Things fall apart so that other things can fall together....
25 juli 2015, een dagje Londen

De zomervakantie zit er alweer even op. De hoogste tijd dus om aan mijn vakantieverslag te beginnen. Maar behalve het verslag van de interrail mag ook het dagje Londen met Astrid natuurlijk niet ontbreken...

Vrijdag 24 juli vertrok ik met Astrid richting Londen, weer met Slangenreizen. Ook nog een heel verhaal! Zoals de meeste mensen weten kreeg ik na alle klachten aan het adres van Slangenreizen van de organisatie een tegoedbon opgestuurd. Net als alle andere gedupeerden die een klacht hadden ingediend na de oud- & nieuwreis. De bon had een waarde van €10 p.p. Toen ik dit in de groepsapp van de Londen six ter sprake bracht schreef Astrid dat zij twee bonnen van €15 euro had gekregen als antwoord op haar klacht. Ik vond het vreemd omdat wij op één boeking stonden maar zag ook meteen het voordeel. Nu konden we de korting per persoon gebruiken. Ik stuurde wel meteen een mail naar Slangenreizen dat ik viavia had gehoord dat andere mensen meer hadden gekregen en ik het raar vond dat er met twee maten gemeten werd. Meteen kreeg ik een mail terug van Slangenreizen dat dit inderdaad vreemd was en dat ze meteen een bon van tien euro erachteraan zouden sturen. Dat deden ze en dus stuurde ik ze ook nog een 'dankjewelmailtje' Nu hadden zowel Astrid als ik €30 aan bonnen liggen! 'Mooi, konden we bijna gratis nog een keer naar Parijs!'

De rest is bekend : uiteindelijk nam Omroep Max contact met ons, kwamen we op TV bij het programma 'Groeten van Max' en kregen we van Slangenreizen het hele bedrag terug gestort. Inmiddels had Astrid aan mij opgebiecht dat het een grapje was van de tegoedbonnen. Zij had helemaal geen bonnen gekregen van Slangenreizen!

Nu hadden Astrid en ik wel zin om in de zomer nog een weekendje weg te gaan. Het liefst met de Londen six maar dat bleek helaas niet op korte termijn te realiseren. En dus besloten we samen te gaan. Mij maakte het niet uit of het Londen of Parijs zou worden en Astrid wilde het liefst weer naar Londen. Zij had natuurlijk ook nog niet veel gezien van Londen met oud & nieuw. En zo besloten we voor Londen te gaan.

Een dagje Londen bleek ook nog in de aanbieding, voor €39,95 p.p. konden we een dagje op en neer. Op de bonnen die ik had en waar ik natuurlijk eigenlijk geen recht meer op had stond vermeld dat ze niet gebruikt konden worden samen met aanbiedingen. Toch besloot ik het te proberen. Ik boekte voor twee personen en vulde de bonnummers in bij de opmerkingen. Maar de korting werd er niet automatisch afgehaald en dus kon ik ook niet betalen via IDEAL. Ik belde Slangenreizen op en kreeg een medewerker aan de telefoon. Ik vertelde wat het probleem was. 'Ja kan je dat nog even herhalen want dan begrijp ik je misschien.' reageerde de man nors. Ik herhaalde het precies op dezelfde manier. 'Ik heb mijn kortingscodes ingevuld op het formulier maar de korting gaat er niet automatisch af. Hoe moet ik nu betalen ? Sturen jullie een nieuwe rekening of moet ik het bedrag min de kortingsbon gewoon zelf naar jullie overmaken? 'Ja dat laatste!' snauwde de man kortaf. Ik bedankte hem en hing op.

Meteen stortte ik het bedrag van 49,90 op rekening van Slangenreizen en de andere dag kreeg ik meteen een mailtje dat de betaling in orde was en dat ze ons veel plezier wensten met onze reis naar Londen. Geweldig toch?! Oud en Nieuw helemaal gratis en nu voor €25 p.p. op en neer! Nu maar hopen dat het dit keer wat soepeler zou verlopen maar aangezien ik ooit al een succesvolle trip met Slangenreizen had gemaakt had ik goede hoop. 

We waren wel heel erg benieuwd naar de chauffeur. Wat als Dirk uit Volendam weer aan zou komen rijden? Dit was gelukkig niet het geval. Onze chauffeur bleek meteen al leuk en enthousiast. In de eerste vijf minuten had hij al meer gezegd als Dirk tijdens de hele reis. Hij vertelde hoe de route zou zijn en op welke momenten hij zou stoppen. En toen we in de buurt van Londen kwamen gaf hij bovendien heel veel achtergrond informatie over de stad. Bovendien kregen we dit keer wel de beloofde rondrit door Londen voordat hij ons afzette bij Victoria Embankment.

De reis verliep vlot. Dit keer gingen we in Duinkerken op de boot naar Dover. Een kortere busreis en iets langer op de boot.

Toen we de bus uitstapten sloeg Big Ben acht uur. Tijd voor koffie na een nacht overslaan...

Toen we in Rotterdam op de bus stonden te wachten hadden we Mariska en Susan ontmoet, twee gezellige meiden uit Schiedam. In de bus en op de boot hebben we heel de tijd gekletst en nu besloten we nog even koffie te drinken met elkaar. Daarna namen we afscheid. Mariska en Susan kwamen naar Londen om te shoppen en Astrid en ik hadden andere plannen voor die dag.

 

Na de koffie pakten we de metro naar Camden Town om daar de gelijknamige markt te bezoeken. Wat is het geweldig daar!! Ik heb het er vaker over gehad maar het was er nog nooit van gekomen. Zonde!! Ik zou ook iedereen aanraden, ga je naar Londen breng dan zeker een bezoek aan Camden Market! Wat een sfeertje, wat een geweldige gevels, leuke mensen, leuke winkeltjes, kraampjes...noem maar op!

En wat een weertje hadden we! Even had ik getwijfeld of ik mijn jas in de bus zou laten maar dat had ik gelukkig niet gedaan. De wind die er `s morgens nog stond was behoorlijk fris. Maar de zon bleef en in de loop van de dag werd het steeds warmer. Ondertussen kreeg ik een paar verontruste smsjes uit Nederland 'of het een beetje meeviel met het weer.' Bleek het compleet noodweer te zijn daar!! Het was de zwaarste julistorm sinds de start van de metingen in 1901. Wegen afgesloten en het treinverkeer plat door bomen op het spoor. Volgens mij is het altijd prima weer in Londen. Ik ben tenminste niet anders gewend ;-)

Heel vroeg zaten we al bij Alice aan de thee!

Genieten in de gezellige winkelstraatjes... Als ik nog niet verliefd was op Londen was ik het nu geworden!

Wat zo geweldig is in Camden Market is een pleintje met allemaal eettentjes. Hier worden maaltijden uit de hele wereld verkocht. Van Nederlandse poffertjes tot Spaanse Paella en van Poolse Pierogi tot Mexicaanse Taco's. Overal waar je liep kreeg je hapjes aangeboden en als je alles aan zou pakken is je maag al gevuld voordat je je keus hebt gemaakt.

Het was pas 11 uur maar inmiddels hadden wij aardige trek gekregen. Onze meegebrachte broodjes hadden we om vijf uur op de boot al opgegeten. We besloten dus maar dat het tijd was voor de lunch! Astrid koos voor Sushi wat door een Japanse Kok ter plekke vers werd klaar gemaakt en ik kocht een Indiase masala wrap. We hebben allebei de maaltijden gedeeld omdat het toch wel moeilijk kiezen was.

Na het eten bekeken we nog wat winkeltjes. Bij een schoenenwinkel hebben we zo gelachen ! Astrid paste verschillende slippers en in plaats van er een stukje te lopen danste ze de hele winkel door. De muziek die op stond leende zich ervoor en ik ben wel wat gewend met Astrid... Het hardst heb ik gelachen om de gezichten van de andere klanten en de medewerker in de winkel. Die laatste vond het trouwens ook helemaal geweldig! Uiteindelijk kocht Astrid twee paar en toen de jongen de dozen mee naar de kassa nam kleedde Astrid zich snel om achter de passpiegel. Dat gezicht van die jongen toen ze ineens in korte broek vanachter de spiegel vandaan kwam met haar lange broek in de hand!!

Daarna kwamen we bij een winkeltje waar ze bloemenslingers voor in je haar verkochten. Ik liet mij door Astrid overhalen er ook één in mijn haar te doen. Het paste wel helemaal bij het Hippiesfeertje in Camden Town al heb ik er ook de rest van de dag mee rond gelopen.

Camden Market

Toen we uitgewinkeld waren pakten we de metro naar Tottenham Court Road. Even wat drinken op een terrasje waarna we doorliepen naar het Britisch Museum. Daar was ik 28 jaar geleden voor het laatst geweest met school. Ik herinner mij dat ik de Egyptische afdeling heel gaaf vond maar dat we meer buiten hebben gestaan om 'jongens te kijken'. Het Britisch Museum is helemaal gratis te bezichtigen en zeker een aanrader! Alleen al het gebouw zelf is heel indrukwekkend...

Eigenlijk was het veel te warm nu om in een museum rond te lopen maar we hebben de steen van Rosetta gezien en de Egyptische mummies. En weer even op het terras gezeten. Lekker mensen kijken!  

Op een gegeven moment was een groep Japanse scholieren bezig met een opstelling voor een groepsfoto. Er was een professionele fotograaf bij en het duurde even voordat de groep naar zijn zin stond. Toen eindelijk de groep klaar was voor de foto rende Astrid naar voren en plofte voor de groep op de grond neer. Sommige scholieren keken verschrikt maar de meeste kinderen kwamen niet meer bij... Ook de fotograaf vond het geweldig en hij bleef klikken. :-)

Daarna besloten we nog even een kijkje te nemen bij de Tower Bridge. We hadden ook graag een rondvaart gemaakt over de Theems, even lekker bijkomen op het water... Helaas hadden meer mensen dat idee en stond er een gigantische rij! En dus besloten we het vaartochtje over te slaan en richting Govent Garden te gaan.

Op Govent Garden besloten we dat het weer tijd was voor een terras want inmiddels begonnen we onze benen te voelen. Bovendien wilden we ook nog wel wat eten voordat we weer de bus in gingen. Alle terrassen bleken aardig vol maar na wat speurwerk bleek er net een plaatje vrij te zijn gekomen op het terras van een iets te duur restaurant. Toch besloten we maar plaats te nemen, heerlijk in het zonnetje. Toen het meisje de bestelling op kwam nemen vroeg ik haar of ik wel mijn lege mobiel op kon laden. Ik vond het geen fijne gedachte om aan de terugreis te beginnen met een lege telefoon en ook de telefoon van Astrid was zo goed als leeg. Het meisje gaf te kennen dat ze daar echt niet aan konden beginnen waarop Astrid en ik dus maar weer opstapten. Lekkere service!

We liepen Covent Garden af in de hoop daar in de vele straatjes om Covent Garden heen een ander leuk restaurantje te vinden. Met Marjan en de jongens heb ik daar toen alle restaurants op Covent Garden vol waren een geweldige Italiaan gevonden. Dit keer liepen we meteen tegen een Mexicaans restaurant aan, Café Pacifico. Mijn eerste vraag binnen was of ik mijn mobiel kon opladen en dat was geen probleem. Verder bleek dit restaurant ook een goede zet te zijn. Leuk personeel, redelijk wat tafeltjes bezet, heerlijk eten en super voordelig.

Het was Astrid's idee om met een fietstaxi terug te gaan. Nu hadden we een metrodagkaart maar dit was natuurlijk veel leuker! Onze chauffeur bleek een Spaanse student die er zo te zien zelf ook lol in had om mensen rond te rijden door het drukke centrum. Ik hield soms mijn adem in zoals hij zich kriskras tussen het drukke verkeer bewoog. Ondertussen riep Astrid steeds ' Arriba Arriba! Ándale! Ándale!' de bekende uitspraak van Speedy Gonzales. Op die momenten zette hij er helemaal de vaart in en het duurde even voordat hij door had dat de kreet van Astrid niet bedoeld was om hem harder te laten fietsen.

De helft van de tijd zat hij omgedraaid om met ons een gesprek te voeren...

We kwamen gelukkig veilig op onze bestemming aan en waren zelfs nog iets te vroeg. Tijd om nog even een pub op te zoeken....

Daarna liepen we naar de plek waar de chauffeur van Slangenreizen ons weer zou oppikken.

De busrit verliep vlot en al snel waren we bij Dover. Helaas stond daar een grote file voor de veerboot vanwege de stakingen. De veerboot naar Duinkerken lag helemaal stil tot de volgende ochtend en dus moesten we via Calais. Uiteindelijk hebben we drie uur in de file gestaan voordat we de boot op konden. Was de verwachting dat we om half vier `s nachts zouden aankomen waren we nu pas half negen thuis. Maar daar kon zowel de chauffeur als de organisatie Slangenreizen natuurlijk niets aan doen. We hebben het fantastisch gehad en al blijft het twee nachten slaap overslaan pittig ik zou het zo weer doen. Voor weinig geld ben je er even helemaal uit!

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Contact opnemen kan via onderstaande button

Welkom !

Welkom op mijn blog. Bloggen doe ik al sinds Januari 2004. Eerst een lange tijd bij weblog ,daarna een tijdje op mijn  eigen site en sinds September 2006 op Punt.nl. Veel lees en kijk plezier !    

 

Wie zijn wij?    

 

Kitty Juf op een basisschool,student Pedagogiek, gek op mijn kinderen, mijn vriend Ewout, Sushi & tapas,feestjes en festivals, reizen, wandelen, internet en schrijven.  

 

Rebecca 3e jaars student aan de Universiteit van Amsterdam, gek op Jeffrey, hockey & pianospelen en op stap gaan.  

 

Luuk 6e klas gymnasium, gek op hockey,de playstation, school en spelletjes doen.  

Categorieën
Link naar mijn reisblog

reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl