Things fall apart so that other things can fall together....

Een jaar geleden...17 juli 2014, die vreselijke dag. De laatste schooldag die we zo blij hadden moeten afsluiten. Een warme dag met een lange zomervakantie in het verschiet. Ik herinner mij nog hoe ik mij voelde. De kinderen waren heerlijk aan het spelen op het plein en samen met Rebecca en mijn collega Jobs genoot ik van hun vrolijkheid, de warmte en het vooruitzicht van de vakantie. Later die dag na het opruimen van de klas zouden we een feest hebben van twee collega's die afscheid namen en ook daar keek ik naar uit. Het gevoel van die laatste dag voor de zomervakantie laat zich niet beschrijven maar het is een heerlijk, bijna Euforisch, gevoel en ik heb het ieder jaar. Had ik ieder jaar...nooit zal ik dat meer zo kunnen voelen.

Dit schooljaar zaten we weer in het zonnetje op het plein, de kinderen fijn aan het spelen maar het vrolijke gevoel, de euforie was er bij mij niet meer. De vakantieborrel was gezellig maar ook nu was er dat dubbele gevoel. Niet alleen bij mij natuurlijk, ook mijn collega's deelden dat gevoel. In gedachten waren wij allemaal bij Mila en bij die verschrikkelijke dag vorig jaar.

Er is geen dag geweest het afgelopen jaar dat ik niet aan Mila heb gedacht. En niet alleen aan haar maar natuurlijk ook aan haar moeder voor wie van de een op andere dag haar leven voorgoed veranderd is. Ik weet dat ik niet meer had kunnen doen maar het gevoel gaat nooit meer helemaal weg. Zeker in de laatste schoolweken toen de eerste hete dagen kwamen werd de film voor mijn ogen keer op keer afgespeeld. Mijn hart sloeg een tel over toen een kind bevangen door de warmte naar mij toe kwam lopen. Snel nam ik hem mee naar binnen om wat water te drinken.

De ramp met het vliegtuig is vorig jaar helemaal aan mij voorbij gegaan. Ik heb er geen beelden van gezien. Op een gegeven moment appte Rebecca die iets eerder naar huis was gegaan het nieuwsbericht door dat een vliegtuig dat op weg was naar Maleisië was neergestort. Bizar ook omdat wij eerder van plan waren die zomer naar Maleisië te gaan maar verder ben ik er helemaal niet mee bezig geweest. Voor mij was er maar één ding op dat moment belangrijk. Inmiddels een jaar later heb ik de beelden wel gezien en het is verschrikkelijk natuurlijk. Maar hoe vreselijk ook heel Nederland leeft mee. Begrijp me niet verkeerd, dat moet ook! Ik vind het heel mooi dat Nederland zo heeft meegeleefd met de slachtoffers en nabestaanden van MH17 maar voor mij voelde het zo dubbel. Het is voor mij de dag van Mila.

Op 17 juli ben ik met collega's naar de begraafplaats geweest. Ik ben er regelmatig geweest het afgelopen jaar maar het was fijn om het nu te kunnen delen met collega's. Niet iedereen was er bij op het moment maar iedereen heeft het verdriet erna meegemaakt. Een jaar later, een jaar waarin Mila haar zesde verjaardag had moeten vieren, waar ze afscheid had moeten nemen van groep twee om volgend jaar te starten in groep drie. Volgend schooljaar gaan we een boom voor haar planten in de tuin van de school. Vergeten doen we haar natuurlijk nooit maar het is mooi dat er een plekje komt bij de school waar Mila ook zichtbaar herinnerd wordt.

 

Reacties

 Wat hebben we een plezier gehad van de moestuintjes van Albert Heijn ! Op school dan... Thuis heb ik heel erg mijn best gedaan, twee keer per dag water geven omdat de kleine potjes alweer snel droog stonden. Binnen een week kwamen er een paar sprietjes boven de aarde maar daar bleef het ook bij. Op school daarentegen groeide alles voorspoedig en konden we alles vlak voor de meivakantie met elkaar overplanten in een grotere bak. Daarvoor heb ik wel mijn zand/watertafel opgeofferd maar zand hebben wij buiten en sinds een paar dagen hebben we een watertafel op de gang dus missen doen we 'm niet.

Zo leuk om te zien hoe de kinderen na de meivakantie als eerste naar binnen renden om te zien hoe de tuin erbij stond. Daarna werden de kikkervisjes pas opgezocht !

Voor de vakantie

Na de vakantie

En dan mijn tuin thuis....

Waar ik heel blij mee was, mijn boom stond precies in de Meivakantie in bloei  !

Ik was sowieso al heel blij dat de boom in bloei stond want vorig jaar had hij een keer overgeslagen...

Op een mooie zonnige dag in de vakantie stelden mijn ouders voor om een dagje in de tuin te komen werken. Super lief en het was heel erg nodig. Ik had al wel een keer wat onkruid weggehaald maar verder was ik nog nergens aan toegekomen. De heg moest ook nog helemaal gesnoeid worden. Luuk had wel zin om te helpen.

 

Rebecca had de hele dag gewerkt en stapte binnen toen wij ook net besloten hadden te stoppen. De tuin zag er weer prachtig uit. Helaas had ik geen wijn meer in huis maar wel een fles champagne en ik vond het een prima gelegenheid om hem open te trekken. Dat hadden we wel verdiend na een dag hard werken ! 

Reacties

Je weet dat het er aan komt en toch overvalt de drukte van de decembermaand mij ieder jaar weer. Tegelijk kan ik er ook heel erg van genieten. Wat is er mooier dan kerst en alles erom heen te bekijken door de ogen van de kinderen? Bijzonder hoe muisstil de kinderen zijn als ik het kerstverhaal van Dick Bruna voorlees, voor veel kinderen de eerste kennismaking met Maria, Jozef en het kindje Jezus. Weinig andere boeken kennen dezelfde betovering merk ik. Het kindje in de stal, de herders, de ster maar ook de engelen en de koningen, het spreekt blijkbaar allemaal erg tot de verbeelding van peuters en kleuters.

Mijn stal onder de boom had ook een onbedwingbare aantrekkingskracht en mijn Jozef heeft deze kerst helaas niet overleefd. Zonder hoofd was hij toch minder leuk en heb ik hem laten vervangen door een herder ;-)

Vorig jaar heb ik met de peuters overdag kerst gevierd maar dit jaar hebben we er voor gekozen om ze net als de kleuters ook `s avonds te laten komen. Ze gingen niet mee naar de kerk want dat is zelfs voor de jongste kleuters nog een spannende gebeurtenis maar kwamen om half zeven naar school voor het kerstdiner. Het kerstdiner was samengesteld met hapjes die de ouders hadden meegenomen. Het diner duurde een uurtje en ondertussen genoten de ouders in de hal van een gezellige kerstborrel met een hapje en een drankje. Het had wel wat gezelligs, de kinderen aan het kerstdiner en de ouders met een wijntje in de hand voor het raam, kletsend met andere ouders en af en toe een blik op hun kind werpend.

Ik was blij dat ik veel hulp had. Nu waren er toevallig een paar peuters ziek maar anders zijn het er toch 21 in totaal ! Mijn stagiaire was er, mijn collega Paula en haar dochter wilden graag helpen en Rebecca was meegegaan. En nog hebben we geen moment stil gezeten. De kinderen waren heel lief en rustig maar er was toch steeds wel wat te doen. Even meelopen langs het buffet om een hapje uit te zoeken, naar de WC, traantjes drogen van een jongetje die moeite had de danoontjes af te staan die zijn moeder had meegegeven. Hij nam ze liever weer allemaal mee naar huis ;-)

Om half acht werden de kinderen opgehaald in de klas en zongen we nog een liedje met zijn allen. Tenminste dat was de bedoeling...uiteindelijk zong alleen ik en zette ik te hoog in waardoor ik er op een gegeven moment zelf niet meer bij kon.  Oeps, zal je net zien voor een volle klas met ouders !

In de week voor de kerstviering had ik trouwens met de kleuters een wens bedacht voor in de kerk. Eerst had ik een gesprekje met heel de klas over wat een wens nou eigenlijk was. Zelf heb ik weinig ingebracht en het gesprek alleen een beetje geleid. Zo mooi waar de kinderen zelf meekwamen. Eén meisje begon over dat ze tijdens haar vakantie een zwerver had gezien die op een kartonnen doos lag te slapen en dat ze dat heel zielig vond. Haar wens werd dus ook : ' Een huis voor iedereen, ook voor de zwervers.' Alle wensen die daarna kwamen leken veel op deze wens alleen werd het steeds een beetje uitgebreid. Ik wens voor iedereen een huis met een bed en een nachtkastje bijvoorbeeld. Naast de echte kleuterwensen 'Ik wens dat iedereen een prins of prinses wordt' :-)

Uiteindelijk schreef ik de wens 'Een huis voor iedereen, ook voor de zwervers' op. Alle kinderen waren het er mee eens dat dit de beste wens was om met kerstmis in de kerk voor te lezen. Eigenlijk had ik na het gesprekje nog een boek willen lezen maar dit 'gesprekje' had al met al een half uur geduurd ! Zo ontzettend leuk !

De donderdag na de kerstviering hadden we alleen `s morgens nog school. `s Middags waren de kinderen vrij en hebben we de klassen weer ontkerst, ook nog een aardige klus altijd ! Onderstaande foto ( uiteraard flink bewerkt ivm de privacy van de kinderen) is van donderdagochtend. Alles staat hier nog in de kerstbuffetopstelling.

Om drie uur begon de kerstborrel, ieder jaar echt iets om naar uit te kijken met ons leuke team ! Dit keer hadden Christa en Henk een kerstquiz voorbereid. Voor iedere vraag die je goed had kreeg je een kerstmuts die aan het eind werden opgeteld. Het groepje met de meeste kerstmutsen had gewonnen. Erg leuk bedacht ! Verder nog heel gezellig geborreld en genoten van een lekker hapje toko en de Glühwein van Theo. Ik was pas een uur of tien thuis. Heerlijk twee weken vrij ! We hoefden dit keer trouwens niet naar huis te fietsen met een onhandig groot pakket want we kregen een bon om zelf een cadeau uit te kiezen. Ben ik super blij mee !

Zaterdagavond, 20 december, hebben we weer boven in de flat kerst gevierd. Mijn vader was er ook bij maar die was op het moment dat ik onderstaande foto maakte net een nieuwe fles wijn halen. Het was weer erg gezellig en het eten overheerlijk ! Eerst werden de soep en het voorgerecht uitgeserveerd en daarna mocht je zelf langs het buffet.

Het enige dat jammer was, was dat de muziek tijdens het eten wat te hard stond afgesteld waardoor een gesprek voeren aan tafel lastig was. Zo kwamen de ongebruikte servetjes toch nog van pas ;-)

 

Maar na het eten was de harde muziek uiteraard geen probleem meer. Toen hebben we heel hard meegezongen en was er gelegenheid om te dansen ! Het was weer een heel gezellige avond. Heel laat werd het niet maar dat was ook niet zo erg. De andere dag moest ik weer redelijk op tijd opstaan, aangezien ik een dagje naar Deventer ging voor het Dickens Festijn. Eindelijk kwam dat er eens van !!

 

 

Reacties

Schrijven, één van de dingen die ik het liefst doe en wat komt het er weinig van.Nu heb ik eigenlijk ook nog heel veel andere dingen te doen maar ik vond dat ik toch maar eens tijd moest maken om een blog te schrijven. Even bijkletsen ! 

Wat is deze periode toch heerlijk om op een basisschool te werken. Het is druk, heel erg druk zelfs...maar ik kan zo genieten van de kinderen op school in deze tijd.Heerlijk om de stralende gezichtjes te zien als ik in de kring een zwarte piet naspeel en de kinderen er bijna van overtuigd lijken dat het allemaal echt is al zien ze dat het de juf is die door de klas loopt met een pietenmuts en jute zak. Zo leuk om de spulletjes uit de klas die de kinderen zelf mochten uitkiezen te verstoppen terwijl ze toekeken. Daarna mochten ze om de beurt de spulletjes weer opzoeken. Zien of ze onthouden hadden waar ik de spulletjes ook alweer had neergelegd...   Ik heb poppenkast gespeeld, we hebben Pietengymnastiek gedaan en natuurlijk onze zelf gemaakte klompjes gezet.

Rommelpiet is ook weer langs geweest en hij had zich flink vermaakt met allemaal speelgoed uit de klas en zelfs een babypop zwart geverfd met waterverf. Gelukkig hebben de kinderen goed geholpen met opruimen en had piet wel voor iedereen een chocolade Sint of Piet achter gelaten.

Maar goed, dat wat school betreft. Thuis kom ik de laatste tijd aan veel te weinig dingen toe. Voor mijn studie ook niet echt handig.Heel druk door de weeks en in het weekend stort ik in, variërend van gewoon belabberd tot veertig graden koorts. Tja en dan kan ik niet veel anders dan het hele weekend op de bank en in bed hangen. En als ik niet ziek ben voel ik mij futloos, nergens zin in. Echt helemaal niets voor mij. Als ik mij zo voel ben ik het liefst alleen en zin om weg te gaan heb ik op zo'n moment ook niet.

22 November had ik een feest waar ik mij al lang op had verheugd maar ik zag er nu als een berg  tegenop.Heel veel gezellige bekenden maar ik had er geen zin in. En dus heb ik mijn kaartje verkocht en Marie-Louise geappt. Zij had eerder gevraagd of ik zin had om af te spreken maar ik had geantwoord dat ik al wat anders had. Nu ik het feest had afgezegd had ik wel zin om gewoon even wat te gaan drinken met Marie-Louise. Ik wist dat eenmaal zaterdagavond ik weer liever op de bank zou blijven zitten maar deze afspraak zou ik sowieso niet meer afzeggen.

Marie-Louise kwam en nam een fles bubbels mee die we bij mij op de bank soldaat maakten. Daarna reden we naar Scheveningen waar we terecht kwamen bij Crazy Pianos. Geen zin in mensen en drukte, dan moet je zeker niet bij Crazy Pianos zijn....maar wat heb ik het naar mijn zin gehad.

 Zo gelachen toen ik ineens de ambassadeur van Tsjechië uit Brussel achter me aan kreeg. We hadden ons al afgevraagd wat dat groepje mannen bij die statafel zou doen in het dagelijks leven Ze hadden heel decadent een grote schaal met ijs voor hun neus met een grote fles wodka en blikjes energy die regelmatig werd bijgevuld. Marie Louise merkte op dat ze met biljetten aan het wapperen die wij nog nooit in ons handen hadden gehad. Vast iets in de mode ? Nee dus, het bleken allemaal diplomaten te zijn. Wat een feestbeesten zijn dat !

We hebben de hele avond gratis gedronken al ging het ze wel aan het hart om spa rood voor ons te moeten bestellen. Het liefst hadden ze ons ook aan de Wodka. ;-) Het was erg gezellig en gelukkig bleef dat ook nog zo toen het tot de ambassadeur doordrong dat ik niet op zijn avances in zou gaan.  

In Crazy Pianos kreeg ik foto doorgestuurd van Luuk en Rebecca. Zij hadden hun vader die avond meegenomen naar een wedstrijd van Feyenoord tegen FC Dordrecht in de kuip ! Een grote verrassing voor zijn verjaardag. Hij wist alleen dat hij de 22e vrij moest houden en was al bang voor een surpriseparty. Hij had al zitten vissen en gevraagd of hij nog iets bijzonders nodig had op die dag. ' Nee hoor had Rebecca gezegd, alleen ik zou je banken aan de kant schuiven om meer ruimte te creëren.' :-)

Ze hebben het heerlijk gehad en Feyenoord heeft ook nog 2-0 gewonnen !! En het was prima weer, ook wel fijn !

Vorige week heb ik trouwens weer een dagje Londen geboekt. Dit keer ga ik met Oud & Nieuw ! Ik was er al even over aan het piekeren hoe ik mijn jaarwisseling zou doorbrengen. De laatste jaren geef ik een groot feest hier thuis en ook nu kreeg ik al weken vragen van mensen of ik weer mijn huis openstelde.

Het is altijd heel leuk, een mannetje of veertig en vaak ook nog wat kinderen en jongeren. Heel veel bekenden maar ook mensen die ik nog nooit gezien heb, soms viavia of via de site van Ouderalleen. Iedereen neemt wat te eten en drinken mee en we maken het met elkaar gezellig. Maarrr ook drie dagen voorbereiden en drie dagen opruimen. Misschien heb ik daar heel veel zin in tegen die tijd maar misschien ook helemaal niet en ik kan dat moeilijk lastminute beslissen.

En dus was ik al aan het bedenken hoe het anders kon... Ik had wel zin in een dagje Londen of Parijs. Toen Astrid vroeg wat ik ging doen met Oud & Nieuw opperde ik dat en zij was meteen enthousiast. Zij gaf de voorkeur aan Londen en ik eigenlijk ook wel. Achteraf bleek dat ook een goede zet want in Parijs is helemaal geen vuurwerk met Oud & Nieuw. Juist het vuurwerk lijkt ons nou net zo gaaf om mee te maken !  

De nacht ervoor vertrekken we en rond half tien `s morgens komen we aan in Londen. Het openbaar vervoer is helemaal gratis die dag dus die mazzel hebben we ook. Astrid is nog nooit in Londen geweest dus we gaan in ieder geval wat highlights bekijken en verder lijkt het Winterwonderland in Hydepark mij helemaal gaaf ! `s Avonds wonen we het vuurwerk bij en na afloop stappen we de bus weer in. Ik kijk er al naar uit !!  

Reacties

Vrijdag 26 september hebben we alsnog het afscheid gevierd dat op de laatste dag voor de zomervakantie gepland was geweest. Afscheid van Hanneke, onze locatieleidster en collega Theo. We hebben een heel hecht team en Theo en Hanneke worden daarin nog steeds heel erg gemist. Inmiddels waren we alweer een aantal weken bezig en dus hadden we dat gemis al even gevoeld op school. Het was ook best raar voor iedereen. Dit feestje had uitbundig gevierd moeten worden op de laatste dag voor de grote vakantie, inclusief het mooie weer en de euforie van de heerlijke zes weken vrij in het vooruitzicht.

Nu was de sfeer minder uitbundig, iedereen was toch ook in gedachten bij Mila. Het was niet heel erg dat het regende en dat we nu overdekt bij haardvuurtjes zaten. Ik kan natuurlijk alleen voor mezelf spreken maar ik vond het meer passen zo. We hebben het gezellig gehad, we hebben gekletst, gelachen maar ondertussen werd ook het verdriet gedeeld. Ook de ziekte van José, mijn favoriete collega, wierp voor mij een sluier over de feestelijkheden. Alhoewel ze er gelukkig wel bij kon zijn die dag !

Het feest werd gehouden in de oude Tol in Oud Beijerland. Een sfeervolle locatie. Het personeel was ongezellig en incapabel maar daar hebben we uiteindelijk maar gewoon om gelachen. Met elkaar was het leuk en het eten was gelukkig wel heel erg goed verzorgd. Er was een geheel verzorgde barbecue met vlees, vis en verse groentes en salades. Een aantal collega's hadden de Avro's Wie-kent-kwis voorbereid.

Zelf had ik nog nooit van de show gehoord maar de lol was er niet minder om. Geweldig zoals sommige collega's in hun rol zaten en zoals Hanneke en Theo, zelf twee animatoren in hart en nieren, daar op in speelden. En we kwamen helemaal niet meer bij tijdens de marmottenrace waarbij Hanneke en Theo moesten proberen een pruik aan een touwtje door een poortje met een bepaald geldbedrag te loodsen.

Als afsluiting hadden Hanneke en Theo voor iedereen nog een persoonlijk woordje en mocht iedereen een buxus mee naar huis nemen.

 Wie-kent-kwis opdracht : 'omschrijf het woord zonder het te noemen...'

Er wordt kennis gemaakt met de cavia's voor de marmottenrace

Vrijdag 3 oktober was er weer een feestje. De stichting waar ook onze school onder valt bestond 125 jaar. Eigenlijk ben ik altijd vrij die dag maar die dag werkte ik voor Jobs. Alleen de ochtend want in de middag begon het programma voor het personeel en waren de kinderen vrij. Elke groep had zijn eigen recordpoging voorbereid. Mijn groep moest twee aan twee een bal naar de overkant dragen zonder de bal met de handen aan te raken. Met de bal tussen de buiken geklemd liepen de kleuters heen en weer. Het ging goed en we wonnen de recordpoging. Ook de andere groepen hadden hun recordpoging gehaald en hiermee hebben de kinderen in totaal een bedrag opgehaald van €1524,85 voor de stichting Make a wish !!

Er was een estafetteloop tussen alle scholen van de stichting. Van iedere school deden twee leerkrachten en twee leerlingen mee met deze estafette. Wij hebben buiten onze schoollopers opgewacht. Voor dat doel hadden alle kinderen kleppers gekregen in de vorm van twee klappende handjes. We kregen in de klas een koek en limonade en daarna was het onze beurt om op te treden. In ons eigen schooltheater mochten de kleuters een versje laten horen voor de ouders en met de andere klassen waar wij bij ingedeeld waren. Daarna waren een aantal kinderen wel aan het zuchten :'Juf wanneer gaan we nu werken ?' Best leuk hoor zo'n feestdag maar sommigen wilden nu wel in de poppenhoek of bouwhoek :-) Gelukkig hadden we nog wel even tijd om buiten te spelen.

Toen de kinderen waren opgehaald zette ik snel de stoeltjes op de tafel en liep naar buiten waar de stoelen al klaar gezet werden voor de lunch. Wat een geweldig weer hadden we die dag ! In de dagen ervoor hadden we heerlijke broodjes mogen bestellen voor de lunch en die werden nu bezorgd. Tijd om lang na te genieten in het zonnetje hadden we niet want we moesten al snel weer op de fiets richting Schiedam. Om 14.00 uur werden wij verwacht voor een jubileumviering in de Liduina Basiliek. Het was een hele mooie viering, met bijzondere sprekers en prachtige muziek. Ook mooi dat er een moment stilte was voor Mila.

Na de viering fietsten we meteen door naar de school waar de receptie werd gehouden. Er waren hapjes en drankjes en er liep een super leuke goochelaar rond die geweldige trucs met kaartspellen liet zien. Verder hebben we vooral met eigen collega's gekletst. Met Liesbeth heb ik nog wel even gezellig staan praten, al had zij het als fotograaf eigenlijk  te druk. Liesbeth maakte trouwens ook deze prachtige teamfoto van ons bij aankomst !

Foto: Liesbeth Bouwens 

Na de receptie zijn we met een groot deel van de collega's uiteten geweest bij Pizze Pronto in Schiedam. Drie gangen want we moesten de tijd volmaken... ;-) Om acht uur begon het feest in de Korenbeurs. Tot een uur of elf ben ik nog naar de Korenbeurs geweest, daarna vond ik de dag wel weer lang genoeg. Het feest ging nog door tot een uur of één maar er zijn niet veel collega's geweest die dat hebben volgemaakt. Dat gaf ook niet, we kunnen terug kijken op een geweldig geslaagde dag en ik geef een dikke pluim voor de organisatie. Op naar de volgende 125 jaar !

Reacties

En dan is het vakantie en mijn vakantiegevoel is ver te zoeken. Het begon zo fijn, de laatste schooldag. Na een paar hectische weken keek ik uit naar de vakantie en ik begon de laatste schooldag dan ook echt vrolijk. Rebecca die mij de laatste paar weken geholpen heeft in de peutergroep ook. Nu was de helft van de kinderen vrij en had ik vanwege de vakantie niet echt een knutselactiviteit gepland. Ik merkte dus op dat het zelfs een beetje saai was. Een grapje hoor want we vermaakten ons toch wel met spelletjes doen en liedjes zingen al was het een klein groepje. We keken nog naar een filmpje van Ik & Ko en besloten daarna lekker lang buiten te spelen.

Het was warm maar zeker in de schaduw best uit te houden. De kinderen vermaakten zich prima in de zandbak en de watertafel. Even daarna kwam mijn collega met groep blauw naar buiten. Met zijn drietjes genoten we van de zon en van de kinderen. Even daarna ging het finaal mis. M. klaagde over pijn op haar borst en ik denk nog geen minuut erna ging het helemaal mis. Ik legde haar met mijn collega neer en rende toen naar binnen naar de telefoon. Toen ik terug kwam was er nog een derde collega bij. Met 112 aan de lijn die meteen de ambulance wegstuurde en ons verdere instructies gaf hebben we eerste hulp verleend en uiteindelijk begonnen met reanimeren.

Op dat moment was ik alleen met M. bezig en was ik mij totaal niet meer bewust van mijn omgeving. Gelukkig heeft een collega van de andere kleutergroep die ik in het voorbijgaan op de hoogte had gebracht de klas van M. opgevangen. Rebecca heeft de peuters en de toen al aanwezige ouders mee naar binnen genomen. Ik heb zo veel bewondering voor haar zoals ze op dat moment handelde. Voor haar was het ook heel zwaar omdat ze het vanaf het begin heeft meegemaakt.

Voor mijn gevoel duurde het een eeuwigheid voordat de hulpdiensten er waren. Natuurlijk was dat niet zo maar elke minuut leek eindeloos. Even later was er een ambulance, een brandweerwagen, politie en een traumahelikopter die een arts invloog. Eerst zijn ze lang met haar bezig geweest en daarna hebben ze alles afgezet en haar naar het Sophia vervoerd. Inmiddels stond ik te bibberen op mijn benen. Ik ben naar de klas gegaan waar de meeste ouders nog waren en als een kip zonder kop spullen uit de mee-neem-bak gaan uitdelen. Het was allemaal zo onwerkelijk. Ik heb geloof ik niemand een fijne vakantie gewenst. Of misschien ook wel... Een peuter vroeg mij of M. soms gevallen was en misschien last van haar knie had. Ze hebben toch iets gezien en zoeken een verklaring... Daarna gingen de peuters naar huis via de hoofdingang. Even later kwam er weer een moeder met peuter terug want ze was op haar blote voetjes. Snel liep ik naar de zandbak om haar schoentjes te halen. Totale chaos in mijn hoofd en eigenlijk is dat niet meer weggegaan.

Nu slaap ik slecht tot niet. Straks moet ik op vakantie maar mijn hoofd staat er helemaal niet naar. Mijn moeder is gelukkig komen inpakken. Ik kon het niet alleen, mijn hoofd is een zeef. Gister ben ik naar M. en haar moeder toe geweest. Dat was fijn... Afschuwelijk, onvoorstelbaar maar toch ook fijn. Vooral omdat ik niet naar het afscheid kan. Ik heb al een zwak voor M. sinds ze in de peutergroep kwam. Ieder kind was verschrikkelijk geweest want ik ben gek op alle kinderen van school maar M. was één van de kinderen waar ik het thuis vaak over had. Het klopte gewoon niet om zo'n mooi levenslustig meisje in haar mooie K3 jurk zo stil in haar bedje te zien liggen. Het is zo oneerlijk. Je blijft je de hele tijd afvragen 'wat als.' Ik weet niet of dat ooit over gaat. Maar waar heb ik het over? Voor mij gaat het leven hoe dan ook door. Ik ga zo vakantie vieren, zelfs al staat mijn hoofd er op dit moment niet naar. Haar moeder is alles kwijt....

Op school was er eigenlijk een afscheidsfeest gepland. We zouden het afscheid vieren van twee collega's die met pensioen gaan waaronder mijn locatieleider. Uiteraard is dat meteen afgeblazen. Toch bleef iedereen hangen op school. Er was behoefte aan om bij elkaar te zijn. Ik kreeg zo ontzettend veel steun van collega's ! Ook Rebecca bleef nog lang. Op haar heeft dit ook zoveel impact gehad. De dag erna heeft ze zelfs even getwijfeld of ze met haar drie kleine oppaskindjes naar de speeltuin zou gaan. Het idee aan wat er allemaal kan gebeuren. Die verantwoording drukte zwaar op haar... Gisternacht kwam ze thuis van een feestje en besloot ik haar even gedag te zeggen. Toen bleek dat ze het er op dat moment ontzettend moeilijk mee had. Steeds zag ze het gezichtje van M. voor zich en beleefde ze alles opnieuw. Toen hebben we een uur gesproken over wat er allemaal gebeurd is.

We hebben ook veel gehad aan slachtofferhulp. We zijn meteen opgevangen en zij hebben ook adviezen gegeven hoe we er mee om moesten gaan ten opzichte van kinderen en ouders. Hun advies was om gewoon het programma voor te zetten, inclusief de waterpret en het pannenkoeken eten. Dat leek eerst zo onnatuurlijk maar was achteraf een goede zet. Om kwart over twee werden de kinderen opgehaald en was er een bijeenkomst voor de ouders waar door de hulpdiensten is verteld wat er was gebeurd. De kinderen werden iets langer in de klas gehouden. Op dat moment kreeg iedereen te horen dat de situatie zeer zorgwekkend was, de andere ochtend kregen we het bericht dat M. overleden was.

De school is die dag meteen opengesteld voor iedereen. Het plein ligt inmiddels vol bloemen en tekeningen... We zullen dit met elkaar op school een plekje moeten geven. Heel erg dat daar nu net een lange vakantie tussen zit.

 

Reacties

12 juni was een hele spannende dag.... De dag van de uitslag ! Zelfs ik was misselijk van de zenuwen die ochtend. Rebecca sliep nog toen ik naar school toe ging dus ik wist niet hoe zij er aan toe was maar achteraf bleek ook zij op van de zenuwen geweest te zijn. Ze had het idee het centraal schriftelijk redelijk tot goed gemaakt te hebben maar het zou er om hangen. Tegenwoordig kan je de examens meteen nakijken op internet zodat je al enig idee hebt hoe je het er vanaf hebt gebracht. Maar zeker bij wis-, natuur- en scheikunde blijft het lastig nakijken. Als de uitkomst goed is maar de som fout kost het je toch punten.

Uiteindelijk rekende ze bij scheikunde uit dat ze een 4,2 had en ze moest een 4,1 halen om een vijf te staan. Ze hoopte op een hoge normering. Op school hoorde ik van een collega wiens dochter ook examen had gedaan dat de normeringen dit jaar erg laag waren. Nu had haar dochter hele andere vakken maar ik kneep 'm toch wel. Daar had ik ook reden toe bleek toen ik thuis kwam. Rebecca had die ochtend al de normeringen op internet gezien en die waren schrikbarend laag. Een normering van 0,2 voor natuurkunde waar Rebecca toch zeker minstens een 1,0 voor had verwacht. Op dat moment wist ze zeker dat ze gezakt was.

Ik had de middag vrij kunnen nemen en dat was maar goed ook. Mijn concentratie was ver te zoeken op dat moment. Eén uur was ik thuis en mijn ouders kwamen ook rond die tijd. Vanaf half twee kon Rebecca gebeld worden. Mijn vader keek nog even naar Rebecca's fiets die weer eens uit elkaar was gevallen en mijn moeder, Rebecca en ik zaten zenuwachtig met een pot thee op de bank.

En toen ging tien voor half drie de telefoon. Maar in plaats van dat Rebecca de telefoon opnam liep ze er van weg. 'Neem nou op !!' riep ik en ik was echt bang dat ze te laat zou zijn. Uiteindelijk nam ze nog net op tijd op. Praten kon ze niet meer. Ze stamelde alleen maar 'Echt ? echt waar ??' Haar mentor dhr van de Hoeven, ook een bekende van mijn moeder, had haar eerst gefeliciteerd. Daarna vroeg hij of haar oma in de buurt was. Toen ze dat bevestigde zei hij : 'Geef haar maar een dikke knuffel.' En toen stonden we alle drie jankend in de kamer. Als mensen door het raam naar binnen hadden gekeken hadden ze gedacht dat er iets ergs aan de hand was maar we waren uiteraard alleen maar verschrikkelijk opgelucht en blij ! Ook mijn vader was inmiddels binnen gekomen. Het feesten kon beginnen ! 

De ogen werden droog gepoetst, de champagne ontkurkt en de vers gebakken appeltaartjes op tafel gezet. Al snel stond ook Rebecca's beste vriend Alex op de stoep om Rebecca te feliciteren en natuurlijk dronk ook hij een glaasje mee.

 photo geslaagd_zps50a03f6e.jpg

 photo geslaagd2_zpsf14e7cc2.jpg

En toen was het tijd om de vlag met tas uit te hangen ! Gelukkig wapperden er al snel drie vlaggen in onze straat want ook buurmeisjes Christie en Mirthe zijn geslaagd !

 photo geslaagd3_zpscdf510d8.jpg

Rond een uur of vier gingen mijn ouders naar huis. Normaal gesproken hadden we wel gezellig met elkaar gegeten maar  het liep allemaal een beetje anders. Het jaarlijkse personeelsuitje van mijn school was precies die middag gepland ! En dan te bedenken dat er behalve mij nog drie collega's waren met kinderen die hoorden of ze geslaagd waren die dag... Mijn eerste reactie was om niet te gaan. Het slagen van Rebecca vind ik toch net iets belangrijker dan een uitstapje met collega's. Maar Rebecca vond het ook wel leuk om wat met vriendinnen af te spreken en dan na de diploma uitreiking uiteten te gaan.

Om vijf uur moest ze op school zijn om de cijferlijst op te halen en dan vond ze het ook wel leuk om daar even te blijven hangen. Aansluitend zouden ze dan pizza's halen met een paar vriendinnen en die dan bij ons in de tuin opeten. De avond zouden ze afsluiten met zo'n beetje alle geslaagden in Rotterdam. Ook Caroline mocht van haar moeder mee en ze zou haar de andere ochtend wel ziek melden. Caroline heeft de vijfde helaas over moeten doen maar ze hoort natuurlijk wel helemaal bij het clubje. En een keertje ziek thuis 'the day after' is natuurlijk helemaal niet erg als je er zo goed voor staat als zij ! Lotte en Caroline bleven ook gezellig slapen bij Rebecca. Een uur of zes waren ze thuis. Het was een top avond geweest en ze waren ook veel bekenden van andere scholen tegen gekomen. Rebecca kwam ook Anna, haar beste vriendin van de basisschool ( waar ik ook heel wat over geschreven heb op deze weblog), tegen. Zij is Cum Laude geslaagd voor het Gymnasium en gaat geneeskunde studeren in Leiden. (Van de week trouwens gehoord dat ook Lotte de decentrale selectie is doorgekomen dus zij gaat Geneeskunde studeren in Rotterdam !)

We waren natuurlijk erg benieuwd naar Rebecca's cijferlijst. En die bleek veel hoger dan verwacht ! De vijven voor natuur-en scheikunde hadden we al voorspeld maar de andere cijfers zijn heel mooi. Zeker als je bedenkt dat ze met niet al te hoge cijfers naar het centraal schriftelijk ging. Helaas zijn er van heel VWO van de 86 nog maar  50 geslaagd ! We hopen dat daar nog wat bij komt na de herexamens maar het is schrikbarend. En dan te bedenken dat er in de vijfde al heel veel leerlingen zijn blijven zitten. Rebecca kon alleen maar over naar 6 VWO door Latijn te laten vallen en daarmee het Gymnasium op te geven. Jammer maar beter dan het jaar over te doen. Deze examenresultaten laten ook weer zien dat er heel wat mis is gegaan in de jaren dat Rebecca daar op school zat. Zo zei een scheikundedocent eens tijdens een tafeltjesavond dat op dat moment 4 Havo beter was dan 5 VWO. Best erg !

Maar Rebecca heeft het gehaald en daar zijn we ontzettend blij mee. En ze heeft hele leuke jaren achter de rug. Op het gebied van sport, reizen etc. was deze school, zeker voor Rebecca, perfect. Ze zijn met het schoolhockeyteam ooit tweede van Nederland geworden bij Mission Olympic, een hele ervaring ! Terwijl de rest van de school les had lekker met de bus naar Amsterdam om te hockeyen en te feesten, de school werd door 538 gekozen als 'leukste school van Nederland' waarmee ze ook weer twee feesten verdienden! Ze zijn als regionaal winnaar van Exxon Challenge door gegaan naar de landelijke finale, hebben diverse uitwisselingen meegemaakt met bijzondere ontmoetingen. De wintersport was leuk en de sportreis een topper. En dit zijn de dingen die haar vooral bij zullen blijven verwacht ik. De spanning en stress zullen op een gegeven moment vergeten zijn maar de mooie ervaringen die ze in deze zes jaar heeft opgedaan zullen haar zeker bij blijven...

Cijferlijst

 photo cijferlijstlog_zps2020ef21.jpg

Mijn ouders hadden nog een tweede fles champagne achtergelaten die de meiden bij het eten konden opentrekken...

 photo geslaagd4_zps9d3fb25f.jpg

Mijn personeelsuitje begon om vier uur. Ik moest op locatie centrum verzamelen voor het eerste deel. Nu had ik al doorgegeven dat ik misschien iets later zou komen en dat bleek maar goed ook want om half vijf stapte ik pas binnen. Daar bleek de activiteit, een cursus trommelen, net afgelopen. Maar het was leuk de pas gebouwde locatie nu te kunnen bekijken en ik kon meteen aansluiten bij de borrel.

Voor het tweede deel van de activiteit moesten we eerst een stukje fietsen. Bij het Geuzencollege in de Westwijk mochten we aanschuiven voor een heerlijk drie gangendiner verzorgd door leerlingen van het VMBO Horeca en Commercie. Nu waren onze verwachtingen van te voren niet heel hoog maar het bleek echt uitstekend ! We hebben gesmuld en het was heel gezellig.

Het derde deel vond plaats bij de surfplas. Daar namen we nog een afzakkertje terwijl we de zon onder zagen gaan. Een prachtig gezicht met dat glinsterende water erbij. Voor veel collega's was het weekend al begonnen en dat was maar goed ook want hier kwam je vanzelf in vakantiestemming.Een uur of twaalf was ik thuis. Tijd om de indrukken van de dag wat te laten zakken en na te genieten. Wat een heerlijk euforisch gevoel, een geslaagde dochter, een geslaagde dag....

 photo lef_zps04e2ed84.jpg

Reacties

Zo...een deel van de kerstfeestjes hebben we er inmiddels op zitten ! Het kerstfeest woensdagavond op school was weer heel gezellig. De kinderen zagen er allemaal prachtig uit en natuurlijk had ik mijzelf ook mooi aangekleed. Zo mooi om te zien hoe verrast de kinderen zijn als ze de juf zien in zo'n mooie jurk en met een prachtige strassketting om. Sommige meisjes kwamen meteen naar mij toe rennen met de woorden 'Wat zie je er mooi uit !', anderen staarden alleen maar met open mond. We verzamelden om vijf uur op school en in een lange rij liepen we daarna naar de kerk. Groep 4 voerde dit jaar de kerstmusical op en deed dat fantastisch. De viering zelf was ook erg mooi.

Na afloop van de viering liepen we terug naar school waar in elke groep een buffet was klaar gezet. Alle ouders hadden overheerlijke hapjes klaar gemaakt waar zowel de kinderen als de juffen erg van genoten hebben. Donderdagochtend begonnen we met samenzang op het plein. Gelukkig was het redelijk droog. Alleen op het eind begon het wat te miezeren. De kerk is helaas niet groot genoeg om alle ouders uit te nodigen vandaar dat alleen de ouders van de klas die de musical opvoert aanwezig zijn bij de viering. Bij de samenzang kunnen de ouders dan alsnog de liedjes horen die we de avond ervoor gezongen hebben. Voor de ouders is er dan ook warme chocomel. Erg gezellig altijd !

Op donderdagochtend heb ik altijd de peutergroep maar omdat er maar een klein groepje was sloot ik aan bij een kleutergroep. Ook wel heel gezellig zo'n ochtend met zijn tweetjes. En praktisch ! Terwijl ik de kinderen in het speellokaal bezig hield met wat spelletjes kon mijn collega alle kerstwerkjes afhalen en in tasjes doen. De peuters vonden het ook wel erg gezellig om met de grote kinderen te spelen.

 photo kerstbuffetlog_zps7896662b.jpg

De kinderen waren om kwart over twaalf uit waarna wij alle kerstversiering opruimden. Wat een klus altijd weer ! Om drie uur waren we klaar. Tijd voor een borrel ! Het eerste half uur waren we allemaal nog aan het bijkomen...iedereen was uitgevloerd. Theo had voor Turkse thee en glühwein gezorgd. Heerlijk ! Het was weer zo gezellig... Wat heerlijk dat ik op deze school mag werken !! En ik weet zeker dat iedereen dat zo voelde op dat moment.
De mannen hadden natuurlijk weer wat voorbereid voor de vrouwen. Ze stonden op, kondigden aan dat ze een PIEPshow voor ons gingen houden en vertrokken naar de gang. Nou we waren heel erg benieuwd !

Even later kwamen ze weer binnen met kerstmutsen op en snorren en sikjes van watten. Ze begonnen te zingen en tijdens het refrein begrepen we wat ze bedoeld hadden met 'PIEPshow'! Ze haalden allemaal een klein stukje piepschuim te voorschijn wat ze over onze hoofden fijn maakten terwijl ze zongen :' Let it snow, let it snow, let it snow' We kwamen niet meer bij van het lachen. Daarna gingen ze weer even terug naar de gang. Toen ze weer binnen kwamen hadden ze in plaats van kleine stukjes piepschuim hele grote platen piepschuim bij zich. Ook die werden verpulverd. De hele ruimte lag ermee bezaaid en alles zat onder, onze kleding, haren alles... Lang geleden dat ik zo ontzettend gelachen heb ! Wat een zooi !! :-)

 photo piepshow_zps425c0f8e.jpg

Daarna was het tijd voor de grote onthulling. Tijdens deze borrel zouden we erachter komen van wie wij de VIP waren geweest ! Iedereen had een paar regeltjes op papier moeten zetten voor zijn of haar VIP en dat voorlezen. Remke had een heel lied gemaakt voor....José ! Ik was best benieuwd wie José had want die was een paar keer flink verwend dus we hadden al eerder grapjes gemaakt dat het wel een hele rijke collega moest zijn. Eén keer werd er een grote bos bloemen bezorgd, ze kreeg de DVD van de Gruffalo na de valpartij voor de herfstvakantie (Hier nog te lezen) en hij heeft een keer heel de klas bezaaid met pepernoten. 

Remke besloot `s avonds te gaan strooien maar zag licht branden in haar lokaal. Gelukkig was het niet José maar de schoonmaakster die net klaar was met stofzuigen. Gelukkig vond ze het geen probleem dat de schone vloer werd bestrooid met pepernoten. Sterker nog...ze hielp mee ! Twee mega grote zakken ! Hij had eigenlijk nog een spoor vanaf de buitendeur naar de klas willen maken maar omdat de hele gang net in de chloor was gezet zag hij daar maar vanaf. José wist echt niet wat ze mee maakte de andere dag !

Ook nu had Remke zichzelf weer overtroffen ! Hij had drie liedjes voor José op papier gezet. Eén liedje ging natuurlijk over de..... Gruffalo !!  :-)

 

Op de wijs van : hoor wie klopt daar kinderen.

Hoor wie komt daar kinderen?
Hoor wie komt daar kinderen
Hoor wie valt daar zachtjes op de grond?
Het is de gruffalo zeker, die niet uitkijkt zeker,
`k zal eens even kijken naar haar wond.
De gruffalo, de gruffalo, brengt ons vandaag weer een bezoek,
en kijk uit je doppen, er ligt van alles om de hoek !

 photo gruffalolog_zpsda46b7a6.jpg

 

Natuurlijk was ik ook benieuwd wie mij had. Zelf dacht ik Marja maar het bleek Marlies te zijn ! Ze had een paar hele lieve regels op papier gezet.....

 photo vip4log_zps8ae529e8.jpg

Zelf maakte ik natuurlijk ook mijn VIP bekend. Ik had Dick. Voor hem had ik een keer chocolademunten met een gedichtje erbij in zijn postvak gedaan en een keer ijzerkoekjes gebakken. De ijzerkoekjes pasten niet in het postvak dus heb ik ze maar op het aanrecht gelegd in de hoop dat de eerlijke vinder ze door zou geven. Het lastige is dat Dick in het andere gebouw zit en collega's zich vast hebben afgevraagd wat ik daar deed. Dan was de kaart met gedicht naar zijn huisadres makkelijker. ;-)
Iedereen heeft deze VIP acties als zo leuk ervaren dat Marlies al opperde om voor volgend jaar weer iets leuks te verzinnen.

De rest van de borrel was ook nog heel gezellig en er werd volgens traditie weer Toko gehaald. Rond half negen fietste ik met kerstpakket weer naar huis. Een kerstpakket met allemaal lekkere dingetjes en een tafelhaard. Nu vind ik zo'n haard geweldig alleen volgens Luuk zijn ze levensgevaarlijk. Net even gegoogled en ik weet inderdaad niet of ik hem aan ga steken. Ik lees vervelende dingen over ongelukken met tafelhaarden. Iemand hier ervaring mee ? Nou we zien nog wel.

En nu hebben we lekker vakantie... Na een valse start met griepachtige verschijnselen ben ik nu nog even druk met administratie en andere verplichtingen maar met kerst ga ik heerlijk ontspannen genieten van alles en iedereen !

 









Reacties

 Op de laatste vrijdag van de zomervakantie beginnen we de ochtend op school eerst altijd met een vergadering. Daarna gaat iedereen naar zijn of haar klas om die verder in orde te maken en natuurlijk worden er tussendoor ook vakantieverhalen uitgewisseld. Als afsluiting van de dag is er dan altijd een uitstapje. Al een paar jaar wordt dit door dezelfde collega's georganiseerd en elk jaar is dat weer een groot succes. Om drie uur moesten we allemaal klaar staan in het speellokaal. Een aantal mensen kregen een kaart met vragen in hun handen en zij moesten door middel van de vragen die op de kaart stonden groepjes vormen. Er waren vragen als 'heb je deze vakantie een vulkaan gezien' maar ook wat algemenere vragen zoals 'heb je nagellak op'. Kon je een vraag met ja beantwoorden mocht je in het groepje.

Toen de groepjes gevormd waren kreeg iedereen een envelop met een onderdeel van een menu. Het groepje waar ik in zat had soep, een ander had het voorgerecht, een hoofdgerecht of het nagerecht. Daarna moest je met het groepje boodschappen gaan doen. Zo gelachen bij de Lidl ! Omdat deze supermarkt naast de school ligt en we snel terug moesten zijn met de spullen ging iedereen hier heen. Natuurlijk probeerde iedereen bij elkaar in het wagentje te spieken en kregen wij commentaar dat we allemaal blikken soep hadden terwijl de anderen met verse groente of fruit liepen. Nu was er wat soep betreft bij de Lidl niets anders dan in blik en omdat het snel klaar moest zijn konden we het ook niet zelf maken. Wat ook wel grappig was...we kwamen ook een paar kinderen tegen van school. Zij keken wat vreemd toen ze alle meesters en juffen tegelijk boodschappen zagen doen. En dan ook allemaal nog lachend en giechelend natuurlijk !

 photo happenentrappen_zps4f80c685.jpg

Toen iedereen terug was met de boodschappen kregen we een volgende opdracht. Het was de bedoeling dat we een fietstocht gingen maken en steeds op een andere locatie een gang zouden gebruiken. We kregen een foto van een huis te zien en moesten raden van wie dat huis was. Het eerste huis was het huis van een collega die helemaal achterin Schiedam woont. Hij heeft een heerlijke tuin aan het water en terwijl iedereen daar in het zonnetje plaats nam met een lekker glaasje dook ik met de anderen uit het soepgroepje de keuken in om de soep klaar te maken. Wel vreemd om in een vreemde keuken iets klaar te maken. We hebben echt alle laatjes en kastjes opengetrokken op zoek naar pannen, lepels en de blikopener.

 photo happenentrappen2_zpsf44f213c.jpg

Ziet er toch goed uit voor een bliksoepje ? En het smaakte ook nog eens prima gelukkig !

 photo happenentrappen3_zps2c86d93c.jpg

 photo happenentrappen4_zpscee761c7.jpg

Na de soep mochten we de volgende locatie raden aan de hand van de foto. Dit keer was het een locatie in Vlaardingen. Hier werden we getrakteerd op het voorgerecht in de vorm van twee heerlijke pastasalades. Inmiddels zaten we al aardig vol en was het maar goed dat we daarna weer een stukje mochten fietsen !

 

 photo happenentrappen5_zps8bb34a6a.jpg

Op de laatste locatie werd zowel het hoofdgerecht als het nagerecht bereid en genuttigd. Dit omdat het anders te veel tijd zou kosten om nog naar een vierde locatie te gaan. Het hoofdgerecht bestond uit diverse overheerlijke hapjes, zoals gamba's in knoflook, kippenpootjes en nog veel meer lekkers. Maar het laatste groepje dat toevallig uit allemaal mannen bestond had ook voor een echte klapper gezorgd. Zij kwamen naar buiten lopen met bakken ijs met vuurwerk erin. Verder hadden ze allemaal vers fruit, chocolade koffieboontjes, slagroom en een fles Port.

Als afsluiting zijn we weer met een groepje naar het Zomerterras geweest. Vaste prik ieder jaar al was het dit keer helaas maar een klein groepje dat kon. Er speelde een leuke band en het was nog erg gezellig. Tegen half één was ik thuis. Best moe na zo'n lange dag maar zeer voldaan. En na zo'n gezellige dag met collega's heb ik ook altijd wel weer zin gekregen in het nieuwe schooljaar !

 photo happenentrappen6_zpse01c49ae.jpg

Reacties

Het schooljaar zit er bijna op ! Nog twee dagen er tegenaan en dan begint de vakantie. De laatste weken zijn altijd best druk op school. Het afsluiten van het ene en het voorbereiden van het nieuwe schooljaar. Vanavond het afscheid en de musical van groep acht... Wat mijn studie betreft heb ik een week geleden nog een verslag ingeleverd en nu mag ik van mijzelf even vrij nemen tot na Londen. Even alle energie voor de laatste schoolweek en de voorbereidingen voor Londen. Als een soort feestelijke afsluiting van het schooljaar hebben we ook altijd nog een uitje met onze twee locaties. Soms een fietstocht met barbecue, vorig jaar een geweldige boottocht en dit jaar hadden we weer iets heel leuks ! Woensdagmiddag 26 juni moesten we om half vier verzamelen op Hoeve Bouwlust in Maasland. We werden welkom geheten met koffie en thee met een tompouce. Heerlijk buiten want het was prachtig weer !

 

 photo bouwlust_zps48319079.jpg

Daarna mochten we plaatsnemen in één van de twee huifkarren. Wij hadden een paar paarden voor de huifkar verwacht maar het bleken tractoren te zijn. Net zo leuk natuurlijk ! We reden van Maasland naar Schipluiden. Daar kreeg iedereen een GPS en een vragenlijst. In groepjes van vier moesten we een wandeling maken. Wat een uitvinding is die GPS ! Het was alleen wel wat onhandig dat ik en de GPS moest bedienen, die ik na iedere vraag opnieuw in moest stellen, de vragen moest opschrijven en ook nog af en toe een foto wilde maken. Ik kwam handen te kort zeg maar ;-)

 

 photo bouwlust2_zpsbdda60f1.jpg

 photo bouwlust4_zps3746edf0.jpg

 Natuurlijk probeerde iedereen elkaar te snel & te slim af te zijn... :-)

 photo bouwlust3_zpsb33aee63.jpg

Bij het eindpunt van de speurtocht werd nog even een groepsfoto gemaakt.

 

 photo bouwlust6_zps9ed71ff1.jpg

 En weer met de huifkar terug ! Heen op de bok, terug in de minder tochtige huifkar....

 photo bouwlust5_zps5c63da94.jpg

 Terug op de hoeve was het tijd voor een drankje en een overheerlijk buffet. Ik heb echt zelden zo lekker van een buffet gegeten ! Alles helemaal biologisch en ik denk dat je dat proeft.... En dan het heerlijke ijs toe ! Dit ijs maken ze zelf op de hoeve en ik kan mij niet herinneren dat ik ooit lekkerder ijs heb gegeten. We konden ook kiezen uit heel veel smaken. Het personeelsuitje was weer een groot succes !!

Reacties (1)
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen in deze categorie!
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Contact opnemen kan via onderstaande button

Welkom !

Welkom op mijn blog. Bloggen doe ik al sinds Januari 2004. Eerst een lange tijd bij weblog ,daarna een tijdje op mijn  eigen site en sinds September 2006 op Punt.nl. Veel lees en kijk plezier !    

 

Wie zijn wij?    

 

Kitty Juf op een basisschool,student Pedagogiek, gek op mijn kinderen, mijn vriend Ewout, Sushi & tapas,feestjes en festivals, reizen, wandelen, internet en schrijven.  

 

Rebecca 3e jaars student aan de Universiteit van Amsterdam, gek op Jeffrey, hockey & pianospelen en op stap gaan.  

 

Luuk 6e klas gymnasium, gek op hockey,de playstation, school en spelletjes doen.  

Categorieën
Link naar mijn reisblog

reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl