Things fall apart so that other things can fall together....
Humaniski '07- De laatste afdaling, 23 Januari
Ik merkte wel dat ik steeds moeilijker mijn bed uit kwam. Die nachten doorzakken en de sportieve prestaties die we overdag moesten leveren begonnen me een beetje op te breken... Wel een verrassing toen ik bij het wakker worden naar buiten keek, het had gesneeuwd ! Nu had ik wel gezien op internet voordat ik weg ging dat er sneeuw was voorspeld voor de laatste dag maar dat het echt zo was kwam toch nog als een verrassing.
 
humaniski76.jpg
 
Na het ontbijt, wat na een avond stappen bij mij grotendeels bestaat uit veel zwarte koffie en een beetje brood, liepen we richting skibus. Onze buschauffeur mocht niet rijden omdat hij ons die avond naar huis zou brengen en hij overdag dus nog even zijn rust moest nemen. Vreemd maar wel leuk om het dorp nu ineens helemaal wit te zien. Terwijl dit natuurlijk heel normaal is tijdens een wintersportvakantie !
 
Voor ons gevoel stopte de bus in the middle of nowhere maar uiteindelijk bleek het gelukkig maar een heel klein stukje lopen naar de gondel. We gingen nu met de panoramabahn Kitzbüheler omhoog, dezelfde berg als de tweede dag toen het beginnersclubje waaronder ik,  meteen alweer naar beneden kon omdat er nergens een beginnersafdaling bleek te zijn. Ik zag er dus best een beetje tegen op. Zeker nu het zo mistig was want meer dan een meter of vijf zicht had je niet.
 
 
humaniski77.jpg
 
humaniski78.jpg
 
humaniski79.jpg
 
Eigenlijk was het vandaag vrij skiën en konden de leraren er dus ook alleen op uittrekken maar gelukkig wilde Kees wel met ons mee. Kees durfde het ook alleen maar aan omdat Kim mee wilde gaan. Alleen Eef en ik waren nog over van het beginnersclubje ( De anderen zijn gaan wandelen ) en zo zouden we twee skileraren en twee leerlingen hebben.
Het was boven behoorlijk koud, dat waren we niet gewend. Een muts had ik niet, alleen een haarband maar ik kon gelukkig mijn capuchon nog opdoen.
Kees maakte nog even een foto van Eef en mij al viel dat niet mee met de dikke mist, de koude wind en de sneeuw die om je oren vloog !
 
 
humaniski80.jpg
 
Ik begon vol goede moed, het ging de dag ervoor toch ook lekker ? Dat positieve gevoel was ik helaas snel kwijt. Toen ik voor de zoveelste keer op een ijzig stuk op mijn plaat ging was ik het zat. Waren we er al bijna ? Nee dus....ik hoorde dat we bijna bij de berghut waren waar we zouden gaan eten ( ik heb niets besteld want ik kon geen hap door mijn keel krijgen) maar dat we daarna nog een stuk moesten skiën naar de stoeltjeslift en we daarna nog een afdaling te goed hadden. Inmiddels had ik hartkloppingen gekregen, had het ondanks de kou zo heet dat ik mijn jas open ritste en mijn haarband afrukte en kreeg tot overmaat van ramp ook nog kramp in mijn kuit. Het scheelde niet veel of ik was in janken uitgebarsten daar op de piste !
( Toen ik dit later aan Henri vertelde zei hij dat hij wel vaker huilende vrouwen tegen kwam op de piste... haha ik vond dat niet eens raar om te horen !  )
 
humaniski81.jpg
 
Eindelijk waren we bij de berghut. Maar....dus nog niet eens op de helft van de tocht !
Hier staan Eef en Kim voor de berghut waar het binnen nog wel heel gezellig was al kon ik daar niet echt van genieten nu....
 
humaniski82.jpg
 
Het laatste stuk had ik alleen echt niet gered. Gelukkig heeft Kees me beneden gekregen door zelf achteruit te skiën zodat ik zijn skistokken vast kon houden en zo in zijn spoor beneden kwam. Er was nog wel even een spannend moment toen we bijna samen beneden lagen.... Kees vroeg mij om het ook een beetje in de gaten te houden omdat hij achteruit moest skiën. Dus af en toe riep ik ' Snowboarder ! ' ofzo....
 
Nu zag ik ook niet alles omdat Kees tijdens de bochten af en toe in mijn gezichtsveld stond. Een soort dode hoek zeg maar... Ineens riep Kees : ' Remmen !' Ik remde ook mee maar op dat ijzige stuk gleden we met zijn tweeën nog een eind door.  Net aan de rand van de piste kwamen we tot stilstand. Best even schrikken dus. Vooral voor Kees want ik zag het pas toen we helemaal stil stonden.
 
Gelukkig kwamen we ( ik zeker dankzij Kees ! ) veilig beneden. Wel balen dat Eef nog flink gevallen is. Ze deed het echt super, ook op de steile ijzige stukken maar bij de laatste afdaling naar de skilift ging het toch nog fout. Ze viel echt hard maar gelukkig bleek het achteraf nog mee te vallen.
 
Ik moest nog wel even lachen onderweg. Toen ik zo met Kees naar beneden ging kwam het groepje snowboarders langs. ' Ja hoor ! ' , werd er geroepen : ' Ze heeft haar prijs gister binnen gehaald en nu kan ze het ineens niet meer !'
 
Toen we bij de gondel aankwamen zag ik Tanja staan wachten. Het clubje snowboarders was nog even een afdaling doen en zij zou daar wachten. Alhoewel een warme douche in het hotel me ook wel aantrekkelijk leek besloot ik samen met Tanja te wachten. Alleen wachten is helemaal erg ! Gelukkig had Tanja wel een liga bij zich want met een vrijwel lege maag ging ik inmiddels bijna van mijn stokje. Ik had het ook heel koud gekregen en toen ik mijn hand door mijn haar wilde halen riep Tanja dat ik dat echt niet doen moest omdat mijn haar anders af zou breken. Mijn haar was helemaal bevroren !! We hebben even gezellig staan kletsen en toen ging de tijd toch nog wel snel. We namen de gondel naar beneden....
Hier Mark en John, de laatste ook met bevroren haren ! In de gondel werden de snowboards bekeken. Er zaten heel wat groeven in door de kiezels waar ze overheen gegleden waren. Dat was minder leuk dus, al waren de meeste boards gelukkig gehuurd.
 
humaniski83.jpg
 
Beneden was het ook nog heel gezellig. Ik begon met een koffie maar ik knapte er niet erg van op. Op aanraden van Mari Louise en Tanja nam ik toch maar zo'n heerlijke glühwein waardoor ik me inderdaad ineens veel beter voelde ! ( Drank maakt misschien meer kapot dan je lief is maar het helpt je toch ook wel vaak om je beter te voelen.  )
 
humaniski85.jpg
 
humaniski84.jpg
 
We hebben een paar bussen voorbij laten gaan maar daarna moesten we toch echt terug. In het hotel hadden we geen kamer meer, die hadden we `s ochtends al moeten verlaten. Onze koffers stonden weer in dezelfde ruimte als waar we ons omgekleed hadden bij aankomst. Er waren een paar kamers beschikbaar om je te douchen. Dit was behalve lastig, met al je douchespullen en verschoning in de hand op de deuren kloppen waar er een kamer vrij was ( mijn sokken was ik onderweg al verloren hahaha..), ook wel lachwekkend en gezellig. Die volle hotelkamer die als wachtkamer diende voor de douche, waar snoep werd rondgedeeld, TV gekeken, gelezen, gedronken, gekletst.
Toen ik klaar was liep ik naar beneden. Nog een paar uurtjes en dan zouden we alweer vertrekken. De gedachte maakte me niet echt blij....
 
 

Reacties

Jochie op 21-03-2007 12:38
Misschien had je met een vaatje glühwein om je nek moeten gaan skiën, had je vast ook geen kramp gehad....tipvoor een volgende keer ?
Ria Kuipers op 21-03-2007 22:48
Zo...sportieveling.Het was toch wel behoorlijk afzien, als ik dit relaas zo leed. Doe mij maar een warm land-;)
Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Contact opnemen kan via onderstaande button

Welkom !

Welkom op mijn blog. Bloggen doe ik al sinds Januari 2004. Eerst een lange tijd bij weblog ,daarna een tijdje op mijn  eigen site en sinds September 2006 op Punt.nl. Veel lees en kijk plezier !    

 

Wie zijn wij?    

 

Kitty Juf op een basisschool,student Pedagogiek, gek op mijn kinderen, mijn vriend Ewout, Sushi & tapas,feestjes en festivals, reizen, wandelen, internet en schrijven.  

 

Rebecca 3e jaars student aan de Universiteit van Amsterdam, gek op Jeffrey, hockey & pianospelen en op stap gaan.  

 

Luuk 6e klas gymnasium, gek op hockey,de playstation, school en spelletjes doen.  

Categorieën
Link naar mijn reisblog

reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl