Van de week kreeg ik de vraag of ik al een vakantie had geboekt voor komende zomer. Nu had ik al wel een keer iets laten vallen in een andere log maar een log over de geboekte vakantie was er inderdaad bij ingeschoten. Nu met deze winterse temperaturen en na de teleurstelling van daarnet over het niet doorgaan van de Elfstedentocht ben ik dan toch maar even gaan zitten voor een logje over komende zomer !

 

Wat ik zeker wist was dat ik dit jaar weer met OA op vakantie wilde gaan. Het is zo goed bevallen om met ouders die in hetzelfde schuitje zitten op reis te gaan. Ik heb zo genoten van het lange tafelen `s avonds met ouders en kinderen. Wanneer je alleen met de kinderen weg bent schuif je toch niet zo makkelijk bij andere gezinnen aan. Zelfs niet met een rondreis. En wat was het heerlijk toen ik met Rebecca naar de Nederlandse Ambassade moest voor een noodpaspoort dat ik Luuk in het hotel kon laten omdat er genoeg moeders waren die een beetje op hem wilden letten.

 

Het aanbod op OA is weer heel divers. Vakanties naar Italië, Spanje, Frankrijk... Wel heel veel huurtenten en al heb ik er helemaal geen ervaring mee, kamperen trekt mij niet echt. Dus bleven er 2 opties over. Een allinclusive resort in Turkije of een appartement in Kroatië. Turkije viel af omdat het toch erg kostbaar werd voor drie personen. Logisch voor een prachtig hotel volledig verzorgd maar niet haalbaar voor ons.

 

Verder vroeg ik mij toch ook wel af of het echt wat voor ons was, zo'n mega groot resort midden in het hoogseizoen. Vooral Luuk houdt helemaal niet van dat massale. En mij trek het eigenlijk ook niet echt om elke avond in de rij te staan voor mijn eten. ( Weet helemaal niet of het zo gaat hè, ik stel het mij alleen zo voor...) En dan zou ik ook nog van alles willen ondernemen natuurlijk. Excursies genoeg maar ook daar hangt een prijskaartje aan.

 

Kroatië zag ik helemaal zitten. Een appartement met bergen in de achtertuin en het strand in de voortuin. Klimmen, abseilen, een bezoek aan een grot, wandelen, zeekajakken enz. enz....Ook de kinderen leek dit wel wat. Met de bus er naar toe maar daar heb ik niet echt problemen mee. Mijn vakantie begint altijd al in de bus !

 

We hadden dus al bijna besloten. Tot Luuk vroeg :' Is er eigenlijk een zwembad bij ?' Dat was mij niet helemaal duidelijk. Er werd in de beschrijving wel wat geroepen over activiteiten bij het zwembad maar verder werd het bij de locatie niet genoemd. Ik vroeg het dus aan vrienden die er vorig jaar zijn geweest en nee, er was geen zwembad. Luuk vond dit een groot probleem. Een strand met zee was geen vervanging voor een zwembad wat hem betreft.

 

Tja en toen begon John met oud & nieuw erover dat hij wel weer naar Macedonië wilde. En Amy, de dochter van John,vroeg mij of ik het met haar vader kon hebben over de vakantie want ze wilde wel weer met zijn allen. 'Misschien kon ik haar vader overhalen om naar Kroatie te gaan ?' En toen hoorde ik via Facebook dat Hellen en Marjan ook weer naar Macedonië gingen.

 

 

Vrijdagmorgen moesten we heel vroeg opstaan. Om zes uur vertrok de bus richting het vliegveld en dus zaten we om half zes al aan het ontbijt. Clea, Tijmen en Yade bleven nog een week langer maar ze waren speciaal voor ons vroeg opgestaan om ons uit te zwaaien. Ze vonden het heel jammer dat wij weggingen maar Clea grapte dat ze wel wat meer rust kreeg nu ik wegging. Ik kwam natuurlijk steeds met uitstapjes of excursies aan... Al was dat ook iets wat Clea het liefste deed.

 

Clea nam van mij de OA vlag over. De vlag had ik ooit meegenomen na een OA feest in Bunnik en kwam nu mooi van pas als welkom en uitzwaaivlag. Op foto's van mensen die later naar Macedonië zijn geweest zag ik de vlag ook nog op de ontbijttafel staan. Leuk !

 

Ook nam Clea de map over waar iedereen wat tips in kon schrijven en kaartjes en folders in kon doen. De mensen die na ons kwamen konden zo meteen zien waar ze de lekkerste pizza's konden eten en lezen dat ze de excursies moesten boeken bij Lale in plaats van bij Fibula !

 

 

 

Het duurde lang voordat we onze bagage kwijt waren. Het was ook niet echt duidelijk in welke rij we moesten staan. Mensen die met Arke Fly vlogen moesten weer in een andere rij staan dan wij van Corendon maar niemand wist hoe het precies zat. Gelukkig was het ook helemaal niet warm en was er meer dan voldoende zuurstof in de hal voor zoveel mensen. NOT pfff....

 

Ik maakte me ook best zorgen over mijn bagage. Op de heenweg zat ik al aan 20 kg per koffer ( het maximale gewicht) en nu met die souvenirtjes wist ik bijna zeker dat ik over dit gewicht heen zat. Toen ik hoorde dat Jan en zijn twee zoons met zijn drieën twee koffers bij zich hadden kreeg ik een idee : 'Hey konden wij dan misschien...' Jan vond het prima.

 

De vrouw achter de balie snapte er niets van dat wij met elkaar wilde inchecken. Twee gezinnen die niet op dezelfde dag in Macedonië waren aangekomen wilden nu als samengesteld gezin inchecken ? Maar het werkte wel ! Vooral mijn koffer bleek ver over het gewicht te zitten met 26 kilo maar met 5 koffers voor 6 personen zaten we prima !

 

 

Toen we de koffers kwijt waren maakten we ons geld op aan koffie en ijs. Heerlijk buiten in de schaduw van een grote parasol. De kinderen vermaakten zich behalve met ijseten met voetballen op het veldje ernaast.

 

 

Daarna was het toch echt tijd om naar het vliegtuig te gaan....

 

 

Het was druk in de lucht !

 

 

De kinderen vermaakten zich tijdens de vlucht met de DS.

 

 

En dit vond Luuk helemaal geen leuke foto ! Hij lijkt John de Wolf wel...

 

 

Ook op Schiphol was het druk bij de bagageband... Je kon echt merken dat het hoogseizoen was. Het duurde even voordat we onze koffers hadden...

 

 

Wat niet erg was want nu kwamen we wel het Nigeriaanse voetbalteam tegen !

 

 

 

 

Wat helemaal gaaf was... Toen Jonno John Obi Mikel later weer tegen kwam en hij hem gedag zei deed John zijn koffer open en gaf Jonno zijn trainingshirt !

 

 

Het afscheid met de mensen uit de groep was best even lastig. Nu zouden we elkaar wel af en toe blijven zien met andere OA uitjes maar aan deze heerlijke weken met elkaar was wel een einde gekomen.

 

Mijn ouders haalden ons op en met elkaar reden we naar huis. Gerard kwam ook naar ons huis en met zijn allen hebben we Chinees besteld. Gelukkig was het prima weer om buiten te eten. We waren natuurlijk ook niet anders gewend meer na Macedonië.

En als ik ergens van kan genieten is het wel buiten eten !

 

 

Inmiddels heeft Rebecca haar reis naar Irún er weer op zitten. En wat heeft ze het heerlijk gehad !! Ik vond het vooral heel leuk dat ze ging maar ook wel een beetje spannend. Zou het klikken met Ane, haar uitwisselingsstudente ? Kwam ze in een leuk gezin ? En zou ze een beetje uit de voeten kunnen met haar Spaans ?

 

Rebecca heeft inmiddels vier jaar Spaans op school maar het is toch heel anders als je alleen nog maar in het Spaans kan communiceren. Met Ane kon ze natuurlijk wel Engels spreken maar niet met haar ouders. Verder is het Baskisch-Spaans dat ze in Irun spreken ook weer heel anders dan het Spaans dat ze op school hebben geleerd.

 

Een paar dagen voordat ze weggingen hadden ze trouwens nog een huiswerkopdracht voor Spaans. Iedereen moest een tapasgerecht kiezen, vertalen in het Spaans en dan de bereiding ervan filmen. Uiteraard werden de Spaanse gerechten de andere dag op school met elkaar genuttigd. Lotte en Rebecca deden samen. Dit was het resultaat !

 

 

Maar goed, terug naar de reis...Donderdag 12 Januari vertrok Rebecca met alle leerlingen met Spaans in hun pakket naar Irun. Ik moest werken maar ze mocht meerijden met Lotte. Om 14.10 vertrok Rebecca vanaf Schiphol en twee uur later kreeg ik al een sms. Ze waren veilig geland op Bilbao en ze hadden zelfs de koffers al.

 

 

 

 

 

 

 

Vanaf Bilbao werden ze met een bus naar de school in Irun gebracht. Daar maakten ze kennis met hun uitwisselingstudent en hun ouders. Even snel want ze gingen meteen daarna Irun bezichtigen. De ouders van Ane namen alvast de koffer van Rebecca mee naar huis.

 

 

 

Elke dag was er behalve de uitstapjes en lessen op school ( Spaans, Spaans-Baskisch, Gymnastiek...) ook tijd voor huiswerk. De lessen die ze in Nederland misten (alle leerlingen zonder Spaans hadden gewoon les) moesten ze toch een beetje bij houden. Dit was wel heel lastig volgens Rebecca want het was wel heel gezellig zo met elkaar !

 

Deze week begon de Natuurkunde docent zijn les met de woorden : 'En voor degene die naar Spanje zijn geweest. Ik ga dit hoofdstuk niet opnieuw uitleggen. Jullie kiezen ( ??) er zelf voor om naar Spanje te gaan.'

 

 

 

Verder hebben ze een aantal steden bekeken. Irún uiteraard maar ook San Sebastian, Hondarribia en Bilbao.

 

 

 

Rebecca's gastgezin woont in een flat in Irun. Ane sliep normaal met haar zusje op de kamer maar nu sliep Rebecca in het bed van haar zusje en het zusje op een matras in de kamer van haar ouders.

 

Op de binnenplaats werd alle was opgehangen. De lijnen kon je binnen halen via het raam om de was op te hangen of af te halen. Een bijzonder gezicht al die was bij elkaar... Leuk dat Rebecca daar een foto van heeft gemaakt !

 

 

Ik was natuurlijk erg benieuwd bij wie Rebecca nu in huis was. Halverwege de week kreeg ik een sms van haar met de vraag of ik op Skype kon komen. Ik installeerde snel Skype ( had ik jaren niets mee gedaan) en de nieuwe webcam die ik voor kerst had gekregen. Een paar minuten later voegde ik Ane toe op Skype en kwam Rebecca in beeld.

 

Leuk om even te praten en ze showde meteen wat nieuwe aankopen. Daarna kwamen Ane en haar ouders nog even voor de cam. Zo leuk om hen te zien ! Praten ging natuurlijk niet maar we hebben even naar elkaar kunnen zwaaien. Hebben zij ook even kunnen zien bij wie Ane over twee maanden in huis komt.

 

Haar vader maakte nog wat familiefoto's die hij op CD brandde en Rebecca mee naar huis gaf. Dit is er één van....

 

 

Zaterdag zijn Rebecca en Ane met Ane's ouders en zusje naar Frankrijk gereden waar ze wat gewandeld hebben langs de kust. Ook daar stonden foto's van op de CD.

Op de terugweg kwam Rebecca klasgenoten tegen die ook naar Frankrijk waren geweest ( de meeste per boot) en terug liepen. Ane en Rebecca zijn toen uit de auto gestapt en verder gaan lopen met de anderen. Nog een aardige wandeling maar wel heel leuk met elkaar.

 

 

 

Zaterdagavond was er door de Spaanse ouders een club afgehuurd in Hondaribia waar de Spaanse en Nederlandse studenten konden feesten. ( helaas geen foto's van :-)) Dit feestje begon rond elf uur  ging tot een uur of vijf door. Rebecca en Ane werden rond drie uur opgehaald. Een mooie tijd natuurlijk ! Wel heel zielig dat één Nederlandse studente niet mocht gaan van haar gastgezin omdat hun dochter, en zij dus ook, in het weekend altijd om elf uur thuis moest zijn. Tja je kunt dus ook echt pech hebben met je gastgezin. Dit meisje mocht door de weeks ook niet veel want er werd verwacht dat er dan huiswerk werd gemaakt.

 

Zondag was een neefje van Ane jarig en dit werd gevierd bij de oma van Ane met de hele familie. Met zijn allen aan tafel en een overvloed aan eten. Bijzonder om zo'n Spaans familiefeest mee te maken natuurlijk !

 

Door de week vermaakten Rebecca en Ane zich ook prima ! Ook zij moesten `s avonds huiswerk maken maar verder waren ze tot een uur of negen vaak te vinden in een local. In Spanje is het heel normaal dat meerdere families onder elkaar een ruimte huren waar de jongeren kunnen chillen. Rebecca vond dit fantastisch ! 

 

Terug in Nederland missen ze echt een plek waar ze met een grote groep samen kunnen zijn. Het contact met Rebecca's schoolgenoten is veel hechter geworden nu ze naar Irún zijn geweest. Een garagebox zou een optie zijn maar of omwonenden daar blij mee zijn ?

 

In Spanje zijn ze trouwens ook een keer uit een Local gestuurd omdat mensen last hadden van de herrie maar toen gingen ze gewoon met zijn allen naar een andere.

Tja als je meerdere opties hebt...

 

We willen hier nog wel op zoek gaan naar een plek waar ze een feest kunnen geven in het weekend dat de Spaanse studenten hier zijn. Misschien op de hockeyclub ? Snel maar eens informeren !

 

Chillen in een local

 

 

Op woensdag, de dag voordat ze weer vertrokken naar Nederland, zouden ze nog een ontmoeting hebben met de burgemeester van Irún. Helaas had de burgemeester een belangrijke afspraak ivm de crisis en dus hadden ze daar voor in de plaats een ontmoeting met de minister van Onderwijs. Belangrijk nieuws komt natuurlijk ook in de krant !  http://www.diariovasco.com/v/20120119/bidasoa/grupo-estudiantes-schiedam-visitaron-20120119.html

 

 

 

Als je aan Spanje denkt denk je natuurlijk meteen aan een warm zonnetje. Maar als je in Januari naar het noorden van Spanje gaat kan het flink koud zijn. Toch hebben ze een dag gehad dat ze zonder jas konden lopen. En toen zat ik hier toch echt in winterjas en met handschoenen aan op de fiets !

 

 

Er zijn verschillende groepsfoto's gemaakt tijdens deze uitwisseling maar dit vond ik de leukste ! Alle Nederlandse en Spaanse studenten bij elkaar.

 

 

Tja en acht dagen gaan natuurlijk veel te snel voorbij.... Het afscheid was best lastig. Ane vertelde Rebecca dat ze zag dat haar vader zichtbaar aangedaan was. Sterker nog, ze zag hem voor het eerst zo emotioneel. Er was toch een band ontstaan in die week.

 

Ze waren ook zo lief voor Rebecca. De moeder van Ane was steeds bang dat Rebecca iets te kort kwam. Vooral omdat Rebecca geen vlees eet maar ook omdat ze veel te weinig at volgens haar. Elke avond stond de tafel vol met lekkere salades, vis, Spaanse omelet,fruit enz. enz.., er was elke ochtend een lekker ontbijt en voor de lunch kreeg ze ook nog van alles mee.

 

Ane's moeder had ook cadeautjes meegegeven. Voor Rebecca een stola,  voor mij een sjaal en Luuk kreeg een mooi T-shirt en nog een grote zak snoep. Ook Ane's oma kwam de dag voor vertrek nog langs om Rebecca gedag te zeggen. Van haar kreeg Rebecca een zelfgemaakt mandje met snoep erin.

 

Thuis had Rebecca al meteen een mail in haar mailbox van de vader van Ane. Om te zeggen dat ze het zo fijn hadden vonden dat ze er was. Dat hij het jammer vond dat ze haar niet meer van het land hebben kunnen laten zien omdat de tijd te kort was. Dat hun huis nu ook Rebecca's huis was en dat ze altijd welkom is. Ze wil ook zeker nog een keer terug. En dat hij hoopte dat het eten haar had gesmaakt omdat niemand natuurlijk de kookkunst van een moeder kan overtreffen. Nou echt wel !!

 

 

 

Gelukkig had ik wel een ADV kunnen regelen toen Rebecca terug kwam. Toen we met alle ouders op Schiphol stonden te wachten kwam Hello Goodbye  voorbij. Een paar ouders met ballon werden geïnterviewd maar de kinderen zijn niet gefilmd. Niet interessant genoeg denk ik ? Ik heb het programma niet gezien maar denk niet dat ze er iets van gebruikt hebben. Jammer hoor ! 'Leukste school van Nederland' 2011 komt terug van een uitwisseling.' Klinkt best leuk toch ?

 

Maar goed, ik ben blij dat mijn meisje weer thuis is en heb genoten van alle verhalen en de foto's. En ik kijk al uit naar Maart want dan komt Ane een weekje bij ons in huis.

 

Vorig weekend had mijn schoonzusje een receptie van haar bedrijf. Mijn ouders wilden daar graag bij zijn en omdat het niet in de buurt was, hadden ze twee kamers geboekt in een plattelandshotel. Twee kamers ja... want Luuk en ik mochten mee ! 

Rebecca zat dat weekend nog in Spanje.

 

Rond half tien reden we weg omdat we ook nog wat van de omgeving wilden zien. We hebben gewinkeld en gewoon wat rondgelopen. Heerlijk koffie gedronken...

En `s middags rond half drie besloten we een late lunch te gebruiken. Bij het hotel was geen restaurant en ook in de omgeving zou weinig te vinden zijn. Verder hadden we van mijn broertje gehoord dat je hotdogs kon krijgen op de receptie. Als we nu een echte maaltijd zouden gebruiken zou een snack in de avond meer dan voldoende zijn.

 

 

Wat hebben we heerlijk gegeten ! Luuk had gekozen voor spaghetti. Voor de zekerheid hadden we gevraagd of er geen champignons in zouden zitten want dat lust hij niet. Dit was niet zo volgens de ober. Helaas bleek de hele saus vol champignons te zitten en dat niet alleen, de saus zat helemaal vol groenten. Luuk houdt wel van groente maar bij spaghetti denkt hij meer aan tomatensaus met vlees. Hij had dus een beetje spijt. Gelukkig wilde oma wel ruilen en vond Luuk het stoofpotje van haar wel heel lekker.

 

 

Na het eten reden we naar het hotel. Wat was dat prachtig ! Niet alleen het gebouw zelf maar de kamers.... Wat een droom badkamer ! Luuk mocht de kamer kiezen waar wij zouden slapen, de andere kamer was voor mijn ouders.

 

 

 

De receptie begon rond vijf uur. Wij waren een half uurtje later. Het was al gezellig druk. En wat was het goed verzorgd allemaal ! Er was Delirium van de tap. Had ik nog nooit geproefd maar wat een heerlijk bier is dat !  Je kon inderdaad hotdogs halen maar ook pompoensoep en pannenkoeken....

 

Voor ons waren er niet veel bekenden maar we vermaakten ons prima met elkaar.

 

 

En het was leuk om de paarden van mijn broertje en schoonzusje weer te zien. Ze hebben er inmiddels vier !

 

 

 

Rond een uur of acht vond Luuk het wel weer genoeg en reden we naar het hotel. Eerst ging hij in ons bad proefliggen en daarna in het bad van mijn ouders. Hij besloot dat het 'gewone' bad het lekkerste lag dus dat liet hij vollopen. Prima want dan kon ik heerlijk in 'mijn' ouderwetse bad op pootjes ! Daarna hebben mijn moeder, Luuk en ik nog een film gekeken. Lekker op bed met een wijntje en een zoutje erbij. Echt genieten !

 

En genieten deden we ook van het ontbijt `s morgens. De gastvrouw vroeg hoe wij ons eitje wilden en we moesten even wachten op de broodjes en croissantjes die nog in de oven zaten. Er stonden allemaal verschillende soorten zelfgemaakte jam klaar, er waren vleeswaren, verschillende potjes yoghurt enz. enz. Zo wil ik elke dag wel ontbijten ! Zeker in zo'n mooie serre met uitzicht op de prachtig bevroren tuin en de weilanden erachter.

 

 

Na het ontbijt pakten we de spullen en liepen nog een rondje om het hotel. Doordat we in het donker aankwamen was dat er nog niet van gekomen. Wat een prachtig hotel en wat een mooie omgeving !

 

 

Mijn broertje kwam ook naar ons hotel. Hij liet zijn auto daar staan en we gingen met één auto verder. Mijn schoonzusje was helaas nog druk met werk.

 

Eerst reden we naar een boerderij in de buurt waar ze een optie op hebben. Een groot gebouw met stallen en bijgebouwen en bijna 1,4 hectare land erbij. Er moet ontzettend veel aan gebeuren dus het wordt één groot project op zich. De daken moeten allemaal vervangen worden en veel muren ook. Het woongedeelte zelf is gelukkig wel redelijk. Een grote klus maar ik kon wel door de puinhopen heen kijken en voor me zien hoe het kan worden. Nu hopen dat het allemaal gaat lukken met de financiering. 

 

 

Na de bezichtiging wilden we nog een wandeling maken. We hadden een boekje met verschillende routes maar toen we eindelijk een route hadden in de buurt met niet al te veel kilometers konden we het beginpunt niet vinden. Dus liepen we gewoon een stukje in de omgeving en zochten rond een uur of drie naar een restaurant om wat te eten. We vonden er twee die beide vol zaten. Een Chinees en een chic restaurant. Mijn vader stapte meteen het chique restaurant binnen. Gelukkig was er net een tafel vrijgekomen want de twee grote ruimten zaten helemaal vol.

 

Wat hebben we heerlijk gegeten ! 4 gangen zelfs... We begonnen met twee aperitief hapjes met een mousserende wijn erbij. Als voorgerecht had ik gamba's, als hoofdgerecht zeebaars en als nagerecht een Irish Coffee. Luuk heeft gelukkig ook lekker gegeten. Het was lastig kiezen uit de beperkte kaart waarvan het meeste hem niet aansprak. De capacho vond hij niet echt lekker maar hij heeft gesmuld van de biefstuk en de Crème brûlée !

 

 

In de auto terug moest Luuk nog leren want zijn repetitieweek begon die maandag.

Nog best lastig zo in het donker maar gelukkig hadden mijn ouders een knijpkat in de auto liggen. Thuis kon hij dan nog even ontspannen voordat hij zijn bed in ging.

 

Dachten we... Helaas bleek Luuk het strafwerk dat hij vrijdag had opgekregen toch echt maandag moest inleveren in plaats van na de toetsweek zoals hij eerder dacht.

Dat werd dus thuis nog 50 strafregels schrijven : 'Ik moet luisteren naar mijn docent en mentor en geen regels overtreden.' En als je bedenkt hoeveel moeite Luuk heeft met schrijven. Hij vindt het ook echt vreselijk !

 

Wat hij gedaan had ? Hij was al in de klas voordat de docent in de klas was en dat mag niet. Hij en een vriend zaten netjes aan een tafel te wachten op de docent en wisten niet dat dit niet mocht. Maar volgens de docente hadden ze van deze regel op de hoogte moeten zijn. En dat zal ook best wel, er gaat wel vaker iets langs hem heen. Ik vond het wel heel zielig maar ik kon het moeilijk van hem overnemen. En zo werd het toch nog laat voordat Luuk op bed lag.... 

 

En dan nog een logje van onze laatste dag in Macedonië. Om die dag een beetje speciaal af te sluiten gingen we met een groot deel van de groep een hele dag varen via Lale. Het was een idee van Christiaan. Voor €17 p.p. konden we een hele dag varen incl. koffie, BBQ & drankjes de hele dag. Omdat Christiaan, Kristina en Daniël ook weer mee gingen was het natuurlijk helemaal een feestje. Wij ook hoor maar vooral de kinderen waren helemaal gek van die drie !

 

We hadden geen betere dag kunnen kiezen. Het was een hele warme dag, zeker 35 graden. En wat is er dan heerlijker dan de hele dag in en op het water zijn !

Eerst reden we naar pension Lale waar iedereen die wilde nog even naar het toilet kon. Daarna liepen we naar de boten die al klaar lagen voor het pension. Er waren 2 boten, een grote en een wat kleinere. De verdeling was snel gemaakt. Alle volwassenen in de kleine en de kinderen in de grote.

 

 

 

Onderweg maakten we een stop bij een rots. Jammer dat op de foto's en het filmpje niet te zien is hoe hoog het was. De rots was 6 meter hoog en geloof me dat is hoog als je vanaf beneden kijkt maar nog veel hoger als je boven staat !

Van te voren had Christiaan al gezegd dat er gesprongen kon worden maar nu krabbelden verschillende ouders terug.' Je gaat niet hoor !' werd er geroepen richting kinderboot. Teleurgestelde gezichten.... Christiaan vroeg wie er wel mochten. Ik riep dat Rebecca en Luuk wel mochten. Uiteindelijk gingen de anderen ook overstag.

 

 

klik hier voor een groter formaat

 

Wat een prachtige vaartocht was het. Onderweg gaf Christiaan uitleg. Veel had ik ook al gezien en gehoord vanaf de boot richting St. Naum maar het was zo veel leuker om het nu te zien vanuit een klein bootje en om meteen vragen te kunnen stellen aan Christiaan wanneer we wat wilden weten.

 

We meerden aan bij Trpejca, ook wel het Saint Tropez van Macedonië genoemd. Oorspronkelijk een vissersdorp, nu een badplaats voor de rijken. De kinderen wilden alleen maar zwemmen....

 

 

Wij dronken eerst koffie op een terras waarna Kristina een rondleiding gaf door Trpejca. Erg warm voor zo'n klim maar wat leuk om te zien !

 

 

 

Daarna stapten we weer in de boot en voeren we naar een strandje waar we ook de lunch zouden gebruiken. Eerst was het natuurlijk weer tijd om te zwemmen. Inmiddels hadden alle volwassenen ook wel zin om het water in te gaan. Wat een hitte !

 

Marjan en ik waren nog maar net in het water of er schoot een slang langs ons heen. Natuurlijk wisten we dat er slangen in het Ohrid meer zitten maar als er dan één langs zwemt brrrrr....

 

We wisten niet hoe snel we aan de kant moesten komen. Op de foto hieronder is de paniek te zien nadat Christiaan op onze noodkreet de kinderen nog eens extra opjut. 'Kijk uit daar zwemt ie !' Rebecca schrikt, Roos trekt haar broertje Thomas weg, Jeroen is op zijn hoede en Yade kiest het hazenpad !

 

 

Voor de lunch moest er nog wel gewerkt worden ! De kinderen zochten hout voor het kampvuur en Daniël maakte met zijn mes spiezen van gevonden stokken.

 

 

Daarna werden er worsten aan de spiezen geregen en boven het vuur gehouden. Terwijl werd er ook kip en spek geroosterd op een BBQ . Er waren broodjes, bananen, er was komkommer... Wat een heerlijke lunch ! Maar vooral, wat een ultiem vakantiegevoel !

 

 

 

 

 

En na het eten stapten we weer in de boten en gingen weer een strandje verder.

 

 

De kinderen vermaakten zich verder met vissen en zwemmen en de volwassenen namen plaats onder de bomen met een biertje, een wijntje of een sapje.

 

 

 

Ook kregen we nog een biologieles van Christiaan.

 

 

Op de terugweg moest er natuurlijk opnieuw gesprongen worden !

 

 

En wat hadden de kinderen een pret met de reddingsvesten. Twee waterfietsers die ons passeerden kwamen niet meer bij van het lachen. Het was ook een vreemd gezicht. Allemaal volwassenen in een boot en in het water overal drijvende kinderen met reddingsvesten die op fluitjes bliezen.

 

 

 

Wat ging de tijd hard.... Op een gegeven moment vroeg Christiaan wat we wilden. Wilden we nog verder varen of terug naar het hotel. 'Als we nu gaan rijden zijn we om een uur of zeven uur terug in het hotel.' Tja er zat dus niets anders op dan terug gaan. We moesten ook alle koffers nog pakken want de andere dag moesten we alweer vroeg vertrekken.

 

Die avond gingen we wat later eten. Eerst de koffers inpakken. Net toen ik naar beneden wilde gaan kwam de schoonmaakster gedag zeggen. Ik had wat geld op het nachtkastje willen leggen maar besloot haar meteen wat te geven. Ik liep dus weer naar binnen om extra geld te pakken. Nu was het licht bij de deur kapot en ik moest dus eerst een stuk de kamer inlopen. En Rebecca had haar koffer precies in de loop gezet.

 

Omdat ik vrij snel aankwam lopen vloog ik echt over de koffer heen en landde vol op mijn knie. Even dacht ik echt dat ik wat gebroken had. Wat deed dat pijn ! Inmiddels was het licht aan en stond de schoonmaakster over mij heen gebogen. 'Oooooh I'm sorry, i'm so sorry !!' Of zij er iets aan kon doen.

 

Later heb ik er wel om moeten lachen. Het moet echt geen gezicht zijn geweest. Ik daar in de kreukels op de grond, de schoonmaakster bijna in tranen en overal mapjes en blaadjes van de OA map ( met info & tips) want daar liep ik mee in mijn hand om 'm door te geven aan Clea die nog een week langer bleef. Na een minuut of tien kon ik wel weer op mijn been staan. Lopen ging iets minder goed maar ik kreeg het voor elkaar om de OA map weer iets te fatsoeneren en naar beneden te strompelen. ( Heb nog dagen last gehad van dit grapje)

 

Gelukkig hoefde ik niet ver. We besloten weer naar de naastgelegen strandtent te gaan waar we een dag eerder zo heerlijk hadden gegeten.

Moet zeggen dat het dit keer iets minder was maar we waren ook met een flink grote groep. Blijft lastig om iedereen dan op tijd van eten te voorzien. Maar het was weer erg gezellig met elkaar.

 

 

Klik hier voor een groter formaat.

 

Na het eten liepen we nog even naar de markt voor wat souvenirtjes. Door onze onverwachte uitstap naar Skopje hadden we nu geen cadeautjes. Voor mijn moeder had ik in het hotel al Ohrid parels gekocht, een ketting en armband. Voor mijn vader hadden we sigaretten en nu moesten er nog armbandjes worden gekocht voor Luuk zelf en voor zijn beste vriend Pieter. Gelukkig stond de kraam er nog. Daarna wilde Rebecca voor Gerard nog een literfles bier kopen bij de supermarkt. Helaas was hij net alles aan het afsluiten. Tja het was ook alweer half één !

 

Rebecca smeekte de man of hij de kast echt niet nog even open wilde doen. 'Het was voor haar vader, we gingen morgen al vroeg weg, gister kon ze het niet kopen omdat haar ID weg was...' Uiteindelijk lachte de man en pakte de sleutel. Rebecca had haar fles bier ! Wat zijn de mensen in Macedonië toch ontzettend lief !

 

In het hotel bleef het nog lang gezellig. Oké we moesten om vijf uur op maar slaap konden we thuis wel weer inhalen. Volgens mij gingen de meeste kinderen ook pas na tweeën naar bed die nacht. Wat zouden wij Macedonië gaan missen.... En niet alleen het land maar ook het gezelschap. We hebben echt een band gekregen in die twee weken.

 

 

De laatste twee jaar had ik Oud & Nieuw in Sneek gevierd met OA. Ontzettend leuk maar ook best wel wat geld. Het verblijf in het hostel, de reis erheen. Dit jaar zat dat er even niet in en ik moest dus wat anders verzinnen. Luuk wilde met Oud & Nieuw heel graag naar Pieter en Rebecca wilde tot half één thuis blijven en daarna met vrienden afspreken. Ik besloot een feestje bij mij thuis te organiseren al had ik niet veel hoop dat er veel mensen zouden komen. Ik heb het wel eens eerder geprobeerd met de jaarwisseling maar vaak hebben mensen toch al afspraken met familie of zijn ze op vakantie.

 

Maar het liep storm ! Veel (OA)vrienden, vriendinnen van de wintersport.... Veel bekenden, een paar onbekenden en een paar via via. Uiteindelijk kwamen er 35 volwassenen en 11 kinderen. Gelukkig was het droog zodat ik ook de tuin erbij kon betrekken.

 

Het was een Amerikaanse party dus iedereen nam wat te eten en drinken mee. In de tuin had ik de pergola bedekt met een groot dekzeil en overal lichtjes opgehangen.

Bernold die ook op het feest zou komen stond ineens in de middag al op de stoep. Hij kreeg mensen met Oud & Nieuw en zou dus niet `s avonds komen. Maar...hij had beloofd hout en aanmaakblokjes  mee te nemen dus dat bracht hij maar even langs. Lief ! Marc had ook nog heel veel hout van een hoogslaper mee genomen en Winnie, Ted en Hannie brachten nog houtblokken mee.

We hebben het niet koud gehad !

 

 

 

 

 

 

Champagne was er ook genoeg. Wat een hoop flessen lagen er op een gegeven moment in de koelkast en buiten. Maar echt alles is opgegaan !!

Petra en Jolanda hadden voor flessen kinderchampagne gezorgd. Erg leuk dat we met jong en oud konden proosten om 12 uur ! Alleen plastic wijnglazen kwam ik te kort dus toch ook maar mijn champagneglazen uit de kast gehaald.

 

 

 

Allemaal verzamelen voor de TV ! Het aftellen kan beginnen....

 

 

 

Na het nieuwjaar wensen gingen we het plein op voor het vuurwerk. Natuurlijk hadden wij zelf ook vuurwerk maar ik genoot net zo veel van het vuurwerk van de buren. Wat een prachtig siervuurwerk was er te zien. Het leek wel professioneel spul !

 

 

 

En wat hadden de meiden een lol onder elkaar. Amy en Romee kende Rebecca al van de vakantie in Macedonië. Chelsey en Mariska had Rebecca wel eens gezien in Sneek maar niet echt gesproken en Pascalle had ze nog nooit ontmoet. Inmiddels zijn het dikke vriendinnen ! Amy en Romee en Chelsey bleven al slapen maar uiteindelijk kwamen ze vragen of Pascalle ook mocht blijven. Het mocht, ach eentje meer of minder maakt dan ook niet uit. Alle kinderen sliepen boven, ik op de bank en dan nog wat volwassenen op luchtbedden in de woonkamer.

 

 

 

Wat hebben we een lol gehad met de karaoke op TV !

 

 

Hoeveel lol is te zien in dit filmpje !

 

 

 

 

Na half één kwamen ook Rebecca's vrienden uit de buurt langs.

 

 

 

En in de chill schuur was het ook goed toeven !

 

 

En hieronder een foto die Liesbeth maakte van de meiden met haar super camera. Prachtig toch ?

 

Ook leuk om te vertellen... Wij waren aan het kijken voor de zomervakantie en dachten aan een actieve vakantie in Kroatië. Alleen was er geen zwembad bij (wel zee) en Luuk vond dat heel jammer. Uiteindelijk heb ik mij laten overhalen door Hellen en Marjan om weer naar Macedonië te gaan. John ( vader van Romee en Amy) was daar ook al mee bezig. Uiteindelijk hebben we allemaal weer geboekt en in dezelfde periode. Alleen tot mijn grote verrassing hebben nu ook de vader van Mariska (Marc) en de moeder van Chelsey (Mariël) hun vakantieplannen gewijzigd en ook Macedonië geboekt. Wat gaan die meiden het leuk hebben deze zomer !

 

 

 

Het feest was dus erg geslaagd ! Het was wel twee dagen werk wat voorbereiding  betreft en daarna nog zeker drie dagen om mijn huis en tuin weer in de oorspronkelijke staat te krijgen maar het was het zeker waard. Volgend jaar weer ?

Ik denk het wel.... Volgens mij kom ik er niet eens meer onderuit.

Zo inmiddels zitten we alweer in het nieuwe jaar ! Misschien een goed voornemen om dit jaar mijn log wat meer up to date te houden ?

Had gedacht deze vakantie mijn Macedoniëverslag af te krijgen maar dat is ook nog niet gelukt.

 

Eerst druk met de voorbereidingen voor Kerst, dan Oud & Nieuw en toen ik bijna klaar was met het puinruimen na mijn zeer geslaagde oud & nieuwfeest kreeg ik ineens hoge koors ! Lekker als je denkt die laatste vakantieweek nog een hoop klusjes te kunnen doen. Nu inmiddels beter en morgen weer aan de slag.

 

En dan eindelijk mijn kerstlog...

Gelukkig kan ik weer zeggen dat we heerlijke kerstdagen achter de rug hebben.

Aardig wat ook !

 

Zo begon het al op school met de kerkviering en aansluitend het buffet met de kinderen. Het buffet was samengesteld door de ouders die een kerstbal met daarop een gerecht uit de ballenboom hadden gekozen. Wat geniet ik toch altijd weer van die prachtig aangeklede kleuters die zo onder de indruk zijn. In het donker naar school, naar de kerk lopen, dan in de klas met al die kaarsjes en mooi gedekte tafels. En de juffen mooi aangekleed met bijpassende sieraden, ook dat maakt indruk ! Keer op keer werd mij door de kinderen verteld hoe mooi mijn strassketting was.

 

Voor het eerst was er ook een buffet voor de wachtende ouders in het speellokaal. Door de ouderraad georganiseerd en ook hier waren de hapjes door de ouders gemaakt. Een groot succes !

 

En dan de dag erna, de laatste dag voor de vakantie weer een kerstdag. Om negen uur `s morgens samenzang op het plein,met kinderen en ouders. Met warme chocomel en vuurkorven. Vorig jaar in de sneeuw ! Dit keer helaas in de regen maar nog steeds zeer geslaagd.

 

Na een halve schooldag was het voor ons opruimen en kerstborrelen. Een leuke afsluiting voor de vakantie.

 

 

Met kerstavond ben ik met Rebecca naar de nachtmis geweest in de Jacobuskerk. Uiteraard met het Don Boscokoor waar mijn moeder in zingt. Wat een prachtige viering was het dit jaar ! Ik was echt onder de indruk na afloop en helemaal in kerststemming. Daarna uiteraard nog even kerstborrelen bij mijn ouders en het was alweer een uur of twee toen we hier binnen stapten.

 

De eerste kerstdag vierden we voor het eerst bij mij, in plaats van bij mijn ouders. Mijn ouders kregen tweede kerstdag een huis vol en twee keer was wel wat veel van het goede. Ik vond het zelf ook wel heel leuk om het nu eens bij ons te doen. Ik ben meestal heel wat tijd kwijt aan het versieren van mijn huis en ik ben altijd weg met kerst en Oud & Nieuw !

 

Met verschillende borden en bestek, theelepels in plaats van dessertlepels, niet bij elkaar passende schalen en zelfs verschillende opklapstoelen rond de iets te kleine tafel oogde het geheel wat rommelig. Maar het netjes uitgeprinte Menu van Rebecca zag er prachtig uit ! 

 

 

Gerard had ook wel zin om kerst met ons mee te vieren en natuurlijk waren behalve mijn ouders, Maurits en Elke er. We hadden toch ook weer wat cadeautjes voor elkaar gekocht. Niet echt nodig met kerst maar ook wel weer leuk.

 

De kinderen kregen allebei een nieuw dekbedovertrek. Het wordt tijd dat hier de dekbedhoezen met Winnie de poeh of kaboutertjes verdwijnen.

 

 

 

Ik kreeg van mijn moeder dit prachtige schilderij. Zo mooi ! Mijn moeder schildert alleen aquarellen normaal gesproken dus het was echt een verrassing om nu een schilderij met olieverf van haar hand te zien.

 

 

Daarna was het tijd om aan tafel te gaan. Gelukkig was het eten goed gelukt !

 

 

 

 

 

 

 

De rest van de avond hebben we doorgebracht met het spel Enigma. Een gezelschapspel waar je veel te moeilijke vragen moet proberen op te lossen.

 

 

 

Tweede kerstdag brengen we altijd met familie van mijn moeders kant door. Dit jaar was het bij mijn ouders. Al jaren is de bedoeling om cadeautjes te kopen voor iedereen. Het liefst voor een paar euro. De meeste gekke dingen zijn er inmiddels al gekocht en er wordt dus ook altijd erg veel gelachen.

 

 

 

 

Na de cadeautjes was het tijd om te eten.

We begonnen met meloen met rauwe ham...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Met een drankje erbij !

 

Ik had al heel vaak een Pub Quiz uitje naar Verhip op OA zien staan waar een leuk groepje mensen naar toe ging. Dat leek mij ook wel wat maar ja op een dinsdagavond....Ik heb de kinderen altijd door de week en bovendien moet er de andere dag natuurlijk weer gewoon gewerkt worden.

 

Maar vorige week ben ik toch een keertje geweest en wat was dit leuk !! Van 21.00u tot 23.00u lekker quizzen met een kroeg vol mensen. Het was echt heel druk in Verhip maar gelukkig vonden we allemaal een zitplek. Van OA waren we met negen en dus maakten we twee groepjes. ( maximaal vijf per groep). Van te voren dacht ik dat ik helemaal niets zou weten maar dat viel gelukkig nog mee. De vragen waren heel divers. Er zaten ook wel hele moeilijke vragen bij. Vooral Susanne en Leon wisten heel veel vragen te beantwoorden en zodoende eindigden we toch aardig hoog. Een gedeelde derde plaats ! Alleen de eerste wint een beker maar het was toch leuk om hoog te eindigen.

 

Nu ga ik er geen gewoonte van maken om doordeweeks op stap te gaan maar ik ga het zeker nog eens doen. Een leuke manier van ontspanning zo'n Quiz en wat hebben we gelachen om sommige vragen en vooral om de antwoorden die er op kwamen !

 

 

 

 

Rebecca had vorige week activiteitenweek op school. De 4 VWO leerlingen met een NG of NT profiel namen deel aan Exxon Challenge. Het thema was : 'de school van de toekomst tot efficiency in het energiegebruik en het beheer daarbinnen met de eigen school als referentiekader.'

 

De leerlingen waren verdeeld in 12 groepjes die ze zelf mochten kiezen. Leuk dat Rebecca met heel haar vaste vriendengroepje bij elkaar zat. Dus samen met Bas, Lotte, Bas en Tim. Eerst moest een idee worden bedacht en nadat dit uitgewerkt was moest het gepresenteerd worden. Rebecca's groepje heeft gekozen voor 'de energie opwekkende draaideur' 

 

Er werden drie winnaars gekozen en daar zat Rebecca's groepje bij ! Zij moeten hun uitgewerkte onderwerp opsturen en twee van de groepjes mogen dan 16 Maart naar de Nederlandse Challange in Rotterdam. Leuke bijkomstigheid is dat dit cijfer mee telt voor hun examen Maatschappijleer. 

 

 

Vorige week moest Rebecca ook nog twee keer heel netjes gekleed naar school.

Alle VWO 4 leerlingen namen deel aan MEP ( Model European Parliament) Met hun resoluties bij de hand namen de commissies deel aan het open debat…
 
Het Model European Parliament (MEP) is een jaarlijks evenement dat jongeren de mogelijkheid biedt ervaring op te doen met het bedenken van oplossingen voor grensoverschrijdende problemen binnen de Europese Unie. In de rol van 'Europarlementariërs  maken zij kennis met het complexe proces van Europese besluitvorming en krijgen ze inzicht in het belang van de samenwerking tussen de verschillende EU-lidstaten.

 

In Nederland kent het MEP vier verschillende niveaus: school, provinciaal, nationaal en internationaal. Op schoolniveau gaan ruim 2000 scholieren, afkomstig van meer dan 100 scholen, met elkaar in discussie tijdens de Schoolconferenties. Per school worden vervolgens de beste kandidaten afgevaardigd naar de Provinciale Conferenties, waar de jongeren worden geselecteerd die de provincie tijdens de Nationale Conferentie zullen vertegenwoordigen.

 

Aan het einde van dit nationale onderdeel wordt de delegatie bekendgemaakt die de Nederlandse belangen tijdens één van de Internationale Conferenties zal behartigen.

 

Rebecca zat in de commissie Milieu, energie en Industrie en vertegenwoordigde Ierland. Helaas zat zij niet bij de jongeren die doorgaan naar de Provinciale Conferenties maar wat was het leuk voor haar om dit allemaal mee te maken. Het weekend ervoor waren we nog even langs de H&M geweest voor een net jasje en wat voelde ik mij een trotse moeder toen ze maandagochtend in die kleding en op hoge hakken beneden kwam. Wat was ze mooi !

 

 

De rest was al net zo mooi....

En al die jongens strak in pak, super toch ?!

 

 

 

 

 

En dan als laatste nog even dit... Dit was echt zo toevallig !!

 

Vorige week zondag bracht Gerard de kinderen thuis. Luuk zette de TV aan. De Reünie was bezig en we bleven even kijken. Ik kijk dit programma nooit. Niet omdat het niet leuk is maar ik kijk sowieso zelden TV. Ook de kinderen zetten het nooit op maar nu bleven we dus even kijken. Mensen van ongeveer mijn leeftijd dus het sprak me wel aan.

 

Tussendoor hebben we zitten kletsen en het laatste beeld dat ik zag was op 12.34. Een vrouw kwam in beeld en ik begreep dat zij verkering had gehad en dat hij zo in beeld zou komen.

En toen ging de TV dus uit.

 

Nu was mijn moeder iets belangrijks vergeten te vertellen. Namelijk dat Edwin en Marieke in de Reunie zouden komen ! Ik hoorde dit dus bijna een week later pas... Gelukkig stond het nog op uitzending gemist ! En 3 x raden wanneer Edwin in beeld komt.....vanaf 12.35 !!! Precies op het moment dat ik de TV uitzette.

 

Vanaf 12.35 komt Edwin in beeld en later ook Marieke en de kinderen. Edwin en Marieke wonen alweer een tijdje in Singapore en even op en neer voor een housewarming party is dan toch lastig. Natuurlijk heb ik foto's gezien, Marieke's verhalen gehoord maar om nu deze beelden van hun huis en hun leven daar in Singapore te zien....Geweldig !