Things fall apart so that other things can fall together....
22 februari, de Hamam en het Topkapi Paleis

Die ochtend vertrokken we weer vroeg, na opnieuw te hebben genoten van een heerlijk ontbijt. Als eerste stond een bezoek aan de Hamam op het programma. Best spannend voor mij want ik had eerder een niet zo'n beste ervaring met een Hamam in Marokko  ! Eerst liepen we naar de Hamam waar Beatrice op de eerste avond de plattegrond had gehaald. Een mooie oude traditionele sauna.

Ik had even getwijfeld omdat ik door anderen getipt was over de Suleymaniye Hamam, een Hamam die volledig is gericht op buitenlandse toeristen. Voor die Hamam betaalde je €35 p.p. en hier was de entree maar €22 p.p. Maar toen we bij de traditionele sauna binnen de prijslijst eens goed bekeken bleek alleen de basis Hamam een stuk goedkoper. Bij het optellen van alles wat bij de Suleymaniye Hamam inclusief was bleek ook dit bedrag op hetzelfde neer te komen. We besloten dus maar door te lopen naar de Suleymaniye Hamam. Hier had ik in ieder geval goede recensies van gelezen. 

Onderweg zagen we ineens een jongen van een jaar of zestien die druk was met het aaien van de zwerfkatten. Van alle kanten kwamen ze naar hem toe omdat ze hem leken te kennen. Een bijzonder en tegelijk triest gezicht. Triest omdat duidelijk was dat niet alleen de katten hun dagen op straat doorbrachten. We maakten kennis met één van de vele straatjongens uit Istanbul. Al snel legde hij een kat in mijn armen en gebaarde Rebecca dat ze een foto moest maken. Wat ik in mijn vorige verslag al schreef, iedereen wil maar met ons op de foto ;-)

Ik denk nog vaak aan deze jongen die ongeveer net zo oud is als Luuk. Wat zou ik hem graag een zelfde soort leven gunnen. Naar school, gamen, even lekker voetballen met zijn vrienden... Helaas is de dag van deze jongen gevuld met rondhangen en af en toe hopelijk een beetje geld verdienen met de verkoop van papieren zakdoekjes.


Het was nog best even zoeken naar de Süleymaniye Hamam. Eerlijk gezegd hadden we niet verwacht zo'n toeristische Hamam in zo'n achterafgelegen verpauperde straat te vinden. We stapten bij een Tourist Office binnen om de weg te vragen. We kregen een heldere uitleg waar we de Hamam  konden vinden maar moesten het daarna nog wel een paar keer vragen. Bij de Hamam aangekomen bleek er meteen plek te zijn. Samen met een Spaans stel waren we de enige bezoekers.

We kregen een omkleedhokje tot onze beschikking waar we de sleutel van kregen. Hier konden we dus ook meteen onze spullen veilig achterlaten. Wij hadden zelf onze bikini's meegenomen maar je mocht daar ook badkleding lenen. We kregen een omslagdoek en een paar onmogelijke houten slippers. Ik heb hele smalle voeten en de banden van mijn slippers waren veel te breed. Een wonder dat ik mijn nek niet heb gebroken op die dingen ;-)

We hadden van te voren een soort gebruiksaanwijzing gehad in het Nederlands waar in stond wat je allemaal kon verwachten en hoe lang de verschillende onderdelen ongeveer zouden duren maar dat was ik eerlijk gezegd alweer vergeten toen ik de Hamamruimte binnen stapte. We liepen naar de stenen verhoging in het midden die verwarmd was. De Spaanse toeristen zaten daar al en wij gingen er bij zitten.

Ik had het eigenlijk na vijf minuten wel weer gezien, veel te heet daar. Ik schat dat het een minuut of vijf was want ik had natuurlijk geen horloge om. Rebecca vond het ook niets en ook de Spanjaarden vonden het veel te heet. Zij hadden wel flesjes water meegenomen en dat was heel slim. Ik liep naar één van de kranen toe maar daar kwam alleen maar warm water uit. Durven drinken had ik het sowieso natuurlijk niet maar ik wilde mijn lijf er wat mee koelen.

Ook de Spaanse man liep naar één van de andere kranen om hetzelfde te doen maar kwam tot de ontdekking dat ook die kraan alleen warm water gaf. Af en toe liep ik daarna even naar de ruimte ernaast die wat koeler was om wat zuurstof te happen. Ik heb een sauna nooit lekker gevonden als ik erin zat, alleen achteraf, dus verheugde ik mij nu ook al op het moment dat ik verlost werd van de ondraaglijke hitte. Alleen moesten natuurlijk eerst de masseurs nog komen... Nu maar hopen dat de massage wel fijn was ?

Na enige tijd, ik was inmiddels al heel vaak een luchtje gaan scheppen, kwamen er twee mannen binnen die ons vroegen om mee te komen. We moesten plaats nemen op een marmeren tafel waar we gemasseerd werden. Nou ja gemasseerd...al was het vele malen zachtzinniger dan in Marokko ik vond het geknijp en getrek nog steeds niet fijn. Op een gegeven moment werd ik ook nog eens bevangen door de hitte en kreeg ik het ontzettend benauwd. Ik vroeg of hij wilde stoppen en hij liet mij rechtop zitten terwijl hij water over mij heen gooide. Rebecca wilde op dat moment ook stoppen omdat ze vond dat ik die ruimte uit moest. Dat vond ik nou ook weer niet nodig, ik zou het wel volmaken.

Onderstaande fotocollage is gemaakt met twee foto's die ik van de website heb geplukt en het visitekaartje dat ik mee kreeg. Uiteraard mogen er in de badruimte geen foto's worden gemaakt.

Maar wat was ik blij toen de mannen klaar waren met inzepen en haren wassen en ze ons  naar een koele ruimte toe brachten waar we onze bikini's uit konden doen en een doek om konden slaan. Toen we dat hadden gedaan liepen we de deur door naar een volgende ruimte waar twee andere mannen ons nog een doek omsloegen en een doek om ons hoofd knoopten. Daarna brachten ze ons naar een ruimte waar we wat drinken konden bestellen. Volgens mij heeft een 'sparkling water' nog nooit zo lekker gesmaakt...

Ik vroeg één van de mannen of hij een foto wilde maken van Rebecca en mij. Hij deed een paar keer een poging maar drukte de knop niet genoeg in waardoor er weinig gebeurde. Na wat aanwijzingen had hij het door en toen bleef hij foto's van ons maken. En niet alleen van ons maar ook met het Spaanse stel erop. Na heel vaak te hebben uitgelegd dat we niet bij elkaar hoorden snapte hij het en maakte nog een paar foto's waar alleen Rebecca en ik op stonden. Nadat de man weg was vroeg ik het Spaanse stel of ik van hen ook wat foto's zou maken. Ik zou de foto's dan later wel mailen. Dat vonden ze een leuk idee en na afloop wisselden we emailadressen uit.

Thuis stuurde ik meteen de foto's door en al snel kwam het antwoord :

Dear Kitty,

Thanks for sending the pictures, it was nice meeting you, if you come over London do not hesitate to contact us
for a coffee or tea. It will be a pleasure.

best regards,

Professor C. ******

Department of Mathematics,
******* London,


Grappig toch ? Nu ben ik niet zo vaak in Londen helaas dus een kop koffie zal er niet snel van komen maar ik vond het toch een leuk gebaar.  Verder hebben Rebecca en ik besloten dat een sauna of Hamam gewoon niets voor ons is. Toch hadden we deze ervaring niet willen missen. Het hoort er gewoon een beetje bij als je een bezoek brengt aan Istanbul.

Rebecca op de gallerij voor ons kleedhokje.

Nadat we aangekleed waren liepen we naar buiten. Daar waren inmiddels de marktkraampjes die we `s morgens opgebouwd zagen worden inmiddels geopend. Rebecca paste een aantal schoenen. Ze wilde eigenlijk een paar Nike schoenen maar die waren van keihard kunststof dus dat zat niet lekker. De Vans zaten wel goed en kwamen omgerekend op een euro of twaalf. Uiteindelijk koos ze voor een felrood exemplaar.

We liepen even langs het hotel zodat we even onze bikini's te drogen konden hangen en Rebecca haar schoenen kon verwisselen voor de nieuwe gympen. Daarna liepen we naar het Topkapi Paleis wat op nog geen vijf minuten lopen van het hotel lag.

Het Topkapipaleis is in 1459 gebouwd en was jarenlang het onderkomen van Osmaanse Sultans. In de eeuwen is het paleis steeds verder uitgebreid en bood het uiteindelijk plaats aan zo'n 5000 mensen. En dat was te merken...wat een groot paleis ! Hier kan je zeker wel een halve dag doorbrengen maar omdat wij die middag ook nog naar Taksim wilden hebben wij het paleis bekeken in twee uurtjes. Van te voren was ik van plan geweest ook de Harem te bekijken, waar je apart kaarten voor moet kopen. Dit schijnt echt de moeite waard te zijn maar was nu in ons geval een beetje zonde.

Met dit prachtige weer was het helemaal heerlijk om rond te lopen in de tuinen....

...en te genieten van het uitzicht over de Bosporus !

Alles was even mooi, de vormgeving van het paleis en de paviljoens, de prachtige mozaïeken zowel aan de binnenkant als aan de buitenkant. De prachtige details aan deuren en ramen.

Deze bank had ik zo mee naar huis willen nemen.... Ben alleen bang dat het niet past ;-)

 






Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Contact opnemen kan via onderstaande button

Welkom !

Welkom op mijn blog. Bloggen doe ik al sinds Januari 2004. Eerst een lange tijd bij weblog ,daarna een tijdje op mijn  eigen site en sinds September 2006 op Punt.nl. Veel lees en kijk plezier !    

 

Wie zijn wij?    

 

Kitty Juf op een basisschool,student Pedagogiek, gek op mijn kinderen, mijn vriend Ewout, Sushi & tapas,feestjes en festivals, reizen, wandelen, internet en schrijven.  

 

Rebecca 3e jaars student aan de Universiteit van Amsterdam, gek op Jeffrey, hockey & pianospelen en op stap gaan.  

 

Luuk 6e klas gymnasium, gek op hockey,de playstation, school en spelletjes doen.  

Categorieën
Link naar mijn reisblog

reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl