Things fall apart so that other things can fall together....
8 augustus 2015, interrail dag 7 Praag

Vlak voordat we op interrail gingen zag ik op facebook dat een kennis die op dat moment in Praag was een drankje dronk op het dakterras van Hotel U Prince. Ik zag prachtige foto's van het uitzicht en besloot op dat moment dat als het zou passen in ons programma ik daar graag naar toe zou gaan. Marjan en de jongens vonden het ook een leuk idee en met die hitte was een koel drankje op elk moment welkom.

Bijzonder was dat deze prachtige plek blijkbaar nog niet ontdekt is door het grote publiek. Hotel U Prince ligt tegenover de klok op het oude plein en het terras beneden zat helemaal vol. Wij liepen over het overvolle terras naar de ingang van het hotel. Binnen werd ik toch een beetje onzeker. Was het echt de bedoeling dat wij in dit chique hotel waar we geen kamer hadden gebruik mochten maken van het dakterras? Ik vroeg het de portier en hij wees ons de lift. Boven werden we opgewacht door een ober die ons naar een tafeltje bracht. Was ik benieuwd geweest of er wel plek zou zijn bleek dat er maar twee tafeltjes bezet waren. Niet te geloven aangezien het terras van beneden overvol was. De prijs van de drankjes waren hetzelfde alleen kreeg je hier gratis een prachtig uitzicht bij cadeau!

De jongens kozen zelfgemaakte ijsthee en Marjan en ik gingen voor de Virgin Mojito. De prijzen van de drankjes lagen misschien iets hoger dan gemiddeld maar daar kregen we dan ook hele volle, mooi opgemaakte, glazen voor.

En zeg nou zelf, waar anders heb je zo'n mooi uitzicht over het oude stadsplein van Praag!

Natuurlijk hebben we heel veel foto's gemaakt!

Daarna liepen we richting Karelsbrug. De oudste brug van Praag die zijn naam te danken heeft aan keizer Karel IV die in 1357 opdracht gaf voor de bouw ervan. We keken onze ogen uit. Aan weerszijden van de brug zijn dertig beelden geplaatst waarvan de meesten uit de 18e of 19e eeuw stammen. Verder waren er veel kraampjes met souvenirs en kunstenaars die tekeningen of schilderijen probeerden te verkopen. Erg leuk maar wel ontzettend druk! Foto's maken was ook bijzonder lastig door al die mensen.

Aan de overkant van de Karelsbrug kwamen we terecht in de wijk Malá Strana. Wat keken wij onze ogen uit in de smalle straatjes met prachtige Barokke huizen! Inmiddels hadden we ook wel trek gekregen en besloten we een terras op te zoeken voor de lunch. We vonden een Italiaans restaurant met binnenplaats waar we genoten van heerlijke pizza's en pasta's.

Daarna liepen we verder en kwamen we bij een mooi uitkijkpunt

Een aardige wandeling waar we het op een gegeven moment behoorlijk warm van kregen. De temperatuur kwam ook niet onder de 38 graden dus toen we een stadsparkje met wat vijvers tegen kwamen waar veel mensen verkoeling zochten besloten wij hun voorbeeld te volgen. We kwamen helemaal bij daar... wat een heerlijke plek!

We besloten de dag ook maar af te sluiten op het water. En dit keer niet in een rondvaartboot maar op een waterfiets. Even waren we bang dat het niet ging lukken. We liepen naar de waterfietsverhuur en een meisje zei streng dat ze geen waterfietsen verhuurden aan kinderen onder de achttien. Toen we vroegen waarom dan niet was haar antwoord: 'It's the rule.' waarna ze zich omdraaide en de volgende mensen ging helpen. Toen we wegliepen kwam er een man naar buiten. Hij was wel vriendelijk en verwees ons naar de concurrent waar je ook waterfietsen kon huren en waar ze niet zo moeilijk deden over leeftijden.

Uiteindelijk bleken ze daar waterfietsen te verhuren waar we met zijn vijven op konden en toen was het 'leeftijdsprobleem' sowieso opgelost. De jongens wisselden elkaar af met trappen Marjan en ik genoten van het zonnetje en het leven op en rond de Moldau.

Het was druk op het water! Best een beetje spannend ook. We waren al gewaarschuwd dat we niet in de buurt van de waterval mochten komen en ook uit de buurt van de kant moesten blijven omdat je daar kon vastlopen maar de grote rondvaartboten die langs kwamen waren ook nog best eng. Een aanvaring zouden we dan misschien niet zo snel hebben maar als er een boot voorbij kwam schommelde de waterfiets soms behoorlijk heen en weer.

Maar we hebben vooral genoten van alles wat we zagen en de verkoeling die het waterfietsen ons gaf.

Luuk rust even uit....

Die avond gooide Marjan eindelijk de kaart op de bus die ze gekocht had op de eerste dag van aankomst in Budapest. Het plan was om vanuit elke stad een kaart te sturen naar haar vriend Marc. Dat plannetje is gelukt maar het Boedapest kaartje had wel een bijzonder verhaal wat uiteindelijk ook nog behoorlijk zichtbaar was.

Marjan had de kaart meteen geschreven en zo gauw we een brievenbus zouden zien zou hij op de post gaan. Maar we zagen nergens brievenbussen! En toen kwamen we op Margaretha-eiland in die enorme stortbui terecht. Het kaartje werd nat maar was gelukkig nog wel leesbaar. Toen we in de trein zaten naar Praag had Marjan haar tijdschrift uit en wilde die achterlaten in de trein. 'Of wil jij 'm nog?' Ja dat wilde ik wel en ik pakte het tijdschrift aan. Ik bladerde het even door en op dat moment zag ik de ansichtkaart zitten. Ik liet het zien aan Marjan en die kwam natuurlijk niet meer bij. De kaart was dus bijna achtergebleven in de trein en dan was het maar de vraag geweest of iemand nog de moeite had genomen om hem in de bus te doen.

De kaart was verfrommeld en beschadigd en had inmiddels twee postzegels, één uit Boedapest en één uit Praag, toen het op de post ging. Ik had best de reactie van Marc willen zien toen hij de kaart op zijn deurmat vond maar met het verhaal erbij is het vast het mooiste en dierbaarste kaartje ooit.

We hebben nog even rondgelopen voordat we een terras vonden waar een tafel vrij was voor het diner. Natuurlijk wil iedereen het liefst buiten eten op een zomerse avond en dus waren veel terrassen vol. Uiteindelijk kwamen we langs restaurant Svatého Václava, het restaurant waar we de eerste avond hadden gegeten en daar kwam net een tafel vrij. We hadden daar ook wel heerlijk gegeten dus we vonden het niet zo erg om daar nog een keer plaats te nemen. De jongens wilden ook weer dezelfde Czech Pork Ribs want dat waren de lekkerste spareribs die ze ooit hadden geproefd. Zelf koos ik dit keer voor een Forel op Tsjechische wijze klaar gemaakt. Alles was weer overheerlijk!

Reacties

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Contact opnemen kan via onderstaande button

Welkom !

Welkom op mijn blog. Bloggen doe ik al sinds Januari 2004. Eerst een lange tijd bij weblog ,daarna een tijdje op mijn  eigen site en sinds September 2006 op Punt.nl. Veel lees en kijk plezier !    

 

Wie zijn wij?    

 

Kitty Juf op een basisschool,student Pedagogiek, gek op mijn kinderen, mijn vriend Ewout, Sushi & tapas,feestjes en festivals, reizen, wandelen, internet en schrijven.  

 

Rebecca 3e jaars student aan de Universiteit van Amsterdam, gek op Jeffrey, hockey & pianospelen en op stap gaan.  

 

Luuk 6e klas gymnasium, gek op hockey,de playstation, school en spelletjes doen.  

Categorieën
Link naar mijn reisblog

reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl