Things fall apart so that other things can fall together....
23 februari, tot ziens Istanbul !

De avond voor vertrek hadden we weer heel veel gedoe gehad met Arke over het geboekte en betaalde  transfer dat ook dit keer niet geregeld was. Na opnieuw heen en weer bellen met het noodnummer van Arke kregen we uiteindelijk door dat er vervoer was geregeld. Iets dat ik inmiddels zelf ook al geregeld had met het bewuste bedrijf. Om zes uur zou de taxi voor de deur staan maar om half zes kregen we al een telefoontje van de receptie dat de chauffeur op ons wachtte. Nou ja hij wachtte maar even ! Tien voor zes gingen we naar beneden en we vertrokken meteen.

De chauffeur zette onze koffers in het taxibusje en wij stapten achterin. Op de snelweg zag ik ineens dat hij met zijn ogen dicht reed. Eerst wist ik het niet helemaal zeker en zei tegen Rebecca :'Huh heeft hij zijn ogen nou half dicht of helemaal?' Ik kon gewoon niet geloven wat ik zag... Op dat moment begon de auto ook te slingeren. En dat op de drukke wegen in Istanbul ! 'Sir!' riep Rebecca. Hij schrok wakker en keek verstoord op. Hij was duidelijk niet blij dat hij uit zijn slaap werd gehaald. We probeerden hem aan de praat te houden maar dat was lastig omdat de man geen Engels sprak. 'No English!' zei hij steeds als we hem wakker riepen. Het was doodeng... De hele weg bleef hij inslapen, slingeren en wakker schrikken. Koortsachtig probeerde ik te bedenken wat te doen. Het beste was hem laten stoppen en uitstappen maar we moesten wel op tijd op het vliegveld zijn. Ik had geen nummer van een taxicentrale en midden op de snelweg was het lastig een andere taxi aan te houden.

We bleven dus zitten maar wat duurde het voor ons gevoel lang voordat we veilig op het vliegveld waren ! De man was ons ondertussen spuugzat geworden denk ik, twee van die schreeuwende vrouwen achterin zijn auto! Hoop maar dat de man even geen ritjes meer hoefde te maken maar tijd had om een tukje te doen.

Op het vliegveld hadden we wel trek in ontbijt en koffie. Omdat ik een beetje licht in mijn hoofd was zou Rebecca het wel even halen met mijn pinpas dan kon ik blijven zitten. Al snel stond ze weer naast mij want de code klopte niet. Nadat ik nogmaals de code had ingefluisterd kwam ze opnieuw zonder ontbijt terug. Ze had twee keer een foute code ingetoetst en nu was mijn pas geblokkeerd. Fijn, dat kon er ook nog wel bij... Had ik thuis ook weer een leuk klusje, meteen langs bij de bank om de pas te deblokkeren. Maar ja we hebben er ook maar om gelachen, het paste wel in het plaatje van deze stedentrip! Gelukkig zaten we even later dankzij Rebecca's bankpas toch nog aan een ontbijtje.

De terugreis verliep verder zonder problemen. Om 8.20 konden we boarden en een uurtje later gingen we de lucht in. In het vliegtuig kregen we opnieuw een heerlijk ontbijtje. Een tosti, ei, kaas & een olijf, broodjes, crackers en koffie. Je wordt prima verzorgd door Turkisch Airlines !

Onderweg zagen we een ronde regenboog en Rebecca die bij het raam zat, probeerde het te fotograferen. Thuis zocht ze op internet naar informatie over dit verschijnsel en op een website lazen we het volgende : 'Als de zon boven de horizon staat, bevindt meer dan de helft van die cirkel zich ónder de horizon. Regen achter de horizon kunnen we meestal niet zien; daardoor kunnen we daar ook geen regenboog waarnemen en blijft de boog beperkt tot slechts een deel van een cirkel. De volledige cirkel of het gedeelte onder de horizon is alleen in zeldzame gevallen te zien vanaf een bergtop, vanuit een vliegtuig of bij een andere gunstige waarnemingslocatie.'

Vijf minuten eerder dan de geplande tijd landden we op Rotterdam. Gelukkig was het goed weer dus mijn ouders en Luuk stonden op het terras van het restaurant en zagen ons landen.

De paspoortcontrole verliep vlot en het voordeel van het kleine vliegveld en het reizen met alleen handbagage was dat we een minuut of tien later al de aankomsthal inliepen. Toch boek ik mijn vlucht de volgende keer liever via Schiphol(maar daar ga ik het verder niet meer over hebben) ! Thuis dronken we nog even gezellig Turkse thee met elkaar en snoepten we van het meegebrachte Turks fruit.

Ondanks alle tegenslagen kunnen we terugkijken op een paar geweldige dagen. Ik ben echt verliefd geworden op Istanbul ! Het is de mooiste stad waar ik ooit was en wat zijn de mensen leuk. Ik ga er zeker nog een keer naar toe maar dan liever in een ander seizoen. Istanbul is prachtig in de sneeuw maar ik heb mijn portie inmiddels wel gehad ;-)

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Contact opnemen kan via onderstaande button

Welkom !

Welkom op mijn blog. Bloggen doe ik al sinds Januari 2004. Eerst een lange tijd bij weblog ,daarna een tijdje op mijn  eigen site en sinds September 2006 op Punt.nl. Veel lees en kijk plezier !    

 

Wie zijn wij?    

 

Kitty Juf op een basisschool,student Pedagogiek, gek op mijn kinderen, mijn vriend Ewout, Sushi & tapas,feestjes en festivals, reizen, wandelen, internet en schrijven.  

 

Rebecca 3e jaars student aan de Universiteit van Amsterdam, gek op Jeffrey, hockey & pianospelen en op stap gaan.  

 

Luuk 6e klas gymnasium, gek op hockey,de playstation, school en spelletjes doen.  

Categorieën
Link naar mijn reisblog

reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl