Things fall apart so that other things can fall together....
10 augustus 2015, interrail dag 9 Berlijn

De avond ervoor hadden Marjan en ik in de buurt rondgekeken of er ergens een bakker of supermarkt te vinden was waar we broodjes konden kopen voor het ontbijt maar meer dan een 24 uurs winkel waar ze drank, chips en een paar belegde broodjes verkochten zagen we niet. En dus liepen we die ochtend naar een eettentje en namen plaats op het terras. Eerst in de schaduw maar later verhuisden we toch naar een tafel in het zonnetje. Om weer wat later naar binnen te verhuizen toen de wespen afkwamen op de jam en honing die op tafel stond. Het meisje van de bediening leek onze verhuizingen minder fijn te vinden maar toen ik haar uitlegde dat we erg veel last hadden van de wespen begreep ze het wel.   

Daarna pakten we de metro naar het centrum. Echt geweldig dat we hier net als in München een dagkaart konden kopen voor vijf personen dat in prijs gelijk was met drie dagkaarten. Verder vonden we de metro zelf nog net zo onoverzichtelijk als de dag ervoor.

Bij de brug over de Spree zagen we dat je een rondvaart van een uur kon maken. Dit leek ons wel wat voor een eerste kennismaking met Berlijn. Het was die dag 37 graden. Iets wat we inmiddels wel gewend waren maar het leek wel of het hier in Berlijn veel warmer was dan in de andere steden die we hadden bezocht. Veel benauwder ook en we hadden allemaal voor het eerst echt last van de warmte.

De rondvaart zelf viel wat tegen, een paar mooie gebouwen maar niet heel bijzonder. Toch hadden we geen spijt want het was heerlijk op het water!

Indrukwekkend vond ik het Holocaustmonument in de buurt van de Brandenburger Tor, wat in 2005 is geopend om de joodse bevolking die in de tweede wereldoorlog is omgekomen te herdenken. Het monument bestaat uit een groot aantal betonnen blokken waar je tussendoor kunt lopen. In totaal bestaat het monument uit 2700 betonblokken verspreid over een oppervlakte van 19.000 m² wat bijna net zo groot is als drie voetbalvelden. 

Toen wij aankwamen was een gids net aan het uitleggen wat de ontwerper mogelijk bedoeld heeft met het monument. De ongelijke blokken die naar het midden steeds dichter op elkaar zijn geplaatst geven een claustrofobisch gevoel wanneer je er door heen loopt en je kan zelfs een beetje gedesoriënteerd raken. Als je er door heen zie je ook niet wat er om de hoek gebeurd, je hebt geen idee waar je aan toe bent. Net zoals dat de Joden in de concentratiekampen niet wisten waar ze aan toe waren. Natuurlijk komt het gevoel dat het monument je geeft niet in de buurt van de verschrikkelijkheden die zij hebben doorgemaakt maar het idee er achter vind ik mooi.

Na het monument liepen we door naar de Brandenburger Tor, één van de belangrijkste bezienswaardigheden van Berlijn en dus iets wat we niet mochten overslaan. De oorspronkelijke Brandenburger Tor is in 1788 gebouwd maar in de tweede wereldoorlog ernstig verwoest en in 1957 weer opgebouwd. Op 13 augustus 1961 werd de Berlijnse muur gebouwd. De Brandenburger Tor werd ingesloten en ( alhoewel op Oost - Berlijns grondgebied) kwam in 'niemandsland' te liggen. De Brandenburger Tor was op dat moment dus ook niet meer bereikbaar, niet via west- en niet via Oost-Berlijn. Slechts enkele DDR soldaten die de grensposten bewaakten hadden toegang tot de Brandenburger Tor.

Op 22 december 1989 werd, anderhalve maand na de val van de Berlijnse muur, de poort weer geopend. Een belangrijk moment in de Duitse geschiedenis. De Brandenburger Tor wordt ook wel gezien als de Duitse eenwording en vele feestdagen worden hier groots gevierd.

Onder de Brandenburger Tor konden we even in de schaduw zitten...

De lunch gebruikten we dit keer bij een Turks eethuis want we hadden allemaal wel trek in een broodje kebab of Turkse pizza.

Checkpoint Charlie was ons volgende doel. Midden in de stad, volgebouwd met grote winkels en met twee ingehuurde 'grenswachters' die tegen betaling met je op de foto gingen gaf het natuurlijk niet het gevoel weer die de voormalige controlepost vroeger zal hebben gegeven.

Ooit was Checkpoint Charlie de enige doorgang voor buitenlanders die met de auto of bus naar Oost-Berlijn reisden. Alleen buitenlanders die niet uit West-Berlijn, West-Duitsland of de geallieerde landen kwamen mochten de grenspost passeren. Het checkpoint stond precies op de grensovergang tussen de Amerikaanse en de Russische sector. Na de val van de muur in 1989 werd Checkpoint Charlie opgeheven en niet veel later met de grond gelijk gemaakt. In het jaar 2000 is er een replica van de controlepost op dezelfde plek gezet.

Waar ik wel een beklemmend gevoel van kreeg was bij het monument met de gedenkkruizen van alle mensen die de vlucht van Oost naar West niet hebben overleefd. Het precieze aantal is nooit vastgesteld maar de justitie in Berlijn meent dat er 267 personen bij de muur zijn omgekomen. Of ze werden dood geschoten of ze liepen in de verboden grenszone op een mijn. Niet te geloven dat terwijl wij in vrede leefden zo dichtbij mensen de dood vonden in hun vlucht naar vrijheid. En dat nog maar zo kort geleden...

Hierna liepen we verder en kwamen we langs Asisi's panorama 'die Mauer'. Er stonden wat jongeren folders uit te delen en toen ik een folder aanpakte zei de jongen dat we over vijf minuten naar binnen mochten tegen betaling van wat we er zelf voor wilden geven. Dat vonden we wel wat! Normaal gesproken was de entree €10 p.p. en dat vonden we te veel. Wij betaalden een euro per persoon maar er waren mensen die vijf cent gaven om binnen te komen. Wat een geluk dat we net op dat moment hier langs kwamen want alleen op maandag vanaf 16.00 uur is het 'Zahl was Du kannst'.  Iets om te onthouden als je toevallig eens op een maandag in Berlijn bent!

We hadden er niet veel van verwacht maar waren echt onder de indruk. De kunstenaar Yadegar Asisi heeft het leven naast de Berlijnse muur op een gemiddelde novemberdag geportretteerd op een levensgroot doek. 60x 15 meter is het panoramaschilderwerk en het laat het levensechte uitzicht zien vanuit West-naar Oost-Berlijn op een punt nabij Moritzplatz. Behalve dat er ontzettend veel te zien is waren er ook licht en geluidseffecten zodat je je zelf echt even achter de muur waande. Kippenvel kreeg ik van de teksten op de muur zoals 'Mami hol mir her raus'.  

In de hal naast de Panoramaruimte waren allemaal foto's te zien en de bijbehorende verhalen te lezen. Familie en vrienden die jarenlang gescheiden hebben moeten leven en die elkaar na de val van de muur weer in de armen konden sluiten. Veel van hen dan want er waren natuurlijk ook mensen die elkaar nooit meer hebben terug gezien.

De jongens wilden ook nog even naar de Alexanderplatz om te shoppen. Jonno was er met school geweest en wist dat er een warenhuis 'Galeria Kaufhof' zat met een grote sportafdeling en Luuk wilde nog graag een Arsenal shirt kopen. Inderdaad verkochten ze het shirt wat hij wilde hebben en gelukkig voor een leuk prijsje. Marjan en ik kochten allebei nog een paar slippers die in de aanbieding waren.

Maar we waren nog niet uitgeshopt, er zat ook nog een grote Primark op de Alexanderplatz en de jongens wilden daar ook wel even kijken. Grappig genoeg krijg ik Luuk thuis niet mee uit winkelen ( Heeft hij van zijn moeder want ik houd er ook niet van!) maar zo met Luke en Jonno vond hij het best leuk en heeft hij nog heel wat leuke shirts gescoord.

Van shoppen krijg je dorst! En dus namen we na het winkelen plaats in de biergarten van Alexanderplatz.

Nog even een foto van de mannen met hun aankopen, voor de portiekdeur van ons appartement.

Die avond hebben we weer bij La Cantina gegeten. Het was én dichtbij, én lekker, én goedkoop en....ze hadden lekkere wijn! Na het eten gingen de jongens terug naar het appartement en dronken Marjan en ik nog een kop koffie. En omdat we eigenlijk wel goed zaten zo en we in het appartement geen balkon en geen wijn hadden bestelden we nog maar een kannetje wijn en bleven nog een tijdje op het terras zitten. Heerlijk! Nog even genieten van ons laatste avondje Berlijn.

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Contact opnemen kan via onderstaande button

Welkom !

Welkom op mijn blog. Bloggen doe ik al sinds Januari 2004. Eerst een lange tijd bij weblog ,daarna een tijdje op mijn  eigen site en sinds September 2006 op Punt.nl. Veel lees en kijk plezier !    

 

Wie zijn wij?    

 

Kitty Juf op een basisschool,student Pedagogiek, gek op mijn kinderen, mijn vriend Ewout, Sushi & tapas,feestjes en festivals, reizen, wandelen, internet en schrijven.  

 

Rebecca 3e jaars student aan de Universiteit van Amsterdam, gek op Jeffrey, hockey & pianospelen en op stap gaan.  

 

Luuk 6e klas gymnasium, gek op hockey,de playstation, school en spelletjes doen.  

Categorieën
Link naar mijn reisblog

reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl