Things fall apart so that other things can fall together....

De laatste twee dagen van de zomervakantie moeten de meesters en juffen weer aan de slag. De meesten zijn dan al vaker op school geweest maar die twee dagen zijn voor iedereen verplicht. Om de afsluiting van de vakantie en het begin van het nieuwe schooljaar ook een beetje te vieren hebben we op vrijdagmiddag, vanaf drie uur een gezellig uitje. Dit wordt de laatste jaren georganiseerd door Bart en Marlies. Vroeger werd het afgewisseld maar Bart en Marlies bleken zo origineel en creatief dat iedereen (en zijzelf gelukkig ook!) het een goed idee vond dat zij het voortaan ieder jaar organiseerden.

Mijn klas nog in vakantiemodus

Omdat buienradar nogal wat buien liet zien aan het begin van de middag werd begonnen met een spel in ons theater. Iedereen werd in groepjes gedeeld en moest een pion uitkiezen. Wij kozen een fles wijn. We moesten met een dobbelsteen gooien en het gegooide aantal ogen vooruit zetten. Je kwam dan op een opdracht die je uit moest voeren. Dit kon een filmpje zijn waar je een vraag over moest beantwoorden, of je moest bijvoorbeeld iets uitbeelden of tekenen wat je teamgenoten moesten raden. Alle vragen en opdrachten hadden betrekking op de Olympische spelen. Lastig maar zo leuk! Wat hebben we gelachen....

Nicolette mocht iets tekenen wat wij moesten raden

Onze pion was een wijnfles, eerst vol maar al snel leeg...

De winnaars!

Daarna stapte iedereen op de fiets en moesten we een route bepalen aan de hand van aanwijzingen. Zo kwamen we uit bij de trekschuit, het zelfbedieningstrekpontje waarmee we naar de overkant konden... 

Uiteindelijk kwamen we na een heerlijke fietstocht maar (uiteraard expres) met een flinke omweg uit bij de surfplas. Daar kwam de man van Marlies ook naar toe met een barbecue en heel veel vlees en ander lekkers. Gelukkig bleef het tijdens het barbecueën aardig droog maar snel daarna begon het wat te druppelen. De boom hield de meeste druppels tegen en zo zijn we nog een hele tijd blijven staan. Het was ontzettend gezellig en ik besef steeds weer wat een ontzettende bofferd ik ben dat ik in zo'n leuk team mag werken. Wat een geweldige collega's heb ik toch....

Schuilen onder de boom...

Reacties

10 juni hadden we het jaarlijkse Personeelsuitje. Er was van te voren gevraagd of we sportieve kleding wilden aantrekken en we moesten verzamelen bij de Polderpoort. Dat we iets op sportgebied gingen doen was dus wel duidelijk maar we hadden nog geen idee wat... 

Nu houd ik helemaal niet van sport dus ik keek er nog niet naar uit. Gelukkig viel het mee! Er waren verschillende activiteiten te doen. We konden bijvoorbeeld allemaal verschillende fietsen uitproberen, elektrische fietsen, ligfietsen, driewielers en een streetsstepper.

Ook was Circus Hannes & Co aanwezig waar je onder andere leerde jongleren. Als afsluiting was er een buffet en hebben we heerlijk buiten gezeten.

Monique maakte deze actiefoto van mij op de streetstepper.

Nog even een groepsfoto....

 Na het toetje fietste ik naar huis, pakte een snelle douche en stapte ik op de trein naar Amersfoort. Op zaterdag zijn we eerst naar Nijkerk gereden want Ewout had wat vogels gezien die hij nog wilde voor zijn voliere. Met de vogels in een doosje op schoot reden we terug. Verder nog een lekker recept uitgezocht. We zijn allebei gek op koken en doen dat graag samen. Dit keer kozen we voor Turks.

We maakten  Tabouleh van Bulgur met Kebab. Eigenlijk hadden we ook nog Borek willen maken maar dat werd wel heel erg veel. Dat hebben we zondag dus maar klaar gemaakt en dat opgegeten met de Bulgur die nog over was. De Kebab maakte Ewout klaar op de barbecue. Extra lekker!

Natuurlijk aten we gezellig in de serre...

Die zondag reden we naar Soestduinen voor een heerlijke wandeling. Het is zo prachtig daar!

We waren net klaar met wandelen toen het begon te regenen... Snel liepen we naar een restaurant waar we droog konden zitten onder een afdak. De temperatuur was prima dus zonde om naar binnen te gaan! We dronken nog een heerlijke muntthee voordat we terugliepen naar de auto.

Reacties

Vanmorgen bij het buitenspelen sprak ik er nog over met een collega, niet één van de kinderen had het gehad over de vreselijke aanslagen die zijn gepleegd in Parijs. En gelukkig maar... Het is al erg genoeg dat wij als volwassenen er doorlopend mee bezig zijn. Dat wij ons afvragen hoe het nu verder moet, niet of maar wanneer de volgende explosie van geweld zal plaats vinden en tegelijk hopend dat onze dierbaren niets overkomt.

De kinderen waren allemaal vol van Sinterklaas en zo moet het ook zijn, die heerlijke spannende tijd van schoencadeautjes, liedjes en Sinterklaasverhalen.

En toen was ik vanmiddag met een groepje kleuters aan het rijmen. Ineens vanuit het niets zei een kind dat hij het maar eng vond dat er nu oorlog is. Ik vroeg hem waarom hij dat dacht en hij vertelde dat er allemaal mensen waren doodgeschoten. Het is natuurlijk niet zo gek dat ze er beelden van hebben meegekregen. Natuurlijk probeerde ik hem gerust te stellen door te zeggen dat het in een ander land was gebeurd. Een ander kind mengde zich in het gesprek:' Ja maar hier in Nederland kan het ook gebeuren hoor want sommige mensen zijn heel boos op Nederland!'.

De ander nam het gesprek weer over. 'Ja en ze gaan straks allemaal mensen dood maken hier. Ze kunnen ook gewoon de scholen in en kinderen doodmaken en dan moeten we misschien wel vluchten naar een ander land. En hoe moet dat dan als je de taal niet spreekt?' Ik antwoordde dat ze zich daar maar niet zo druk over moesten maken omdat ze heel veel mensen om zich heen hebben om ze te beschermen, hun ouders, op school de meesters en juffen en de politie let ook heel goed op. Dit antwoord leek ze enigszins gerust te stellen. Ineens klaarde het gezicht van één van hen op terwijl hij triomfantelijk riep; ' Ja en Sinterklaas en de Pieten zijn ook in het land en die Pieten kunnen ook heel goed vechten!'

Oké ik associeer Pieten niet bepaald met vechten maar op dit moment leek het een stukje veiligheid te bieden dus besloot ik daar verder maar niet op door te gaan. In plaats daar van pakte ik het rijmen weer op; 'Wat rijmt er op dak?' 'KAK!' riepen ze bijna in koor waarna ze over de tafel hingen van het lachen. De angst was weer even weg maar wat vind ik het erg dat kinderen met dit soort angsten om moeten gaan. En dan heb ik het nog niet eens over de kinderen die in oorlogsgebieden leven en bij wie deze angst de dagelijkse realiteit is...

 

Reacties

In de laatste vakantieweek moesten mijn collega's en ik er op school alweer flink tegenaan. Klas inrichten, vergaderen en alles voorbereiden voor het nieuwe schooljaar. Op vrijdagmiddag sloten we dat af met een gezellig uitstapje. Dit wordt ieder jaar georganiseerd door twee collega's die het steeds weer voor elkaar krijgen om iets origineels te verzinnen. Nu moesten we om vier uur verzamelen op een terras in Rotterdam. Iedereen was in groepjes verdeeld en elke groep had een teamcaptain. Deze teamcaptain moest zijn of haar telefoon goed in de gaten houden.

Toen we compleet waren en iedereen aan een drankje zat werd één collega gebeld met de opdracht dat alle groepjes het café moesten binnen gaan want Mister X had daar voor ieder groepje een rugzak verstopt en die moesten we zo snel mogelijk proberen te vinden.

Toen de rugzak gevonden was moesten we een rebus oplossen en die gaf de aanwijzing waar we als eerste naar toe moesten lopen.

Steeds moesten we de antwoorden doorappen naar Mister X en dan kregen we van hem weer nieuwe aanwijzingen. Best lastig maar ontzettend leuk!

Zo grappig dat we eerst een man die voor een winkel stond aanzagen voor Mister X. Hij had een wit horloge om en dat zou Mister X ook hebben. Bovendien was de kleur groen een aanwijzing en hij stond voor de winkel 'De Tuinen'. We hadden nog één opdracht uit te voeren en dus hielden wij ons daar mee bezig terwijl we ondertussen de man in de gaten hielden. De man keek ook steeds onze kant op maar dat was natuurlijk omdat wij hem de hele tijd aanstaarden. Op een gegeven moment kwam zijn vriendin naar buiten en liep hij weg. Daar ging onze Mister X !!

De echte Mister X vond een andere groep helaas als eerste maar wat hebben we ontzettend veel lol gehad!

Na het spel waren we uitgenodigd bij mijn locatieleidster die pas verhuisd was. Het appartement was al heel mooi maar het meest was ik onder de indruk van het geweldige uitzicht. Wat een droomplek! 

Bij binnenkomst kregen we een welkomdrankje en verder lag de koelkast vol met Prosecco. Er waren broodjes en hamburgers en de tafel stond vol met lekkere dingen om het broodje hamburger mee aan te kleden. Op het balkon stonden de grillplaten klaar dus iedereen mocht zichzelf bedienen. Echt ontzettend leuk, gezellig en lekker! Een mooie afsluiter van deze heerlijke dag en een goed begin voor het nieuwe schooljaar....

Reacties

En nog even een logje over mijn vakantie tot nu toe. In de laatste schoolweek vierden we maar liefst acht verjaardagen in de klas waarvan zes op de laatste schooldag! Druk maar wel heel gezellig!

Verder ben ik nog nooit eerder zo verwend op een laatste schooldag. Bloemen, chocola, zeep parfum, tekeningen etc. Ik leek wel jarig!

De eerste zondag van mijn vakantie had ik twee verjaardagen. Eerst ging ik bij Mercedes op de koffie en daarna door naar Ditty die een High Tea had voorbereid. Het zonnetje liet zich niet zien maar we hebben toch lekker buiten kunnen zitten al die tijd. We werden welkom geheten met een heerlijk drankje, Limoncello met Prosecco !

Daarna volgde de thee en stond de tafel helemaal vol met overheerlijke zelfgemaakte Engelse hapjes. Eerst allemaal hartige gevolgd door zoete lekkernijen.

Toen Luuk op vakantie was hebben Rebecca en ik ons vermaakt met (vrouwen)filmpjes kijken en zijn we op een regenachtige dag ook even gezellig gaan lunchen bij de Waal.

En toen Luuk weer thuis kwam uit België werd hij natuurlijk opgewacht door het welkomscomité. Mijn ouders hadden heerlijke haring en kibbeling meegenomen die we gezellig in de tuin opaten. Ondertussen genoten we van de verhalen van Luuk.

Wat hebben we trouwens een plezier van de moestuintjes van de Albert Heijn. Al die tijd gedijden vooral de cherrytomaatjes erg goed in de zandtafels op school maar nu met de grote vakantie konden we ze natuurlijk niet op school laten staan. En dus nam ik de planten uit mijn zandtafel en een aantal planten van mijn collega die zelf de hele zomer weg is mee naar huis. Ik zette de planten over in mijn tuin en inmiddels zijn de eerste tomaatjes rijp en ze smaken heerlijk!

Met Joke ben ik een dag naar Antwerpen geweest. Nu was ik vroeger met school wel eens in Antwerpen geweest, nog (deels)op mijn OV studentenkaart, maar toen vond ik het niet bijzonder. Ik herinner mij vooral veel winkels en dure terrassen. Toen Joke Antwerpen voorstelde had ik daar wel meteen veel zin in! Leuk om nu eens de andere kant van Antwerpen te zien. En het werd een geweldige dag ! Op het station zelf keek ik al mijn ogen uit, wat is dat een prachtig gebouw!

We begonnen met koffie in het zonnetje met een heerlijk stuk warme appeltaart met ijs erbij. Daarna pakten we het toeristische treintje dat door het centrum reed. Erg leuk om op die manier meteen veel te zien en ook nog iets te horen over deze stad. Lunchen deden we bij `t Elfde gebod. Wat een geweldig tentje is dat! Wij zaten buiten op het terras maar binnen was een bezienswaardigheid op zich. Binnen is het van onder tot boven gedecoreerd met beelden, fresco's en andere religieuze kunstwerken. Naast mijn heerlijke warme broodje met brie genoot ik ook nog van een heerlijke biertje uit eigen brouwerij.

Na de lunch liepen we naar het water. Heerlijk met dit mooie weer! Ook zijn we naar het MAS (Museum Aan de Stroom) geweest waar we de roltrap naar de 11e verdieping pakten om op het Panoramadek te genieten van het prachtige uitzicht over Antwerpen. Echt een aanrader, ook omdat dit helemaal gratis is!

Toen we terugliepen naar het centrum kwamen we ineens nietsvermoedend in de rosse buurt terecht. We moesten wel lachen toen onze blik viel op de straatnamen van deze buurt, Vingerlingstraat en Leguit! Wie verzint zo iets ;-)

We sloten de fijne dag Antwerpen af met een heerlijke Forel op Antwerpse wijze bij restaurant `t Putke. Inmiddels heb ik mijn mening over Antwerpen herzien. Zo'n gave stad (geen winkel binnen geweest!) en vooral echt buitenland op nog geen anderhalf uur treinen van Rotterdam!

De dag erna kwamen Debbie, Mercedes en Jenny naar ons toe. Jenny woont in Berlijn en komt al jaren iedere zomer vakantie vieren bij Debbie en Ed. Ieder jaar plannen wij ook een dagje met elkaar en daar kijken Luuk en ik ( en Rebecca maar die was nu helaas op vakantie) altijd erg naar uit. Het werd een heerlijke dag van bijkletsen en spelletjes doen in de tuin. Die avond stonden er pannenkoeken op het menu en natuurlijk werd de selfiestick er even bijgepakt !

Van de week was er weer een Pubquiz in Verhip. Omdat het in de vakantie viel had Luuk wel zin om een keer mee te gaan. Toevallig was Christ Jan die dag bij ons en ik vroeg of hij soms ook zin had om mee te gaan. Dat vond hij heel leuk en zo gingen we afgelopen dinsdag met zijn drietjes naar Verhip. Er kwam een gezellig grote groep dit keer! Uiteindelijk hebben we een gedeelde derde plaats gehaald.

Niet slecht want de vragen waren weer pittig! Welke Teletubbie rijdt er op een step bijvoorbeeld maar ook welke Europese stad heeft de meeste wolkenkrabbers. Volgende keer neem ik trouwens ook mijn vader wel mee want die wist meteen het antwoord op die laatste vraag. Wij wisten het echt niet en hadden Rotterdam ingevuld. Ondanks de lastige vragen vonden Luuk en Christ Jan het erg leuk en als het weer eens zo uitkomt dat het in de vakantie valt gaan ze graag weer mee.

(Het dagje Londen met Astrid heb ik even overgeslagen maar daar volgt later nog een apart verslag van)

 

Reacties

Een jaar geleden...17 juli 2014, die vreselijke dag. De laatste schooldag die we zo blij hadden moeten afsluiten. Een warme dag met een lange zomervakantie in het verschiet. Ik herinner mij nog hoe ik mij voelde. De kinderen waren heerlijk aan het spelen op het plein en samen met Rebecca en mijn collega Jobs genoot ik van hun vrolijkheid, de warmte en het vooruitzicht van de vakantie. Later die dag na het opruimen van de klas zouden we een feest hebben van twee collega's die afscheid namen en ook daar keek ik naar uit. Het gevoel van die laatste dag voor de zomervakantie laat zich niet beschrijven maar het is een heerlijk, bijna Euforisch, gevoel en ik heb het ieder jaar. Had ik ieder jaar...nooit zal ik dat meer zo kunnen voelen.

Dit schooljaar zaten we weer in het zonnetje op het plein, de kinderen fijn aan het spelen maar het vrolijke gevoel, de euforie was er bij mij niet meer. De vakantieborrel was gezellig maar ook nu was er dat dubbele gevoel. Niet alleen bij mij natuurlijk, ook mijn collega's deelden dat gevoel. In gedachten waren wij allemaal bij Mila en bij die verschrikkelijke dag vorig jaar.

Er is geen dag geweest het afgelopen jaar dat ik niet aan Mila heb gedacht. En niet alleen aan haar maar natuurlijk ook aan haar moeder voor wie van de een op andere dag haar leven voorgoed veranderd is. Ik weet dat ik niet meer had kunnen doen maar het gevoel gaat nooit meer helemaal weg. Zeker in de laatste schoolweken toen de eerste hete dagen kwamen werd de film voor mijn ogen keer op keer afgespeeld. Mijn hart sloeg een tel over toen een kind bevangen door de warmte naar mij toe kwam lopen. Snel nam ik hem mee naar binnen om wat water te drinken.

De ramp met het vliegtuig is vorig jaar helemaal aan mij voorbij gegaan. Ik heb er geen beelden van gezien. Op een gegeven moment appte Rebecca die iets eerder naar huis was gegaan het nieuwsbericht door dat een vliegtuig dat op weg was naar Maleisië was neergestort. Bizar ook omdat wij eerder van plan waren die zomer naar Maleisië te gaan maar verder ben ik er helemaal niet mee bezig geweest. Voor mij was er maar één ding op dat moment belangrijk. Inmiddels een jaar later heb ik de beelden wel gezien en het is verschrikkelijk natuurlijk. Maar hoe vreselijk ook heel Nederland leeft mee. Begrijp me niet verkeerd, dat moet ook! Ik vind het heel mooi dat Nederland zo heeft meegeleefd met de slachtoffers en nabestaanden van MH17 maar voor mij voelde het zo dubbel. Het is voor mij de dag van Mila.

Op 17 juli ben ik met collega's naar de begraafplaats geweest. Ik ben er regelmatig geweest het afgelopen jaar maar het was fijn om het nu te kunnen delen met collega's. Niet iedereen was er bij op het moment maar iedereen heeft het verdriet erna meegemaakt. Een jaar later, een jaar waarin Mila haar zesde verjaardag had moeten vieren, waar ze afscheid had moeten nemen van groep twee om volgend jaar te starten in groep drie. Volgend schooljaar gaan we een boom voor haar planten in de tuin van de school. Vergeten doen we haar natuurlijk nooit maar het is mooi dat er een plekje komt bij de school waar Mila ook zichtbaar herinnerd wordt.

 

Reacties

 Wat hebben we een plezier gehad van de moestuintjes van Albert Heijn ! Op school dan... Thuis heb ik heel erg mijn best gedaan, twee keer per dag water geven omdat de kleine potjes alweer snel droog stonden. Binnen een week kwamen er een paar sprietjes boven de aarde maar daar bleef het ook bij. Op school daarentegen groeide alles voorspoedig en konden we alles vlak voor de meivakantie met elkaar overplanten in een grotere bak. Daarvoor heb ik wel mijn zand/watertafel opgeofferd maar zand hebben wij buiten en sinds een paar dagen hebben we een watertafel op de gang dus missen doen we 'm niet.

Zo leuk om te zien hoe de kinderen na de meivakantie als eerste naar binnen renden om te zien hoe de tuin erbij stond. Daarna werden de kikkervisjes pas opgezocht !

Voor de vakantie

Na de vakantie

En dan mijn tuin thuis....

Waar ik heel blij mee was, mijn boom stond precies in de Meivakantie in bloei  !

Ik was sowieso al heel blij dat de boom in bloei stond want vorig jaar had hij een keer overgeslagen...

Op een mooie zonnige dag in de vakantie stelden mijn ouders voor om een dagje in de tuin te komen werken. Super lief en het was heel erg nodig. Ik had al wel een keer wat onkruid weggehaald maar verder was ik nog nergens aan toegekomen. De heg moest ook nog helemaal gesnoeid worden. Luuk had wel zin om te helpen.

 

Rebecca had de hele dag gewerkt en stapte binnen toen wij ook net besloten hadden te stoppen. De tuin zag er weer prachtig uit. Helaas had ik geen wijn meer in huis maar wel een fles champagne en ik vond het een prima gelegenheid om hem open te trekken. Dat hadden we wel verdiend na een dag hard werken ! 

Reacties

Je weet dat het er aan komt en toch overvalt de drukte van de decembermaand mij ieder jaar weer. Tegelijk kan ik er ook heel erg van genieten. Wat is er mooier dan kerst en alles erom heen te bekijken door de ogen van de kinderen? Bijzonder hoe muisstil de kinderen zijn als ik het kerstverhaal van Dick Bruna voorlees, voor veel kinderen de eerste kennismaking met Maria, Jozef en het kindje Jezus. Weinig andere boeken kennen dezelfde betovering merk ik. Het kindje in de stal, de herders, de ster maar ook de engelen en de koningen, het spreekt blijkbaar allemaal erg tot de verbeelding van peuters en kleuters.

Mijn stal onder de boom had ook een onbedwingbare aantrekkingskracht en mijn Jozef heeft deze kerst helaas niet overleefd. Zonder hoofd was hij toch minder leuk en heb ik hem laten vervangen door een herder ;-)

Vorig jaar heb ik met de peuters overdag kerst gevierd maar dit jaar hebben we er voor gekozen om ze net als de kleuters ook `s avonds te laten komen. Ze gingen niet mee naar de kerk want dat is zelfs voor de jongste kleuters nog een spannende gebeurtenis maar kwamen om half zeven naar school voor het kerstdiner. Het kerstdiner was samengesteld met hapjes die de ouders hadden meegenomen. Het diner duurde een uurtje en ondertussen genoten de ouders in de hal van een gezellige kerstborrel met een hapje en een drankje. Het had wel wat gezelligs, de kinderen aan het kerstdiner en de ouders met een wijntje in de hand voor het raam, kletsend met andere ouders en af en toe een blik op hun kind werpend.

Ik was blij dat ik veel hulp had. Nu waren er toevallig een paar peuters ziek maar anders zijn het er toch 21 in totaal ! Mijn stagiaire was er, mijn collega Paula en haar dochter wilden graag helpen en Rebecca was meegegaan. En nog hebben we geen moment stil gezeten. De kinderen waren heel lief en rustig maar er was toch steeds wel wat te doen. Even meelopen langs het buffet om een hapje uit te zoeken, naar de WC, traantjes drogen van een jongetje die moeite had de danoontjes af te staan die zijn moeder had meegegeven. Hij nam ze liever weer allemaal mee naar huis ;-)

Om half acht werden de kinderen opgehaald in de klas en zongen we nog een liedje met zijn allen. Tenminste dat was de bedoeling...uiteindelijk zong alleen ik en zette ik te hoog in waardoor ik er op een gegeven moment zelf niet meer bij kon.  Oeps, zal je net zien voor een volle klas met ouders !

In de week voor de kerstviering had ik trouwens met de kleuters een wens bedacht voor in de kerk. Eerst had ik een gesprekje met heel de klas over wat een wens nou eigenlijk was. Zelf heb ik weinig ingebracht en het gesprek alleen een beetje geleid. Zo mooi waar de kinderen zelf meekwamen. Eén meisje begon over dat ze tijdens haar vakantie een zwerver had gezien die op een kartonnen doos lag te slapen en dat ze dat heel zielig vond. Haar wens werd dus ook : ' Een huis voor iedereen, ook voor de zwervers.' Alle wensen die daarna kwamen leken veel op deze wens alleen werd het steeds een beetje uitgebreid. Ik wens voor iedereen een huis met een bed en een nachtkastje bijvoorbeeld. Naast de echte kleuterwensen 'Ik wens dat iedereen een prins of prinses wordt' :-)

Uiteindelijk schreef ik de wens 'Een huis voor iedereen, ook voor de zwervers' op. Alle kinderen waren het er mee eens dat dit de beste wens was om met kerstmis in de kerk voor te lezen. Eigenlijk had ik na het gesprekje nog een boek willen lezen maar dit 'gesprekje' had al met al een half uur geduurd ! Zo ontzettend leuk !

De donderdag na de kerstviering hadden we alleen `s morgens nog school. `s Middags waren de kinderen vrij en hebben we de klassen weer ontkerst, ook nog een aardige klus altijd ! Onderstaande foto ( uiteraard flink bewerkt ivm de privacy van de kinderen) is van donderdagochtend. Alles staat hier nog in de kerstbuffetopstelling.

Om drie uur begon de kerstborrel, ieder jaar echt iets om naar uit te kijken met ons leuke team ! Dit keer hadden Christa en Henk een kerstquiz voorbereid. Voor iedere vraag die je goed had kreeg je een kerstmuts die aan het eind werden opgeteld. Het groepje met de meeste kerstmutsen had gewonnen. Erg leuk bedacht ! Verder nog heel gezellig geborreld en genoten van een lekker hapje toko en de Glühwein van Theo. Ik was pas een uur of tien thuis. Heerlijk twee weken vrij ! We hoefden dit keer trouwens niet naar huis te fietsen met een onhandig groot pakket want we kregen een bon om zelf een cadeau uit te kiezen. Ben ik super blij mee !

Zaterdagavond, 20 december, hebben we weer boven in de flat kerst gevierd. Mijn vader was er ook bij maar die was op het moment dat ik onderstaande foto maakte net een nieuwe fles wijn halen. Het was weer erg gezellig en het eten overheerlijk ! Eerst werden de soep en het voorgerecht uitgeserveerd en daarna mocht je zelf langs het buffet.

Het enige dat jammer was, was dat de muziek tijdens het eten wat te hard stond afgesteld waardoor een gesprek voeren aan tafel lastig was. Zo kwamen de ongebruikte servetjes toch nog van pas ;-)

 

Maar na het eten was de harde muziek uiteraard geen probleem meer. Toen hebben we heel hard meegezongen en was er gelegenheid om te dansen ! Het was weer een heel gezellige avond. Heel laat werd het niet maar dat was ook niet zo erg. De andere dag moest ik weer redelijk op tijd opstaan, aangezien ik een dagje naar Deventer ging voor het Dickens Festijn. Eindelijk kwam dat er eens van !!

 

 

Reacties

Schrijven, één van de dingen die ik het liefst doe en wat komt het er weinig van.Nu heb ik eigenlijk ook nog heel veel andere dingen te doen maar ik vond dat ik toch maar eens tijd moest maken om een blog te schrijven. Even bijkletsen ! 

Wat is deze periode toch heerlijk om op een basisschool te werken. Het is druk, heel erg druk zelfs...maar ik kan zo genieten van de kinderen op school in deze tijd.Heerlijk om de stralende gezichtjes te zien als ik in de kring een zwarte piet naspeel en de kinderen er bijna van overtuigd lijken dat het allemaal echt is al zien ze dat het de juf is die door de klas loopt met een pietenmuts en jute zak. Zo leuk om de spulletjes uit de klas die de kinderen zelf mochten uitkiezen te verstoppen terwijl ze toekeken. Daarna mochten ze om de beurt de spulletjes weer opzoeken. Zien of ze onthouden hadden waar ik de spulletjes ook alweer had neergelegd...   Ik heb poppenkast gespeeld, we hebben Pietengymnastiek gedaan en natuurlijk onze zelf gemaakte klompjes gezet.

Rommelpiet is ook weer langs geweest en hij had zich flink vermaakt met allemaal speelgoed uit de klas en zelfs een babypop zwart geverfd met waterverf. Gelukkig hebben de kinderen goed geholpen met opruimen en had piet wel voor iedereen een chocolade Sint of Piet achter gelaten.

Maar goed, dat wat school betreft. Thuis kom ik de laatste tijd aan veel te weinig dingen toe. Voor mijn studie ook niet echt handig.Heel druk door de weeks en in het weekend stort ik in, variërend van gewoon belabberd tot veertig graden koorts. Tja en dan kan ik niet veel anders dan het hele weekend op de bank en in bed hangen. En als ik niet ziek ben voel ik mij futloos, nergens zin in. Echt helemaal niets voor mij. Als ik mij zo voel ben ik het liefst alleen en zin om weg te gaan heb ik op zo'n moment ook niet.

22 November had ik een feest waar ik mij al lang op had verheugd maar ik zag er nu als een berg  tegenop.Heel veel gezellige bekenden maar ik had er geen zin in. En dus heb ik mijn kaartje verkocht en Marie-Louise geappt. Zij had eerder gevraagd of ik zin had om af te spreken maar ik had geantwoord dat ik al wat anders had. Nu ik het feest had afgezegd had ik wel zin om gewoon even wat te gaan drinken met Marie-Louise. Ik wist dat eenmaal zaterdagavond ik weer liever op de bank zou blijven zitten maar deze afspraak zou ik sowieso niet meer afzeggen.

Marie-Louise kwam en nam een fles bubbels mee die we bij mij op de bank soldaat maakten. Daarna reden we naar Scheveningen waar we terecht kwamen bij Crazy Pianos. Geen zin in mensen en drukte, dan moet je zeker niet bij Crazy Pianos zijn....maar wat heb ik het naar mijn zin gehad.

 Zo gelachen toen ik ineens de ambassadeur van Tsjechië uit Brussel achter me aan kreeg. We hadden ons al afgevraagd wat dat groepje mannen bij die statafel zou doen in het dagelijks leven Ze hadden heel decadent een grote schaal met ijs voor hun neus met een grote fles wodka en blikjes energy die regelmatig werd bijgevuld. Marie Louise merkte op dat ze met biljetten aan het wapperen die wij nog nooit in ons handen hadden gehad. Vast iets in de mode ? Nee dus, het bleken allemaal diplomaten te zijn. Wat een feestbeesten zijn dat !

We hebben de hele avond gratis gedronken al ging het ze wel aan het hart om spa rood voor ons te moeten bestellen. Het liefst hadden ze ons ook aan de Wodka. ;-) Het was erg gezellig en gelukkig bleef dat ook nog zo toen het tot de ambassadeur doordrong dat ik niet op zijn avances in zou gaan.  

In Crazy Pianos kreeg ik foto doorgestuurd van Luuk en Rebecca. Zij hadden hun vader die avond meegenomen naar een wedstrijd van Feyenoord tegen FC Dordrecht in de kuip ! Een grote verrassing voor zijn verjaardag. Hij wist alleen dat hij de 22e vrij moest houden en was al bang voor een surpriseparty. Hij had al zitten vissen en gevraagd of hij nog iets bijzonders nodig had op die dag. ' Nee hoor had Rebecca gezegd, alleen ik zou je banken aan de kant schuiven om meer ruimte te creëren.' :-)

Ze hebben het heerlijk gehad en Feyenoord heeft ook nog 2-0 gewonnen !! En het was prima weer, ook wel fijn !

Vorige week heb ik trouwens weer een dagje Londen geboekt. Dit keer ga ik met Oud & Nieuw ! Ik was er al even over aan het piekeren hoe ik mijn jaarwisseling zou doorbrengen. De laatste jaren geef ik een groot feest hier thuis en ook nu kreeg ik al weken vragen van mensen of ik weer mijn huis openstelde.

Het is altijd heel leuk, een mannetje of veertig en vaak ook nog wat kinderen en jongeren. Heel veel bekenden maar ook mensen die ik nog nooit gezien heb, soms viavia of via de site van Ouderalleen. Iedereen neemt wat te eten en drinken mee en we maken het met elkaar gezellig. Maarrr ook drie dagen voorbereiden en drie dagen opruimen. Misschien heb ik daar heel veel zin in tegen die tijd maar misschien ook helemaal niet en ik kan dat moeilijk lastminute beslissen.

En dus was ik al aan het bedenken hoe het anders kon... Ik had wel zin in een dagje Londen of Parijs. Toen Astrid vroeg wat ik ging doen met Oud & Nieuw opperde ik dat en zij was meteen enthousiast. Zij gaf de voorkeur aan Londen en ik eigenlijk ook wel. Achteraf bleek dat ook een goede zet want in Parijs is helemaal geen vuurwerk met Oud & Nieuw. Juist het vuurwerk lijkt ons nou net zo gaaf om mee te maken !  

De nacht ervoor vertrekken we en rond half tien `s morgens komen we aan in Londen. Het openbaar vervoer is helemaal gratis die dag dus die mazzel hebben we ook. Astrid is nog nooit in Londen geweest dus we gaan in ieder geval wat highlights bekijken en verder lijkt het Winterwonderland in Hydepark mij helemaal gaaf ! `s Avonds wonen we het vuurwerk bij en na afloop stappen we de bus weer in. Ik kijk er al naar uit !!  

Reacties

Vrijdag 26 september hebben we alsnog het afscheid gevierd dat op de laatste dag voor de zomervakantie gepland was geweest. Afscheid van Hanneke, onze locatieleidster en collega Theo. We hebben een heel hecht team en Theo en Hanneke worden daarin nog steeds heel erg gemist. Inmiddels waren we alweer een aantal weken bezig en dus hadden we dat gemis al even gevoeld op school. Het was ook best raar voor iedereen. Dit feestje had uitbundig gevierd moeten worden op de laatste dag voor de grote vakantie, inclusief het mooie weer en de euforie van de heerlijke zes weken vrij in het vooruitzicht.

Nu was de sfeer minder uitbundig, iedereen was toch ook in gedachten bij Mila. Het was niet heel erg dat het regende en dat we nu overdekt bij haardvuurtjes zaten. Ik kan natuurlijk alleen voor mezelf spreken maar ik vond het meer passen zo. We hebben het gezellig gehad, we hebben gekletst, gelachen maar ondertussen werd ook het verdriet gedeeld. Ook de ziekte van José, mijn favoriete collega, wierp voor mij een sluier over de feestelijkheden. Alhoewel ze er gelukkig wel bij kon zijn die dag !

Het feest werd gehouden in de oude Tol in Oud Beijerland. Een sfeervolle locatie. Het personeel was ongezellig en incapabel maar daar hebben we uiteindelijk maar gewoon om gelachen. Met elkaar was het leuk en het eten was gelukkig wel heel erg goed verzorgd. Er was een geheel verzorgde barbecue met vlees, vis en verse groentes en salades. Een aantal collega's hadden de Avro's Wie-kent-kwis voorbereid.

Zelf had ik nog nooit van de show gehoord maar de lol was er niet minder om. Geweldig zoals sommige collega's in hun rol zaten en zoals Hanneke en Theo, zelf twee animatoren in hart en nieren, daar op in speelden. En we kwamen helemaal niet meer bij tijdens de marmottenrace waarbij Hanneke en Theo moesten proberen een pruik aan een touwtje door een poortje met een bepaald geldbedrag te loodsen.

Als afsluiting hadden Hanneke en Theo voor iedereen nog een persoonlijk woordje en mocht iedereen een buxus mee naar huis nemen.

 Wie-kent-kwis opdracht : 'omschrijf het woord zonder het te noemen...'

Er wordt kennis gemaakt met de cavia's voor de marmottenrace

Vrijdag 3 oktober was er weer een feestje. De stichting waar ook onze school onder valt bestond 125 jaar. Eigenlijk ben ik altijd vrij die dag maar die dag werkte ik voor Jobs. Alleen de ochtend want in de middag begon het programma voor het personeel en waren de kinderen vrij. Elke groep had zijn eigen recordpoging voorbereid. Mijn groep moest twee aan twee een bal naar de overkant dragen zonder de bal met de handen aan te raken. Met de bal tussen de buiken geklemd liepen de kleuters heen en weer. Het ging goed en we wonnen de recordpoging. Ook de andere groepen hadden hun recordpoging gehaald en hiermee hebben de kinderen in totaal een bedrag opgehaald van €1524,85 voor de stichting Make a wish !!

Er was een estafetteloop tussen alle scholen van de stichting. Van iedere school deden twee leerkrachten en twee leerlingen mee met deze estafette. Wij hebben buiten onze schoollopers opgewacht. Voor dat doel hadden alle kinderen kleppers gekregen in de vorm van twee klappende handjes. We kregen in de klas een koek en limonade en daarna was het onze beurt om op te treden. In ons eigen schooltheater mochten de kleuters een versje laten horen voor de ouders en met de andere klassen waar wij bij ingedeeld waren. Daarna waren een aantal kinderen wel aan het zuchten :'Juf wanneer gaan we nu werken ?' Best leuk hoor zo'n feestdag maar sommigen wilden nu wel in de poppenhoek of bouwhoek :-) Gelukkig hadden we nog wel even tijd om buiten te spelen.

Toen de kinderen waren opgehaald zette ik snel de stoeltjes op de tafel en liep naar buiten waar de stoelen al klaar gezet werden voor de lunch. Wat een geweldig weer hadden we die dag ! In de dagen ervoor hadden we heerlijke broodjes mogen bestellen voor de lunch en die werden nu bezorgd. Tijd om lang na te genieten in het zonnetje hadden we niet want we moesten al snel weer op de fiets richting Schiedam. Om 14.00 uur werden wij verwacht voor een jubileumviering in de Liduina Basiliek. Het was een hele mooie viering, met bijzondere sprekers en prachtige muziek. Ook mooi dat er een moment stilte was voor Mila.

Na de viering fietsten we meteen door naar de school waar de receptie werd gehouden. Er waren hapjes en drankjes en er liep een super leuke goochelaar rond die geweldige trucs met kaartspellen liet zien. Verder hebben we vooral met eigen collega's gekletst. Met Liesbeth heb ik nog wel even gezellig staan praten, al had zij het als fotograaf eigenlijk  te druk. Liesbeth maakte trouwens ook deze prachtige teamfoto van ons bij aankomst !

Foto: Liesbeth Bouwens 

Na de receptie zijn we met een groot deel van de collega's uiteten geweest bij Pizze Pronto in Schiedam. Drie gangen want we moesten de tijd volmaken... ;-) Om acht uur begon het feest in de Korenbeurs. Tot een uur of elf ben ik nog naar de Korenbeurs geweest, daarna vond ik de dag wel weer lang genoeg. Het feest ging nog door tot een uur of één maar er zijn niet veel collega's geweest die dat hebben volgemaakt. Dat gaf ook niet, we kunnen terug kijken op een geweldig geslaagde dag en ik geef een dikke pluim voor de organisatie. Op naar de volgende 125 jaar !

Reacties
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Contact opnemen kan via onderstaande button

Welkom !

Welkom op mijn blog. Bloggen doe ik al sinds Januari 2004. Eerst een lange tijd bij weblog ,daarna een tijdje op mijn  eigen site en sinds September 2006 op Punt.nl. Veel lees en kijk plezier !    

 

Wie zijn wij?    

 

Kitty Juf op een basisschool (peuters & kleuters),student Pedagogiek, gek op mijn kinderen, mijn vriend Ewout, Sushi & tapas,feestjes en festivals, reizen, wandelen, internet en schrijven.  

 

Rebecca 3e jaars student aan de Universiteit van Amsterdam, gek op Jeffrey, hockey & pianospelen en op stap gaan.  

 

Luuk 6e klas gymnasium, gek op hockey,de playstation, school en spelletjes doen.  

Categorieën
Link naar mijn reisblog

reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl