Things fall apart so that other things can fall together....
Tja en aan alle leuke dingen komt een eind en dus ook aan Skivakanties. De laatste Skidag was alweer aangebroken. Die dag had ik ook officieel geen les meer maar Luc wilde die ochtend nog wel even lesgeven en in de middag sloot ik me aan bij Astrid, Renate en Sandra. Kon Luc zelf nog even een zwarte piste pakken.
 
Het werd vandaag weer het skigebied van Zell am See. Dit keer pakten we de locale skibus want onze chauffeurs moesten uitrusten voor de lange terugrit die avond.
Wat hebben we weer gelachen. Echt niet normaal...
 
In de bus was het erg druk dus we stonden lekker op elkaar gepakt. Ineens zegt Astrid tegen Luc : ' Wij kunnen het altijd prima vinden met skileraren hè Kit ?' Wat dat betreft verdient leverreizen een pluim hoor, erg leuk die skileraren die ze mee nemen. Natuurlijk gingen Renate en ik er meteen op in en we werden steeds meliger. Luc wist inmiddels al niet meer waar hij moest kijken.
 
Ineens zag ik een hele knappe Oostenrijkse skileraar zitten, vlak voor onze neus. Hij had een hele schoolklas kleuters bij zich. 'over leuke skileraren gesproken !' zei ik terwijl ik in de richting van de leuke Oostenrijker knikte. De meiden keken en moesten me gelijk geven. Deze was echt leuk ! Toen we buiten stonden sprak de leraar zijn kleuters toe : 'wir sind indianer.' Tja dat had hij beter niet kunnen zeggen. Als afgesproken barste er een koor van oorverdovende indianenkreten los ! De man keek even welke idioten er zo te keer gingen maar moest toen toch lachen.
 
Later hoorde ik van Astrid dat toen Renate, Sandra en zij in de stoeltjeslift zaten hij beneden langs kwam skiën met zijn klasje. Weer lieten de meiden indianengebul horen waarop hij verschrikt naar boven keek. Toen ik later bij de lunch even naar het toilet ging, liep ik hem tegen het lijf. Ik kreeg een vette knipoog en toen was het mijn beurt om wat verlegen terug te lachen. Helaas van hem heb ik geen foto. Waarom eigenlijk niet....
 
Met de meiden in de kabelbaan naar boven.
v.l.n.r. ik, Renate, Astrid, Sandra en Mariëlle
 
 
 
Aan de koffie
 
 
Luc & ik
 
 
Na de lunch ging ik dus met de meiden mee de piste op. Het skiën ging echt super lekker. Wel was het flink druk op de piste wat we vooral merkten voor de liften. Maar ja met elkaar wachten is alleen maar gezellig. We wilden ook nog een groepsfoto met elkaar op ski's dus toen we in de rij stonden vroegen we een Nederlandse jongen of hij de foto wilde maken. Hij maakte de foto en toen nodigde Astrid hem ook uit om op de foto te gaan. En zijn vrienden natuurlijk ook.
 
De jongens uit Utrecht zaten op een opleiding voor sportdocent en waren met een hele klas op wintersport. En toen moesten we dus weer iemand anders regelen die de foto wilde maken. Weer vond Astrid een Nederlander bereid. Maar inmiddels was de groep zo groot dat de fotograaf steeds verder naar achter moest stappen. En toen stond hij dus ineens midden in de rij voor de skilift en kwam iedereen in de knoop met de latten. De man die gestrikt was om de foto te maken kreeg dus ineens allemaal boze blikken en woorden naar zijn hoofd geslingerd. Ik had wel met de man te doen maar de foto is leuk !
 
Wij kwamen daarna weer niet meer bij natuurlijk en ik pieste helemaal bijna in mijn skibroek toen Astrid meteen na de foto van het hekje gleed en bijna niet meer overeind kwam. Mensen die ons bezig zagen fronsten hun wenkbrauwen. Je zag ze denken ' die hebben zeker al aan de glühwein gezeten.'
 
the three blondes
 
 
Waarom kijkt iedereen nu steeds naar ons ??
 
 
Even uitrusten...
 
 
Leuke mensen uit Utrecht op een spontane groepsfoto !
 
 
Terug waren we weer van plan om de skibus te pakken. Maar wat duurde dat wachten lang !! En het werd steeds drukker en drukker bij de halte. We wisten nu al dat het proppen zou worden en dan was het maar de vraag of iedereen er in kon of dat we op een volgende bus moesten wachten. Ineens kreeg ik een seintje van Astrid. Ze had een taxi ontdekt !
 
Als we het bedrag wat de chauffeur noemde door vieren deelden waren we net zo veel kwijt als met de bus. Kijk dat was lekker natuurlijk, waren we nog als eerste thuis terwijl we normaal konden zitten.
In het hotel aangekomen leverden we meteen onze skispullen in. Ons ski avontuur in Zell am See/ Kaprun zat er helaas weer op voor dit jaar !
 
Wachten op de bus...
Komt ie nog wel ?
 
 
Een taxi is sneller...
 
 
Bij de Ski verhuur, helaas alles weer inleveren !
 
Lees meer...   (1 reactie)
Nog even een fotootje op de kamer met de girls
Sandra, Astrid, Renate & ik .......
 
 
Daarna vertrokken we richting eetzaal. We hebben weer zo ontzettend gelachen aan tafel dat het gewoon lastig was om ook nog te eten. Echt lekker was het eten meestal niet echt in het hotel maar ik moet zeggen dat deze sauerkraut best te pruimen was. Ook het vlees smaakte best.
 
 
 
Ik snap dat Boudewijn even niet zo lekker meer zat toen hij
de grote hamer boven zijn hoofd ontdekte en Pieter hem even demonstreerde !
 
 
 
Na het eten vertrokken we met de bus naar de Baum-Bar. Nu de kelder in het hotel gesloten was moesten we sowieso wat anders verzinnen en de Baum-Bar in Kaprun moest erg gezellig zijn.
 
Het was ook erg gezellig maar dat was vooral omdat wij er met een leuke grote ploeg waren. Verder waren er vooral veel jongeren en niet eens de gezelligste. Ik kwam er in de bus  achter dat ik mijn skipas nog in mijn jas had zitten. ' Zouden ze die uit mijn jas halen ?' vroeg ik nog aan Henri. Ik kon hem in mijn handtas doen maar dan vergat ik hem de andere dag misschien weer mee te nemen naar de piste. Volgens hem kon ik 'm wel in mijn jas laten.
 
Nu weet ik, laat nooit iets in je jas zitten in de Baumbar ! Sterker nog, neem niet eens een jas mee of ga er heel de avond opzitten. Mijn jas met skipas was er aan het einde van de avond gelukkig nog maar de merkjassen ( Nike, Versace etc.) waren wel weg. Er waren er dus verschillende uit de groep die de andere dag voordat ze de piste op gingen eerst nog even een nieuwe jas moesten kopen.
 
 
 
 
 
 
 
 
Lees meer...   (1 reactie)
De andere dag keek Astrid op de gang ( waarom weet ik niet meer ) en zag dat er bij de mannen aan de overkant een opgeblazen condoom hing. Geen idee wie dat gedaan had maar het was een komisch gezicht. Lachend gebaarde ze naar Renate en mij dat we moesten komen kijken. Natuurlijk hebben wij het toen nog een beetje erger gemaakt met wat crèmespoeling. We moesten wel heel stil doen natuurlijk zodat de mannen ons niet zouden horen.
 
 
 
Daarna ging Astrid douchen en zocht haar BH. ' Waar is dat ding nou weer ?' Nu had ze de nacht ervoor geheimzinnig gedaan tegen Renate over één van de mannen dus nu nu riep Renate :  ' Jaja je BH ligt zeker bij ...... op de kamer!' Toen Astrid onder de douche stond zochten en vonden Renate en ik de BH. Ineens kregen we een idee. We zouden hem aan onze deur hangen, recht tegenover het condoom. Dan leek het net of de BH was teruggebracht.
 
Na het douchen zocht Astrid nog even door maar besloot toen toch maar een andere aan te doen. Toen we de deur uit gingen om naar de eetzaal te gaan zag ze de BH hangen. Uiteraard zag ze er wel de humor van in. De mannen wilden natuurlijk weten of wij dat condoom hadden opgehangen en van wie de BH was. En zo waren we vroeg in de ochtend alweer lekker melig.
 
 
 
Na het ontbijt reed de bus ons naar Kaprun. Een prachtig skigebied. We waren er in 2007 ook geweest en de sneeuw op de gletsjer was de mooiste die ik heb mee gemaakt. Door de hoogte valt er regelmatig verse sneeuw. Het duurde wel even voordat we boven waren. Luc besloot naar de top ( ca 3000 m) te gaan waardoor we meerdere liften nodig hadden. Vooral bij de gondels was het ontzettend druk.  
 
 
 
 
Hoe hoger we kwamen hoe slechter het weer. Sneeuw, mist en een scherpe koude wind. Hadden we tenminste onze sneeuwbrillen niet voor niets mee. Door de inspanning had ik het verder niet koud maar al snel was mijn haar aan mijn jas vast gevroren. Het skiën ging best goed al hadden we weinig zicht.
 
Alleen jammer dat we een stuk omhoog moesten lopen naar de lift. Ik werd kortademig door het hoogteverschil en de inspanning van het klimmen met de ski's op de schouder. Toen ik later bij de lunch het restaurant instapte had ik een druk op mijn hoofd, zwabberbenen en alles begon te draaien voor mijn ogen. Luc vertelde dat het door de hoogte kwam en gaf me twee paracetamol. Hij vroeg of ik anders wilde stoppen. Nee natuurlijk, het ging juist zo lekker ! Na de lunch ging het beter en heb ik verder geen last meer gehad.
 
Het was heel stil op de top en van onze groep zagen we al helemaal niemand. Het bleek ook dat iedereen weer naar beneden was gegaan vanwege het slechte weer boven. Wat een diehards zijn wij dan hè hahaha....
 
 
Eindelijk mijn skibril op...
 
 
 
 
Bovenaan gekomen was het weer pas echt slecht !
 
 
 
 
Luc kijkt welke afdaling we gaan maken.
 
 
 
 
Daar gaan we dan, de gletsjer af.....
 
 
 
 
De lunch, die we ook echt even nodig hadden om bij te komen....
 
 
 
 
En zo koud was het.....
 
 
 
 
Het skiclubje
 
 
 
 
Inmiddels toe aan een Glühwein 
 
 
 
 
Het laatste stuk leek Luc niet geschikt voor ons om te skiën. Achteraf had het wel gekund maar hij wilde geen risico nemen. Wij zouden de lift pakken. Deed de lift het niet meer ! Ik probeerde Luc te bellen maar mijn telefoon had het weer eens begeven door de kou en de rest had zijn nummer niet. We hebben zeker een kwartier in de zenuwen gezeten. Nog een kwartier verder en de lift zou sowieso niet meer gaan. Gelukkig deed hij het uiteindelijk toch ineens weer. Wat een opluchting !
 
 
Even schrikken !
 
 
 
 
Beneden ontmoetten we de rest weer. Tijd om iets te drinken was er niet meer. We moesten de bus in. Astrid bleek al eerder terug te zijn gegaan naar het hotel. Ook zij had weer een avontuur beleeft bleek later.....
 
 
 
 
Onze kamerdeur ging steeds lastig open van binnenuit. De laatste dag waren Astrid, Renate en ik zelfs al lichtelijk in paniek toen onze deur niet open wilde gaan terwijl we net naar beneden wilden gaan om de laatste skibus naar de piste te halen. Gelukkig lukte het na een paar minuten proberen en kwamen we net op tijd bij de bus aan.
 
Astrid kreeg de deur nu ook niet open en belde Sandra die ook eerder terug was gegaan. Sandra werkt in een hotel en vertelde Astrid dat sommige sleutels in hotels lopers waren die op alle deuren pasten. 'Wie weet heb ik toevallig een loper' en ze stopte de sleutel in de deur. En laat de deur nu open gaan ! Ongelofelijk....
Tja hier konden ze wel iets leuks mee verzinnen en ze verzonnen een plannetje.
 
Stikkend van de lach kwamen Astrid en Sandra aanlopen toen wij met de bus aankwamen vanuit Kaprun. Renate en ik kregen het hele verhaal te horen. Ook wij kwamen niet meer bij. Wat een verhaal !
 
De mannen waren zoals eerder gezegd super netjes op hun kamer. De kleding hing netjes op hangertjes, de lades waren ingericht en de toiletspullen stonden netjes in de badkamer.
Astrid en Sandra besloten alles weg te halen en te verstoppen onder de bedden. Zelfs de bedden leken na hun drastische opruimwoede onbeslapen. Aan niets was meer te zien dat de kamer bewoond was.
 
De mannen keken dus flink op hun neus toen ze terug kwamen. Ze stapten hun kamer binnen, deden een stap naar achter om naar het kamernummer te kijken. Zaten ze wel goed ? Ja het was toch echt hun kamer... En op de verbouwereerde uitspraak van Boudewijn : ' Alles is weg !' reageerde Astrid : ' Wat is weg ? Al je kleding ? Dat is lullig als je terug komt na een lange dag skiën en je wilt lekker douchen.'
 
Daarna kon ze haar lachen natuurlijk niet meer inhouden en kregen de mannen het door. Ook zij konden er hartelijk om lachen. Het was natuurlijk ook wel een super goede grap !
 
Astrid en Sandra hebben ook een filmpje gemaakt van de actie van 'Terror Frog' zoals Astrid door de mannen genoemd wordt, als ze met haar groene skipak de berg af vliegt. De mannen zijn in dit filmpje niet te zien helaas maar hij blijft leuk. Ik stik van het lachen, elke keer weer als ik dit filmpje zie en er aan terug denk.
De mannen zagen dit filmpje trouwens  pas toen we weer terug in Nederland waren.
 
 
Lees meer...   (2 reacties)
Bij het eten hoorden we van de eigenaar dat de Nederlandse jongen die de avond ervoor de bar had gedraaid 'unten im keller' ontslagen was en dat de kelder gesloten was. Later zagen we de jongen die ook aan het bedienen was. We vroegen hem wat er gebeurd was. De eigenaar vond dat hij te weinig omzet had gedraaid de nacht ervoor en verdacht hem er van de helft in zijn zak te hebben gestoken. Hij vertelde ook dat hij nog salaris te goed had en dat hij dus nog niet per direct weg kon. Die avond hoopte hij zijn geld te krijgen en dan was hij weg.
 
We vonden het echt super lullig voor hem. De avond ervoor waren heel veel mensen vroeg naar bed gegaan dus meer dan een paar honderd euro zou hij echt niet gedraaid hebben. En zoals de rest van het personeel de prijzen berekende was verre van netjes. €10 voor een kannetje huiswijn waar je hooguit twee glazen uit kon volschenken ? Bovendien was de prijs steeds anders of werden drankjes dubbel berekend.
 
Ik zei dat wij het zo jammer vonden dat de kelder dicht bleef die avond. En toen zei hij : ' Ik ga gewoon open voor jullie. Net zolang tot de politie komt' Super natuurlijk ! Niemand begreep er wat van toen we vertelden dat de bar toch open was maar iedereen kwam wel. Het werd een topavond ! Heel gezellig en volgens mij had de barman na afloop een super omzet! De politie kwam niet. Blijkbaar hoopte de eigenaar toch nog binnen te lopen ?
 
Haha mooi niet. Toen de bar sloot namen we afscheid van de barman en wensten hem succes. Hij ging er vandoor voordat iedereen in het hotel wakker werd. Met het geld uit de kas uiteraard want naar zijn salaris kon hij fluiten. Ik had precies hetzelfde gedaan in zijn situatie. Hopelijk heeft hij snel een nieuw hotel gevonden.
 
Heel veel hadden het allemaal niet zo mee gekregen en de andere dag bij het ontbijt hoorde iedereen van de eigenaar wat er gebeurd was. Alleen dan natuurlijk het verhaal van de verdwenen kas. Toen wij vertelden dat de jongen nog heel wat salaris te goed had en om een onzinnige reden ontslagen was had iedereen er wel begrip voor.
 
Wat was het weer gezellig !
 
oostenrijk12.jpg picture by luukspeyer
 
Luc, ik & Peter
 
oostenrijk13.jpg
 
Gezellig op de dansvloer !
 
oostenrijk14.jpg
 
De barman
 
oostenrijk15.jpg
 
Peter, Mark, Boudewijn & ik ( Oja en Marian hahaha...)
 
oostenrijk16.jpg
 
Wat een verrassing toen ik heel stil de kamer opsloop en de meiden nog wakker bleken te zijn ! Ik ben altijd de laatste die naar bed gaat en sluip dan altijd naar binnen zodat ik Renate en Astrid niet wakker maak. De andere dag willen ze dan alle verhalen weten. Wat hebben ze gemist ?
 
Nu was Renate al helemaal niet in de bar geweest omdat ze migraine had gehad. Astrid deed heel geheimzinnig over wat zij had uitgespookt die avond en Renate wilde natuurlijk weten wat. En ik had ook nog wel een verhaal. Ik kroop even tussen in en zo bleven we nog een tijdje nakletsen.
 
oostenrijk17.jpg
 
En lachen ! Wat hebben we weer vreselijk gelachen.....
 
oostenrijk18.jpg
Lees meer...   (3 reacties)
Normaal gesproken was ik al bijna op wintersport gegaan. Of ik zat er al ?Helaas...dit jaar gaat het niet door. In Oktober ontvingen we dit bericht :
 
Beste ski-vrienden,
 
De recessie heeft kennelijk ook invloed op het uitgavenpatroon van diverse medereisgenoten en sponsors. Daarom is het ons helaas niet gelukt om een passende aanbieding (kwaliteit-prijsverhouding) te verkrijgen voor zo’n grote groep.Ik moet jullie dus in januari teleurstellen. Humaniski gaat niet door in 2011.Hopend heb ik volgend jaar een betere boodschap.
  
Groetjes en tot “skies”.
  
Balen natuurlijk want ik kijk er elk jaar weer erg naar uit. Nu is het wel een moment om eindelijk weer eens verder te gaan met mijn wintersportverslag van vorig jaar.
 
Ik begin met een fotootje van onze kamer de tweede dag. Wat een bende !!! We konden steeds ook niets vinden. 'Waar zijn mijn laarzen, waar is mijn tasje ??' hoorde je heel de tijd. Tja we hadden wel tijd om rommel te maken, maar opruimen ? En als je dan bij onze overburen, de mannen Peter, Mark en Boudewijn keek. Daar was het toch netjes !! Alles op hangertjes in de kast. De laatjes ingericht....
 
oostenrijk.jpg picture by luukislief
 
De volgende dag vertrokken we na het ontbijt weer naar het Skigebied van Zell am See. En weer hadden we prachtig weer met een heerlijk zonnetje. Het was echt jas aan, jas uit vandaag. Te koud zonder, te warm met... Een zonnebril was echt nodig maar die van mij besloeg steeds. Lastig hoor ! De volgende keer dat ik ga wil ik een zonnebril die niet beslaat. Zijn die er?  Want de mensen met dure sportbrillen hoorde ik er ook over klagen !
 
In de lift naar boven....
 
oostenrijk2.jpg
 
Vanuit de lift had je prachtig zicht op de Zeller See !
 
oostenrijk3.jpg
 
Het skiën ging steeds lekkerder gelukkig ! Nu hadden we ook wel een prachtige blauwe piste en goede sneeuw. Dat hebben we wel anders mee gemaakt !
 
Luc & ik
 
oostenrijk4.jpg
 
Peter, ik, Mark, Astrid & Boudewijn
 
 
Luc, Astrid, Mark, ik & Boudewijn
 
oostenrijk5.jpg
 
En het belangrijkste van de wintersport..... de Après-ski !
 
oostenrijk6.jpg
 
En na een heerlijke maar vermoeiende dag weer de bus in richting hotel.
 
oostenrijk7.jpg
 
Het is echt zo. Ik krijg het elke wintersport weer voor elkaar aan de gezelligste tafel te zitten. De samenstelling wisselt soms een beetje maar altijd wordt aan onze tafel het meest gelachen en de leukste gesprekken gevoerd. Ooooh als ik het opschrijf merk ik dat ik echt even heimwee heb. Wat een super leuke mensen zijn het toch mijn mede HumaniSki gangers.....
 
oostenrijk9.jpg picture by luukislief
 
oostenrijk10.jpg
 
oostenrijk8.jpg
 
De bon klopte voor geen meter maar dankzij het gereken van
Astrid en Sandra werd het ontdekt en opgelost !
 
(Je moest  met drankjes afrekenen sowieso heel erg opletten in dit hotel want de prijs klopte vaker niet dan wel. )
 
oostenrijk11.jpg
 
Wordt vervolgd !
 
( Voor het verslag van de eerste dagen klik links in het menu op de foto of rechts bovenaan in deze log op 'Humaniski 2010' )
Lees meer...   (4 reacties)
En toen zat het er weer op... Ben en Henri werden in het zonnetje gezet voor de organisatie van deze TOP winterbreak !

 
Astrid en Ben kroelen nog even
 
 
Eerst een snaps...
 
 
en dan even langs het buffet in de keuken. Wat heerlijk allemaal !
 
 
 
 
 
 
 
Nog een laatste keer proosten met de meiden op een TOP vakantie !
 
 
Deze tijdschriften bleven ongelezen....
 
 
Nog een laatste blik op de openhaard....
 
 
en een laatste keer naar het dorp lopen voor wat laatste boodschapjes
 
Glazen mee voor in de bus....
 
Nog even ontbijten met elkaar bij Humanitas... Wat ga ik iedereen missen !!
 
 
 

Lees meer...
In het hotel aangekomen kreeg iedereen te horen op welke kamer hij of zij lag. Ralph deelde de sleutels uit dus je moest aan hem doorgeven met hoeveel mensen je op de kamer lag. Het ging verder niet op naam. Ik had Renate en Astrid helemaal niet meer gezien dus ik wist ook niet of zij al een sleutel hadden. Dat zei ik dus ook tegen Ralph maar hij wist het ook niet. Van Suzanne hoorde ik dat zij had gehoord dat Astrid gevallen was en dat ze waarschijnlijk naar het ziekenhuis was. Ik wist echt niet wat ik hoorde en hoopte maar dat het mee zou vallen.
 
Ik kreeg van Ralph een sleutel en stapte de lift in om mijn koffer te halen en mijn kamer op te zoeken. In de lift hoorde ik dat Astrid inderdaad gevallen was maar dat ze nu op de kamer was. Uiteraard een andere kamer als waarvan ik de sleutel had ! Meteen liep ik naar de kamer waar Astrid op bed lag. Astrid, een super goede skiër was gevallen toen ze juist stil stond en had nu flink last van de arm waar ze op terecht gekomen was. Ze was niet naar het ziekenhuis gegaan wat haar wel was aangeraden maar had besloten het nog wel even aan te kijken. En gelukkig ben je dan weg met Humanitas ! Een verpleegkundige heeft er naar gekeken en een fysiotherapeut maar allebei dachten ze dat het in ieder geval niet gebroken was. Wel gekneusd dus werd Astrid's arm in het verband gezet. Gelukkig heeft ze de rest van de vakantie nog gewoon kunnen skiën !!
 
Er kwamen heel wat mensen op ziekenbezoek dus het bleef erg gezellig in onze kamer. Ineens ging de telefoon. Het was de receptie. De vraag was met hoeveel we op de kamer waren.... Het antwoord : 'Nou uh we zijn met zes !' ( haha op een 4 persoonskamer) Ze snapten er niets van... Maar ze waren een sleutel kwijt en er waren nu mensen die geen kamer hadden. Oei !! Die van mij natuurlijk. We hebben niets uitgelegd aan de telefoon maar ik ben de sleutel wel snel in gaan leveren beneden. Ik heb de kamer verder niet meer bekeken. Helaas !! Het bleek achteraf een kamer met luxe badkamer, vier keer zo groot als onze douche en altijd warm water. Wij hadden meestal alleen koud water !! Alle nog niet gerenoveerde kamers hadden steeds koud water en het is het hotel niet gelukt dat die week op te lossen.
 
Na de koude douche liep ik naar beneden om nog even aan de bar een biertje te drinken voordat we aan tafel konden.
 
humaniski2010-24.jpg picture by Katharinaatje
 
Het eten ging in sneltreinvaart en ook dat bleek hier de dagelijkse gang van zaken, net als de koude douche. Je moest echt zorgen dat je op tijd aan tafel zat want een kwartier later zat iedereen alweer aan het toetje ! Je zorgde er hier dus wel voor dat je door at want toen ik als enige nog aan mijn soep bezig was haalde het personeel de andere soepborden al weg en werden de hoofdschotels al neergezet.  Het eten zelf was redelijk, de soep en de toetjes lekker. En natuurlijk was het weer super gezellig ! Ook zat ik weer aan de tafel waar het meest gelachen werd. Wat een heerlijk stel mensen !
 
 
humaniski2010-25.jpg picture by Katharinaatje
 
Op de tafel lag een 'super creatieve' flyer die ons uitnodigde die avond naar de bar in de kelder te komen. Natuurlijk hadden we wel zin in een feestje !
 
humaniski2010-26.jpg picture by Katharinaatje
 
De bar zag er erg leuk uit. Het was gezellig maar de sfeer kwam er niet echt in. Veel mensen waren moe en gingen vroeg naar bed. Sommigen zijn zelfs niet in de bar geweest maar gingen meteen onder de wol. Ik had besloten dan ook maar vroeg naar bed te gaan.  Nu had ik na het eten verder aan de spa rood gezeten dus toen Peter, Boudewijn en Marc naar boven gingen nam ik nog één biertje. Daarna zou ik ook naar boven gaan. Zou....
 
 
humaniski2010-27.jpg picture by Katharinaatje
 
... want toen werd het me toch gezellig !!
 
Van de barman, een aardige Nederlandse gozer, kregen we een Schnaps. De eerste want daarna was het hek van de dam en werden er nog meer besteld. Goeie zet van de barman !
 
humaniski2010-29.jpg picture by Katharinaatje
 
Op de foto met mijn nieuwe vriend haha...
Volgens mij was het de plaatselijke dorpsgek, de barman kende hem wel en we hadden hem in de skibus ook al gezien. Hij liep nog in zijn skibroek en dikke winterjas en was zo te zien al een tijdje bezig met de Après ski. Maar goed, we hebben wel gelachen !
 
humaniski2010-28.jpg picture by Katharinaatje
 
Ineens begonnen de skileraren kunstjes te doen. Ze nodigden iedereen uit voor het Limbodansen onder een skistok door...
 
humaniski2010-30.jpg picture by Katharinaatje
 
Hoe dit zat weet ik niet helemaal maar het was wel knap
 
humaniski2010-31.jpg picture by Katharinaatje
 
Wie lukte het om met de mond, zonder het gebruiken van de handen,  de schnaps van de grond te pakken en op te drinken ?
 
humaniski2010-32.jpg picture by Katharinaatje
 
Alleen Ralph !
 
humaniski2010-33.jpg picture by Katharinaatje
 
Robin vroeg of iemand een wedstrijdje met hem wilde doen. Wie kreeg de schnaps als eerste leeg ? De verliezer moest de flesjes betalen.  Robin won !
 
humaniski2010-34.jpg picture by Katharinaatje
 
De sfeer zat er goed in er werd volop gedanst. Ralph vindt het wel oké !
 
humaniski2010-35.jpg picture by Katharinaatje
 
En ik kwam er achter dat mijn skileraar Luc behalve skiën ook nog
goed kon....uh...dansen
Natuurlijk lag ik weer veel te laat op bed maar ik was toch blij dat ik dat 'laatste' biertje nog genomen had. Ik had de rest van de avond/nacht echt niet willen missen !
 
humaniski2010-36.jpg picture by Katharinaatje
 
humaniski2010-37.jpg picture by Katharinaatje
Lees meer...   (4 reacties)
Na het ontbijt was het tijd om de bus uit te laden en de koffers naar boven te brengen waar er een ruimte beschikbaar was gesteld waar we onze koffers konden neerzetten en we onze skikleding konden aantrekken. Gelukkig hadden ook Astrid en Renate een grote koffer bij zich. Er was gevraagd of iedereen een grote tas mee kon nemen in plaats van een koffer i.v.m de beperkte ruimte in de bus maar ik kon al mijn spullen echt niet kwijt in een tas. Gelukkig, ik was niet de enige dus. Altijd weer grappig om mee te maken dat gemeenschappelijke omkleden. Al de koffers open, iedereen in ondergoed haha...
 
humaniski2010-12.jpg picture by Rebeccaspeyer
 
Toen Astrid, Renate en ik klaar waren met omkleden liepen we met zijn drietjes naar de skiverhuur. Daar was het natuurlijk super druk maar Astrid bleek snel aan de beurt ( Hoe doe je dat Astrid ?? :-)) en zij haalde ook meteen skischoenen voor Renate en mij. Maar natuurlijk hadden we niet meteen de juiste maat. Ik heb maat 36 maar maat 37 was te klein. Ik ruilde de schoenen voor een maat groter en die zaten meteen goed. Astrid en Renate waren wat langer bezig voordat ze schoenen hadden die goed zaten. Daarna moesten we natuurlijk nog allemaal ski's . Al met al duurde het even voordat we klaar waren en skileraar Ralph ( nee niet die van twee jaar geleden ;-)) kwam al kijken waar we bleven want de bus wilde vertrekken.
 
humaniski2010-13.jpg picture by Rebeccaspeyer
 
De bus bracht ons naar Zell am See. De mensen die vrij gingen skiën konden alvast gaan en de mensen die zich op hadden gegeven voor les moesten zich verzamelen bij de betreffende skileraar of lerares. Er was een snowboardleraar Robin, tevens onze reisleider. Een skileraar Luc voor de echte beginners en een skilerares ( naam even vergeten ) voor de gevorderde beginners en de gevorderden. Wel leuk om te vertellen is dat de kinderen van Marco Borsato ook al jaren les van haar krijgen. Ze is sowieso een bekende in het sterrencircuit. Wat Ralph deed heb ik even gemist maar ik neem aan dat hij de vergevorderden les gaf?
 
Nu besloot ik me aan te sluiten bij Luc en mijn ski groepje  van twee jaar terug sloot zich bij de gevorderde beginners aan. Maar zij hebben daarna allemaal nog geskied en voor mij was het echt twee jaar geleden. Bovendien vind ik de liften doodeng. ( Ben er wel eens uitgevallen ) Om weer een beetje in te komen leek dit me wel lekker ! Achteraf was ik helemaal blij toen ik hoorde dat de anderen meteen al de rode piste waren af geweest. Eén vrouw kwam meteen al terug om zich bij ons te voegen.  De gevorderde beginners/ gevorderden was haar ook iets te heftig ! We begonnen met zeven beginners waarvan de meeste al wel wat ski ervaring hadden. Eén vrouw besloot al snel niet meer mee te doen (echt jammer !) en dus bleven we met zes lessers over. Wel een lekker gezellig clubje !
 
humaniski2010-22.jpg picture by Rebeccaspeyer
 
humaniski2010-23.jpg picture by Rebeccaspeyer
 
Alleen wat was het warm in de zon !! Ik gooide al snel mijn jas uit want ik was veel te warm gekleed. Zelfs toen we stil zaten bij de lunch heb ik nog lang mijn jas uit gelaten. Ik had me trouwens wat lekkers uitgezocht !! Gebakken aardappel met spek en ei. Tiroler Grostl ?? Echt heerlijk !!
 
humaniski2010-14.jpg picture by Rebeccaspeyer
 
humaniski2010-15.jpg picture by Rebeccaspeyer
 
humaniski2010-16.jpg picture by Rebeccaspeyer
 
`s Middags na het skiën dronken we nog even wat in het zonnetje.
Hier Erik, Remco & Luc...
 
humaniski2010-18.jpg picture by Rebeccaspeyer
 
Daarna liepen we naar de Après ski tent waar we de anderen van de groep weer vonden en we uiteraard ook  nog wat dronken.
 
humaniski2010-19.jpg picture by Rebeccaspeyer
 
Lekker zo'n Gluhwein !!
 
Ik moest hem alleen wel achterover slaan om de laatste skibus terug naar het hotel te kunnen halen.
 
humaniski2010-20.jpg picture by Rebeccaspeyer
 
Onze chauffeurs die natuurlijk heel de nacht door hebben gereden hadden de rest van de dag vrij om bij te slapen en dus moesten we met de lokale skibus terug naar het hotel. Geen punt natuurlijk ! Het was druk maar wel heel gezellig in die bus...
 
humaniski2010-21.jpg picture by Rebeccaspeyer
 
Lees meer...   (1 reactie)
Vrijdag 15 Januari was het dan zover...voor de derde keer ging ik mee met HumaniSki. Helaas is het vorig jaar niet door gegaan omdat Ben ziek was geworden maar gelukkig gaat het op dit moment een stuk beter en de jaarlijkse winterbreak die Ben en Henri ieder jaar organiseren ging door ! Peter, die ik twee jaar terug via HumaniSki heb leren kennen maar waar ik via Ouder Alleen nog regelmatig contact mee heb stelde voor om me op te halen. Zo'n aanbod sloeg ik niet af natuurlijk.
 
Om half zes verzamelden we ons bij stichting Humanitas. Leuk om iedereen weer te zien ! Al wisselt de groep wel een beetje, de grootste ploeg ken ik inmiddels wel. Het feestje begon alweer aan de bar bij Humanitas. Ben bestelde voor iedereen een  apfelcorner.
 
humaniski2010.jpg picture by kitty72
 
Zes uur was het tijd om de bus in te laden. Vlug gooide ik mijn rugzak op één van de stoelen boven,  achterin de bus. De plaats waar over het algemeen het meest gefeest wordt. Omdat de drankvoorraad altijd op de achterbank ligt komt iedereen daar heen om een drankje te halen en dus is het daar altijd gezellig. Als je wilt slapen is het minder handig om achterin te gaan zitten maar aangezien ik nooit iets wil missen is het voor mij een prima plek !
 
We hadden twee chauffeurs tijdens deze reis!
 
humaniski2010-11.jpg picture by kitty72
 
humaniski2010-10.jpg picture by kitty72
 
Kelly en Boudewijn
 
humaniski2010-2.jpg picture by kitty72
 
Milou en Daniëlle
 
humaniski2010-3.jpg picture by kitty72
 
Marjo kwam langs met broodjes.
 
humaniski2010-4.jpg picture by kitty72
 
Tijdens de stop ging ik nog even op de foto met mijn kamergenoten, Astrid en Renate. Twee jaar geleden heb ik hen leren kennen doordat we bij elkaar op de kamer kwamen. We hebben zo ontzettend gelachen toen... Gelukkig waren we dit jaar weer bij elkaar ingedeeld. Ben wel benieuwd of we dat volgend jaar weer worden want we hebben wel te veel herrie gemaakt volgens een aantal mensen die op dezelfde verdieping sliepen. In ieder geval begon het lachen hier alweer ! Het gesprek ging vooral over een soort van Tupperware Party maar dan anders en over trildingen die je op je neus moest zetten. Hilarisch !
( Sorry, alleen maar leuk als je erbij was ;-))
Oja en volgens mij hebben we het ook nog even over skileraren gehad ?
 
humaniski2010-5.jpg picture by kitty72
 
Tijdens de stop kwam Henri zeggen dat ik eens in die Duitse bus die naast die van ons geparkeerd stond moest gaan kijken. Mijn eerste reactie was : ' Ja dag !! Straks rijdt die bus weg of die van ons...en wat moeten die mensen wel niet denken als je ineens die bus in stapt ! Maar toen hij bleef volhouden won mijn nieuwsgierigheid het. Samen met Henri liep ik de bus in. Bleek het een bus te zijn met allemaal bedden erin !! Echt geweldig gaaf...
 
Suzanne heeft even een foto gemaakt van Henri en mij in bed in de Duitse slaapbus. Echt lachen ! Heel veel mensen waren inmiddels uit de bus maar sommige werden net wakker en keken vreemd op toen ze Nederlands hoorden praten en ze Henri en mij daar zagen. Ook toen we uit de bus liepen werden we vreemd aangekeken door de mensen die net weer instapten.
 
humaniski2010-6.jpg picture by kitty72
 
Peter en Boudewijn. Lief !!
 
humaniski2010-7.jpg picture by kitty72
 
Ben & ik
 
 
Het werd weer een feestje in de bus maar niet zo erg als de laatste keer. Ik heb zelfs een paar uurtjes liggen dommelen. In Duitsland lag er al volop sneeuw en dat werd alleen maar meer naarmate we verder richting Oostenrijk reden. Dat hebben we wel eens anders gezien !
 
onderweg2.jpg picture by Katharinaatje
 
Vroeg in de ochtend kwamen we aan in hotel Lukashansl in het plaatsje Bruck an der Grossglockner waar meteen een heerlijk ontbijt voor ons klaar stond. En koffie !
 
humaniski2010-8.jpg picture by kitty72
 
Na het ontbijt vertelde reisleider Robin dat we eerst de spullen zouden uitladen, daarna konden we ons melden bij de skiverhuur in het hotel waarna we ons meteen konden omkleden en de bus ons naar Zell am See zou brengen. 
 
humaniski2010-9.jpg picture by kitty72
 
Wordt vervolgd...
Lees meer...   (2 reacties)
En het zit er alweer op, die heerlijke wintersport in Zell am See / Kaprun.
Heb echt een beetje heimwee nu ! Heimwee naar de fantastische mensen die mee waren, mijn roommates, de overbuurmannen, mijn dans en drinkmaatjes, mijn skiclubje, de skileraar...
 
Maar ook naar de sneeuw, de schnaps, het feesten, het lachen, ja vooral het lachen. Jeetje had daar meer spierpijn van dan van het skiën ! De laatste middag op de piste waren we zo druk dat ik zeker weet dat mensen dachten dat we al aan het après skiën waren geweest. Sandra, Astrid, Renate en ik hadden zo veel lol in de stoeltjeslift dat we soms bijna vergaten uit te stappen. Zet een stel dertigers en veertigers bij elkaar in een wintersportgebied en ze veranderen in een stel pubers.
Het is echt zo !
 
Tja en nu afkicken dus. En nog even nagenieten door het bekijken van alle foto's. Ik zal zo snel mogelijk aan mijn reisverslag beginnen. Een hoop werk met alle foto's die ik uit moet zoeken en alle verhalen die ik moet vertellen. En nee ik vertel niet alles !! Sommige verhalen houden we voor ons zelf....
 
collagehumaniski2010log.jpg picture by Katharinaatje
Lees meer...   (5 reacties)
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Contact opnemen kan via onderstaande button

Welkom !

Welkom op mijn blog. Bloggen doe ik al sinds Januari 2004. Eerst een lange tijd bij weblog ,daarna een tijdje op mijn  eigen site en sinds September 2006 op Punt.nl. Veel lees en kijk plezier !    

 

Wie zijn wij?    

 

Kitty Juf op een basisschool (peuters & kleuters),student Pedagogiek, gek op mijn kinderen, mijn vriend Ewout, Sushi & tapas,feestjes en festivals, reizen, wandelen, internet en schrijven.  

 

Rebecca 3e jaars student aan de Universiteit van Amsterdam, gek op Jeffrey, hockey & pianospelen en op stap gaan.  

 

Luuk 6e klas gymnasium, gek op hockey,de playstation, school en spelletjes doen.  

Categorieën
Link naar mijn reisblog

reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl