Things fall apart so that other things can fall together....

Woensdag 14 sept, ik zit op de bank en ik krijg een berichtje van Rebecca 'Haha Derek Ogilvie zit hier op het strand. Jeff is nu met hem aan het praten' Natuurlijk app ik meteen terug dat ze een foto moest maken. Wie verwacht dat nu op het strand van Egmond aan Zee! Rebecca stuurt mij een onduidelijke foto en het excuus 'ja het lukt niet tegen de zon in' Op dat moment gaat de telefoon. Ik neem op en ik hoor "Hello Kitty, you're speaking with Derek" Zijn stem herken ik uit duizenden, ik heb al zijn programma's gevolgd. 

Rebecca had Derek verteld dat ik een foto van hen wilde zien en toen vroeg hij meteen of hij mij mocht bellen. Hij ging verder dat hij met mijn dochter Rebecca en schoonzoon Jeffrey op het strand was en vroeg waarom ik er ook niet was. Toen ik zei dat ik vandaag moest werken antwoordde hij dat ik mij ziek had kunnen melden. Daarna hing hij op en ging hij alsnog op de foto met hen. Ik vond het zo leuk! Ik was helemaal hyper na dat telefoontje....

 Jeffrey had Derek meteen herkend en was zelf op hem afgestapt. Ze raakten aan de praat maar toen het over de moeder van Jeffrey ging die een paar jaar geleden overleden is zei Derek dat ze het daar nu niet over gingen hebben. Hij zei dat ze nu allebei wat drank op hadden en dat dit niet het moment was. Ze wisselden telefoonnummers uit en Derek beloofde hem deze week nog te bellen voor een afspraak. De rest van de middag kletsten ze over andere dingen.

En Derek hield woord, maandag 19 september kwam hij bij Jeffrey thuis langs voor een reading. Ook Rebecca en de vader van Jeffrey waren er bij. Ik vind het jammer dat ik niet in details  kan treden vanwege de privacy maar het was echt ongelofelijk wat ze allemaal te horen kregen.

Jeffrey geloofde eigenlijk helemaal niet in dit soort dingen maar natuurlijk was hij wel nieuwsgierig en bovendien is zijn moeder ooit naar een show van Derek geweest. Maar nu weet hij zeker dat er meer is want Derek heeft dingen genoemd die echt niemand kan weten. Bepaalde veranderingen in huis, specifieke gebeurtenissen rond het overlijden en de uitvaart die alleen de directe naasten weten en nog veel meer.

Het was een mooie reading, al is het tegelijk natuurlijk ook best heftig. Derek is ruim twee uur gebleven! En dat allemaal zonder camera en geheel belangeloos. Ik vind het heel bijzonder...

Altijd vond ik deze man al een topper maar nu heb ik helemaal diep respect voor hem.

Reacties

Zondag 28 augustus is mijn lieve vader alweer 80 jaar geworden! Helaas stond er die dag zoveel wind dat de glazen buiten bijna van tafel waaiden. Zo zat er op een gegeven moment een groep binnen die het net wat te fris vond terwijl de rest buiten op het terras plaats nam. Jammer maar toch wel ontzettend gezellig.

Karel had een mooi gedicht gemaakt dus dat leest mijn vader hier voor...

Mijn vaders oudste broer Sjoerd was er ook, met mijn tante Cor en achternichtje Evelien. Achteraf is deze foto extra belangrijk want 16 januari jl. is ome Sjoerd heel onverwachts overleden. Wat gaan we hem missen...

Gezellig buiten aan de borrel

Van ons kreeg mijn vader een geit voor in de tuin. Hij lijkt echt zo echt! Toen Ewout met de geit in zijn armen door het tuincentrum liep werden we door mensen aangesproken die even dachten dat hij met een echte geit rond liep.

Reacties

Zaterdagochtend zei ik tegen Ewout dat ik het zo leuk zou vinden als Rebecca en Luuk dit weekend ook konden komen. In het weekend hebben ze meestal wel wat te doen maar ik wist dat Luuk bijtijds moest hockeyen en Rebecca maar tot een uur of vier hoefde te werken. Jeffrey was aan het varen dus Rebecca zou die avond ook gewoon in Vlaardingen zijn. Ik besloot het te vragen en was blij verrast toen ze allebei positief antwoordden.Eind van de middag haalde Ewout, Rebecca en Luuk van het station terwijl ik de barbecue een beetje voorbereidde.

De hond van Benjamin en Noor (bij hun moeder) was er ook want daar mochten we vandaag oppassen. Het is een Alaska Malamute pup. Echt zo ontzettend leuk en lief! Gelukkig voor Rebecca was het toch al de bedoeling dat de pup alleen in de serre en de tuin kwam want zij is echt extreem allergisch voor honden. Alleen helemaal van haar wegblijven was te lastig voor Rebecca dus de andere dag was ze helaas toch echt benauwd.

Het barbecueën was ontzettend gezellig zo met elkaar. `s Avonds hebben we nog tot laat in de serre gezeten en spelletjes gedaan. Op een gegeven moment begon het heftig te onweren en te bliksemen. Dat had ook wel wat gezelligs! En het maakte het feit dat door de regen de vuurkorf niet aan kon wat minder erg....

We sloten de avond af met een filmpje op de bank. Die nacht sliep Luuk bij Benjamin en Rebecca bij Noor op de kamer. De andere dag reden we met zijn allen weer terug naar Vlaardingen om het cadeau voor mijn vader bij mij thuis op te halen en daarna door naar mijn ouders in Schiedam. Mijn vader vierde die dag zijn tachtigste verjaardag!

Reacties

Op vrijdag pikte Ewout mij om zes uur van het station. Ewout' s ouders hadden die dag op de kinderen gepast en zorgden nu ook voor het eten. Toen we aankwamen konden we zo aanschuiven, lekker en heel gezellig! Na de koffie gingen de ouders van Ewout naar huis en brachten Ewout en ik de kinderen lopend naar hun moeder. Daarna liepen we door naar de AH voor wat boodschapjes. En toen begon het... Ewout zei dat ik iets uit moest zoeken voor mijn lunchpakket morgen. Natuurlijk was mijn vraag meteen wat we de andere dag dan gingen doen en waarom ik alleen een lunchpakket nodig had?

Maar hij vertelde verder niets, alleen dat ik de andere dag iets ging doen en hij ging niet mee. Ik werd er zelfs een klein beetje boos om. 'Hallo ik kwam toch niet naar Amersfoort om vervolgens 'gezellig' iets in mijn eentje te gaan doen?!' Toen ik de andere dag wakker werd was het eerste dat door mijn hoofd schoot 'Hij zou toch geen kanoles voor mij geregeld hebben? Ik twijfelde of ik moest gaan kanoën op Spitsbergen of dat dit lichamelijk te zwaar zou zijn en had die excursie dus nog niet durven boeken. Maar ja in dat geval kon hij toch wel gewoon mee gaan?

Toen ik mijn haar wilde wassen zei hij dat dit zonde was en make-up was ook niet nodig. Natuurlijk waste ik wel mijn haar en maakte ik mij op. Toen ik vroeg wat voor kleding ik aan moest doen zei Ewout dat ik maar wat makkelijks aan moest trekken. Ik besloot het maar over mij heen te laten komen maar ik vond het nog steeds niet leuk!

En toen reed Ewout naar een Beautysalon! Hij moest naar de kapper en nog wat werken en dus had hij voor mij geregeld dat ik die middag verwend werd met een heel beautyprogramma! Ze hadden hem gezegd dat ik wel wat te eten moest meenemen want dat ze dat niet konden verzorgen. Vandaar het lunchpakket ;-)

Eerst werden mijn nagels verzorgd en ik kreeg een mooie gellak. Daarna kreeg ik een complete gezichtsverzorging en mocht ik aansluitend naar de kapper. Nu had mijn moeder mijn haar net de dag ervoor geverfd dus dat vertelde ik. De kapster zei dat ze dan wel wat leuks met folies zou doen en ze zou de onderkant van mijn haar wat donkerder maken voor een speels effect.

Ik was echt super blij met het resultaat! Als laatste werd ik nog in de make-up gezet en toen ze daar net mee bezig was kwam Ewout binnen. Thuis had hij nog een cadeautje voor mij omdat hij mij zo had laten schrikken. Natuurlijk had ik hem dat al lang vergeven na deze grote verassing maar ik was wel heel blij met de heerlijke grote fles Narciso Rodriguez eau de toilette die ik van hem kreeg! Wat een heerlijk luchtje is dat....

Die avond vierde Cius zijn vijftigste verjaardag op camping de Wielerbaan in Wageningen. Een avond met veel bekenden van wie ik sommigen alweer een hele tijd niet gezien had dus het was ontzettend gezellig! En een extra cadeautje was natuurlijk het heerlijke weer die dag! Ewout zag iedereen voor het eerst maar ook hij heeft het prima naar zijn zin gehad.

Die zondag stond er gelukkig niets gepland dus konden we lekker uitslapen en relaxen. Wel samen nog een heerlijke appeltaart gebakken!

Wat later in de middag stelde Ewout voor om nog even lekker ergens te gaan wandelen. Het was een beetje druilerig weer maar niet koud en even wat frisse lucht happen zou wel lekker zijn. En zo reden we naar Blaricum waar we heerlijk over de hei hebben gewandeld.

Als afsluiting dronken we op het terras van de Tafelberg nog een wijntje. We hebben nog vreselijk gelachen... Naast ons tafeltje lag een grote vijver en op de kant naast ons stond een emmer. Zelf was ons die emmer nog helemaal niet opgevallen maar twee kinderen die in de buurt speelden wel. Ze kwamen steeds dichterbij en uiteindelijk durfden ze ons aan te spreken. 'Meneer mogen wij Uw emmer lenen?' 'Nou' zei Ewout zonder er over na te hoeven denken. ' Dat mag wel maar als je maar zorgt dat mijn onzichtbare vissen niet wegzwemmen.' Met grote ogen keken ze Ewout aan. Voorzichtig tilden ze de volle emmer naar de andere kant van de vijver. Daar zag je ze twijfelen! Ze wilden met de emmer goudvissen uit de vijver vangen maar ja hoe moest dat zonder het water weg te kiepen en daarmee ook die onzichtbare vissen.

'Het lukt zo niet!' merkte de jongen op. 'Mogen we de emmer leegkiepen?'  'Ja hoor' zei Ewout ' als je de onzichtbare vissen straks maar wel weer vangt'. Dat beloofden ze en heel voorzichtig goten ze de emmer leeg. Later kwam nog wel de vraag waarom Ewout zijn emmer mee had genomen? Daarop antwoordde hij dat hij de onzichtbare vissen elke zondag mee uit wandelen nam. Ze leken dit antwoord verder niet raar te vinden. Ik ben benieuwd of ze de andere dag op school in de kring nog wat verteld hebben over 'die vreemde man met de onzichtbare vissen'.  ;-)

Thuis gooide Ewout wat lamskoteletten op de barbecue. Heerlijk met verse Asperges erbij!

Reacties

Nu ik de kinderen van Ewout ontmoet had was de volgende stap om onze kinderen met elkaar te laten kennis maken. Luuk had Noor en Benjamin al een keer gezien maar Rebecca moest toen werken. Sowieso was het lastig om een dag te prikken dat de kinderen allemaal tijd hadden maar uiteindelijk lukte dat op deze zondag. Alleen Jeffrey kon helaas niet mee want die was aan het varen voor zijn stage. 

Ik was dat weekend al in Amersfoort en Noor en Benjamin kwamen eind van de ochtend van hun moeder terug. Snel werden de skispullen opgezocht want Ewout had het idee geopperd om te gaan skiën en dat werd door alle kinderen toegejuicht. Ewout gaat al jaren op wintersport en zowel Benjamin als Noor zijn dus geoefende skiërs. Rebecca doet aan snowboarden en Luuk heeft alleen jaren geleden eens op de skies gestaan in een indoorskihal.

We pikten Rebecca en Luuk op in Vlaardingen en reden door naar Snowworld in Zoetermeer. Toen Noor in de auto hoorde dat Rebecca ging snowboarden besloot zij dat ze dat ook wel eens wilde proberen. Rebecca wilde haar graag lesgeven. Ook Luuk besloot dat hij liever op een snowboard ging. Zo gaaf om te zien hoe ze allemaal bezig waren. Rebecca gaf Luuk en Noor heel geduldig les en Benjamin ging in vliegende vaart de helling af en kwam af en toe even bij de snowboarders buurten. Na afloop dronken we warme chocomel in de gezellige après-ski bar.

Als afsluiting van deze heerlijke dag aten we nog wat met elkaar bij Flavors. Noor deelde nog wel even mee dat ze snowboarden veel leuker vindt dan skiën en dat ze dat dus voortaan wil doen als ze op wintersport gaan. Het ging haar ook erg goed af! Al snel gleed ze heel sierlijk de helling af en kwam ze zonder vallen beneden. Knap!

We kunnen terugkijken op een zeer geslaagde kennismaking. Heerlijk dat het zo goed klikt tussen de kinderen!

Reacties

Ik stond al een tijdje ingeschreven op een datingsite maar deed er eigenlijk niets mee. Dat kon ook niet want ik betaalde geen lidmaatschap en dan kan je zelf niemand benaderen alleen terug reageren wanneer iemand contact met je opneemt. Toen ik mij had ingeschreven kon ik drie gratis mailtjes versturen. Dat heb ik gedaan maar niet één man nam de moeite te antwoorden. En dus had ik ook geen zin om er voor te betalen. Af en toe reageerde er wel iemand maar vaak mannen die totaal niet aansloten bij mijn zoekprofiel.

Toch had ik een paar leuke dates en ben ik zelfs een langere tijd met een man uit gegaan. Heel gezellig maar een verliefdheid bleef uit. En toen kreeg ik een mail van Ewout. ' Goeiemorgen hele leuke juf, dat internet daten is iets wat bij mij ook nog niet helemaal geland is. Dus waarom reis je niet gewoon mijn kant op en fluister je me in waar en wanneer je ergens bent.' Dit als reactie op mijn profiel waarin stond dat ik niet zo geloofde in internet daten maar dat als ik in de kroeg was hij misschien net iets anders te doen had dus dat elkaar tegen komen dan lastig was.

Zijn mailtje vond ik meteen leuk maar hij had geen foto meegestuurd en dus klikte ik zijn profiel aan. Ik was aangenaam verrast...wat een leuke man! Ik stuurde een berichtje terug en we wisselden telefoonnummers uit. Toen we elkaar bijna een week later zagen hadden we al heel veel berichtjes uitgewisseld en inmiddels een aardig beeld van elkaar. Toch vond ik het nog heel spannend om af te spreken. Wat als hij in het echt tegen zou vallen? Ik kon het mij niet voorstellen maar toch?

Ewout opperde het idee om op vrijdagavond af te spreken bij de SS Rotterdam. We liepen elkaar tegemoet en hij was nog leuker dan ik had verwacht. Gelukkig werd al snel duidelijk dat dit geheel wederzijds was. We namen plaats in een gezellige loungebar met heerlijke stoelen en live muziek en raakten niet uitgepraat. Tussendoor maakten we een loopje, waaiden uit op het dek en namen opnieuw plaats in de loungebar met een glas wijn. Ik draag altijd een horloge en houd altijd de tijd in de gaten. En nu dus niet... Ik heb echt niet één keer op mijn horloge gekeken en toen ik dat op een gegeven moment wel deed besefte ik dat ik alweer anderhalf uur te laat was voor mijn metro.

Gelukkig vond Ewout het geen probleem mij even thuis te brengen. Afscheid nemen was al lastig en we maakten meteen een afspraak voor de zondag erna. Dit keer spraken we bij hem af in Amersfoort. We hebben heerlijk gewandeld, zijn uiteten geweest en hebben opnieuw heel veel gepraat. Weer vergat ik de tijd en eigenlijk is dat iets dat steeds gebeurt....de tijd vliegt als we bij elkaar zijn!

We zijn zo veel mogelijk bij elkaar en eigenlijk valt de afstand Amersfoort-Vlaardingen best mee. Alles is even leuk en ik voel dat alles klopt. Heel fijn en bijzonder om mee te maken! Inmiddels hebben we kennis gemaakt met elkaars kinderen en ook mijn ouders heeft Ewout ontmoet. Een ontmoeting met zijn ouders volgt binnenkort.

Waar ik altijd verkondigde dat internet daten voor mij niet werkte moet ik nu bekennen dat het dus wel kan! Ik ben zo ontzettend blij dat Ewout en ik elkaar op deze manier gevonden hebben...

Reacties (9)

Voor haar twintigste verjaardag kreeg Rebecca van opa en oma een prachtig cadeau: 'Ze mag haar rijbewijs gaan halen!' Na een speurtocht op internet en wat rondvragen bij vrienden kwam ze uit bij autorijschool Svea. Ze maakte een afspraak voor een proefles en op dinsdagmiddag 15 maart om 16.30 uur stond Serkan voor de deur. Na de eerste uitleg vertrokken ze voor een ritje naar Maasland. Meteen al de snelweg op! Alleen sturen uiteraard maar het is natuurlijk al een hele kunst in het begin om de auto op de juiste weghelft te houden. Het ging goed en ze vond het leuk!

Na de les kwam Serkan even mee naar binnen om kennis te maken en wat uitleg te geven over de lessen en de examens. Rebecca heeft gekozen voor een pakket van 40 rijlessen, een theorie examen en een praktijkexamen. Het zou natuurlijk mooi zijn als ze het daarmee redt maar anders zien we wel weer verder. Een beetje talent en wat geluk...meer heeft ze niet nodig toch? ;-)  

Het is trouwens een prachtige auto waar ze in mag rijden. Een mooie rode Mercedes! 

Wel hoorden we dat Rebecca maar een paar keer in deze Mercedes rijdt want Serkan krijgt een nieuwe auto. Daarna mag ze verder lessen in een witte Audi, ook een prachtige wagen trouwens! (Foto: Facebook Arif Svea  )

Reacties

Op een gegeven moment viel mijn oog op een nieuwsbericht op NU.nl: 'Een rode panda was ontsnapt uit zijn nieuw aangelegde verblijf in Blijdorp en liep over het spoor bij het centraal station in Rotterdam.' De foto die bij het bericht stond was niet heel duidelijk maar ik herkende meteen 'mijn rode panda' ! Toen ik 31 mei samen met Luuk in Blijdorp was, werd ik op slag verliefd op deze pandabeertjes en heb een aantal foto's van ze gemaakt. Eén foto was favoriet en sinds die dag pronkt de foto op mijn desktop.  

Mijn foto was veel mooier dan de foto bij het artikel en dus besloot ik 'm op te sturen als lezersfoto. Op Facebook plaatste ik de foto ook met het nieuwsberichtje eronder. Op dat moment reageerde Joke dat ze mijn naam inderdaad had zien staan bij de foto op NU.nl. Ik dacht dat ze mijn foto tussen de lezersfoto's had zien staan maar toen ik het nieuwsbericht even later nogmaals bekeek zag ik dat ze de oude foto hadden vervangen voor mijn foto! Leuk toch?

Gelukkig werd de Panda diezelfde dag nog gevangen. Je moet er niet aan denken wat er allemaal met hem had kunnen gebeuren!

 

Als we de makers van het Twitterprofiel @Roffapanda  mogen geloven heeft de Panda een wereldtijd beleefd tijdens zijn uitstapje in Rotterdam. Hieronder wat foto's die voorbij kwamen op Twitter... (Bron:Metro nieuws)

Reacties

Vanmorgen bij het buitenspelen sprak ik er nog over met een collega, niet één van de kinderen had het gehad over de vreselijke aanslagen die zijn gepleegd in Parijs. En gelukkig maar... Het is al erg genoeg dat wij als volwassenen er doorlopend mee bezig zijn. Dat wij ons afvragen hoe het nu verder moet, niet of maar wanneer de volgende explosie van geweld zal plaats vinden en tegelijk hopend dat onze dierbaren niets overkomt.

De kinderen waren allemaal vol van Sinterklaas en zo moet het ook zijn, die heerlijke spannende tijd van schoencadeautjes, liedjes en Sinterklaasverhalen.

En toen was ik vanmiddag met een groepje kleuters aan het rijmen. Ineens vanuit het niets zei een kind dat hij het maar eng vond dat er nu oorlog is. Ik vroeg hem waarom hij dat dacht en hij vertelde dat er allemaal mensen waren doodgeschoten. Het is natuurlijk niet zo gek dat ze er beelden van hebben meegekregen. Natuurlijk probeerde ik hem gerust te stellen door te zeggen dat het in een ander land was gebeurd. Een ander kind mengde zich in het gesprek:' Ja maar hier in Nederland kan het ook gebeuren hoor want sommige mensen zijn heel boos op Nederland!'.

De ander nam het gesprek weer over. 'Ja en ze gaan straks allemaal mensen dood maken hier. Ze kunnen ook gewoon de scholen in en kinderen doodmaken en dan moeten we misschien wel vluchten naar een ander land. En hoe moet dat dan als je de taal niet spreekt?' Ik antwoordde dat ze zich daar maar niet zo druk over moesten maken omdat ze heel veel mensen om zich heen hebben om ze te beschermen, hun ouders, op school de meesters en juffen en de politie let ook heel goed op. Dit antwoord leek ze enigszins gerust te stellen. Ineens klaarde het gezicht van één van hen op terwijl hij triomfantelijk riep; ' Ja en Sinterklaas en de Pieten zijn ook in het land en die Pieten kunnen ook heel goed vechten!'

Oké ik associeer Pieten niet bepaald met vechten maar op dit moment leek het een stukje veiligheid te bieden dus besloot ik daar verder maar niet op door te gaan. In plaats daar van pakte ik het rijmen weer op; 'Wat rijmt er op dak?' 'KAK!' riepen ze bijna in koor waarna ze over de tafel hingen van het lachen. De angst was weer even weg maar wat vind ik het erg dat kinderen met dit soort angsten om moeten gaan. En dan heb ik het nog niet eens over de kinderen die in oorlogsgebieden leven en bij wie deze angst de dagelijkse realiteit is...

 

Reacties

En dan nog iets waar ik nog niet eerder over heb geschreven, we hebben er een gezinslid bij! Afgelopen zomer ging Rebecca naar Albufeira met vriendinnen en op de eerste vakantiedag leerden ze daar een groep jongens kennen die in hetzelfde appartementencomplex zaten. Tussen beide groepen klikte het meteen en de rest van de vakantie zijn ze met elkaar opgetrokken. Maar dat niet alleen, tussen Rebecca en één van de jongens klikte het bijzonder goed en vanaf dag één zijn ze onafscheidelijk.

Nu was ik wel blij dat het een Nederlander was want Rebecca gaf al meteen aan dat het niet zomaar om een vakantieliefde ging. En dat is gebleken! Vanaf de eerste dag in Portugal zijn ze bijna geen dag meer zonder elkaar geweest. Jeffrey woont in Egmond en dus dichterbij Amsterdam waar Rebecca studeert. Van zondag tot en met woensdag zijn ze dus meestal bij Jeffrey en donderdag als Rebecca moet werken komt ze weer thuis. Jeffrey komt dan soms met Rebecca mee wanneer hij vrijdag vrij is en anders komt hij vrijdagavond. De paar keer (volgens mij op één hand te tellen!) dat ze één avond zonder elkaar waren zaten ze tot laat in de avond op Skype.

Het is vreemd dat Luuk en ik nu door de weeks vaak met zijn tweetjes zijn maar als Rebecca op kamers was gegaan was dat niet anders geweest. Verder is het in het weekend vaak extra gezellig! Gezellig even borrelen met elkaar op vrijdagmiddag, extra lang aan tafel met z'n viertjes. Soms is Rebecca aan het werk en zit Jeffrey met Luuk achter de Playstation. Of Jeffrey en ik gaan samen op zondag naar een hockeywedstrijd van Rebecca kijken. Heel gezellig en leuk! Het is een mooi stel en ik wens ze al het geluk van de wereld samen!

Reacties (2)
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Contact opnemen kan via onderstaande button

Welkom !

Welkom op mijn blog. Bloggen doe ik al sinds Januari 2004. Eerst een lange tijd bij weblog ,daarna een tijdje op mijn  eigen site en sinds September 2006 op Punt.nl. Veel lees en kijk plezier !    

 

Wie zijn wij?    

 

Kitty Juf op een basisschool (peuters & kleuters),student Pedagogiek, gek op mijn kinderen, mijn vriend Ewout, Sushi & tapas,feestjes en festivals, reizen, wandelen, internet en schrijven.  

 

Rebecca 3e jaars student aan de Universiteit van Amsterdam, gek op Jeffrey, hockey & pianospelen en op stap gaan.  

 

Luuk 6e klas gymnasium, gek op hockey,de playstation, school en spelletjes doen.  

Categorieën
Link naar mijn reisblog

reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl