Things fall apart so that other things can fall together....
Een zeedag, 25 juli 2014

Nadat we heerlijk een beetje hadden uitgeslapen liepen we naar het buffetrestaurant. Tot half tien kon je in La Caravella ontbijten en daarna kon je terecht in het buffetrestaurant of bij het buitenrestaurant. Nu was het nog niet echt lekker om buiten te zitten dus namen we binnen plaats. In het buffetrestaurant was ongeveer hetzelfde te verkrijgen als dat we normaal van de kaart bestelden en het smaakte net zo goed.

Na het ontbijt dronken we koffie bij de zwembadbar. Jammer dat het erg fris was ! Het zou weinig zwemmen en zonnen worden deze dag maar we vermaakten ons weer met spelletjes, lezen, luieren enz.

 

Zelfs met die kou ging een overheerlijke ijskoffie er nog wel in !

Normaal gesproken gingen we tussen de middag niet in het restaurant eten maar haalden dan een kleine hap in het buffetrestaurant of bij het buitenbuffet maar nu met die kou was het eigenlijk wel heel relaxed om voor de lunch ook lekker uit eten te gaan. En zo namen we plaats in la Caravella voor een heerlijke uitgebreide lunch van vier gangen.

Na de lunch gingen we weer verder met spelletjes doen. Er was trouwens genoeg te doen op de boot ! Er was een talentenjacht, een theatershow voor kinderen, knutselactiviteiten, muziek, lezingen etc. maar wij kozen voor een spelletje Yahtzee. Zelf ben ik op een gegeven moment ook gewoon nog even lekker op bed wat gaan lezen en Luuk is naar de sportschool geweest. Terwijl hij op een fiets zat en over het water uitkeek zag hij ineens twee scholen met dolfijnen voorbij komen. Heel dichtbij ! Jammer dat hij zijn ervaring alleen met een groep Fransen kon delen die op dat moment ook aan het sporten waren in plaats van met ons. Hij was ook even bang dat we hem niet zouden geloven. Natuurlijk geloofden we hem wel ! Er was eerder trouwens ook een walvis gespot.

Die avond was er Flamenco in het theater. Niet echt aan Luuk besteed maar ik vond het erg leuk. Geweldig trouwens dat er elke dag een ander thema is in het theater waardoor het programma heel divers is. De ene keer meer zang en dans, dan weer meer circus... Iedereen komt op deze manier aan z'n trekken. Na het theater dronken we nog een aperitiefje in de pianobar tot het tijd was om naar het restaurant te gaan.

We hebben trouwens nog zo ontzettend gelachen aan tafel... Inmiddels werden we knetter gek van de fotografen overal op het schip. In het begin speelden we het spelletje nog mee en gingen we op de foto maar na een tijdje waren we het zat. Als we zeiden dat we geen zin hadden om op de foto te gaan bleven ze doorzeuren. Ik had één van de eerste dagen al bijna ruzie met een fotograaf gehad. Saskia en John werden een keer als stel aangezien en met een romantische achtergrond op de foto gezet. Zij lagen uiteraard in een deuk en waren erg benieuwd hoe de foto geworden was. Steeds hadden we gekeken maar we hadden 'm nog niet kunnen ontdekken.

En ineens zag ik de foto ! Ik besloot even een foto te maken met mijn camera zodat ik de foto kon laten zien aan Saskia en John. Wat ik niet door had was dat de fotograaf achter mij stond die mij nors toesnauwde dat ik de foto van mijn mobiel moest verwijderen. Ik legde uit dat ik de foto alleen aan mijn vrienden wilde laten zien en liet ook zien dat ik even snel geklikt had en dat de foto niet geschikt was om af te drukken. Hij was niet voor rede vatbaar en ik moest de foto verwijderen. Nu snapte ik op zich zijn punt wel en vond ik het ook wel terecht dat ik de foto moest verwijderen maar de toon kon anders. Het was sowieso een naar mannetje dat altijd ongeduldig werd als iemand niet precies in de positie ging staan die hij had bedacht. Ik heb ook weinig foto's gezien van zijn hand die mooi waren. Bijna iedereen stond er verschrikt of bang op.

Met een tweede fotograaf kreeg ik bijna ruzie toen wij onze foto's bekeken ( gemaakt door zijn norse collega) en hij vroeg wat wij er van vonden. Ik vertelde hem eerlijk dat ik de foto's niet mooi vond en dat mijn foto's mooier waren. Eerlijker, echter... Oké dat vond hij niet leuk om te horen. Ik maakte geen vrienden op deze manier ! ;-)

Toen we het de avond ervoor aan tafel over de norse vervelende fotograaf hadden maakten we het plan om als hij weer langs kwam om foto's te maken we steeds onze ogen dicht zouden doen. We besloten dat alvast even te oefenen...

Deze avond begon Amy aan tafel meteen over de fotograaf. 'Oooh ik kan niet wachten tot hij komt !' begon ze. Ze had zo veel zin in de grap. We wisten niet zeker of de fotograaf zou komen maar het was weer gala avond dus de kans was groot. Ineens waren we rustig aan het eten toen Amy een harde kreet slaakte. 'Jaaaa daar is hij !!!' De fotograaf keek verbaasd onze kant uit waar wij inmiddels geen van allen onze lach meer konden inhouden. Ik zag meteen dat het een fotograaf was die we nog niet eerder hadden gezien. Maar ach, ruzie met een derde fotograaf kon er ook nog wel bij. :-) 

De fotograaf werd lichtelijk gefrustreerd toen we bij elke foto op het moment dat hij klikte onze ogen sloten. 'Please, eyes open !!' riep hij op een gegeven moment uit. En die halfgare foto's stonden de andere dag weer netjes tussen de andere foto's op de fotogallerij haha....

Na het eten zijn Luuk, Saskia, Amy en ik nog even naar de Caruso lounge  geweest. Op een gegeven moment wilden Saskia, Amy en ik dansen en Luuk zou onze plaatsen wel vrij houden. Ineens zag ik een vrouw bij hem staan en zag dat Luuk op de plaatsen wees en naar ons. Duidelijk dat hij haar vertelde dat de plekken bezet waren omdat wij aan het dansen waren. En het volgende moment zag ik haar en haar familie gaan zitten.

Ik besloot mij er maar mee te bemoeien... Toen Luuk mijn vermoeden bevestigde dat ze gewoon maling had aan wat hij zei nam ik plaats naast haar. Er was al niet veel ruimte dus ze moest wel opschuiven waardoor ze nu helemaal klem zat. Ik vroeg haar of ze Engels sprak en ze bleek uit Engeland te komen. Daarna ging ik door met vragen. 'Had ze niet begrepen wat mijn zoon haar vertelde ? Vond ze het niet nodig om naar een kind te luisteren ?' Volgens mij had hij toch duidelijk verteld dat de plaatsen bezet waren. Daarna heb ik haar gevraagd om heel snel een andere plaats te zoeken. Uiteindelijk stond ze op maar niet zonder Luuk een 'Fuck you' toe te roepen. Ze zag er uit als een nette Engelse lady...schijn bedriegt !

De andere dag zaten we per ongeluk naast hen in de pianobar. Ze deden net of ze ons niet zagen. Luuk merkte op dat hij graag naar ze toe was gelopen om te vertellen dat die plaatsen waar zij zaten bezet waren. Was een goede grap geweest maar dat hebben we toch maar niet gedaan. ;-)

 Luuk in de Caruso Lounge

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Contact opnemen kan via onderstaande button

Welkom !

Welkom op mijn blog. Bloggen doe ik al sinds Januari 2004. Eerst een lange tijd bij weblog ,daarna een tijdje op mijn  eigen site en sinds September 2006 op Punt.nl. Veel lees en kijk plezier !    

 

Wie zijn wij?    

 

Kitty Juf op een basisschool,student Pedagogiek, gek op mijn kinderen, mijn vriend Ewout, Sushi & tapas,feestjes en festivals, reizen, wandelen, internet en schrijven.  

 

Rebecca 3e jaars student aan de Universiteit van Amsterdam, gek op Jeffrey, hockey & pianospelen en op stap gaan.  

 

Luuk 6e klas gymnasium, gek op hockey,de playstation, school en spelletjes doen.  

Categorieën
Link naar mijn reisblog

reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl