Things fall apart so that other things can fall together....
Lissabon, 24 juli 2014

Toen we die ochtend wakker werden en naar buiten keken zagen we al het enorme Christusbeeld 'Cristo Rei' aan de overzijde van de Taag. We waren al bijna in de haven van Lissabon waar we die ochtend zouden aanmeren. Toch besloten we nog even op ons gemak te ontbijten. We hadden heel de dag en na een goed ontbijt konden we er wat langer tegenaan. Het ontbijt op de boot was voor Luuk de maaltijd waar hij het meest van genoot. Sowieso het Engelse ontbijt maar ook de eieren met alles er op en er aan en de heerlijke wafels. Het was ook overheerlijk allemaal...

Na het ontbijt liepen we snel de loopplank af, klaar voor onze dag in Lissabon ! Weer lagen we midden in het centrum maar we moesten wel even kijken hoe we moesten lopen. Eerst liepen we op goed geluk maar een stukje. Ons doel was tram 28 zoeken. Omdat Lissabon op een heuvel ligt is het handig om de tram omhoog te pakken en dan naar beneden te lopen. Verder is het natuurlijk gewoon super leuk om in zo'n klassieke tweeassige tram te zitten.

We hadden al even gelopen door wat straatjes met voornamelijk woonhuizen en besloten toch maar een kaart te kopen. Na een paar keer gevraagd te hebben waar we de tram het beste konden pakken kwamen we er uiteindelijk.

We hoefden maar even te wachten op de tram en we hadden zowaar een zitplek ! Toen we later opnieuw probeerden de tram te pakken was die overvol en ook het tramhokje barste uit zijn voegen. De tram bleek een behoorlijk populair vervoermiddel onder toeristen ! Ik vond het in ieder geval erg leuk. In de tram raakten we aan de praat met een jong stel uit Nederland die hun strandvakantie onderbraken voor een dagje Lissabon. Van hen hoorden we dat ze deze dag speciaal hadden uitgekozen omdat het die dag niet al te warm zou worden. Een graad of 26. Wij hadden geen keuze voor ons bezoek en hadden dus gewoon erg veel geluk. Het was heerlijk weer maar niet te warm gelukkig.

Wat een prachtige stad is Lissabon ! Ik wil hier echt nog een keer terugkomen. Al hadden we hier een hele dag de tijd, het was te kort. We hebben genoten. Veel gezien maar ook heerlijk relaxed genoten van een kopje koffie, een beetje gewinkeld. Zo gelachen in een winkeltje waar Saskia een armband kocht die gemaakt was van kurk, waar Portugal bekend om staat.

We maakten een praatje met de man en natuurlijk wilde hij weten waar we vandaan kwamen en hoe lang we in Lissabon zouden blijven. Toen hij hoorde dat we met het cruiseschip waren was hij meteen geïnteresseerd. Ja hij had de boot al zien liggen en volgens hem was het maar eng. 'Denk aan de Titanic !' merkte hij op. Saskia draaide de nieuw gekochte armband rond om haar pols en sprak ernstig. 'Als deze armband over honderd jaar gevonden wordt op de zeebodem dan denk je aan mij !' De man schoot in de lach en ik kwam ook echt niet meer bij. :-)

Standbeeld uit 1775 van de toenmalige koning Jozef

Paleisplein Praca do Comercio

Wat wel een sluier over deze dag wierp was dat het de dag was dat Mila begraven werd. Al had ik de zaterdag voor vertrek al afscheid van haar genomen het voelde toch ontzettend rot dat ik er juist deze dag niet bij kon zijn. Ik wist dat Rebecca wel ging maar ik had de exacte tijd niet in mijn hoofd opgeslagen. En toen kwamen we langs de kathedraal van Lissabon. Daar brandde ik een kaarsje voor Mila en had ik tijd om even in alle rust bij haar stil te staan. Later bleek dat dit precies het moment was dat iedereen thuis afscheid van haar nam. Een bijzonder moment.

Kathedraal van Lissabon

Even uitrusten in de schaduw met een koel drankje en wifi

Het uitzicht op de boot vanaf het terras

Saskia, Luuk en ik zijn nog naar een uitkijkpunt gelopen. Het was even klimmen maar het uitzicht was geweldig ! Vanaf hier hadden we ook goed zicht op Castelo de Sao Jorge, het kasteel dat we graag wilden bezoeken maar helaas was de weg die we moesten volgen afgesloten. We kwamen er niet goed achter of het hele kasteel op dat moment niet te bezoeken was of dat alleen een deel was afgesloten en we er misschien vanaf de andere kant wel hadden kunnen komen. Als we meer tijd hadden gehad hadden we dat nog wel uitgezocht maar een dag is natuurlijk zo om en dan moet je keuzes maken.

Vanaf het uitkijkpunt

We hadden ook graag met de elevador de Santa Justa naar het hoger gelegen Carmoplein gegaan maar helaas stond hier een mega lange rij. Buiten het hoogseizoen is zo'n attractie beter te bezoeken denk ik. Maar we hebben de bijzondere lift gezien en Saskia, Luuk en ik zijn zelf later nog naar het Carmoplein gelopen om het gelijknamige klooster te bezoeken.

Groepsfoto op het Rossioplein 

Na het bezoek aan het Rossioplein splitsten we weer op. John en de meiden wilden wat winkelen en een ritje maken met een tuctuc en Saskia, Luuk en ik wilden graag het Carmoklooster bezoeken. Daar hebben we geen spijt van ! Al staat er nog maar een deel overeind het was nog steeds een indrukwekkend bouwsel.

Het Carmoklooster werd in 1389 gesticht door de Portugese ridder Nuno Alvares Pereira voor de Karmelieten. Op 1 november 1755 werden het klooster en de kerk voor een groot deel verwoest tijdens de aardbeving in Lissabon. Het gebouw is tegenwoordig een archeologisch museum en hoofdkwartier van de Guarda Republicana.

Onderstaande foto heb ik gemaakt in een spiegel terwijl Saskia van mij een foto maakt, een grappig effect...

 

En daarna was het tijd om terug naar de boot te gaan... Het bleek nog een aardig stukje lopen dus we moesten er de vaart inzetten. Het enige nadeel van een cruise, als je te laat bent vaart de boot gewoon weg. Wachten doen ze echt niet op je ! Terug pakten we meteen de goede weg naar de boot. Als we die ochtend eerst een stukje langs het water hadden gelopen in plaats  van zomaar het eerste de beste straatje in te gaan hadden we geen kaart nodig gehad en waren we meteen al op het paleisplein uitgekomen. Het was eigenlijk best simpel !

 Het uitvaren met de Opera was steeds opnieuw een belevenis. Altijd hoorde je uit de luidsprekers een bekend Operanummer gevolgd door de scheepstoeter. Ik kreeg er gewoon kippenvel van zo mooi vond ik dat. Maar het uitvaren in Lissabon sloeg alles. De stad Lissabon was prachtig om te zien vanaf het water en het was heel bijzonder om nu echt onder de 'Ponte 25 de Abril' door te varen. Even leek het of het niet zou gaan passen maar dat was uiteraard gezichtsbedrog, de brug is met 70 meter hoog genoeg.

Bij het passeren van het Christusbeeld klonk opnieuw een aantal keer de scheepstoeter. Dit was uit respect voor alle slachtoffers van de MH17. Veel van de personeelsleden van de Opera afkomstig uit Maleisië hadden een paar dagen eerder dezelfde route afgelegd dus voor hen kwam het helemaal erg dichtbij. Zelf had ik doordat ik alleen met Mila bezig was verder weinig van de ramp meegekregen. Het enige was een sms van Rebecca op het moment dat het net gebeurd was toen ik nog in shock op school was en later wat regels in het AD. Beelden had ik er verder nog niet echt van gezien. Heel raar maar bij het horen van dit saluut drong het besef van deze verschrikkelijke gebeurtenis pas echt tot mij door. Of het nu pas binnen kwam...

 

Die avond was er een one man show in het theater. Wat was die man geweldig ! Van het begin tot het eind hebben we gelachen om hem en zijn buikspreekpop. Maar helemaal top was het toen hij drie willekeurige mensen in het publiek aanwees om mee te doen. Zij moesten hun mond bewegen wanneer hij hen in de hand kneep en dan voorzag hij ze van tekst. Zo komisch !

Daarna konden we weer aanschuiven voor het diner. Wederom overheerlijk en we werden weer voortreffelijk verzorgd door onze vaste obers Jayson en Zainul.

 

Die avond kwamen we tot de ontdekking dat er nog een super leuke bar was op het schip, de Caruso Lounge. Grappig dat we die eerder nog niet ontdekt hadden. Een geweldige ruimte met heerlijke banken en stoelen en een gezellige dansvloer. Er bleek carnaval te zijn. Omdat op het personeel na uiteraard niemand zijn verkleedkleren had meegenomen op cruise lagen er voor iedereen maskers en hoedjes klaar. Natuurlijk heb ik meegedaan met de polonaise, daar ben ik gek op ! :-) Gezelligheid kent geen tijd en dus was het ineens laat. Gelukkig konden we de andere dag uitslapen want dan zaten we weer een dag op zee...

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Contact opnemen kan via onderstaande button

Welkom !

Welkom op mijn blog. Bloggen doe ik al sinds Januari 2004. Eerst een lange tijd bij weblog ,daarna een tijdje op mijn  eigen site en sinds September 2006 op Punt.nl. Veel lees en kijk plezier !    

 

Wie zijn wij?    

 

Kitty Juf op een basisschool,student Pedagogiek, gek op mijn kinderen, mijn vriend Ewout, Sushi & tapas,feestjes en festivals, reizen, wandelen, internet en schrijven.  

 

Rebecca 3e jaars student aan de Universiteit van Amsterdam, gek op Jeffrey, hockey & pianospelen en op stap gaan.  

 

Luuk 6e klas gymnasium, gek op hockey,de playstation, school en spelletjes doen.  

Categorieën
Link naar mijn reisblog

reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl