Things fall apart so that other things can fall together....
2-3 augustus 2015, Interrail dag 1 & 2 München

Zondag 2 augustus was het dan zo ver: ons interrail avontuur ging beginnen! Omdat een interrailkaart pas vanaf de grens geldig is hadden we een aanreisticket erbij aangeschaft. Dit betekende dat we van onze woonplaats tot de grensovergang bij Emmerich via een goedkoop tarief konden reizen. Omdat onze Interrail Globalpass pas rond tien uur `s avonds in zou gaan ging onze reisdag dan ook pas op maandag in. Wij hadden gekozen voor een tien dagen pas en je hebt dan in totaal vijf reisdagen.

Het was nog best even puzzelen geweest om de route uit te stippelen en alles op elkaar te laten aansluiten. Een alternatief is natuurlijk heen-en of terugvliegen maar dit maakt het ook meteen veel duurder. Ons oorspronkelijke plan was Warschau,Boedapest, Praag, Berlijn maar aangezien de nachttrein van Warschau naar Boedapest alleen nog overdag rijdt en we de reis van 11 uur dan wat lang vonden hebben we uiteindelijk Warschau geschrapt en gekozen voor een dagje München.

Om kwart over zes pakten we de trein op Vlaardingen Oost. Mijn ouders waren zo lief om ons even af te zetten. Natuurlijk waren we veel te vroeg op Arnhem Centraal maar we wilden niet het risico lopen de nachttrein naar München te missen!

Het Station in Arnhem bleek klein. Alles was potdicht maar gelukkig was er nog een snackbar open. Luuk en ik hadden nog niet gegeten en dus kochten we een frietje en namen we plaats op de bank in de stationshal. Toen Marjan, Luke en Jonno aankwamen haalden we koffie en milkshakes en wachtten we met zijn allen op het vertrek van de nachttrein.

De trein had vertraging en toen hij uiteindelijk aankwam zochten we op de treincoupes naar het nummer dat wij op onze reservering hadden staan. Een vrouw van de NS verzocht ons snel in te stappen omdat volgens haar de Duitsers niet veel geduld hadden als ze al laat waren. Snel stapten we in maar we moesten toen dus wel de hele trein doorsjouwen met onze koffers en het was binnen niet duidelijk aangegeven waar we precies heen moesten. We vroegen het een conducteur en hij mompelde iets onduidelijks terwijl hij gebaarde dat we verder moesten lopen. Op een gegeven moment zagen we ons nummer op een coupé alleen die zat op slot. We klopten op de deur en al snel stak een jong meisje een slaperig hoofd om de hoek van de deur. Het bleek dat de hele coupe vol zat met jongeren en dat ze allemaal al in diepe rust waren.

Hier werden wij nou niet echt blij van... Dit nummer stond heel duidelijk op onze reservering maar ook al zouden we gelijk krijgen, het idee van een muf slaaphok met beslapen bedden trok ons toch niet echt. Ik ging op zoek naar de conducteur. Toen ik uitlegde dat onze coupe bezet was werd hij boos. " Ik heb je toch gezegd dat je naar coupe nummer 5 moest gaan!" En toen hij Marjan zag staan begon hij ook tegen haar. "Ik heb het je toch gezegd?!" Oké dat had hij dus bedoeld met dat onduidelijke gemompel van hem. Ik vond het maar onbeschoft! Bovenop de prijs van je ticket of in ons geval de interrailkaart betaal je per bed nog een toeslag van €33. Net zo veel of meer dan in een gemiddeld hotel dus. Hier mag je toch wel wat service voor verwachten en in ieder geval een beetje normaal te woord worden gestaan? En sowieso was het raar dat we ineens een andere coupé kregen toch?!

Maar goed we lieten ons humeur er niet door verpesten! We gaven de koffers een plekje, wat nog niet mee viel in die kleine ruimte, en installeerden ons met ons meegebrachte drinken en hapjes op de bank. Gelukkig hadden we alles zelf meegenomen want er bleek geen restauratieruimte te zijn in deze trein. Marjan en ik kletsten bij en de jongens hebben zich vooral vermaakt met kaarten. Ik had meteen al het idee dat we een goede keuze hadden gemaakt. Wat een heerlijke manier van reizen is dit...

De jongens vermaakten zich prima zoals te zien en te horen is in deze (eenmalige) vlog :

Toen de wijnfles leeg was en de hapjes op waren was het tijd om te gaan slapen. De bedden lagen erg comfortabel en het getril en geschommel van de trein was ook best fijn. Helaas werd ik niet in slaap gewiegd maar ik slaap sowieso slecht in een vreemd bed. Marjan en vooral de jongens hebben heerlijk geslapen.

Ondanks dat ik niet geslapen heb heb ik mij niet verveeld. Ik vond het leuk om naar de geluiden te luisteren op het moment dat de trein stil stond. Fluitjes, stemmen op het perron...Af en toe keek ik naar buiten om te zien waar we waren. Het deed mij terug denken aan lang geleden toen ik als tien- en later als dertienjarige met een heleboel andere kinderen (en wat begeleiding) de nachttrein naar Zwitserland nam om naar het Astmacentrum in Davos te gaan.   

Vroeg in de ochtend kwamen we aan in München. Ontbijt was niet inbegrepen bij de treinreis dus het eerste dat we deden in München was een koffietent opzoeken waar ze ook croissantjes verkochten. Daarna zochten we met een toilettas onder onze arm de WC op om ons op te frissen en onze tanden te poetsen. Eerst gingen de jongens en daarna Marjan en ik zodat we afwisselend op de koffers konden letten.

Wat ons opviel waren de vele families met kinderen die op de grond zaten met koffers en rugzakken. We vroegen ons af of het vluchtelingen zouden zijn. We wilden ze wel een kop koffie aanbieden maar ze zagen er zo netjes uit. Wat als het gewoon gestrande reizigers waren? Zouden ze dan niet beledigd zijn? We hebben het niet gedaan....

Daarna zochten we de kluizen op en gooiden de jongens koffers erin. We kochten een Gruppentageskarte. Echt super voordelig! Voor een OV dagkaart voor vijf personen betaalde je net zo veel als voor 3 dagkaarten en konden we de hele dag gratis gebruik maken van metro, tram en bus.

We liepen het station uit en waren meteen al onder de indruk van deze stad. Wat een prachtige gebouwen overal! Het was nog erg vroeg maar nu al erg warm. De mannen wisten zich gelukkig nog wel in te houden bij de eerste fontein die we tegen kwamen want meestal heeft water een bijzonder grote aantrekkingskracht op hen. We hebben ervaringen met eerdere vakanties dat minstens één van hen drijfnat mee op pad moest.

Baalde ik eerst nog dat Warschau niet doorging werd mijn nieuwsgierigheid wel gewekt toen heel veel mensen die ik sprak uitriepen dat we zeker geen spijt zouden krijgen van München. Iemand die zowel in Warschau als in München was geweest zei zelfs dat hij eerst genoemde stad als saai had ervaren en dat München daarin tegen fantastisch was. En hoewel ik nog steeds graag een keer naar Polen ga kan ik inmiddels wel beamen dat München geweldig is! Heel bijzonder dat deze hoofdstad van de Duitse deelstaat Beieren in de oorlog voor een groot deel is plat gebombardeerd maar bij de wederopbouw werd besloten het oorspronkelijke historische centrum opnieuw op te bouwen. En dat is goed gelukt!

We brachten ook een bezoek aan het Hofbräuhaus waar Hitler ooit zijn eerste speech hield voor het grote publiek. Met die informatie lopen ze zelf niet te koop en dat snap ik ook wel. Misschien is het wel belangrijker om te weten dat de geschiedenis meer dan vier eeuwen terug gaat en dat de bierhal in 1589 is opgericht door hertog Wilhelm V om zijn dorstige en veeleisende hofhouding tevreden te stellen. Ook dit gebouw is helaas door een bomaanval grotendeels verwoest maar na de oorlog in originele stijl herbouwd.

Inmiddels is het Hofbräuhaus een belangrijke toeristische trekpleister en nu was het er zowel binnen als buiten in de biertuin bijzonder druk. Er was livemuziek en overal liepen mannen en vrouwen in Beierse klederdracht rond met grote pullen bier.

 

Een geweldige stad waar vooral de Marienplatz met het bijzondere klokkenspel met de bewegende poppen van het Neues Rathaus en de Viktualienmarkt met de bijbehorende Biergarten erg veel indruk op mij hebben gemaakt.

In Nederland hadden we de tour door de Allianz Arena, het thuisstadion van zowel TSV 1860 München als de club Bayern München, al geboekt. De tours zijn snel uitverkocht en je loopt dus een risico als je ter plaatse nog een tour wilt boeken. Wij hadden een Engelstalige tour geboekt om 15.45 uur en omdat ik gelezen had dat het vanaf het metrostation nog een aardig stukje lopen was pakten we op tijd de metro naar Fröttmaning. We waren de enige niet! Zowel op het perron als in de metro was het een drukte van belang en veel mensen bleken dezelfde eindbestemming te hebben.

En ja hoor daar ligt de Allianz Arena! Omdat wij maar één dag in München waren was het voor ons niet mogelijk om een avondtour te plannen maar mocht je langer in de stad zijn is het aan te raden er `s avonds een kijkje te nemen aangezien het stadion in de avond prachtig verlicht is. Wanneer Bayern München thuis speelt, is het stadion – van binnen en van buiten – rood verlicht. Voor 1860 München is het stadion blauw verlicht. Daarnaast is een witte kleur beschikbaar, die gebruikt wordt tijdens thuiswedstrijden van het Duitse nationale elftal.

Omdat we veel te vroeg in het stadion waren besloten we eerst even te lunchen met hotdogs in de kantine. Daarna hebben we nog lang rondgelopen in de shop. Jonno kocht een heel tenue van Bayern München en Luuk heeft lang lopen twijfelen maar uiteindelijk niets gekocht. Ik kocht alleen een  koelkastmagneet.

De tour was geweldig! We bezochten de tribunes, de kleedkamers, interview ruimte, perskamer en de spelerstunnel. Het meisje dat ons rondleidde was enthousiast en wist veel te vertellen. Wat ook erg leuk was, het was de dag voor de Audi cup finale en dus waren de voorbereidingen in het stadion in volle gang. Camera's werden geïnstalleerd en ook op het veld was er één en al bedrijvigheid.

In de spelerstunnel

Na de rondleiding stapten we weer op de metro richting het centrum. We besloten even te gaan kijken bij de Englischer Garten, groter dan Central Park in New York en het grootste stadspark van Europa. De tuin was oorspronkelijk ontworpen voor de ontspanning van soldaten maar als snel na de opening van de tuin in 1789 werd een deel opengesteld als publiek park. Het was er heerlijk onder de bomen op deze snikhete dag en op dat moment hadden we allemaal graag badkleding bij ons gehad om even een verfrissende duik te nemen in het heldere water. 

De bedoeling was geweest om iets te eten en drinken in de biergarten van de Englischer Garten maar toen we een voorbijganger vroegen hoe we daar moesten komen kregen we al te horen dat het er erg duur was en het eten niet veel soeps. Kleine snacks tegen restaurantprijzen. We zijn wel even in de biergarten geweest nu we toch in de buurt waren en hebben er een paar frietjes gekocht voor de ergste trek. Daarna liepen we weer naar de metro, het aan de jongens beloofde biertje zouden we in het centrum doen.

De jongens mogen natuurlijk eigenlijk nog niet drinken in Nederland maar Luuk had van te voren gevraagd dat als de leeftijdsgrens in Duitsland, net als in België, ook op 16 jaar stond of hij dan een keer een Radler biertje mocht drinken. Via google kwam ik erachter dat de leeftijdgrens in Duitsland ook op 16 jaar lag. Ik had Luuk beloofd dat als Marjan het ook oké zou vinden voor Luke en Jonno dat hij het dan ook mocht. En nu bleek ineens dat je in München toch 18 moest zijn! Nu is het in een biergarten de bedoeling dat je zelf voor je natje en droogje zorgt dus kon ik gewoon vijf bier bestellen en dat meenemen naar de tafel. De jongens blij! In Hongarije en Tsjechië was de leeftijdsgrens gewoon weer 18 dus het zou hun enige biertje worden tijdens deze vakantie.

Het was erg druk in de biergarten op de Viktualienmarkt. Gelukkig vonden we een plekje aan een tafel bij twee mannen waarvan er  één zichtbaar iets te diep in zijn bierpul had gekeken. Hij had een vrolijke dronk dus we konden er wel om lachen al was het irritant dat hij doorlopend wilde blijven proosten. Wel maakte hij nog een super leuke proostfoto van ons. De grote pullen maakten het plaatje compleet.

Het leuke van een biergarten is dat je dus zelf je eten mag meenemen. Er waren mensen die stokbroodjes en smeersels mee hadden gebracht maar wij kochten iets bij één van de vele eetstalletjes op de Viktualienmarkt. Aardappelsalade met braadworstjes en spek. Erg lekker! Dit maakt München dus zo uniek. Er zijn geen normale terrasjes te vinden en restaurants zijn wij ook niet tegen gekomen. Restaurants zijn er natuurlijk wel maar je moet er wel naar zoeken. Verder heb je voornamelijk  biergartens en bierkellers. Ik vond het sfeertje er erg leuk en ik zie mezelf wel een keer naar het Oktoberfest in München gaan.

Om 23.36 uur ging onze trein naar Boedapest en dus liepen we na het eten op ons gemak naar München Hauptbahnhof. We haalden de koffers uit de kluis, sloegen wat flesjes drinken in voor in de trein en dronken nog even koffie bij de Burgerking. Daarna liepen we naar het perron waar de nachttrein naar Boedapest zou vertrekken. We waren niet de enige... wat een drukte! Helaas had ook deze trein vertraging en toen hij aankwam moesten we weer allemaal heel snel instappen. Weer een stuk lopen voordat we bij de juiste coupé waren en weer zat iedereen elkaar in de weg met koffers en backpacks omdat mensen vanuit twee richtingen hun coupé aan het zoeken waren. Gevolg was een flinke opstopping en een gefrustreerde treinmachinist.

Wordt vervolgd...

 

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Contact opnemen kan via onderstaande button

Welkom !

Welkom op mijn blog. Bloggen doe ik al sinds Januari 2004. Eerst een lange tijd bij weblog ,daarna een tijdje op mijn  eigen site en sinds September 2006 op Punt.nl. Veel lees en kijk plezier !    

 

Wie zijn wij?    

 

Kitty Juf op een basisschool,student Pedagogiek, gek op mijn kinderen, mijn vriend Ewout, Sushi & tapas,feestjes en festivals, reizen, wandelen, internet en schrijven.  

 

Rebecca 3e jaars student aan de Universiteit van Amsterdam, gek op Jeffrey, hockey & pianospelen en op stap gaan.  

 

Luuk 6e klas gymnasium, gek op hockey,de playstation, school en spelletjes doen.  

Categorieën
Link naar mijn reisblog

reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl