Things fall apart so that other things can fall together....
Le Havre & Honfleur, 28 juli 2014

Na het ontbijt stond er een pendelbus klaar om ons naar het centrum van Le Havre te brengen. Bij een groot winkelcentrum stapten we uit. John en de meiden besloten de dag in Le Havre door te brengen en begonnen in het winkelcentrum. Saskia, Luuk en ik wilden Le Havre uit. Ik had gelezen dat Le Havre zelf een nogal onaantrekkelijke stad was en onze eerste indruk bracht ons niet op andere gedachten. We hadden drie plaatsen waar we wel naar toe wilden. Étretat, Rouen of Honfleur. Luuk en ik waren in alle drie de plaatsen al eens geweest tijdens onze vakantie in Normandië in 2007 maar ze waren allen de moeite waard voor een tweede bezoek.

Bij het busstation vroegen we hoe het zat met de bustijden. Het bleek dat Étretat en Rouen meteen afvielen want dat was niet te doen met de bus. Honfleur wel alleen waarschuwde de vrouw achter de balie ons voor de drukte. Er konden ongeveer 60 mensen mee en vol is vol. Ze raadde aan dus zeker niet te gokken op de laatste bus terug omdat we dan het risico zouden lopen niet mee te kunnen en daardoor de boot zouden missen of een peperdure taxi zouden moeten nemen. Verder vertelde ze dat we beter in de bus kaartjes konden kopen. Ook omdat we daar voor Luuk een kindertarief zouden moeten betalen. We waren erg blij dat deze vrouw zo goed Engels sprak en ze er duidelijk plezier in had ons te helpen. Dat zijn we niet gewend in Frankrijk !

Omdat we nog twee uurtjes moesten vol maken voordat de bus vertrok besloten we eerst koffie te drinken op een terras. Daarna liepen we nog even naar het winkelcentrum om de tijd vol te maken.

Een klein half uurtje van te voren liepen we naar de bushalte. Daar stond er voor de bus naar Honfleur inderdaad al een flink aantal mensen. We besloten er bij te staan en er maar het beste van te hopen. In de bus wilde ik kaartjes kopen maar ik had alleen een briefje van €50. De chauffeur bleek geen wisselgeld te hebben en hij wees op het busstation waar ik kaartjes kon kopen. Tja dat ging natuurlijk niet. Als we nu de bus uit zouden gaan waren onze plaatsen weg. Er waren nu al mensen die niet mee konden omdat de bus vol was. Fijn advies van de vrouw van het busstation !! Bovendien bleek later dat we nu veel meer geld kwijt waren omdat we geen retour konden kopen in de bus. En de kinderkorting bleek maar 50 cent ! Achter ons stond een stel waar we eerder bij het station al even mee hadden gekletst. Leuke mensen die ook bij ons op de boot zaten al hadden we ze nog niet eerder hadden gezien.

De man bood aan mijn briefje van vijftig te ruilen voor twee briefjes van twintig zodat we in ieder geval nog met deze bus meekonden. Later zou hij dat tientje dan wel teruggeven. Ik nam het aanbod uiteraard aan maar dacht wel dat ik dat tientje kwijt zou zijn. Niet omdat ik de man niet vertrouwde maar we hadden geen naam of hutnummer en op zo'n schip kwam je elkaar ook niet snel toevallig tegen. In ieder geval waren we blij dat we een plek hadden in de bus. Er brak zelfs nog een heuse ruzie uit toen een deel van een groep niet mee kon. Ook best raar dat midden in het hoogseizoen de bus naar Honfleur maar een paar keer per dag rijdt. En het was nu niet extra druk door ons cruiseschip, de vrouw van het busstation zei dat elke dag de bus overvol was.

De busrit was leuk maar wel opvallend dat hoe dichter we bij Honfleur kwamen hoe meer wolken er aan de lucht kwamen... Ik had Honfleur al eens met regen bezocht en ik had zo gehoopt dat ik het nu met een stralend zonnetje mocht bezoeken.

Toen we uit de bus stapten was er zowaar een beetje zon ! Maar zoals op de foto's te zien pakten de wolken al snel weer samen. Verder was Honfleur nog net zo leuk en schilderachtig als in mijn herinnering. We slenterden wat door de straatjes, bekeken wat winkeltjes en bezochten natuurlijk Sainte-Catherine, de oude kerk uit de 15e eeuw.

Sainte-Catherine

 

Helaas begon het uiteindelijk echt te regenen. En wat kan je dan beter doen dan kerken bezoeken en eten ? Dus na het bezoek aan de Sainte - Catherine namen we plaats op een terras. Luuk heeft het nog steeds over het heerlijke stokbrood met hamburger/tartaar en friet ! 

Helaas moesten we na de laatste hap meteen afrekenen en opschieten, de heerlijke wijn moesten we laten staan. De op een na laatste bus zou bijna vertrekken en het was nog even lopen. Bij het busstation stond een bus te wachten maar dat bleek niet de goede bus. De chauffeur zei dat we de bus aan de andere kant van het busstation moesten pakken. Met een aantal andere Nederlanders die stonden te wachten haasten we ons naar de andere kant maar we zagen nergens iets wat op een bushalte leek. Inmiddels liepen er meer Nederlanders doelloos rond op zoek naar een bushalte.

We besloten maar terug te lopen naar het busstation en binnen bij het loket te vragen vanwaar de bus naar Le Havre vertrok. Inmiddels was de tijd dat de bus zou vertrekken al verstreken dus we waren ook bang dat we door het heen en weer lopen de bus al hadden gemist. De vrouw was verdiept in een computerspelletje en schrok duidelijk een beetje van al die ongeduldige mensen aan het loket. Ze sprak geen woord Engels en had ook geen idee of de bus naar Le Havre al geweest was. Nu was het maar een klein busstation en de halte waar volgens haar de bus zou stoppen vlak voor haar neus. De chauffeur die ons eerder verkeerd had gestuurd stond ook nog te wachten. Weer stapte ik de bus in en zei hem dat hij ons mooi verkeerd had gestuurd. Hij begon terug te praten in het frans en het interesseerde hem geen fluit. Een man in de bus liep naar voren en begon te vertalen. Volgens de chauffeur had hij ons helemaal niet verkeerd gestuurd. Toen ik dat zei tegen de mensen die buiten stonden te wachten reageerden zij ook boos. Er waren er heel wat die in de bus hetzelfde hadden gevraagd en allemaal had hij ze de verkeerde kant op gestuurd.

Eén van de mensen sprak uit dat Frankrijk een leuk land is maar dat er geen fransen zouden moeten wonen en ik kan mij daar alleen maar bij aansluiten. Wat wel heel grappig was is dat we met alle Nederlanders daar wel veel lol hebben gehad. Het schept toch een band al dat zoeken, zeuren en klagen met z'n allen ;-) Uiteindelijk kwam de bus toch nog en pasten we er met zijn allen in.

Bij het busstation in Le Havre besloot Saskia alvast naar de boot te gaan en Luuk en ik gingen nog even de stad in. In Le Havre scheen de zon natuurlijk weer volop. We bekeken wat winkeltjes maar hadden het op een gegeven moment ook wel weer gezien. We merkten bovendien dat we best moe waren dus besloten we weer op de pendelbus richting boot te stappen. Ook in deze bus was het erg gezellig. Ik kwam in gesprek met een stel uit Denhaag die een zoon hadden van dezelfde leeftijd als Luuk. Luuk en de jongen vertrokken samen op de boot meteen richting Gamehal en ik zocht Saskia op en genoot nog even van de zon met een overheerlijke cocktail.

Die avond was er opera in het theater. Ik vond het erg mooi ! Vooral toen het licht uit ging en er een geweldige zanger opkwam terwijl hij een nummer uit de musical 'het spook van de opera.' ten gehore bracht.

Na het theater dronken we een aperitief in de pianobar. Daar was een waanzinnige jazzzangeres aan het zingen. Het was bijna jammer toen het tijd was om te gaan eten... Bijna dan hè want ook het diner was altijd een klein feestje op zich. Ik genoot die avond van een heerlijke grote wienerschnitzel met een bord vol friet. Meestal bestond de maaltijd uit heel exclusieve en chique gerechtjes waar ik uiteraard van genoot maar moet zeggen dat deze 'simpele' maaltijd ook wel eens heerlijk was.

Na het eten wachtte mij nog een verrassing ! Toen we na afloop het restaurant uitliepen stond daar de man uit de bus met een tientje in zijn hand te wachten. In een gesprek hadden we het erover gehad dat wij de tweede diner zitting hadden en blijkbaar had ik ook de naam van het restaurant vermeld. Zo ontzettend lief want hij heeft vast wel even moeten wachten. Ik bedankte hem nog eens hartelijk. Hij heeft er voor gezorgd dat wij die dag een bezoek konden brengen aan Honfleur.

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Contact opnemen kan via onderstaande button

Welkom !

Welkom op mijn blog. Bloggen doe ik al sinds Januari 2004. Eerst een lange tijd bij weblog ,daarna een tijdje op mijn  eigen site en sinds September 2006 op Punt.nl. Veel lees en kijk plezier !    

 

Wie zijn wij?    

 

Kitty Juf op een basisschool,student Pedagogiek, gek op mijn kinderen, mijn vriend Ewout, Sushi & tapas,feestjes en festivals, reizen, wandelen, internet en schrijven.  

 

Rebecca 3e jaars student aan de Universiteit van Amsterdam, gek op Jeffrey, hockey & pianospelen en op stap gaan.  

 

Luuk 6e klas gymnasium, gek op hockey,de playstation, school en spelletjes doen.  

Categorieën
Link naar mijn reisblog

reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl