer gewoon gewerkt worden.

 

Maar vorige week ben ik toch een keertje geweest en wat was dit leuk !! Van 21.00u tot 23.00u lekker quizzen met een kroeg vol mensen. Het was echt heel druk in Verhip maar gelukkig vonden we allemaal een zitplek. Van OA waren we met negen en dus maakten we twee groepjes. ( maximaal vijf per groep). Van te voren dacht ik dat ik helemaal niets zou weten maar dat viel gelukkig nog mee. De vragen waren heel divers. Er zaten ook wel hele moeilijke vragen bij. Vooral Susanne en Leon wisten heel veel vragen te beantwoorden en zodoende eindigden we toch aardig hoog. Een gedeelde derde plaats ! Alleen de eerste wint een beker maar het was toch leuk om hoog te eindigen.

 

Nu ga ik er geen gewoonte van maken om doordeweeks op stap te gaan maar ik ga het zeker nog eens doen. Een leuke manier van ontspanning zo'n Quiz en wat hebben we gelachen om sommige vragen en vooral om de antwoorden die er op kwamen !

 

 

 

 

Rebecca had vorige week activiteitenweek op school. De 4 VWO leerlingen met een NG of NT profiel namen deel aan Exxon Challenge. Het thema was : 'de school van de toekomst tot efficiency in het energiegebruik en het beheer daarbinnen met de eigen school als referentiekader.'

 

De leerlingen waren verdeeld in 12 groepjes die ze zelf mochten kiezen. Leuk dat Rebecca met heel haar vaste vriendengroepje bij elkaar zat. Dus samen met Bas, Lotte, Bas en Tim. Eerst moest een idee worden bedacht en nadat dit uitgewerkt was moest het gepresenteerd worden. Rebecca's groepje heeft gekozen voor 'de energie opwekkende draaideur' 

 

Er werden drie winnaars gekozen en daar zat Rebecca's groepje bij ! Zij moeten hun uitgewerkte onderwerp opsturen en twee van de groepjes mogen dan 16 Maart naar de Nederlandse Challange in Rotterdam. Leuke bijkomstigheid is dat dit cijfer mee telt voor hun examen Maatschappijleer. 

 

 

Vorige week moest Rebecca ook nog twee keer heel netjes gekleed naar school.

Alle VWO 4 leerlingen namen deel aan MEP ( Model European Parliament) Met hun resoluties bij de hand namen de commissies deel aan het open debat…
 
Het Model European Parliament (MEP) is een jaarlijks evenement dat jongeren de mogelijkheid biedt ervaring op te doen met het bedenken van oplossingen voor grensoverschrijdende problemen binnen de Europese Unie. In de rol van 'Europarlementariërs  maken zij kennis met het complexe proces van Europese besluitvorming en krijgen ze inzicht in het belang van de samenwerking tussen de verschillende EU-lidstaten.

 

In Nederland kent het MEP vier verschillende niveaus: school, provinciaal, nationaal en internationaal. Op schoolniveau gaan ruim 2000 scholieren, afkomstig van meer dan 100 scholen, met elkaar in discussie tijdens de Schoolconferenties. Per school worden vervolgens de beste kandidaten afgevaardigd naar de Provinciale Conferenties, waar de jongeren worden geselecteerd die de provincie tijdens de Nationale Conferentie zullen vertegenwoordigen.

 

Aan het einde van dit nationale onderdeel wordt de delegatie bekendgemaakt die de Nederlandse belangen tijdens één van de Internationale Conferenties zal behartigen.

 

Rebecca zat in de commissie Milieu, energie en Industrie en vertegenwoordigde Ierland. Helaas zat zij niet bij de jongeren die doorgaan naar de Provinciale Conferenties maar wat was het leuk voor haar om dit allemaal mee te maken. Het weekend ervoor waren we nog even langs de H&M geweest voor een net jasje en wat voelde ik mij een trotse moeder toen ze maandagochtend in die kleding en op hoge hakken beneden kwam. Wat was ze mooi !

 

 

De rest was al net zo mooi....

En al die jongens strak in pak, super toch ?!

 

 

 

 

 

En dan als laatste nog even dit... Dit was echt zo toevallig !!

 

Vorige week zondag bracht Gerard de kinderen thuis. Luuk zette de TV aan. De Reünie was bezig en we bleven even kijken. Ik kijk dit programma nooit. Niet omdat het niet leuk is maar ik kijk sowieso zelden TV. Ook de kinderen zetten het nooit op maar nu bleven we dus even kijken. Mensen van ongeveer mijn leeftijd dus het sprak me wel aan.

 

Tussendoor hebben we zitten kletsen en het laatste beeld dat ik zag was op 12.34. Een vrouw kwam in beeld en ik begreep dat zij verkering had gehad en dat hij zo in beeld zou komen.

En toen ging de TV dus uit.

 

Nu was mijn moeder iets belangrijks vergeten te vertellen. Namelijk dat Edwin en Marieke in de Reunie zouden komen ! Ik hoorde dit dus bijna een week later pas... Gelukkig stond het nog op uitzending gemist ! En 3 x raden wanneer Edwin in beeld komt.....vanaf 12.35 !!! Precies op het moment dat ik de TV uitzette.

 

Vanaf 12.35 komt Edwin in beeld en later ook Marieke en de kinderen. Edwin en Marieke wonen alweer een tijdje in Singapore en even op en neer voor een housewarming party is dan toch lastig. Natuurlijk heb ik foto's gezien, Marieke's verhalen gehoord maar om nu deze beelden van hun huis en hun leven daar in Singapore te zien....Geweldig !