Things fall apart so that other things can fall together....
26 & 27 september 2015, Brandersfeesten Schiedam

De Brandersfeesten sla ik als oud Schiedammer in principe nooit over. Al was ik vroeger vooral te vinden bij café de Unie en was het hoogtepunt van de Brandersfeesten de Jazznight op zaterdagavond met in elke kroeg een leuke band. Met de kinderen stond jarenlang de Gondelvaart op het programma en de laatste paar jaar staan de Brandersfeesten vooral in het teken van de optredens van Stuurloos. Anders maar zeker niet minder gezellig!

Rond een uur of één was ik op de Grote Markt waar Stuurloos net begonnen was met het eerste optreden. Mijn moeder, Anneke en Luciana waren er al. Stuurloos was zoals gewoonlijk weer geweldig. Waar ik mij wel aan stoor is dat er een aantal lange mannen vooraan staan die weigeren naar achter te gaan. Hierdoor zie je mijn vader en een paar anderen die achteraan staan helemaal niet. Er is al vaker wat van gezegd maar deze mannen dreigen dat ze als ze naar achter moeten niet meer bij Stuurloos willen zingen. Belachelijk toch? Ik zou ze lekker laten gaan! Dit gedrag verwacht je op een basisschool maar toch niet van volwassen kerels? Pff...het ziet er ook niet uit die opstelling en het valt iedereen op. Nou ja mijn vader stoort zich er niet aan dus moet ik dat ook maar niet doen.

Wel heb ik nog even een foto vanaf de zijkant gemaakt zodat mijn vader ook eens op de foto staat.

Tussendoor dronken we nog even koffie bij Club Di Caffé, een nieuwe koffietent geopend door iemand uit mijn vriendengroep van vroeger. Een geweldige tent waar je al vanaf zeven uur `s morgens terecht kan voor een kop koffie en een lekker ontbijtje. Wij waren iets later en hadden al ontbeten maar Luciana en ik hadden wel trek in een donut.

Het derde en laatste optreden besloten we vanaf het terras te volgen. Lekker met een wijntje en een bitterbal erbij!

 

En nog een filmpje gemaakt door Henk Roossloot

Toen mijn vader klaar was schoof hij ook aan op het terras en al snel volgden Maria en Jacques.

Toen we op een gegeven moment trek kregen besloten we een eettentje op te zoeken. Maar dit viel natuurlijk niet mee... Met de Brandersfeesten eet iedereen in de stad! We hadden al een paar restaurants zonder succes geprobeerd toen we langs Café India liepen. Ik liep samen met Anneke voorop en had net gezegd dat we mijn vader daar zeker niet naar binnen kregen toen mijn moeder ons terugriep met de vraag of dat Indiaas restaurant niets was... Mijn vader had haar er op geattendeerd. Anneke en ik waren meteen om! Ik wil al heel lang eens Indiaas eten. Bovendien was het heel voordelig geprijsd, voor €14,00 had je een hoofdgerecht maar voor drie euro meer kon je kiezen voor een drie-gangen-menu.

Anneke, mijn moeder en ik gingen alle drie voor het menu, de anderen kozen gewoon iets van de kaart. Ik vond het allemaal overheerlijk! Aardig pittig maar nog goed te doen. Het personeel was aardig maar onervaren. Het duurde erg lang voordat we geholpen werden terwijl de zaak nog niet voor de helft vol zat. Het eten kwam niet tegelijk en met flinke tussenpozen en de wijn werd omgegooid. We maakten ons er niet druk om, het eten was heerlijk en we hadden het gezellig met elkaar.

Toen we uiteindelijk moesten afrekenen was mijn moeder gelukkig zo slim de rekening even na te rekenen en toen bleek dat er ruim dertig euro te veel op de rekening stond! Ironisch genoeg hadden ze op het terras op de Grote Markt zo'n zelfde bedrag te weinig gerekend door een heel rondje te vergeten! Mijn ouders zijn goudeerlijk en vertelden de ober dat hij een aantal drankjes vergeten was. Daarop liep de ober naar binnen en bleek er geen bon meer te zijn. Of we zo vriendelijk wilden zijn om nog even te zeggen wat we gedronken hadden? Mijn moeder noemde daarop netjes alle drankjes op die we die middag hadden genuttigd. Ik zal je eerlijk zeggen dit had ik nooit gedaan. Als je als ober zo slordig omgaat met je bon dan heb je bij mij echt pech.

Maar goed, dit was wel heel vervelend. We spraken de ober erop aan maar hij wist zeker dat we geen menu's hadden besteld maar alleen losse gerechten. De baas kwam erbij en die gaf ons gelijk. Niet dat hij er bij had gestaan toen de bestelling werd geplaatst maar denk dat hij meer zoiets had van: 'de klant is koning en heeft dus gelijk.' Aan de tafel naast ons bleek ook onenigheid over de rekening. Mocht je voorbij Café India komen als in Schiedam bent? Ga er gerust eten maar kijk wel goed je rekening na!

De andere dag besloten mijn moeder en Anneke weer naar de Brandersfeesten te gaan. Ik had op zich nog genoeg te doen thuis maar het was prachtig weer dus ook weer zonde om de hele dag binnen te zitten. Ik besloot dus mee te gaan en het was opnieuw erg gezellig. We zijn nog even bij het chocoladefestival in de Havenkerk wezen kijken dat georganiseerd werd door De Bonte Koe. Een dag eerder was er voor de kerk een modeshow gehouden waarbij de modellen in kleding rondliepen van chocola. Ik heb er een filmpje van gezien op facebook en het was echt geweldig om te zien. En nu hing de kleding in de kerk.

Kinderen konden een chocoladelolly maken of een chocolade masker of hart versieren. Nou ja kinderen...iedereen kon dat doen en mijn moeder heeft ook een hart versierd wat we al half op hadden voordat we de kerk uit waren. Wat wel heel grappig was, Esther stond bij het chocoladehart versieren! Ik heb haar leren kennen tijdens mijn Marokkoreis in 2005. Ik wist wel dat ze bij De Bonte Koe werkte maar ik had haar al jaren niet gezien. Nu was ze natuurlijk veel te druk om echt bij te kletsen maar het was leuk om even te horen hoe het haar de laatste jaren is vergaan.

Er was trouwens ook een kunstenaar die je gezicht natekende met chocola en iemand die met chocola aan het beeldhouwen was. Heel bijzonder om te zien!

We zijn ook nog even naar Café Sjiek gegaan en daar kwamen we Maria, Jacques en Lisette tegen. We dronken even een biertje met elkaar en daarna namen we afscheid. Ik liep richting mijn fiets en mijn moeder en Anneke naar de tram. We waren nog maar net onderweg toen mijn moeder vroeg of er thuis iemand op mij rekende. Nee dat niet want Luuk was in Rome met school en Rebecca en Jeffrey gingen die avond weer richting Egmond. Zij zou met mijn vader een eitje bakken maar die saté van de grill buiten bij café Sjiek rook ook wel lekker. Anneke had ook niets bijzonders thuis om te eten en had ook wel trek in saté maar dan niet buiten. En zo stonden we te bedenken waar er ergens een snackbar zat waar we wel even gezellig konden zitten.

Inmiddels kwamen Jacques en Maria ook aanlopen, Lisette was inmiddels naar huis gegaan. Ook zij wilden wel ergens een hapje eten. En zo zaten we ineens weer in een restaurant! Dit keer bij Eetcafé Broers. Lekker eten, een geweldig interieur, leuk personeel en heel betaalbaar... Helaas hoorden we dat dit het laatste weekend was dat dit eetcafé geopend was want ze hebben het verkocht! Jammer dat mijn vader er nu niet bij was maar hij vond het geen probleem om zelf even een eitje te bakken.

 

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Contact opnemen kan via onderstaande button

Welkom !

Welkom op mijn blog. Bloggen doe ik al sinds Januari 2004. Eerst een lange tijd bij weblog ,daarna een tijdje op mijn  eigen site en sinds September 2006 op Punt.nl. Veel lees en kijk plezier !    

 

Wie zijn wij?    

 

Kitty Juf op een basisschool,student Pedagogiek, gek op mijn kinderen, mijn vriend Ewout, Sushi & tapas,feestjes en festivals, reizen, wandelen, internet en schrijven.  

 

Rebecca 3e jaars student aan de Universiteit van Amsterdam, gek op Jeffrey, hockey & pianospelen en op stap gaan.  

 

Luuk 6e klas gymnasium, gek op hockey,de playstation, school en spelletjes doen.  

Categorieën
Link naar mijn reisblog

reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl