Things fall apart so that other things can fall together....
Southampton, 29 juli 2014

Die ochtend gebruikten we het ontbijt in La Caravella. Daarna liepen we naar restaurant L'Approdo waar de Engelse douane iedereen aan boord controleerde. Je moest je paspoort of ID kaart in de aanslag houden en daar wierpen ze een korte blik op. Dat ging vlot, dit keer ook geen probleem met de andere achternaam van Luuk. Zou wat zijn, nog even op de laatste dag ;-)

Na een korte wandeling stonden we al snel in het centrum. We dronken koffie bij de Starbucks. De koffie smaakte nergens naar maar er was Wifi ! Even whatsappen met het thuisfront voordat we Southampton ingingen.

Ik had in Londen mijn hart al verloren aan Engeland maar na Southampton is die liefde nog meer gegroeid. Wat een heerlijk land en wat een geweldige mensen. En wat is Southampton gaaf !!! Eén en al cultuur en geschiedenis... Southampton, de grootste havenstad van Engeland, ooit de vertrekplaats van de Titanic en de stad waar Jane Austen veel vakanties doorbracht en uiteindelijk een paar jaar woonde.

Heerlijk dat je nergens naar op zoek hoefde te gaan. We hadden een kaart maar die bleek helemaal niet nodig. De route over en langs de oude stadsmuren en langs andere belangrijke bezienswaardigheden was duidelijk aangegeven via bordjes en door bronzen plaquettes die in de straat waren verwerkt.

De middeleeuwse poort Bargate, op de grens tussen het historische centrum en de trendy winkelstraat

We maakten een wandeling over en langs de oude stadsmuur

Op een gegeven moment hebben we ons weer opgesplitst. John en de meiden gingen winkelen. Southampton heeft een centrum met heel veel winkels en een prachtig groot winkelcentrum, West Quay. Saskia, Luuk en ik maakten de historische wandeling langs alle bezienswaardigheden af.

Natuurlijk mag een telefooncelfoto ook dit keer niet ontbreken...

Luuk in de tuin behorende bij het naastgelegen Woolhouse

De Duke of Wellington, een oude pub waarvan de fundering en kelder dateert uit 1220.
Een gebouw dat meerdere keren is verwoest en weer opgebouwd. Er schijnt een aardig spook te huizen dat lege glazen bijvult.  

Eén van de mooie tuinen binnen de stadsmuur

Handig die wandelroute die je langs alle belangrijke bezienswaardigheden leidt...

Maar het bezoek aan de St Michael Church heeft de grootste indruk achter gelaten. Meteen toen we de kerk binnenstapten kwam er een vrouw naar ons toegelopen met de vraag of we soms uit Nederland kwamen. De vrouw bleek een vrijwilligster te zijn die in de kerk was om toeristen van informatie te voorzien. Trots overhandigde ze ons een informatiebrief in het Nederlands : 'Een wandeling door de kerk van St Michael.' In de brief werden alle bezienswaardigheden uit de kerk uitgebreid beschreven.

Toen we de kerk bekeken hadden kwam de vrouw weer naar ons toe. Ze begon ons te vertellen over de geschiedenis van de kerk. Als de muren van deze kerk konden spreken zouden ze heel veel te vertellen hebben begon ze haar verhaal. De meeste indruk maakte het verhaal over de vroege ochtend van 4 oktober 1338. Het was zondag en de meeste inwoners van Southampton woonde de mis bij in de St Michaels toen de Fransen onverwachts de haven binnen vielen en gebouwen waaronder de overvolle kerk in brand staken. Niemand van de kerkbezoekers heeft die brand overleefd.

Ze vertelde verder over de geschiedenis van oorlogen en dat Frankrijk Engeland veel leed heeft gebracht. Saskia merkte op dat we gister nog in Frankrijk waren en dat we nog steeds niet gecharmeerd waren van de Fransen en dat we Engeland veel leuker vonden. De vrouw moest lachen. Bovendien begreep ze meteen dat wij van het grote cruiseschip kwamen dat in de haven lag en waar zij op haar beurt weer in geïnteresseerd was.

Toen het gesprek op Richard Lyster kwam die in het naast gelegen Tudor house woonde en die in de St Michaels kerk begraven ligt kwam ze uiteraard ook uit bij de geschiedenis van Henry VIII. Richard Leister was een belangrijke rechter die in de tijd dat Henry VIII regeerde deel nam aan belangrijke processen waaronder de berechting en executie van Bishop Fisher en Sir Thomas More en die van de vrouw van Henry VIII, Anna Boleyn. Luuk liet merken goed op de hoogte te zijn van deze Engelse geschiedenis en vertelde haar dat hij een jaar geleden de Tower had bezocht en daardoor ook veel wist van alles wat zich in de tijd van Henry VIII had afgespeeld. De vrouw vond dat helemaal geweldig en werd nog enthousiaster dan ze al was.

We sloten de dag in Southampton af met wat winkelen. Ik wilde nog wat kopen voor Rebecca en besloot de Primark in te gaan. De Primark in Nederland is leuk maar die in Engeland is geweldig ! Met een leuke blouse liep ik naar de kassa waar ik meteen aan de beurt was (Dat laatste is best bijzonder voor de Primark ;-) ). Buiten kwamen we ook John, Romee en Amy weer tegen. John en Romee liepen alvast naar de boot en Saskia, Luuk, Amy en ik liepen nog even langs wat winkels. We besloten winkelcentrum de West Quay in te lopen en er via de achteruitgang weer uit te gaan. Zo als we verwachten bleek deze route een stuk korter te zijn dus waren we al snel weer bij de boot.

We hadden ons voor deze dag veel te warm aangekleed. Na de koude dag in Frankrijk hadden we het in Engeland niet beter verwacht. Zodra we terug waren op de boot verruilden we onze lange broek voor onze badkleding en namen we plaats op de ligbedden. Het leek ineens een stuk drukker aan boord en misschien was dat ook wel zo. Er was tijdens onze afwezigheid weer een nieuwe groep cruisereizigers aan boord gekomen die hun cruise in Southampton begonnen.

Bij het uitvaren werd een Sail Away Party georganiseerd omdat Southampton voor de MSC Opera eigenlijk het beginpunt van de reis is. Raar idee dat dit voor ons juist het einde van de reis was. Onze laatste middag en avond aan boord, de andere dag zouden we alweer de haven van IJmuiden invaren. 

Sail Away Party

Genieten van de laatste zonnestralen, nog een laatste duik in het zwembad...

Ons laatste avondmaal

Na het eten pakten we onze koffers in en zette ze vast op de gang. Die nacht zouden de koffers worden opgehaald. Daarna zijn Romee, Amy, Luuk, Saskia en ik naar de Cottonclub gelopen voor een drankje. Omdat het thema in de verschillende bars en clubs 'Hollywood' was, hadden Saskia en ik glitterjurken aangetrokken. De dresscode was Casual maar we moesten toch een excuus hebben om de glitterjurken een keer te dragen ? We vielen in ieder geval niet op tussen de leden van het animatieteam die zich voor deze gelegenheid als Hollywoodsterren hadden aangekleed. Toen Amy, Romee en Luuk gingen slapen liepen Saskia en ik naar de disco. We hadden al besloten de laatste avond niet vroeg naar bed te gaan !

In de Cottonclub

Bij de disco bleek het publiek dit keer nogal jong. Veel jongeren op de dansvloer dus besloten Saskia en ik buiten te gaan zitten. Het was nog steeds heerlijk buiten en we genoten van het uitzicht, de schepen op het water, de lichtjes in de verte, de sterren... We raakten in gesprek met een Portugees die in zijn eentje aan het cruisen was. Hij deed dit vaker en ging ook met alle excursies mee. Zo had hij dit keer onder andere Parijs en Londen bezocht en de andere dag zou hij een bezoek brengen aan Amsterdam. Wij vertelden hem dat wij hadden genoten van zijn stad Lissabon.

Een jonge gozer die half mee had geluisterd kwam bij ons staan en vroeg aan mij of ik uit Portugal kwam. Ik antwoordde dat ik uit Holland kwam maar dat 'hij', wijzend op onze gesprekspartner, uit Portugal kwam. Meteen begon de jongen enthousiast te praten over Cristiano Ronaldo. De Portugees reageerde lauwtjes dat hij niet geïnteresseerd was in voetbal. Tja en toen kwam ik met mijn bijdehante opmerking : 'But we have Arjen Robben !' Even dacht ik dat de jongen me te lijf wilde gaan. Hij begon te schreeuwen en te gebaren dat Robben alles verziekt had en dat hij maar op de grond ging liggen. Oeps ja, ik had er even niet aan gedacht dat het niet slim was om over Arjen Robben te beginnen tegenover een Mexicaan !

Er kwam een vriendin van hem bij ons staan die de boel een beetje probeerde te sussen. ' Vergeet het nou maar, het is voorbij.' Aan mij vertelde ze dat hij vreselijk gehuild had na afloop van de wedstrijd. Daarna hebben we nog even over andere dingen gekletst. Toen ik het verhaal de andere dag aan Luuk vertelde kwam hij niet meer bij :-)

 


Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Contact opnemen kan via onderstaande button

Welkom !

Welkom op mijn blog. Bloggen doe ik al sinds Januari 2004. Eerst een lange tijd bij weblog ,daarna een tijdje op mijn  eigen site en sinds September 2006 op Punt.nl. Veel lees en kijk plezier !    

 

Wie zijn wij?    

 

Kitty Juf op een basisschool,student Pedagogiek, gek op mijn kinderen, mijn vriend Ewout, Sushi & tapas,feestjes en festivals, reizen, wandelen, internet en schrijven.  

 

Rebecca 3e jaars student aan de Universiteit van Amsterdam, gek op Jeffrey, hockey & pianospelen en op stap gaan.  

 

Luuk 6e klas gymnasium, gek op hockey,de playstation, school en spelletjes doen.  

Categorieën
Link naar mijn reisblog

reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl